Türkçe Eğitiminde İletişim Konusuna Yönelik Hazırlanmış Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi
Özet
Bu çalışma ile Türkçe eğitimi kapsamında hazırlanmış olan iletişim konulu tezlerin yıl, üniversite, tez türü, yazar cinsiyeti, danışman ünvanı, konu eğilimi, yöntem, hedef kitle/çalışma materyali, veri toplama aracı şeklindeki değişkenlere göre dağılımlarını incelemek amaçlanmıştır. Nitel araştırma desenlerinden doküman incelemesi yöntemi ile gerçekleştirilen çalışmanın verilerine YÖK Ulusal Tez Merkezi aracılığı ile ulaşılmıştır. Veri toplama aracı olarak “Tez İnceleme Formu” ve “Tez Sınıflama Formu” hazırlanmıştır. Toplamda 30 tez betimsel analiz tekniği ile incelenmiştir. Analiz sonuçlarına göre tezlerin en çok 2024 yılında en az ise 2017 ve 2025 yıllarında hazırlanmıştır. İletişim konulu tezlerin 21 farklı üniversitede ve en çok da Atatürk Üniversitesi bünyesinde hazırlandığı belirlenmiştir. Tezlerin 25’i yüksek lisans, 5’i doktora düzeyindedir. Tez yazarlarının en çok kadınlardan oluştuğu tespit edilmiştir. Danışman ünvanları ise sırasıyla Doçent Doktor, Profesör Doktor, Doktor Öğretim Üyesi şeklindedir. Tezlerin en çok nicel yöntemle yürütüldüğü belirlenmiştir. Konu eğilimlerinde ise en fazla Türkçe öğretmenlerinin, Türkçe öğretmeni adaylarının, ortaokul öğrencilerinin iletişim becerilerinin incelendiği; yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin iletişim istekliliklerinin, ders kitaplarının iletişim becerileri bakımından analiz edildiği vb. belirlenmiştir. Hedef kitle/çalışma grubu olarak da en çok Türkçe öğretmenleri, ortaokul öğrencileri ve yabancı dil olarak Türkçe öğrenenler seçilmiştir. Veri toplama araçları kapsamında ise en çok ölçeklerin, görüşme formlarının, dokümanların kullanıldığı görülmüştür.
Referanslar
Arı, G. (2016). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı sözlü iletişim öğrenme alanındaki kazanımlara eleştirel bir bakış. Sakarya University Journal of Education, 6(2), 235-253. http://dx.doi.org/10.19126/suje.40827
Avcı, Ö. (2019). Duygusal zekâ ve iletişim. Beta Basım Yayım Dağıtım.
Aydeniz, S. ve Haydaroğlu, M. (2021). Dört temel dil becerisi alanında yapılan lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi. Türkiye Eğitim Dergisi, 6(1), 200-216.
Aytekin, H. (2024). İnsan ilişkileri ve iletişim. Pegem Akademi Yayıncılık.
Aziz, A. (2023). İletişime giriş. Nobel Akademi Yayıncılık.
Baki, Y. (2018). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterlikleri ve iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Turkish Studies, 13(19), 213-233. 10.7827/TurkishStudies.13949
Baki, Y. ve Kahveci, G. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarının etkili konuşma becerileri üzerindeki etkisi: bir yapısal eşitlik modellemesi. Turkish Studies, 12(4), 47-70. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11373
Barker, A. (2021). Etkili iletişim. (B. Ulusoğlu, Çev.). Nova Kitap.
Barker, R. ve Zifcak, L. (1999). Communication and gender in workplace 2000: Creating a contextually-based integrated paradigm. Technical Writing and Communication, 29(4), 335-347. https://doi.org/10.2190/648J-E1VU-4JE6-JWW
Boyacı, S. ve Demirkol, S. (2018). Türkçe eğitimi alanında yapılan doktora tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 512-531.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
Çalık, M. ve Sözbilir, M. (2014). İçerik analizinin parametreleri. Eğitim ve Bilim, 39(174), 33-38.
Çetinkaya, Z. (2011). Türkçe öğretmen adaylarının iletişim becerilerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 567-576.
Demirel, A. (2023). Türkçe eğitimi alanındaki yazma eğitimiyle ilgili lisansüstü tezler üzerine bir inceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(3), 849-863.
Deniz, K. (2015). Türkçe öğretmen adaylarının etkili iletişim dersine yönelik beklentileri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(2), 63-80.
Diktaş Yılmaz, D., Yılmaz, B., Türkmen, A., Ataseven, K. & Akgün, E. (2023). Öğretmen öğrenci iletişiminin öğrenme süreçlerine etkisi, International Academic Social Resources Journal, 8(55), 4309-4316. http://dx.doi.org/10.29228/ASRJOU RNAL.73489
Direkçi, B., Akbulut, S. ve Şimşek, B. (2020). Türkçe eğitimi alanında yapılan değerler eğitimi tezlerinin incelenmesi. ZfWT, 12(2), 117-140.
Doğan, F. N. (2024). Ortaokul öğrencilerinin konuşma kaygısı, konuşma motivasyonu, konuşma öz yeterliği ile etkili iletişim becerilerine yönelik algıları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Fırat Üniversitesi.
Doğan, V., Güneş, G. ve Demir, M. K. (2022). Türkiye’de “eleştirel okuma” konusunda yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 10(1), 216-235.
Durukan, E. ve Maden, S. (2010). Türkçe öğretmenlerinin iletişim becerileri üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1, 59-74.
Erdem, A., Erdem, M., ve Pala, F. K. (2013). Dil becerilerinin geliştirilmesi için yapılandırmacı karma öğrenme ortamı ölçeği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(46), 365-394.
Gülbahar, B. ve Aksungur, G. (2018). Türkçe öğretmenlerinin sınıf içi etkili iletişim becerilerine ilişkinin algılarının incelenmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(1), 52-75. 10.18298/ijlet.2661
Güler, M. ve Mert, O. (2022). Türkçe eğitimi alanında yenilenmiş Bloom taksonomisini temel alarak yapılan akademik çalışmaların incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(35), 1089-1118.
Han, C. (2024). 2007-2024 yılları arasında Türkçe eğitimi alanında değerler eğitimi üzerine yapılan tezlerin incelenmesi. Elektronik Dil ve Eğitim Dergisi, 5(1), 52-66.
Işık, M. (2018). İletişim bilimine giriş. Eğitim Yayınevi.
Kahraman, F. (2022). İletişimin doğuşu: köken dil ve dillerin çeşitlenmesi. Marife, 22(1), 91-111. https://doi.org/10.33420/marife.1095393
Kama, F. ve Doğan, S. (2023). Sınıf öğretmenlerinin sınıf içi etkili iletişim becerileri: bir karma yöntem çalışması. Social Sciences Research Journal, 12(2), 210-223.
Kaplan, K. ve Özgen, A. (2023). 2016-2022 yılları arasında Türkçe öğretim programları konulu yayımlanan makale ve tezlerin analizi. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 8(1), 435-456. https://doi.org/10.32321/cutad.1255782
Karabulut, M. ve Uygun, L. (2024). Language barriers in the communication process. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (14), 937-948. DOI: 10.29000/rumelide.1455155.
Karagöz, B. ve Şeref, İ. (2021). Türkçe eğitimi doktora tezlerine bütünsel bir yaklaşım (1995-2020). SEFAD, (46), 43-68.
Karasar, N. (2015). Araştırmalarda rapor hazırlama. Nobel Akademik Yayıncılık.
Kaya, N., Bayhan, N. ve Yenan, A. (2023). İletişim ve ögeleri. İ. H. Yurdakal (Ed.). Eğitimde etkili iletişim içinde (s. 9-32). Eğitim Yayınevi.
Kuzhan, M. ve Fidan, M. (2020). Türkçe eğitiminde bilişim ve teknoloji kullanımına yönelik araştırmaların konu alanı ve yöntem yönünden analizi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1343-1367.
Maden, A., Banaz, E. ve Gülen, D. (2022). Türkçe öğretiminde akademik başarı üzerine yapılmış lisansüstü tezlerin eğilimleri. Türkiye Eğitim Dergisi, 7(2), 577-589.
Maden, S. ve Özgen, A. (2023). Türkçe eğitimi alanında hazırlanmış öz yeterlik ile ilgili araştırmaların eğilimleri. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(3), 822-839.
Martinez, R. (2021). Supporting student learning: The role of teacher-student interaction. Journal of Effective Teaching, 21(2), 28-45.
Mete, G. (2021). Türkçe öğretmeni adaylarının etkili iletişim becerileri ile iletişim kaygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Journal of History School, 51, 1143-1173. http://dx.doi.org/10.29228/Joh.49940
Önal, A.ve Maden, S. (2021). Türkçe eğitimi ile ilgili 2015-2019 yılları arası lisansüstü tezlerin araştırma eğilimleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 929-941.
Öz, A. (2017). Kaynak ve alıcı yönünden etkili iletişimin odak noktaları ve bunların dinî iletişime etkileri. Bilimname, 2017(33), 119-139. https://doi.org/10.28949/bilimname.345566
Özcan, S. (2023). Türkçe öğretmenlerinin duygusal zekâları ile iletişim becerilerinin incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 12(1), 221-238.
Özcan, S. ve Mutlu Bayraktar, D. (2024). Türkçe öğretmeni adaylarının 21. yüzyıl becerilerinde iletişim ve öz liderliğin yordayıcı rolü. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (17), 132-146. https://doi.org/10.21733/ibad.1500994
Özçakmak, H. (2017). Türkçe eğitimi lisansüstü araştırmalarında yeni yönelimler (2011-2015). Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(3), 1607-1618.
Sarıkaya, B. ve Şakiroğlu, Y. (2019). Türkçe öğretmeni adaylarının empati düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişki. International Journal of Language Academy, 7(1), 168-182. http://dx.doi.org/10.18033/ijla.4099
Sayım, A. Ç. (2019). Okuma becerilerinin geliştirilmesine yönelik yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Aksaray Üniversitesi.
Seyidoğlu, H. (2016). Bilimsel araştırma ve yazma el kitabı. Güzem Can Yayınları.
Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayınları
Süllü, Z. (2018). Sözlü kültürden dijital kültüre iletişim ve iletişim araçlarının tarihsel kökenleri. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi, (1), 119-135.
Şahbaz, N. K. ve Çekici, Y. E. (2012). Disiplinler arası bir disiplin olarak Türkçe eğitimi. Turkish Studies, 7(3), 2367-2382.
Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlilik. Seçkin Yayıncılık.
Tanrıkulu, S. ve Sinan, A. T. (2024). Uluslararası Türkçe edebiyat kültür eğitim (TEKE) dergisi’nde 2012-2021 yılları arasında yayımlanmış Türkçe eğitimine yönelik makalelerin çeşitli unsurlar açısından değerlendirilmesi. BUGU Dil ve Eğitim Dergisi, 5(1), 1-25. http://dx.doi.org/10.46321/bugu.151
Topçu, F. K. (2021). Türkçe eğitimi alanında yapılmış dijital öğrenme tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(4), 1338-1359.
Türkçe Sözlük (2011). TDK Yayınları.
Ünlü, S. (2025). Türkçe eğitimi alanındaki dergilerde "değerler eğitimi" üzerine yapılmış çalışmaların bibliyometrik analizi. Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 9(2), 251-278.
Varışoğlu, B., Şahin, A. ve Göktaş, Y. (2013). Türkçe eğitimi araştırmalarında eğilimler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1767-1781, 10.12738/estp.2013.3.1609
Vatansever Bayraktar, H. ve Doğan, C. (2014). Öğrencilerin öğretmenleri ile olan iletişimleri ile Türkçe dersi konuşma becerileri arasındaki ilişki. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(6), 107-122.
Voltan Acar, N. (2023). İnsan ilişkileri iletişim. Nobel Akademi Yayınları.
Yetişir, G., Tunçkol, M., Pınartaşı, Ö. ve Çetin Mavi, E. (2024). Eğitimde iletişimin rolü. Socrates Journal of Interdisciplinary Social Studies, 10(47), 182-189.
Yıldırım Suna, Z. ve Benzer, A. (2023). Türkçe eğitiminde üst düzey düşünme becerileri ile ilgili çalışmaların bibliyometrik analizi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (15), 281-305.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
Yılmaz. D. ve Kava, S. (2020). İlk okuma yazma ve Türkçe öğretimi ile ilgili tezlerin incelenmesi. Turkish Studies, 15(1). 443-45.
Referanslar
Arı, G. (2016). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı sözlü iletişim öğrenme alanındaki kazanımlara eleştirel bir bakış. Sakarya University Journal of Education, 6(2), 235-253. http://dx.doi.org/10.19126/suje.40827
Avcı, Ö. (2019). Duygusal zekâ ve iletişim. Beta Basım Yayım Dağıtım.
Aydeniz, S. ve Haydaroğlu, M. (2021). Dört temel dil becerisi alanında yapılan lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi. Türkiye Eğitim Dergisi, 6(1), 200-216.
Aytekin, H. (2024). İnsan ilişkileri ve iletişim. Pegem Akademi Yayıncılık.
Aziz, A. (2023). İletişime giriş. Nobel Akademi Yayıncılık.
Baki, Y. (2018). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma öz yeterlikleri ve iletişim becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Turkish Studies, 13(19), 213-233. 10.7827/TurkishStudies.13949
Baki, Y. ve Kahveci, G. (2017). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarının etkili konuşma becerileri üzerindeki etkisi: bir yapısal eşitlik modellemesi. Turkish Studies, 12(4), 47-70. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.11373
Barker, A. (2021). Etkili iletişim. (B. Ulusoğlu, Çev.). Nova Kitap.
Barker, R. ve Zifcak, L. (1999). Communication and gender in workplace 2000: Creating a contextually-based integrated paradigm. Technical Writing and Communication, 29(4), 335-347. https://doi.org/10.2190/648J-E1VU-4JE6-JWW
Boyacı, S. ve Demirkol, S. (2018). Türkçe eğitimi alanında yapılan doktora tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 512-531.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
Çalık, M. ve Sözbilir, M. (2014). İçerik analizinin parametreleri. Eğitim ve Bilim, 39(174), 33-38.
Çetinkaya, Z. (2011). Türkçe öğretmen adaylarının iletişim becerilerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 567-576.
Demirel, A. (2023). Türkçe eğitimi alanındaki yazma eğitimiyle ilgili lisansüstü tezler üzerine bir inceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(3), 849-863.
Deniz, K. (2015). Türkçe öğretmen adaylarının etkili iletişim dersine yönelik beklentileri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(2), 63-80.
Diktaş Yılmaz, D., Yılmaz, B., Türkmen, A., Ataseven, K. & Akgün, E. (2023). Öğretmen öğrenci iletişiminin öğrenme süreçlerine etkisi, International Academic Social Resources Journal, 8(55), 4309-4316. http://dx.doi.org/10.29228/ASRJOU RNAL.73489
Direkçi, B., Akbulut, S. ve Şimşek, B. (2020). Türkçe eğitimi alanında yapılan değerler eğitimi tezlerinin incelenmesi. ZfWT, 12(2), 117-140.
Doğan, F. N. (2024). Ortaokul öğrencilerinin konuşma kaygısı, konuşma motivasyonu, konuşma öz yeterliği ile etkili iletişim becerilerine yönelik algıları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Fırat Üniversitesi.
Doğan, V., Güneş, G. ve Demir, M. K. (2022). Türkiye’de “eleştirel okuma” konusunda yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 10(1), 216-235.
Durukan, E. ve Maden, S. (2010). Türkçe öğretmenlerinin iletişim becerileri üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1, 59-74.
Erdem, A., Erdem, M., ve Pala, F. K. (2013). Dil becerilerinin geliştirilmesi için yapılandırmacı karma öğrenme ortamı ölçeği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(46), 365-394.
Gülbahar, B. ve Aksungur, G. (2018). Türkçe öğretmenlerinin sınıf içi etkili iletişim becerilerine ilişkinin algılarının incelenmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(1), 52-75. 10.18298/ijlet.2661
Güler, M. ve Mert, O. (2022). Türkçe eğitimi alanında yenilenmiş Bloom taksonomisini temel alarak yapılan akademik çalışmaların incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(35), 1089-1118.
Han, C. (2024). 2007-2024 yılları arasında Türkçe eğitimi alanında değerler eğitimi üzerine yapılan tezlerin incelenmesi. Elektronik Dil ve Eğitim Dergisi, 5(1), 52-66.
Işık, M. (2018). İletişim bilimine giriş. Eğitim Yayınevi.
Kahraman, F. (2022). İletişimin doğuşu: köken dil ve dillerin çeşitlenmesi. Marife, 22(1), 91-111. https://doi.org/10.33420/marife.1095393
Kama, F. ve Doğan, S. (2023). Sınıf öğretmenlerinin sınıf içi etkili iletişim becerileri: bir karma yöntem çalışması. Social Sciences Research Journal, 12(2), 210-223.
Kaplan, K. ve Özgen, A. (2023). 2016-2022 yılları arasında Türkçe öğretim programları konulu yayımlanan makale ve tezlerin analizi. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Dergisi, 8(1), 435-456. https://doi.org/10.32321/cutad.1255782
Karabulut, M. ve Uygun, L. (2024). Language barriers in the communication process. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (14), 937-948. DOI: 10.29000/rumelide.1455155.
Karagöz, B. ve Şeref, İ. (2021). Türkçe eğitimi doktora tezlerine bütünsel bir yaklaşım (1995-2020). SEFAD, (46), 43-68.
Karasar, N. (2015). Araştırmalarda rapor hazırlama. Nobel Akademik Yayıncılık.
Kaya, N., Bayhan, N. ve Yenan, A. (2023). İletişim ve ögeleri. İ. H. Yurdakal (Ed.). Eğitimde etkili iletişim içinde (s. 9-32). Eğitim Yayınevi.
Kuzhan, M. ve Fidan, M. (2020). Türkçe eğitiminde bilişim ve teknoloji kullanımına yönelik araştırmaların konu alanı ve yöntem yönünden analizi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1343-1367.
Maden, A., Banaz, E. ve Gülen, D. (2022). Türkçe öğretiminde akademik başarı üzerine yapılmış lisansüstü tezlerin eğilimleri. Türkiye Eğitim Dergisi, 7(2), 577-589.
Maden, S. ve Özgen, A. (2023). Türkçe eğitimi alanında hazırlanmış öz yeterlik ile ilgili araştırmaların eğilimleri. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(3), 822-839.
Martinez, R. (2021). Supporting student learning: The role of teacher-student interaction. Journal of Effective Teaching, 21(2), 28-45.
Mete, G. (2021). Türkçe öğretmeni adaylarının etkili iletişim becerileri ile iletişim kaygıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Journal of History School, 51, 1143-1173. http://dx.doi.org/10.29228/Joh.49940
Önal, A.ve Maden, S. (2021). Türkçe eğitimi ile ilgili 2015-2019 yılları arası lisansüstü tezlerin araştırma eğilimleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 929-941.
Öz, A. (2017). Kaynak ve alıcı yönünden etkili iletişimin odak noktaları ve bunların dinî iletişime etkileri. Bilimname, 2017(33), 119-139. https://doi.org/10.28949/bilimname.345566
Özcan, S. (2023). Türkçe öğretmenlerinin duygusal zekâları ile iletişim becerilerinin incelenmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 12(1), 221-238.
Özcan, S. ve Mutlu Bayraktar, D. (2024). Türkçe öğretmeni adaylarının 21. yüzyıl becerilerinde iletişim ve öz liderliğin yordayıcı rolü. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (17), 132-146. https://doi.org/10.21733/ibad.1500994
Özçakmak, H. (2017). Türkçe eğitimi lisansüstü araştırmalarında yeni yönelimler (2011-2015). Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 6(3), 1607-1618.
Sarıkaya, B. ve Şakiroğlu, Y. (2019). Türkçe öğretmeni adaylarının empati düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişki. International Journal of Language Academy, 7(1), 168-182. http://dx.doi.org/10.18033/ijla.4099
Sayım, A. Ç. (2019). Okuma becerilerinin geliştirilmesine yönelik yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Aksaray Üniversitesi.
Seyidoğlu, H. (2016). Bilimsel araştırma ve yazma el kitabı. Güzem Can Yayınları.
Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayınları
Süllü, Z. (2018). Sözlü kültürden dijital kültüre iletişim ve iletişim araçlarının tarihsel kökenleri. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi, (1), 119-135.
Şahbaz, N. K. ve Çekici, Y. E. (2012). Disiplinler arası bir disiplin olarak Türkçe eğitimi. Turkish Studies, 7(3), 2367-2382.
Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlilik. Seçkin Yayıncılık.
Tanrıkulu, S. ve Sinan, A. T. (2024). Uluslararası Türkçe edebiyat kültür eğitim (TEKE) dergisi’nde 2012-2021 yılları arasında yayımlanmış Türkçe eğitimine yönelik makalelerin çeşitli unsurlar açısından değerlendirilmesi. BUGU Dil ve Eğitim Dergisi, 5(1), 1-25. http://dx.doi.org/10.46321/bugu.151
Topçu, F. K. (2021). Türkçe eğitimi alanında yapılmış dijital öğrenme tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(4), 1338-1359.
Türkçe Sözlük (2011). TDK Yayınları.
Ünlü, S. (2025). Türkçe eğitimi alanındaki dergilerde "değerler eğitimi" üzerine yapılmış çalışmaların bibliyometrik analizi. Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 9(2), 251-278.
Varışoğlu, B., Şahin, A. ve Göktaş, Y. (2013). Türkçe eğitimi araştırmalarında eğilimler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1767-1781, 10.12738/estp.2013.3.1609
Vatansever Bayraktar, H. ve Doğan, C. (2014). Öğrencilerin öğretmenleri ile olan iletişimleri ile Türkçe dersi konuşma becerileri arasındaki ilişki. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(6), 107-122.
Voltan Acar, N. (2023). İnsan ilişkileri iletişim. Nobel Akademi Yayınları.
Yetişir, G., Tunçkol, M., Pınartaşı, Ö. ve Çetin Mavi, E. (2024). Eğitimde iletişimin rolü. Socrates Journal of Interdisciplinary Social Studies, 10(47), 182-189.
Yıldırım Suna, Z. ve Benzer, A. (2023). Türkçe eğitiminde üst düzey düşünme becerileri ile ilgili çalışmaların bibliyometrik analizi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (15), 281-305.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
Yılmaz. D. ve Kava, S. (2020). İlk okuma yazma ve Türkçe öğretimi ile ilgili tezlerin incelenmesi. Turkish Studies, 15(1). 443-45.
