Uzun Ömürlü İşletmelerde Örgüt Kültürü Uygulamaları Üzerine Bir Araştırma: Ariş Pırlanta Örneği

Ariş Pırlanta (2023, 20 Haziran) Misyon ve Vizyon Bildirgeleri (www.arispirlanta.com/kurumsal/hakkimizda adresinden 23 Haziran 2023 Tarihinde alınmıştır.)

Arslan, H. , Kuru, M.& Satıcı, A. (2005). İlköğretim ve ortaöğretim okullarındaki örgüt kültürünün karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 44 (44) , 449-472.

Ayanoğlu Şişman, F.(2016). Kurumsallaşma işletme ile müşteri arasında bariyer mi? (mücevher sektöründe bir araştırma). Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 447-457.

Aydınlı, H. İ. (2003). Örgüt kültürünün yönetim açısından önemi. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 79-99.

Berberoğlu, G. & Baraz, B. (1999). Tusaş Motor Sanayii AŞ’de örgüt kültürü araştırması. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15 (1) , 65-84.

Cameron, K. S.& Quinn, R.S. (1992). Report on diagnosing and changing organizational culture. Massachusetts, Adison-Wesley, 242s.

Çelikten, M. (2006). Kültür ve öğretmen metaforları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (21) , 269-283.

Çubukçu, M. (2023). Asırlık işletmelerin uzun ömürlülüğüne dair bir araştırma. International Journal of Management and Business Administration, 7(13), 1-20.

Dil, E. (2013). Strateji perspektifinden örgütsel uzun ömürlülüğün araştırılması: Asırlık firma çoklu örnek olayı. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.

Dil, E. (2016). Türkiye’de Uzun Ömürlü İşletmeler: Kim? Nerede? Ne Yapıyor? Istanbul University Journal of the School of Business, 45, 49-69.

Doğan, B. (1997). Örgüt kültürü: kültürel öğeler ve oluşum süreçlerine ilişkin sorunlar. Öneri Dergisi, Adnan Tezel Anısına Özel Sayı, 39-45.

Durğun, S. (2006). Örgüt kültürü ve örgütsel iletişim. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 112-132.

Erdem, F. & İşbaşı, J. Ö. (2001). Eğitim kurumlarında örgüt kültürü ve öğrenci alt kültürünün algılamaları. Akdeniz İİBF Dergisi, 1 (1) , 33-57.

Erdem, R. (2007). Örgüt kültürü tipleri ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Elazığ il merkezindeki hastaneler üzerinde bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), 63-79.

Erdem, R. , Adıgüzel, O. & Kaya, A. (2010). Akademik personelin kurumlarına ilişkin algıladıkları ve tercih ettikleri örgüt kültürü tipleri. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 36, 73-88.

Ergün, E. (2007), Kurum kültürünü analiz etmede Quinn ve Cameron’un rekabetçi değerler analizi, 15. Yönetim Ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, ss. 266–271.

Fiş, A. M. & Wasti, S. A. (2009). Örgüt kültürü ve girişimcilik yönelimi ilişkisi. METU Studies In Development (Muhan Soysal Special Issue), 35, 127-164.

Güçlü, N. (2003). Örgüt Kültürü. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,23(2), 147-159.

Karcıoğlu, F. (2001). Örgüt kültürü ve örgüt iklimi ilişkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi,15(1-2), 265-283.

Köse, S., Tetik, S.& Ercan, C. (2001). Örgüt kültürünü oluşturan faktörler. Yönetim ve Ekonomi, 7(1), 219-242.

Kuşat, N. (2012). Sürdürülebilir işletmeler için kurumsal sürdürülebilirlik ve içsel unsurları. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (2) , 227-242.

Moran, E. T. & Volkwein, F. (1992). The cultural approach to the formation of organizational climate. Human Relations, 45(1), 19-47.

Nişancı, Z. N. (2012). Toplumsal kültür-örgüt kültürü ilişkisi ve yönetim üzerine yansımaları. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 1 (1), 1279-1293.

Önder, Ç. & Üsdiken, B. (2020). Örgütsel Ekoloji: Örgüt Toplulukları ve Çevresel Ayıklama, (içinde Örgüt Kuramları), Ankara: İmge Kitabevi.

Reyhanoğlu, M. & Sırkıntıoğlu Yıldırım, Ş. (2016). Aile işletmelerinde aile değerlerinin örgüt kültürüne etkisi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Economy Special Issue, 574-596 .

Schein, E. H. (1985). Organizational culture and leadership. A dynamic view. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.

Sezgin, M. & Bulut, B. (2013). Örgüt kültürü ve halkla ilişkiler. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (2) , 182-194.

Şahin, A. (2010). Örgüt kültürü-yönetim ilişkisi ve yönetsel etkinlik. Maliye Dergisi, 159, 21-35.

Şimşek, A. (2014). Örgüt kültürü: kuramsal bir bakış. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi,1 (1) , 27-35.

Terzi, A. R. (2005). İlköğretim okullarında örgüt kültürü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 43 (43), 423-442.

Yaman, E. & Ruçlar, K. (2014). Örgüt kültürünün yordayıcısı olarak üniversitelerde örgütsel sessizlik. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1, 36-50.

Ariş Pırlanta (2023, 20 Haziran) Misyon ve Vizyon Bildirgeleri (www.arispirlanta.com/kurumsal/hakkimizda adresinden 23 Haziran 2023 Tarihinde alınmıştır.)

Arslan, H. , Kuru, M.& Satıcı, A. (2005). İlköğretim ve ortaöğretim okullarındaki örgüt kültürünün karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 44 (44) , 449-472.

Ayanoğlu Şişman, F.(2016). Kurumsallaşma işletme ile müşteri arasında bariyer mi? (mücevher sektöründe bir araştırma). Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 447-457.

Aydınlı, H. İ. (2003). Örgüt kültürünün yönetim açısından önemi. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 79-99.

Berberoğlu, G. & Baraz, B. (1999). Tusaş Motor Sanayii AŞ’de örgüt kültürü araştırması. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15 (1) , 65-84.

Cameron, K. S.& Quinn, R.S. (1992). Report on diagnosing and changing organizational culture. Massachusetts, Adison-Wesley, 242s.

Çelikten, M. (2006). Kültür ve öğretmen metaforları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (21) , 269-283.

Çubukçu, M. (2023). Asırlık işletmelerin uzun ömürlülüğüne dair bir araştırma. International Journal of Management and Business Administration, 7(13), 1-20.

Dil, E. (2013). Strateji perspektifinden örgütsel uzun ömürlülüğün araştırılması: Asırlık firma çoklu örnek olayı. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.

Dil, E. (2016). Türkiye’de Uzun Ömürlü İşletmeler: Kim? Nerede? Ne Yapıyor? Istanbul University Journal of the School of Business, 45, 49-69.

Doğan, B. (1997). Örgüt kültürü: kültürel öğeler ve oluşum süreçlerine ilişkin sorunlar. Öneri Dergisi, Adnan Tezel Anısına Özel Sayı, 39-45.

Durğun, S. (2006). Örgüt kültürü ve örgütsel iletişim. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 112-132.

Erdem, F. & İşbaşı, J. Ö. (2001). Eğitim kurumlarında örgüt kültürü ve öğrenci alt kültürünün algılamaları. Akdeniz İİBF Dergisi, 1 (1) , 33-57.

Erdem, R. (2007). Örgüt kültürü tipleri ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Elazığ il merkezindeki hastaneler üzerinde bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(2), 63-79.

Erdem, R. , Adıgüzel, O. & Kaya, A. (2010). Akademik personelin kurumlarına ilişkin algıladıkları ve tercih ettikleri örgüt kültürü tipleri. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 36, 73-88.

Ergün, E. (2007), Kurum kültürünü analiz etmede Quinn ve Cameron’un rekabetçi değerler analizi, 15. Yönetim Ve Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı, ss. 266–271.

Fiş, A. M. & Wasti, S. A. (2009). Örgüt kültürü ve girişimcilik yönelimi ilişkisi. METU Studies In Development (Muhan Soysal Special Issue), 35, 127-164.

Güçlü, N. (2003). Örgüt Kültürü. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,23(2), 147-159.

Karcıoğlu, F. (2001). Örgüt kültürü ve örgüt iklimi ilişkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi,15(1-2), 265-283.

Köse, S., Tetik, S.& Ercan, C. (2001). Örgüt kültürünü oluşturan faktörler. Yönetim ve Ekonomi, 7(1), 219-242.

Kuşat, N. (2012). Sürdürülebilir işletmeler için kurumsal sürdürülebilirlik ve içsel unsurları. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (2) , 227-242.

Moran, E. T. & Volkwein, F. (1992). The cultural approach to the formation of organizational climate. Human Relations, 45(1), 19-47.

Nişancı, Z. N. (2012). Toplumsal kültür-örgüt kültürü ilişkisi ve yönetim üzerine yansımaları. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 1 (1), 1279-1293.

Önder, Ç. & Üsdiken, B. (2020). Örgütsel Ekoloji: Örgüt Toplulukları ve Çevresel Ayıklama, (içinde Örgüt Kuramları), Ankara: İmge Kitabevi.

Reyhanoğlu, M. & Sırkıntıoğlu Yıldırım, Ş. (2016). Aile işletmelerinde aile değerlerinin örgüt kültürüne etkisi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Economy Special Issue, 574-596 .

Schein, E. H. (1985). Organizational culture and leadership. A dynamic view. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.

Sezgin, M. & Bulut, B. (2013). Örgüt kültürü ve halkla ilişkiler. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (2) , 182-194.

Şahin, A. (2010). Örgüt kültürü-yönetim ilişkisi ve yönetsel etkinlik. Maliye Dergisi, 159, 21-35.

Şimşek, A. (2014). Örgüt kültürü: kuramsal bir bakış. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi,1 (1) , 27-35.

Terzi, A. R. (2005). İlköğretim okullarında örgüt kültürü. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 43 (43), 423-442.

Yaman, E. & Ruçlar, K. (2014). Örgüt kültürünün yordayıcısı olarak üniversitelerde örgütsel sessizlik. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1, 36-50.