Tahıl Tatlıları

(URL-1).https://www.unileverfoodsolutions.com.tr/konsept-uygulamalarimiz/puf-noktalari/asureyapmanin-puf-noktalari-asure-malzemeleri.html (Erişim tarihi:22.02.2023).

(URL-2). https://education.nationalgeographic.org/resource/grain/ (Erişim tarihi: 15.02.2023).

Açıkgöz, F.Ü. (2019). Osmanlı Sarayında Aşure Yapımı ve Dağıtımı XVIII.-XIX. Yüzyıllar. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, (90), 99-110.

Akbulut, D. (2010). Bektaşi Kazanlarından Saray Aşureliklerine Bir Paylaşım Geleneği Olarak Aşure. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, (55), 269-280.

Akkor, Y. E. (2016). Gelenekten Evrensele Osmanlı Mutfağı. İstanbul: Alfa Basım Yayım ve Dağıtım.

Bas, N. (2018). Bir Tatlıdan Daha Fazlası, Helva. https://www.sebnemdergisi.com/bir-tatlidan-daha-fazlasi-helva.html (Erişim tarihi: 23.02.2023)

Cobutoğlu, S.A. (2021). Gelenekselden Güncele Çankırı Kültüründe Helva. Marmara Üniversitesi Yayınları.

Çetin, K. (2020). Medeniyet Değerlerimiz: Mutfak ve Yemek Kültürü. İlke Yayıncılık. İstanbul.

Dedekargınoğlu, H. (2014). Muharrem ve Aşure. Hünkâr Alevilik Bektaşilik Akademik Araştırmalar Dergisi, 1(1), 31-46.

Eyüp, B. (2004). Aşure Günü, Tarihsel Boyutu ve Osmanlı Dinî Hayatındaki Yeri Üzerine Düşünceler. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 45(1), 67-90.

Gürsoy, D. (2013). Tarihin süzgecinde mutfak kültürümüz. Oğlak Yayıncılık. İstanbul.

Işın, P. M. (2008). Gülbeşeker Türk Tatlıları Tarihi. 4. baskı. İstanbul, Türkiye, Yapı Kredi Yayınları.

Kartal, Ş. (2012). Haseki Hürrem Sultan Yapıları. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Kaymaz, E. (2020). Türk mutfak kültüründe helvanın yeri ve önemi. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Ankara.

Kıratlı, N. (2019). Farklı formülasyonların zerde kalitesi üzerine etkisinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Maydaer, S. (2021). Osmanlı Hanedan Ailesine Mensup Hanımların Vakıflarında Ramazan Ayına Yönelik Hizmetler. Vakıflar Dergisi, (56), 21-32.

Öncel, S. (2015). Türk Mutfağı ve Geleceğine İlişkin Değerlendirmeler. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3(4), 33- 44.

Özbil, A. (2011). Edirne’nin Gaziler Helvası ve Helva Sohbetleri. Acta Turcica III, 1(1), 57-62.

Özlü, Z. (2011). Osmanlı Devletin ’de Tekkelere Bir Bakış: Aşure Geleneği. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, (57), 191-212.

Özlü, Z. (2014). Osmanlı Sarayında Aşure Geleneği Uygulamasına Dair. Milli Folklor Dergisi, 13(101), 209-224.

Pakalın, M. Z. (1993). Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü II. İstanbul: MEB Yayınları.

Polat, K. (2019). Aşure Geleneğinin Tarihsel Arka Planı ve Osmanlı Kültür Dünyasına Yansımaları. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, 3(4), 457-474.

Samancı, Ö. (2018). Türk Mutfak Kültüründe Helva Geleneği. https://turkascihaberleri. com. HaberDetay/32719/index. html (Erişim Tarihi: 20.02. 2023).

Sevimli, Y., & Sönmezdağ, A. S. (2017). Özel Gün Tatlıları: Kültür Turizmi Açısından Önemi. Uluslararası Kırsal Turizm ve Kalkınma Dergisi (IRTAD) E-ISSN: 2602-4462, 1(2), 18-28.

Seyfeli, M. (2019). Balkanlarda Geleneksel Helva Sohbetlerinin Ahilikle İlgisi. V. Uluslararası Ahilik Sempozyumu, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir.

Soysal, S. (2007). Derviş sofraları. Doğan Egmont Yayıncılık, İstanbul.

Şavkay, T. (2000). Osmanlı mutfağı (Ottoman Cuisine). İstanbul Şekerbank Kültür Yayınları.

Tayar, M. (2013). Osmanlı’dan Günümüze Helva Kültürü. http://helaldenetim.com/makale.aspx?makaleid=553 (Erişim tarihi: 21.02.2023).

Tokuz, G. (2002). Gaziantep ve Kilis mutfak kültürü. Gaziantep Üniversitesi Vakfı Yayını.

Tufan, Ö. (2008). Helvahane ve Osmanlı helva kültürü. Türk mutfağı, 125-135.

Türkoğlu, H. (2011). Sarayı Tatlandıran Helvahane. https://www.gidavitrini.com.tr/kultur-sanat/sarayi-tatlandiran-helvahane-h846.html (Erişim tarihi: 21.02.2023).

Yılmaz, G., ve Akman, S. (2019). Osmanlıdan Günümüze Helvalar ve Helva-İ Gazi’nin Gastronomik Değeri. Gastroia: Journal of Gastronomy and Travel Research, 3(3), 462-469.

(URL-1).https://www.unileverfoodsolutions.com.tr/konsept-uygulamalarimiz/puf-noktalari/asureyapmanin-puf-noktalari-asure-malzemeleri.html (Erişim tarihi:22.02.2023).

(URL-2). https://education.nationalgeographic.org/resource/grain/ (Erişim tarihi: 15.02.2023).

Açıkgöz, F.Ü. (2019). Osmanlı Sarayında Aşure Yapımı ve Dağıtımı XVIII.-XIX. Yüzyıllar. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, (90), 99-110.

Akbulut, D. (2010). Bektaşi Kazanlarından Saray Aşureliklerine Bir Paylaşım Geleneği Olarak Aşure. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, (55), 269-280.

Akkor, Y. E. (2016). Gelenekten Evrensele Osmanlı Mutfağı. İstanbul: Alfa Basım Yayım ve Dağıtım.

Bas, N. (2018). Bir Tatlıdan Daha Fazlası, Helva. https://www.sebnemdergisi.com/bir-tatlidan-daha-fazlasi-helva.html (Erişim tarihi: 23.02.2023)

Cobutoğlu, S.A. (2021). Gelenekselden Güncele Çankırı Kültüründe Helva. Marmara Üniversitesi Yayınları.

Çetin, K. (2020). Medeniyet Değerlerimiz: Mutfak ve Yemek Kültürü. İlke Yayıncılık. İstanbul.

Dedekargınoğlu, H. (2014). Muharrem ve Aşure. Hünkâr Alevilik Bektaşilik Akademik Araştırmalar Dergisi, 1(1), 31-46.

Eyüp, B. (2004). Aşure Günü, Tarihsel Boyutu ve Osmanlı Dinî Hayatındaki Yeri Üzerine Düşünceler. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 45(1), 67-90.

Gürsoy, D. (2013). Tarihin süzgecinde mutfak kültürümüz. Oğlak Yayıncılık. İstanbul.

Işın, P. M. (2008). Gülbeşeker Türk Tatlıları Tarihi. 4. baskı. İstanbul, Türkiye, Yapı Kredi Yayınları.

Kartal, Ş. (2012). Haseki Hürrem Sultan Yapıları. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Kaymaz, E. (2020). Türk mutfak kültüründe helvanın yeri ve önemi. Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Ankara.

Kıratlı, N. (2019). Farklı formülasyonların zerde kalitesi üzerine etkisinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Denizli.

Maydaer, S. (2021). Osmanlı Hanedan Ailesine Mensup Hanımların Vakıflarında Ramazan Ayına Yönelik Hizmetler. Vakıflar Dergisi, (56), 21-32.

Öncel, S. (2015). Türk Mutfağı ve Geleceğine İlişkin Değerlendirmeler. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3(4), 33- 44.

Özbil, A. (2011). Edirne’nin Gaziler Helvası ve Helva Sohbetleri. Acta Turcica III, 1(1), 57-62.

Özlü, Z. (2011). Osmanlı Devletin ’de Tekkelere Bir Bakış: Aşure Geleneği. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, (57), 191-212.

Özlü, Z. (2014). Osmanlı Sarayında Aşure Geleneği Uygulamasına Dair. Milli Folklor Dergisi, 13(101), 209-224.

Pakalın, M. Z. (1993). Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü II. İstanbul: MEB Yayınları.

Polat, K. (2019). Aşure Geleneğinin Tarihsel Arka Planı ve Osmanlı Kültür Dünyasına Yansımaları. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, 3(4), 457-474.

Samancı, Ö. (2018). Türk Mutfak Kültüründe Helva Geleneği. https://turkascihaberleri. com. HaberDetay/32719/index. html (Erişim Tarihi: 20.02. 2023).

Sevimli, Y., & Sönmezdağ, A. S. (2017). Özel Gün Tatlıları: Kültür Turizmi Açısından Önemi. Uluslararası Kırsal Turizm ve Kalkınma Dergisi (IRTAD) E-ISSN: 2602-4462, 1(2), 18-28.

Seyfeli, M. (2019). Balkanlarda Geleneksel Helva Sohbetlerinin Ahilikle İlgisi. V. Uluslararası Ahilik Sempozyumu, Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir.

Soysal, S. (2007). Derviş sofraları. Doğan Egmont Yayıncılık, İstanbul.

Şavkay, T. (2000). Osmanlı mutfağı (Ottoman Cuisine). İstanbul Şekerbank Kültür Yayınları.

Tayar, M. (2013). Osmanlı’dan Günümüze Helva Kültürü. http://helaldenetim.com/makale.aspx?makaleid=553 (Erişim tarihi: 21.02.2023).

Tokuz, G. (2002). Gaziantep ve Kilis mutfak kültürü. Gaziantep Üniversitesi Vakfı Yayını.

Tufan, Ö. (2008). Helvahane ve Osmanlı helva kültürü. Türk mutfağı, 125-135.

Türkoğlu, H. (2011). Sarayı Tatlandıran Helvahane. https://www.gidavitrini.com.tr/kultur-sanat/sarayi-tatlandiran-helvahane-h846.html (Erişim tarihi: 21.02.2023).

Yılmaz, G., ve Akman, S. (2019). Osmanlıdan Günümüze Helvalar ve Helva-İ Gazi’nin Gastronomik Değeri. Gastroia: Journal of Gastronomy and Travel Research, 3(3), 462-469.