Fen Eğitiminde Bir Öğrenme Aracı Olarak Dijital Öyküler
Özet
Bu bölümde doğada gerçekleşen olayları, bu olaylarda rol alan unsurları ve öğrencilerin günlük yaşantısında karşılaşması olası olayları konu edinen fen eğitiminde işe koşulabilecek bir öğrenme aracı olarak dijital öyküler ele alınmıştır. Dijital öykü, olay, kişi ya da olguların belirli bir olay akışı içinde dijital nesneler kullanılarak bilgisayar ortamında öykü haline getirilmesiyle oluşan ürünlerdir. Dijital öykülerin iki temel boyutu vardır. Bunlardan birincisi öykü boyutudur. Öyküler yaşanmış deneyim ya da olayların belirli bir olay akışı içinde sunulmasıyla ortaya çıkmaktadır. İkinci boyut ise dijital ya da çoklu ortam boyutudur. Çoklu ortam ifadesi birden fazla duyu organına hitap eden araçlar için kullanılmaktadır. Dijital öyküler görsel ve dijital öğrenme nesnelerinin gelişigüzel bir araya getirilmesi sonucu oluşturulan araçlar değildir. Bir çoklu ortamın dijital öykü olarak sınıflanması için dijital öykü öğelerini taşıması gerekmektedir. Dijital öykülerin sahip olması gereken öğelere ilişkin en güncel ve alan yazında kabul gören tanımlamaya göre bu öğeler bakış açısı, duygusal etkileşim, üslup, sözlü anlatı, müzik, video ve performansın rolü, yaratıcılık, özgünlük ve yaratıcı düşünce ve zaman, öykü uzunluğu ve ekonomi olarak sıralanmıştır. Gerek dijital öykü öğeleri gerekse öykünün işlevleri ve izleyici kitlesine bağlı olarak dijital öyküler arasında birtakım farklılıklar ortaya çıkmıştır. Ayrıca öykü anlatımının eğitim amacıyla kullanıldığı görüldükçe farklılıklar çeşitlenmiştir. Böylece dijital öyküler geleneksel öyküler, öğrenme öyküleri, proje tabanlı öyküler, sosyal adalet ve kültürel öyküler ve yansıtıcı uygulamaya dayalı öyküler başlıkları altında sınıflandırılmaya başlanmıştır. Öte yandan hangi türden olursa olsun dijital öykülerin iyi bir biçimde geliştirilmesi gerekmektedir. Dijital öykü geliştirme süreci ise denilecekleri belirleme, eser arama, öykü panosu oluşturma, revizyon, yapılandırma ve sahneleme basamaklarından oluşmaktadır. Dijital öykü öğelerini barındıran, amacına uygun türde hazırlanan ve geliştirme süreci basamakları dikkate alınarak hazırlanan dijital öyküler nitelikli dijital öykü olarak sınıflandırılmaktadır. Nitelik açısından yeterli dijital öyküler öğretim süreçlerinde geniş bir kullanım alanı sunmaktadır. Özellikle fen eğitimi alanına ve konularına kolaylıkla entegre edilebilecek pek çok öykü geliştirmek mümkündür.
Referanslar
Aktaş, H.B. (2022). Fen eğitiminde dijital öyküleme yöntemi kullanımının öğrencilerin akademik başarısına etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Adıyaman Üniversitesi, Adıyaman.
Barrett, H. (2006). Researching and evaluating digital storytelling as a deep learning tool. In C. Crawford et al. (Eds.), Proceedings of Society for Information Technology and Teacher Education International Conference 2006, (pp. 647–654). Chesapeake, VA: AACE.
Bull, G., & Kajder, S. (2005). Digital storytelling in the language arts classroom. Learning & Leading with Technology, 32(4), 46-49.
Çıralı, H. (2014). Dijital hikâye anlatımının görsel bellek ve yazma becerisi üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Ergin, R. (2022). İlkokul fen bilimleri dersinde dijital öykü kullanımının zihinsel model ve zihinsel imaj netliği üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi, Niğde.
Eruysal Sertbarut, S. (2021). Fen bilgisi öğretmen adaylarının oluşturdukları dijital öykülerin değerlendirilmesi, dijital okuryazarlıkları ve görüşlerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Muğla.
Frazel, M. (2010). Digital storytelling guide for educators. Eugene, Or.: International Society for Technology in Education.
Garrety, C. M. (2008). Digital storytelling: An emerging tool for student and teacher learning. Thesis for Ph.D., Iowa State University, Ames, UMI No. 3383367.
Gregori-Signes, C., & Pennock-Speck, B. (2012). Digital storytelling as a genre of mediatized self-representations: An introduction. Digital Education Review, 22(1).
Jakes, D. S. & Brennan, J. (2005). Capturing stories, capturing lives: An introduction to digital Storytelling. http://www.jakesonline.org/dstory_ice.pdf adresinden 15.11.2023 tarihinde erişilmiştir.
Kajder, S. B. (2004). Enter here: Personal narrative and digital storytelling. The English Journal, 93(3), 64-68. https://doi.org/10.2307/4128811
Karataş, F. (2020). İlkokul 3. sınıf fen bilimleri dersinde dijital hikâye kullanımının akademik başarı ve kalıcılığa etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
Kearney, M. (2009). Towards a Learning Design for Student-Generated Digital Storytelling. Article Presented in Conference: The Future of Learning Design Conference. New South Wales, Australia: University of Wollongong. http://ro.uow.edu.au/gi/viewcontent.cgi?article=1003&context=fld
Lambert, J. (2006). Digital storytelling: Capturing lives, creating community. Berkeley, CA: Digital Diner Press.
Lambert, J. (2010). Digital storytelling cookbook. Center for Digital Storytelling at the University of CA Berkeley. Digital Diner Press.
Lambert, J. (2013). Digital storytelling. New York: Routledge.
Lambert, J., Hill, A., Mullen, N., Paull, C., Paulos, E., Soundararajan, T., & Weinshenker, D. (2003). Digital storytelling cookbook and travelling companion. Center for Digital Storytelling at the University of CA Berkeley.
Lasica, J.D., 2010, Digital Storytelling: A Tutorial in 10 Easy Steps. https://www.socialbrite.org/2010/07/15/digital-storytelling-a-tutorial-in-10-easy-steps/ adresinden 15.11.2023 tarihinde erişilmiştir..
Morra, S. (2013). 8 steps to great digital storytelling. https://samanthamorra.com/2013/06/05/edudemic-article-on-digital-storytelling/ adresinden 15.11.2023 tarihinde erişilmiştir.
Ohler, J. B. (2013). Digital storytelling in the classroom: New media pathways to literacy, learning, and creativity (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Öz, S. (2019). The meta-synthesis of digital storytelling studies in K-12. Doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
Robin, B. & Pierson, M. (2005). A Multilevel Approach to Using Digital Storytelling in the Classroom. In C. Crawford, R. Carlsen, I. Gibson, K. McFerrin, J. Price, R. Weber & D. Willis (Eds.), Proceedings of SITE 2005 (pp. 708-716). Phoenix, AZ, USA: (AACE).
Robin, B. (2006). The Educational Uses of Digital Storytelling. In C. Crawford, R. Carlsen, K. McFerrin, J. Price, R. Weber & D. Willis (Eds.), Proceedings of SITE 2006--Society for Information Technology & Teacher Education International Conference (pp. 709-716). Orlando, Florida, USA: Association for the Advancement of Computing in Education (AACE).
Robin, B. R. (2016). The power of digital storytelling to support teaching and learning. Digital Education Review, (30), 17-29. https://doi.org/10.1344/der.2016.30.17-29
Searson, M. (2005). Digital stories about and from PBL. In C. Crawford et al. (Eds.), Proceedings of Society for Information Technology and Teacher Education International Conference 2005, (pp. 2013–2015). Chesapeake, VA: AACE.
Tally, B. & Goldenberg, L. B. (2005). Fostering historical thinking with digitized primary sources. Journal of Research on Technology in Education, 38(1), 1–21.
Taş, M. (2023). İlkokul öğrencilerinin dijital hikâye okuryazarlığında STEM etkinlikleri: bir karma desen araştırması. Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
Torun, B. (2016). Ortaokul 6. sınıf hücre konusunda dijital öykü kullanımının öğrenci başarısı, tutumu ve bilimsel süreç becerileri üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Kastamonu Üniversitesi, Kastamonu.
Ulusoy, S. (2019). Dijital hikâye destekli örnek olaya dayalı öğrenme ortamlarının fen öğrenme üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Uşak Üniversitesi, Uşak.
Uslu, B. (2022). Öğretmen adaylarının dijital öyküleme becerilerinin ve dijital öykülemeye yönelik görüşlerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, İstanbul.
Wawro, L. (2012). Digital storytelling: More than the sum of its parts. Children and Libraries: The Journal for the Association for Library Service to Children, 10(1), 50–52.
Referanslar
Aktaş, H.B. (2022). Fen eğitiminde dijital öyküleme yöntemi kullanımının öğrencilerin akademik başarısına etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Adıyaman Üniversitesi, Adıyaman.
Barrett, H. (2006). Researching and evaluating digital storytelling as a deep learning tool. In C. Crawford et al. (Eds.), Proceedings of Society for Information Technology and Teacher Education International Conference 2006, (pp. 647–654). Chesapeake, VA: AACE.
Bull, G., & Kajder, S. (2005). Digital storytelling in the language arts classroom. Learning & Leading with Technology, 32(4), 46-49.
Çıralı, H. (2014). Dijital hikâye anlatımının görsel bellek ve yazma becerisi üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Ergin, R. (2022). İlkokul fen bilimleri dersinde dijital öykü kullanımının zihinsel model ve zihinsel imaj netliği üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi, Niğde.
Eruysal Sertbarut, S. (2021). Fen bilgisi öğretmen adaylarının oluşturdukları dijital öykülerin değerlendirilmesi, dijital okuryazarlıkları ve görüşlerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Muğla.
Frazel, M. (2010). Digital storytelling guide for educators. Eugene, Or.: International Society for Technology in Education.
Garrety, C. M. (2008). Digital storytelling: An emerging tool for student and teacher learning. Thesis for Ph.D., Iowa State University, Ames, UMI No. 3383367.
Gregori-Signes, C., & Pennock-Speck, B. (2012). Digital storytelling as a genre of mediatized self-representations: An introduction. Digital Education Review, 22(1).
Jakes, D. S. & Brennan, J. (2005). Capturing stories, capturing lives: An introduction to digital Storytelling. http://www.jakesonline.org/dstory_ice.pdf adresinden 15.11.2023 tarihinde erişilmiştir.
Kajder, S. B. (2004). Enter here: Personal narrative and digital storytelling. The English Journal, 93(3), 64-68. https://doi.org/10.2307/4128811
Karataş, F. (2020). İlkokul 3. sınıf fen bilimleri dersinde dijital hikâye kullanımının akademik başarı ve kalıcılığa etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
Kearney, M. (2009). Towards a Learning Design for Student-Generated Digital Storytelling. Article Presented in Conference: The Future of Learning Design Conference. New South Wales, Australia: University of Wollongong. http://ro.uow.edu.au/gi/viewcontent.cgi?article=1003&context=fld
Lambert, J. (2006). Digital storytelling: Capturing lives, creating community. Berkeley, CA: Digital Diner Press.
Lambert, J. (2010). Digital storytelling cookbook. Center for Digital Storytelling at the University of CA Berkeley. Digital Diner Press.
Lambert, J. (2013). Digital storytelling. New York: Routledge.
Lambert, J., Hill, A., Mullen, N., Paull, C., Paulos, E., Soundararajan, T., & Weinshenker, D. (2003). Digital storytelling cookbook and travelling companion. Center for Digital Storytelling at the University of CA Berkeley.
Lasica, J.D., 2010, Digital Storytelling: A Tutorial in 10 Easy Steps. https://www.socialbrite.org/2010/07/15/digital-storytelling-a-tutorial-in-10-easy-steps/ adresinden 15.11.2023 tarihinde erişilmiştir..
Morra, S. (2013). 8 steps to great digital storytelling. https://samanthamorra.com/2013/06/05/edudemic-article-on-digital-storytelling/ adresinden 15.11.2023 tarihinde erişilmiştir.
Ohler, J. B. (2013). Digital storytelling in the classroom: New media pathways to literacy, learning, and creativity (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Öz, S. (2019). The meta-synthesis of digital storytelling studies in K-12. Doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
Robin, B. & Pierson, M. (2005). A Multilevel Approach to Using Digital Storytelling in the Classroom. In C. Crawford, R. Carlsen, I. Gibson, K. McFerrin, J. Price, R. Weber & D. Willis (Eds.), Proceedings of SITE 2005 (pp. 708-716). Phoenix, AZ, USA: (AACE).
Robin, B. (2006). The Educational Uses of Digital Storytelling. In C. Crawford, R. Carlsen, K. McFerrin, J. Price, R. Weber & D. Willis (Eds.), Proceedings of SITE 2006--Society for Information Technology & Teacher Education International Conference (pp. 709-716). Orlando, Florida, USA: Association for the Advancement of Computing in Education (AACE).
Robin, B. R. (2016). The power of digital storytelling to support teaching and learning. Digital Education Review, (30), 17-29. https://doi.org/10.1344/der.2016.30.17-29
Searson, M. (2005). Digital stories about and from PBL. In C. Crawford et al. (Eds.), Proceedings of Society for Information Technology and Teacher Education International Conference 2005, (pp. 2013–2015). Chesapeake, VA: AACE.
Tally, B. & Goldenberg, L. B. (2005). Fostering historical thinking with digitized primary sources. Journal of Research on Technology in Education, 38(1), 1–21.
Taş, M. (2023). İlkokul öğrencilerinin dijital hikâye okuryazarlığında STEM etkinlikleri: bir karma desen araştırması. Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
Torun, B. (2016). Ortaokul 6. sınıf hücre konusunda dijital öykü kullanımının öğrenci başarısı, tutumu ve bilimsel süreç becerileri üzerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Kastamonu Üniversitesi, Kastamonu.
Ulusoy, S. (2019). Dijital hikâye destekli örnek olaya dayalı öğrenme ortamlarının fen öğrenme üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Uşak Üniversitesi, Uşak.
Uslu, B. (2022). Öğretmen adaylarının dijital öyküleme becerilerinin ve dijital öykülemeye yönelik görüşlerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, İstanbul.
Wawro, L. (2012). Digital storytelling: More than the sum of its parts. Children and Libraries: The Journal for the Association for Library Service to Children, 10(1), 50–52.
