Yazma Becerisi Açısından 2019 ve 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programlarının İncelenmesi

Akkaya, A. & Kara, Ö. T. (2012). 6. Sınıf öğrencilerinin bitişik eğik yazıda yaşadıkları sorunların nedenleri üzerine görüşleri, Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 14 (2), 337-358.

Aktaş, E. & Eş, A. T. (2024). 2019 ve 2024 Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programlarının okuma becerisi bağlamında karşılaştırılması. Journal of History School, 73, 3527-3556.

Aktaş, Ş. & Gündüz, O. (2015). Yazılı ve sözlü anlatım. Akçağ Yayınları.

Aytan, T., & Güneş, G. (2021). Eleştirel düşünme temelli dinleme/izleme eğitiminin eleştirel dinleme/izlemeye etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(3), 1841-1883.

Aytan, T., & Güneş, G. (2020). Konuşmanın fiziksel ve zihinsel unsurları. M. N. Kardaş (Ed.), Konuşma eğitimi içinde (63–79). Pegem Akademi Yayıncılık.

Aytan, T., Güneş, G., & Çalıcı, M. A. (2018). Türkçe öğretmeni adaylarının tweet atma becerileri üzerine bir araştırma. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (11), 42–58.

Balcı, A., Coşkun, E. & Tamer, M. (2012). Cumhuriyet dönemi Türkçe dersi öğretim programlarının genel amaçları bakımından değerlendirilmesi. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 1(1), 1-13.

Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde Miles-Huberman modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-14.

Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: nitel bir araştırma nasıl yapılır? Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.

Creswell, J. W. (2002). Educational research: Planning, conducting and evaluating quantitative. Prentice Hall Upper Saddle River.

Çakır, İ. (2010). Yazma becerisinin kazanılması yabancı dil öğretiminde neden zordur? Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28(1), 165-176.

Demirel, Ö. & Şahin, M. (2006). Türkçe ve sınıf öğretmenleri için Türkçe öğretimi. (7. Baskı). Pegem Yayınları.

Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe öğretimi (2. Baskı). Ankara: Grafiker.

Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe öğretimi (2. Baskı). Grafiker Yayınları.

Genç, H. N. (2017). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yazma eğitimi bağlamında yazım ve noktalama. Dil Dergisi, 168(2), 31-42.

Gündüz, O. ve Şimşek, T. (2011). Anlatma teknikleri 2 uygulamalı yazma eğitimi el kitabı. Grafiker Yayınları.

Güneş, F. (2007). Türkçe öğretimi ve zihinsel yapılandırma. Nobel Yayın Dağıtım.

Güneş, F. (2014). Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. Ankara: PegemA.

Güneş, F. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe yazma öğretimi: yaklaşım ve modeller. A. Şahin (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi kuramlar, yaklaşımlar, etkinlikler içinde (s.499-524). Pegem Akademi.

Güneş, G. (2019). Eleştirel düşünme temelli dinleme/izleme eğitiminin eleştirel dinleme/ izlemeye etkisi. (Yüksek lisans tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.

Gürler, H. (2025). 2019 ve 2024 ortaokul Türkçe dersi öğretim programlarının konuşma becerisi bakımından karşılaştırılması. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 7(20), 1300-1333.

İnal, S. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe yazma öğretimi: Yabancı dil olarak Türkçe yazma öğretiminde yazmanın önemi ve yazma etkinlikleri. A. Şahin (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi kuramlar, yaklaşımlar, etkinlikler içinde (s.525-534). Pegem Akademi.

Kaldırım, A. & Tavşanlı, Ö. F. (2021). Süreç temelli yazma yaklaşımı. E. Kolaç & S. Dal (Eds), Etkinliklerle Türkçe öğretimi içinde. Nobel Akademik Yayıncılık.

Karadağ, R. (2016). Yazma eğitimi. F. Susar Kırmızı (Ed), İlk ve Ortaokullarda Türkçe öğretimi içinde (s. 163-202). Anı Yayıncılık.

Karakoç Öztürk, B. (2021). Sorularla yazma eğitimi. Ö. T. Kara (Ed.), Sorularla Türkçe eğitimi içinde. Asos Yayınları.

Kaya, M. & Aydın, E. (2024). 2019 Türkçe Dersi Öğretim Programı ile 2024 Türkçe Dersi Öğretim Programı’nın karşılaştırılması. Harran Maarif Dergisi, 9 (1), 108-146.

MEB (2019). Türkçe dersi öğretim programı (1-8. sınıflar). Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

MEB (2024). Ortaokul Türkçe dersi öğretim programı (5-8. sınıflar). Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

Memiş, M. & Kalyoncu, R. (2024). 2024 Ortaokul Türkçe dersi öğretim programı ile 2019 Türkçe Dersi Öğretim Programı’nın karşılaştırmalı incelenmesi. International Journal of Language Academy, 50, 176-199.

Miles, M. B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage Publications.

Morgan, D. L. (1996). Focus groups as qualitative research (C. 16). Sage publications.

Patton, M. (1990). Qualitative evaluation and research methods (pp. 169-186). Sage publications.

Polatcan, F. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kaygı üzerine yapılan araştırmaların incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(1), 205-216.

Roberts, P., Priest, H. & Traynor, M. (2006). Reliability and validity in research. Nursing Standard, 20, 41-45.

Temizyürek, F. & Bulut, K. (2016). Çocuğun dil gelişiminde yaratıcı yazmanın önemi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 146-163.

Tiryaki, E. N. (2021). Yazma ve sınıf içi uygulama örnekleri. (Ed. Fulya Topçuoğlu Ünal). Türkçe Öğrenme ve Öğretme Yaklaşımları içinde. Nobel Akademik Yayınları.

Ülper, H. & Uzun, L. (2009). Bilişsel süreç modeline göre hazırlanan yazma öğretimi izlencesinin öğrenci başarısına etkisi. İlköğretim Online, 8(3), 651-665.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.