Sağlık Turizmi İşletmeleri Yönetiminde Yönetim Organizasyon

Saadet Karakuş

doi:10.37609/akya.2838

Yazarlar

Saadet Karakuş

DOI: https://doi.org/10.37609/akya.2838.c9294

Özet

Sağlık turizmi küreselleşmenin etkisiyle ekonomisi büyüyen ülkelerde turizm hareketliliği sayesinde yükselişe geçmek ve kar elde etmek isteyen işletmelerin hizmet verdiği bir sektör haline gelmiştir. Sağlık turizmi sektörünün popüler hale gelmesindeki en önemli nokta arz ve talep dengesindeki ihtiyaçlara cevap vermesi buda sunulan hizmet çeşitliliklerinin artmasına sebep olmuştur. Türkiye’de sağlık turizmi diğer ülkelere nazaran gelecekte gelişmesi mümkün olan bir cevhere sahiptir. Sağlık turizmin son yıllarda zirvede oluşu ve yükselen trendi ile beraber öneminin artması, bu gerçeğe bağlıdır. Sağlık turizmi en yalın haliyle, kavramsal açıdan sağlığın korunması ya da iyileştirilmesine yönelik yapılan seyahat olarak adlandırılmaktadır (Kiremit, 2008). Sağlık hizmetlerine olan talebin artışını etkileyen sebeplere baktığımızda; uygulanabilirliği, hizmet sunumu, kalite açısından eksiksiz olması sağlık turizmi hizmeti için gelen hastaların kendi ülkelerine göre daha düşük seviyelerde artış gösteren uygun fiyat seçenekleri ile beraber tedavinin etkinliği, hızlı uygulanabilirliği ve tedavi sonrası iyileşme zamanının da kısa sürmesi gibi unsurlar sağlık turizmine olan talebi arttırmaktadır. Bu imkanlar kapsamında hizmet sunan ülkeler sağlık turizmi pazarında zirvede kalmayı başarmaktadır(Ak ve Sevin, 2000). 1970’li yıllardan sonra dünyada sağlık turizmi, popülerliği en yüksek sektörlerden biri haline gelmiştir ve Türkiye’de sağlık turizmi emin adımlarla ilerleyerek kendini başarılı bir şekilde göstermeye başlamıştır. Sağlık turizm işletmelerinde hem sektörel açıdan hem de sivil toplum kurumlarının örgütlenmesinin oluşması açısından, organizasyonun adım adım oluşturulması ve sağlık turizmin bir devlet politikası haline getirilmesi gerekmektedir. Sağlık turizm işletmelerinin işleyiş ve faaliyetler bakımından gerekli uygun şartların oluşması ve kurallarıyla bir bütünlük içinde ilerlemesi bu iç dinamiklerin uyumuna ve dengelerin kurulmasına bağlıdır. Bu dengeler ancak kurallara uymakla sağlanacaktır. Bu işleyiş yönetimin işlevlerinin işletme içerisinde başarılı şekilde oluşturulması ile mümkündür. Ayrıca örgütsel amaçları etkili ve verimli bir şekilde kullanarak, yönetim işlevinin ilk basamağı olan planlama fonksiyonunun en önemli basamak olduğu gerçeğini yönetim işlevlerinin birbirine koordineli bir bütünlük içerisinde hareket etmesi gerektiğini unutmamak gerekmektedir. Planlama aşamasının işletmenin işlevine göre yapılamaması işletmelerin gereken üretim ve hizmeti sunamamasına ve bundan kaynaklı bir takım sorunların oluşacağına göstergedir. Planlama faaliyetinin iyi bir plan olabilmesi için karşılaştığı fırsatları doğru tanımlaması, anlaması gerekmektedir ve işletmeye zarar verebilecek dış çevre tehditleri de iyi tahlil etmesinden geçmektedir. Bu nedenle işletmenin dış çevreyi analiz ederken, oluşabilecek fırsat ve tehditleri iyi görmesi gerekmektedir.Olumsuz durumları ortadan kaldırmak için işletmelerin planlama fonksiyonunu oldukça önemli görmeleri ve yönetimin işlevlerinin her basamağının koordineli olarak adım adım uygulanması gerekmektedir. Rakiplerinin gerisinde kalınmaması ,sektör içinde de daha iyi bir konumda olmak için bir planlama şarttır(Gevşek, 2019).

Referanslar

Ak, B., & Sevin, H. D. (2000). SSK Hastaneleri Hastane Baş Hekimlerinin Yönetsel Başarı Düzeyleri Hakkında Bir Araştırma. Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü, Amme İdaresi Dergisi, 33(1).

Aktan, C. C. (2008). Stratejik yönetim ve stratejik planlama. Çimento İşveren Dergisi, 22(4), 4-21.

Albayrak, A. (2013). Alternatif turizm. Detay Yayıncılık.

Anonim, 2010 http://www.kultur.gov.tr/TR/Genel/BelgeGoster.aspx? (Erişim Tarihi: 14 Temmuz 2010)

Arslan, M. (2014). Yönetim ve Organizasyon Ders Notları. Harran Üniversitesi Birecik Meslek Yüksekokulu, Şanlıurfa

Aydın, O. (2012).Türkiye’de Alternatif Bir Turizm; Sağlık Turizmi, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi,14(23):91-96.

BAKA (2011). Sağlık Turizmi Sektör Raporu, Batı Akdeniz Kalkınma Ajansı

Bakanlığı, S. (2012). Sağlık Bakanlığı stratejik plan 2013-2017.

Batman, O. (2008). Otel İşletmelerinin Yönetimi. Değişim Yayınları, İstanbul.

Bayar, K. (2019). Dünyada ve Türkiye’de sağlık turizminin önemi ve gelişimi: Antalya yöresi araştırması.

Boz, M., & Kurt, A. (2004). The influence of stirrer geometry on bonding and mechanical properties in friction stir welding process. Materials & Design, 25(4), 343-347.

Can, H. (2005). Organizasyon ve Yönetim. Siyasal Kitabevi, Ankara

Can, H., (1998); Organizasyon ve Yönetim, Ankara,s.96.

Coolbusinessideas.com, 2022/2

Çelik, A., & Şimşek, M. Ş. (2013). Yönetim ve organizasyon. Eğitim Yayınevi.

Deb, S. K., Nafi, S. M., & Valeri, M. (2022). Promoting tourism business through digital marketing in the new normal era: a sustainable approach. European Journal of Innovation Management.

Denizer, D. (2005). Konaklama işletmelerinde yiyecek ve içecek yönetimi. Detay Yayıncılık.

Dinçer, Ö, Fidan,Y.,(1996); İşletme Yönetimi, İstanbul, s.270.

Edinsel, S., & ADIGÜZEL, O. (2014). Türkiye’nin sağlık turizmi açısından son beş yıldaki dünya ülkeleri içindeki konumu ve gelişmeleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 167-190.

Efe, N. M. (2009). Türkiye’de Yönetim Fonksiyonları Açısından Özel Güvenlik Hizmetlerinin Örgütlenmesi ve Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul

Efil,İ.,(1999),Yönetim ve Organizasyon,İstanbul,s.118.

Eren, E. (2011). Yönetim ve Organizasyon. Beta Yayıncılık, İstanbul

Ertürk, M. (2009). İşletme Biliminin Temel İlkeleri. Beta Yayınları, İstanbul

Gençay, C.(2007). Sağlık Turizmi. İçinde M. Bulu ve İ.H. Eraslan (Editörler). Sürdürülebilir Rekabet Avantajı Elde Etmede Turizm Sektörü (ss.172-180) Kazancı Hukuk Yayımevi, İstanbul.

Gevşek, B. (2019). Turizm işletmelerinde yönetimin planlama fonksiyonunun önemi. Aydın Gastronomy, 3(2), 129-135.

GÜL, M. K., ÖZKAN, Ç., ÖZTÜRK, Ö., & KÜÇÜK, S. (2022). TÜRK HALKININ SAĞLIK TURİZMİNE YÖNELİK METAFORİK ALGILARI. Journal of gastronomy, hospitality and travel (Online), 5(1), 145-156.

Güleç, A. (2014). Avrupa refah devlet/sistemlerinin yeniden yapılandırılmasında sosyal tarafların rolü: Türkiye örneği. Çalışma ve Toplum, 2(41), 175-188.

Gülmez, A., & Yardımcıoğlu, F. (2012). OECD ülkelerinde Ar-Ge harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi: Panel eşbütünleşme ve panel nedensellik analizi (1990-2010). Maliye Dergisi, 163(1), 335-353.

Karagülle, M. Zeki. “Sağlık Turizminde Güncel Gelişmeler ve Gelecek”, (t.y.), www.spa-turkey.com/spamakale.asp?id=2, (Erişim Tarihi:07.06.2010)

Keleş, H. (2019). Uluslararası hasta ilişkileri yöneticilerinin sağlık turizmine bakış açısı ve sağlık turizmi faaliyetlerinin değerlendirilmesi (Master's thesis, İstanbul Medipol Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).

Kır, A. (2011). Otel Yönetiminde Mimari Yapının Yeri ve Önemi. Yüksek Lisans Tezi.İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul

Kiremit, A.Ş. (2008). Turizmin Gelişiminde Bir Alternatif Olarak Medikal Turizm: Bir Sağlık Kuruluşunda Araştırma, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Kültür, 2021. https://www.kultur.gov.tr - 21.10.2021 tarihinde erişilmiştir.

Mainil, T. (2012). Transnational health care and medical tourism: Understanding 21st-century patient mobility Towards a rationale of transnational health region development. Universiteit Antwerpen (Belgium).

Maviş, F. (2006). Otel yönetimi. Detay Yayıncılık.

Miguéns, J., Baggio, R., & Costa, C. (2008). Social media and tourism destinations: TripAdvisor case study. Advances in tourism research, 26(28), 1-6.

Mucuk, İ.,(1987); Modern İşletmecilik, İstanbul,s.158-159.

Oktal, Ö. (2014). Genel İşletme ve İşlevler İçinde Yönetim İşlevleri. Detay Yayıncılık, Ankara

Özgül, A. (2014). Türkiye’de sağlık politikaları üzerine bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü,(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Özkurt H. (2007), Sağlık Turizmi Tahvilleri.(s.126).İstanbul:Ocak-Haziran 2007. Maliye Dergisi;(152).

Özlem, Ö. Z. E. R., & Sonğur, C. (2012). Türkiye’nin dünya sağlık turizmindeki yeri ve ekonomik boyutu. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(7), 69-81.

Şener, B. (2010). Modern Otel İşletmelerinde Yönetim ve Organizasyon, Detay Yayıncılık, 5. Baskı, Ankara.

Şimşek, M. Ş., & Çelik, A. (2011). İşletme bilimlerine giriş. Eğitim Kitabevi.

Tanrıverdi, H., Aydoğan, M., Yılmaz, A. (2015). Turizm İşletmeciliği Temel Kavramlar

ve Uygulamalar. Detay Yayıncılık, Ankara

Tengilimoğlu, D. (Ed.). (2013). Sağlık turizmi (pp. 46-73). Siyasal Kitabevi.

Turizmi, U. S., & Yönetmelik, T. S. H. (2017). Resmi Gazete (Sayı: 30123). Erişim adresi: https://www. resmigazete. gov. tr/eskiler/2017/07/20170713-3. htm.

Türksoy, A ve Türsoy, S.S. (2010). Termal Turizmin Geliştirilmesi Kapsamında Çeşme İlçesi Termal Kaynaklarının Değerlendirilmesi, Ege Akademik Bakış, 10(1):699-725

Ülgen, H., & Mirze, S. (2007). işletmelerde stratejik yönetim. İstanbul: Arıkan Basım Yayın, 96.

Ünleyürü, Y. ve Dinçer, F. (2015). Türkiye’de geriatri turizminin gelişimi ve geleceği. Sakarya: Sakarya Üniversitesi Matbaası.

Yalçın, İ. (2006). Counselor in the 21st century. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 39 (1), 117-133.

Yıldırım, H.H. (2012). Görüşme Notları (13.08.2012). Ankara.

Yozcu, S. (2011). İklim değişikliğinin Türkiye termal turizm üzerine etkisi: Bursa il merkezine yönelik bir araştırma. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisan Tezi, İstanbul.