Biyokaçakçılığın Doğal Denge Üzerindeki Etkisine Yönelik Biyoloji Öğretmen Adaylarının Bilgi Düzeyleri
Özet
Araştırmada, biyokaçakçılığın doğal denge üzerindeki etkisine yönelik biyoloji öğretmen adaylarının bilgi düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden, tek gruplu zayıf deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma 60 biyoloji öğretmen adayı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada 15 çoktan seçmeli maddeden oluşan, “Biyokaçakçılık ve Doğal Denge Başarı Testi” kullanılmıştır. Başarı testinin güvenirlik katsayısı 0,79 olarak hesaplanmıştır. Çalışmada öğretmen adaylarına örnek olay yöntemi temelli biyokaçakçılık ve doğal denge üzerindeki etkileri konulu eğitim verilmiştir. Verilerin analizinde; t testi ve tek yönlü varyans analizi (one-way ANOVA) kullanılmıştır. Öntest-sontest puanları arasında son test lehine ve bilimsel toplantılara katılanlar ile birden fazla katılanlar lehine anlamlı farklılık olduğu saptanmıştır.
Referanslar
Akbulut, H. H. (2010). Sıvıların kaldırma kuvveti ve yüzme kavramlarına yönelik probleme dayalı öğrenme uygulaması ve değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
Arıkan, K. G., Büyük, Ö. G., Yeni, B. & Per, E. (2021). Türk medyasında yaban hayatı kaçakçılığı. Acta İnfologica Dergisi, 5(2), 299-317.
Aydemir, Y. (2019). Artvin’deki biyokaçakçılığın durumu ve önlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Artvin Çoruh Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Artvin.
Bademci, V. (2011). Kuder-rıchardson 20, cronbach’ın alfası, hoyt’un varyans analizi, genellenebilirlik kuramı ve ölçüm güvenirliği üzerine bir çalışma. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 173-193.
Bagatır, A., Yüceler, B. B., Atalay, N., Tokgöz, H. & Yılmaz, U. G. (2019). Ortaöğretim biyoloji 10 ders kitabı. Ankara: MEB Yayınları.
Bahadır, M. & Emet, K. (2013). Anadolu’da yayılış gösteren omurgalı endemik fauna elemanlarının cbs ile dağılış alanlarının haritalanması. The Journal of International Social Research, 6(24), 34-50.
Bastı, K. (2010). İlköğretim 4., 5. ve 6. sınıf öğrencilerinin biyoçeşitlilik konusunda farkındalıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi: Bolu ili örneği. Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
Başlar, S. & Şahin, N. (1993). Ekolojik denge ve yok olan değerlerimiz. Çevre Dergisi, 9, 15-20.
Bursal, M. (2019). SPSS ile temel veri analizleri. Ankara: Anı.
Buyraz, Ş. (2019). Ortaöğretim öğrencilerinin biyoçeşitliliğe yönelik bilgi davranış ve tutumlarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Ç. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
Creswell, J. W. (2012). Educational research: planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Boston: Pearson.
Çakmak, M. (2008). Biyolojik çeşitliliğin hukuken korunması ve kamu yararı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Degisi, 57, 133-166.
Çepel, N. (2006). Ekoloji, doğal yaşam dünyaları ve insan. Ankara: Palme Yayıncılık.
Çiçek, E., Birecikligil, S. & Fricke, R. (2020). Freshwater lampreys and fishes of turkey; a revised and updated annotated checklist. Zootaxa, 4809(2), 241-270.
Dayıoğlu, H., Yılmaz, A. & Başaran, G. (2019). Türkiye’de biyokaçakçılık. Dumlupınar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 43, 74-90.
De Carlo, L. T. (1997). On the meaning and use of kurtosis. Psychological Methods. 2(3), 292-307.
Demir, A. (2009). Küresel iklim değişikliğinin biyolojik çeşitlilik ve ekosistem kaynakları üzerine etkisi. Ankara Üniversitesi Çevre Bilimleri Dergisi, 1(2), 37-54.
Demirel, Ö. (2007). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
Demirci, N. & Efe, S. (2007). İlköğretim öğrencilerinin ses konusundaki kavram yanılgılarının belirlenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 1(1), 23-56.
Doğramacı, S. (1989). Türkiye memeli faunası. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Dergisi, 3(3), 107-136.
Ermiş, F. (2008). Kuvvet ve hareket konusunun kavram çarkı ile öğretimi. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Van.
Groeneveld, R. A. & Meeden, G. (1984). Measuring skewness and kurtosis. The Statistician, 33(4), 391-399.
Gönen, S. & Kocakaya, F. (2011). Dinamik konusunda geçerliliği ve güvenirliği sağlanmış bir başarı testi geliştirme çalışması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 40-57.
Güler, E. & Mutlu, A. (2018). “Türkiye’de biyokaçakçılık sorunu: Küre Dağları Milli Parkı Örneği”, 12. Uluslararası Kamu Yönetimi Sempozyumu (KAYSEM 12), 25-27 Ekim 2018, Kırıkkale.
Güler, E. & Mutlu, A. (2022). Biyokorsanlık Sorunu ve Türkiye’de biyokorsanlığa yönelik politikalar. Yönetim Bilimleri Dergisi, (Özel Sayı), 271-300.
Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. & Babaç, M. T. (2012). Türkiye bitkileri listesi damarlı bitkiler. İstanbul: Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmalı Derneği Yayını.
Hasançebi, B., Terzi, Y. & Küçük, Z. (2020). Madde güçlük indeksi ve madde ayırt edicilik indeksine dayalı çeldirici analizi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Degisi, 10(1), 224-240.
Hogan, T. P., Benjamin, A. & Brezinski, K. L. (2000). Reliability methods: a note on the Frequency of use of various types. Educational and Psychological Measurement, 60, 523-531.
Hopkins, K. D. & Weeks, D. L. (1990). Tests for normality and measures of skewness and kurtosis: their place in research reporting. Educational and Psychological Measurement, 50(4), 717-729.
İbrahymova, S. (2022). Özel eğitim öğretmen adaylarına yönelik işlevsel iletişim öğretimi başarı testi geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Jamali, A. T. (2005). Ekolojik vergiler. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Keçeli, T., Yaprak, A. E., Allı, H., Danışman, T., Yorulmaz, T., … Erdoğan, S. (2013). Biyokaçakçılıkla mücadele rehberi. Ankara: T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı.
Koçak, N. (2019). Öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik algılarında biyolojik çeşitlilik kavramının etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Köroğlu, N. G. (2011). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının, öğretmen adaylarında çevreye yönelik ilgi, tutum ve çevre biilnçli tüketici davranışlarının incelenmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Kurt, O., Çelik, N., Görel, M. & Kurt, H. (2019). Threats to biodiversity bio-trafficking in Turkey. Turkish Journal of Agriculture-Food Scienceand Technology, 7(2), 46-51.
Kuru, M. (2004). Türkiye iç su balıklarının son sistematik durumu, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 1-21.
Kürschner, H. (2008). Biogeography of south-west asian bryophytes – with special emphasis on the tropical element. Turkish Journal of Botany, 32(6), 433-446.
Moors, J. A. (1986). The meaning of kurtosis: darlington reexanined. The American Statistician, 40(4), 283-284.
Öngören, H. (2007). İlköğretim yedinci sınıf fen bilgisi dersi ‘’kuvvet, hareket ve enerji’’ ünitesinde çoklu zeka kuramı tabanlı öğretimin öğrenci başarısı ve tutumları üzerindeki etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
Özdamar, K. (2017). Eğitim, sağlık ve davranış bilimlerinde ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi IBM SPSS, IBM SPSS AMOS ve MINTAB uygulamalı. Eskişehir; Nisan.
Öztaş, Z. (2019). Biyoçeşitliliğe ve biyokaçakçılığa yönelik farkındalık ölçeklerinin geliştirilmesi ve üniversite öğrencilerinin farkındalık düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, On Dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
Özyurt, Z. (2019). Fen bilgisi öğretmen adaylarının biyolojik çeşitlilik konusundaki farkındalık ve davranış düzeylerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
Primack, R.B. (1995). A primer of conservationbiology. Sinauer Associates, Sunderland: MA.
Saraç, H. (2018). Fen bilimleri dersi ‘maddenin değişimi’ ünitesi ile ilgili başarı testi geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 416-445.
Sivri, N., Kalkan., E. & Oksay, R. G. (2008). Dünya’da ve Türkiye’de çed uygulamaları ve biyoçeşitliliğin korunması. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 1(2), 07-14.
Şahin, Ü. G. (2018). Ortaokul öğrencilerinin biyoçeşitlilik konusunda farkındalıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
Şen Can, H. & Eryılmaz, A. (2011). Bir başarı testi geliştirme çalışması: basit elektrik devreleri başarı testi geçerlik ve güvenirlik araştırması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-39.
Şenkul, Ç. & Kaya, S. (2017). Türkiye endemik bitkilerin coğrafi dağılışı. Türk Coğrafya Dergisi, 69, 109-120.
Şimşek, Ü. (2007). Çözeltiler ve kimyasal denge konularında uygulanan jigsaw ve birlikte öğrenme tekniklerinin öğrencilerin maddenin tanecikli yapıda öğrenmeleri ve akademik başarıları üzerine etkisi. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
Tekin, H. (1996). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı.
Yapıcı, E. (2009). Öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik farkındalık ve ilgi düzeylerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
Yücel, M. & Babuş, D. (2005). Doğa korumanın tarihçesi ve Türkiye’deki gelişmeler. DOA Dergisi, 1(1), 151-175.
Referanslar
Akbulut, H. H. (2010). Sıvıların kaldırma kuvveti ve yüzme kavramlarına yönelik probleme dayalı öğrenme uygulaması ve değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
Arıkan, K. G., Büyük, Ö. G., Yeni, B. & Per, E. (2021). Türk medyasında yaban hayatı kaçakçılığı. Acta İnfologica Dergisi, 5(2), 299-317.
Aydemir, Y. (2019). Artvin’deki biyokaçakçılığın durumu ve önlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Artvin Çoruh Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Artvin.
Bademci, V. (2011). Kuder-rıchardson 20, cronbach’ın alfası, hoyt’un varyans analizi, genellenebilirlik kuramı ve ölçüm güvenirliği üzerine bir çalışma. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 173-193.
Bagatır, A., Yüceler, B. B., Atalay, N., Tokgöz, H. & Yılmaz, U. G. (2019). Ortaöğretim biyoloji 10 ders kitabı. Ankara: MEB Yayınları.
Bahadır, M. & Emet, K. (2013). Anadolu’da yayılış gösteren omurgalı endemik fauna elemanlarının cbs ile dağılış alanlarının haritalanması. The Journal of International Social Research, 6(24), 34-50.
Bastı, K. (2010). İlköğretim 4., 5. ve 6. sınıf öğrencilerinin biyoçeşitlilik konusunda farkındalıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi: Bolu ili örneği. Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
Başlar, S. & Şahin, N. (1993). Ekolojik denge ve yok olan değerlerimiz. Çevre Dergisi, 9, 15-20.
Bursal, M. (2019). SPSS ile temel veri analizleri. Ankara: Anı.
Buyraz, Ş. (2019). Ortaöğretim öğrencilerinin biyoçeşitliliğe yönelik bilgi davranış ve tutumlarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Ç. E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
Creswell, J. W. (2012). Educational research: planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. Boston: Pearson.
Çakmak, M. (2008). Biyolojik çeşitliliğin hukuken korunması ve kamu yararı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Degisi, 57, 133-166.
Çepel, N. (2006). Ekoloji, doğal yaşam dünyaları ve insan. Ankara: Palme Yayıncılık.
Çiçek, E., Birecikligil, S. & Fricke, R. (2020). Freshwater lampreys and fishes of turkey; a revised and updated annotated checklist. Zootaxa, 4809(2), 241-270.
Dayıoğlu, H., Yılmaz, A. & Başaran, G. (2019). Türkiye’de biyokaçakçılık. Dumlupınar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 43, 74-90.
De Carlo, L. T. (1997). On the meaning and use of kurtosis. Psychological Methods. 2(3), 292-307.
Demir, A. (2009). Küresel iklim değişikliğinin biyolojik çeşitlilik ve ekosistem kaynakları üzerine etkisi. Ankara Üniversitesi Çevre Bilimleri Dergisi, 1(2), 37-54.
Demirel, Ö. (2007). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
Demirci, N. & Efe, S. (2007). İlköğretim öğrencilerinin ses konusundaki kavram yanılgılarının belirlenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 1(1), 23-56.
Doğramacı, S. (1989). Türkiye memeli faunası. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Dergisi, 3(3), 107-136.
Ermiş, F. (2008). Kuvvet ve hareket konusunun kavram çarkı ile öğretimi. Yüksek Lisans Tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Van.
Groeneveld, R. A. & Meeden, G. (1984). Measuring skewness and kurtosis. The Statistician, 33(4), 391-399.
Gönen, S. & Kocakaya, F. (2011). Dinamik konusunda geçerliliği ve güvenirliği sağlanmış bir başarı testi geliştirme çalışması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 40-57.
Güler, E. & Mutlu, A. (2018). “Türkiye’de biyokaçakçılık sorunu: Küre Dağları Milli Parkı Örneği”, 12. Uluslararası Kamu Yönetimi Sempozyumu (KAYSEM 12), 25-27 Ekim 2018, Kırıkkale.
Güler, E. & Mutlu, A. (2022). Biyokorsanlık Sorunu ve Türkiye’de biyokorsanlığa yönelik politikalar. Yönetim Bilimleri Dergisi, (Özel Sayı), 271-300.
Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M. & Babaç, M. T. (2012). Türkiye bitkileri listesi damarlı bitkiler. İstanbul: Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmalı Derneği Yayını.
Hasançebi, B., Terzi, Y. & Küçük, Z. (2020). Madde güçlük indeksi ve madde ayırt edicilik indeksine dayalı çeldirici analizi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Degisi, 10(1), 224-240.
Hogan, T. P., Benjamin, A. & Brezinski, K. L. (2000). Reliability methods: a note on the Frequency of use of various types. Educational and Psychological Measurement, 60, 523-531.
Hopkins, K. D. & Weeks, D. L. (1990). Tests for normality and measures of skewness and kurtosis: their place in research reporting. Educational and Psychological Measurement, 50(4), 717-729.
İbrahymova, S. (2022). Özel eğitim öğretmen adaylarına yönelik işlevsel iletişim öğretimi başarı testi geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
Jamali, A. T. (2005). Ekolojik vergiler. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Keçeli, T., Yaprak, A. E., Allı, H., Danışman, T., Yorulmaz, T., … Erdoğan, S. (2013). Biyokaçakçılıkla mücadele rehberi. Ankara: T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı.
Koçak, N. (2019). Öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik algılarında biyolojik çeşitlilik kavramının etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Köroğlu, N. G. (2011). Yaşam temelli öğrenme yaklaşımının, öğretmen adaylarında çevreye yönelik ilgi, tutum ve çevre biilnçli tüketici davranışlarının incelenmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Kurt, O., Çelik, N., Görel, M. & Kurt, H. (2019). Threats to biodiversity bio-trafficking in Turkey. Turkish Journal of Agriculture-Food Scienceand Technology, 7(2), 46-51.
Kuru, M. (2004). Türkiye iç su balıklarının son sistematik durumu, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 1-21.
Kürschner, H. (2008). Biogeography of south-west asian bryophytes – with special emphasis on the tropical element. Turkish Journal of Botany, 32(6), 433-446.
Moors, J. A. (1986). The meaning of kurtosis: darlington reexanined. The American Statistician, 40(4), 283-284.
Öngören, H. (2007). İlköğretim yedinci sınıf fen bilgisi dersi ‘’kuvvet, hareket ve enerji’’ ünitesinde çoklu zeka kuramı tabanlı öğretimin öğrenci başarısı ve tutumları üzerindeki etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
Özdamar, K. (2017). Eğitim, sağlık ve davranış bilimlerinde ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi IBM SPSS, IBM SPSS AMOS ve MINTAB uygulamalı. Eskişehir; Nisan.
Öztaş, Z. (2019). Biyoçeşitliliğe ve biyokaçakçılığa yönelik farkındalık ölçeklerinin geliştirilmesi ve üniversite öğrencilerinin farkındalık düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, On Dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
Özyurt, Z. (2019). Fen bilgisi öğretmen adaylarının biyolojik çeşitlilik konusundaki farkındalık ve davranış düzeylerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ.
Primack, R.B. (1995). A primer of conservationbiology. Sinauer Associates, Sunderland: MA.
Saraç, H. (2018). Fen bilimleri dersi ‘maddenin değişimi’ ünitesi ile ilgili başarı testi geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 416-445.
Sivri, N., Kalkan., E. & Oksay, R. G. (2008). Dünya’da ve Türkiye’de çed uygulamaları ve biyoçeşitliliğin korunması. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 1(2), 07-14.
Şahin, Ü. G. (2018). Ortaokul öğrencilerinin biyoçeşitlilik konusunda farkındalıklarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
Şen Can, H. & Eryılmaz, A. (2011). Bir başarı testi geliştirme çalışması: basit elektrik devreleri başarı testi geçerlik ve güvenirlik araştırması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 1-39.
Şenkul, Ç. & Kaya, S. (2017). Türkiye endemik bitkilerin coğrafi dağılışı. Türk Coğrafya Dergisi, 69, 109-120.
Şimşek, Ü. (2007). Çözeltiler ve kimyasal denge konularında uygulanan jigsaw ve birlikte öğrenme tekniklerinin öğrencilerin maddenin tanecikli yapıda öğrenmeleri ve akademik başarıları üzerine etkisi. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
Tekin, H. (1996). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı.
Yapıcı, E. (2009). Öğretmen adaylarının çevre sorunlarına yönelik farkındalık ve ilgi düzeylerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
Yücel, M. & Babuş, D. (2005). Doğa korumanın tarihçesi ve Türkiye’deki gelişmeler. DOA Dergisi, 1(1), 151-175.
