7. Sınıf Öğrencilerinin Sahip Oldukları Öz-Düzenleme Durumlarının Fen Akademik Başarılarına Olan Etkisinin Araştırılması

Aldan Karademir, Ç., Deveci, Ö., & Çaylı, B. (2018). Ortaokul Öğrencilerinin Öz-Düzenlemeleri ve Akademik Öz-Yeterliklerinin İncelenmesi. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(3), 14-29.

Anıl, D. (2010). Uluslararası öğrenci başarılarını değerlendirme programı (PISA)’nda Türkiye’deki öğrencilerin fen bilimleri başarılarını etkileyen faktörler. Eğitim ve Bilim, 34(152), 87-100.

Arıcı, İ. (2007). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersinde öğrenci başarısını etkileyen faktörler (Ankara örneği). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

Arslan, S., & Gelişli, Y. (2015). Algılanan öz-düzenleme ölçeği: bir ölçek geliştirme çalışması. Sakarya University Journal of Education, 5(3), 67-74.

Bandura, A. (2006). Guide for creating self-efficacy scales. In F. Pajares and T. C. Urdan (Eds.) Self-efficacy Beliefs of Adolescentsn (pp.305-337), Greenwich, Connecticut: Information Age Publication.

Dağdelen, S. (2013). Biyoloji derslerinde öğretmenlerin kişilerarası davranışı, sınıf öğrenme ortamı ve öğrenci başarısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Duru, E., Duru, S., & Balkıs, M. (2014). Tükenmişlik, akademik başarı ve öz düzenleme arasındaki ilişkilerin analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(4), 1263-1284.

Howie, S. J., & Pietersen, J. J. (2001). Mathematics literacy of final year students: South African realities. Studies in Educational Evaluation, 27(1),7-25.

İsrael,E.(2007). Özdüzenleme eğitimi, fen başarısı ve özyeterlilik. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Kaufman, J. C., & Baer, J. (2004). Sure, i'm creative—but not in mathematics!: self-reported creativity in diverse domains. Empirical Studies Of The Arts, 22(2), 143-155.

Krouse, J. H., & Krouse, H. J. (1981). To ward a multi modal theory of academic under achievement. Educational Psychologist, 16(3), 151-164.

Maslach, C., Schaufeli, W. B., & Leiter, M. P. (2001). Job burn out. Annual review of psychology, 52(1), 397-422.

McMillan, W. J. (2010). ‘Your thrust is to understand’–how academically successful students learn. Teaching in Higher Education, 15(1), 1-13.

Miller, W. R., & Brown, J. M. (1991). Self-regulation as a conceptual basis for the prevention and treatment of addictive behaviours. In N. Heather, W. R. Miller & J. Greeley (Eds.), Self-control and the addictive behaviours (pp. 3-79). Sydney: Maxwell Macmillan Publishing Australia.

Milli Eğitim Bakanlığı (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara.

Özhan, M. B. (2019). Lise öğrencilerinde okul tükenmişliğinin akademik başarı ve iyi oluşa etkisinin bütüncül olarak incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Pintrich, R. R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In Boekaerts, M., Pintrich, P. R., & Zeidner, M. (Eds.), Handbook of Self- regulation, (pp. 451-501), San Diego, CA: Academic Press.

Pintrich, P. R., & De Groot, E. V. (1990). Motivational and self-regulated learning components of classroom academic performance. Journal of Educational Psychology, 82(1), 33-40.

Polat, S. (2009). Akademik başarısızlığın toplumsal eşitsizlik temelinde çözümlenmesi. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 7 (25), 46-61.

Posner, M. I., & Rothbart, M. K. (2009). Toward a physical basis of attention and self-regulation. Pyhsics of Life Reviews, 6(2), 103-120.

Sümer, B. (2012). KKTC ortaöğretim kurumları yöneticilerinin düşünce ve davranışlarının öğretmenlerin motivasyonuna etkisinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, KKTC Yakındoğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kıbrıs.

Şevik, Y. (2014). İlköğretim müdür ve müdür yardımcılarının öğrencilerin akademik başarısını etkileyen faktörlere ilişkin görüşleri ile akademik başarısına katkıları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Üniversitesi, Burdur.

Ülker, M. (2019). Öz düzenleme ve yansıtıcı düşünmenin matematik başarısına etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.

Üredi, İ., & Üredi, L. (2005). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin öz-düzenleme stratejileri ve motivasyonel inançlarının matematik başarısını yordama gücü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 250-260.

Zimmerman, B. J. (1996). “Enhancing student academic and health functioning”, School Psychology Quarterly, 11(1), 47-66.

Zimmerman, B. J. (2000). Attaining Self-Regulation: A Social Cognitive Perspective. (Edit. M. Boekaerts, P. R. Pintrich & M. Zeidner) Handbook Of Self-Regulation (S. 13-39). Academic Press: California.

Aldan Karademir, Ç., Deveci, Ö., & Çaylı, B. (2018). Ortaokul Öğrencilerinin Öz-Düzenlemeleri ve Akademik Öz-Yeterliklerinin İncelenmesi. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(3), 14-29.

Anıl, D. (2010). Uluslararası öğrenci başarılarını değerlendirme programı (PISA)’nda Türkiye’deki öğrencilerin fen bilimleri başarılarını etkileyen faktörler. Eğitim ve Bilim, 34(152), 87-100.

Arıcı, İ. (2007). İlköğretim din kültürü ve ahlak bilgisi dersinde öğrenci başarısını etkileyen faktörler (Ankara örneği). Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

Arslan, S., & Gelişli, Y. (2015). Algılanan öz-düzenleme ölçeği: bir ölçek geliştirme çalışması. Sakarya University Journal of Education, 5(3), 67-74.

Bandura, A. (2006). Guide for creating self-efficacy scales. In F. Pajares and T. C. Urdan (Eds.) Self-efficacy Beliefs of Adolescentsn (pp.305-337), Greenwich, Connecticut: Information Age Publication.

Dağdelen, S. (2013). Biyoloji derslerinde öğretmenlerin kişilerarası davranışı, sınıf öğrenme ortamı ve öğrenci başarısı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Duru, E., Duru, S., & Balkıs, M. (2014). Tükenmişlik, akademik başarı ve öz düzenleme arasındaki ilişkilerin analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(4), 1263-1284.

Howie, S. J., & Pietersen, J. J. (2001). Mathematics literacy of final year students: South African realities. Studies in Educational Evaluation, 27(1),7-25.

İsrael,E.(2007). Özdüzenleme eğitimi, fen başarısı ve özyeterlilik. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Kaufman, J. C., & Baer, J. (2004). Sure, i'm creative—but not in mathematics!: self-reported creativity in diverse domains. Empirical Studies Of The Arts, 22(2), 143-155.

Krouse, J. H., & Krouse, H. J. (1981). To ward a multi modal theory of academic under achievement. Educational Psychologist, 16(3), 151-164.

Maslach, C., Schaufeli, W. B., & Leiter, M. P. (2001). Job burn out. Annual review of psychology, 52(1), 397-422.

McMillan, W. J. (2010). ‘Your thrust is to understand’–how academically successful students learn. Teaching in Higher Education, 15(1), 1-13.

Miller, W. R., & Brown, J. M. (1991). Self-regulation as a conceptual basis for the prevention and treatment of addictive behaviours. In N. Heather, W. R. Miller & J. Greeley (Eds.), Self-control and the addictive behaviours (pp. 3-79). Sydney: Maxwell Macmillan Publishing Australia.

Milli Eğitim Bakanlığı (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara.

Özhan, M. B. (2019). Lise öğrencilerinde okul tükenmişliğinin akademik başarı ve iyi oluşa etkisinin bütüncül olarak incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Pintrich, R. R. (2000). The role of goal orientation in self-regulated learning. In Boekaerts, M., Pintrich, P. R., & Zeidner, M. (Eds.), Handbook of Self- regulation, (pp. 451-501), San Diego, CA: Academic Press.

Pintrich, P. R., & De Groot, E. V. (1990). Motivational and self-regulated learning components of classroom academic performance. Journal of Educational Psychology, 82(1), 33-40.

Polat, S. (2009). Akademik başarısızlığın toplumsal eşitsizlik temelinde çözümlenmesi. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 7 (25), 46-61.

Posner, M. I., & Rothbart, M. K. (2009). Toward a physical basis of attention and self-regulation. Pyhsics of Life Reviews, 6(2), 103-120.

Sümer, B. (2012). KKTC ortaöğretim kurumları yöneticilerinin düşünce ve davranışlarının öğretmenlerin motivasyonuna etkisinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, KKTC Yakındoğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kıbrıs.

Şevik, Y. (2014). İlköğretim müdür ve müdür yardımcılarının öğrencilerin akademik başarısını etkileyen faktörlere ilişkin görüşleri ile akademik başarısına katkıları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Üniversitesi, Burdur.

Ülker, M. (2019). Öz düzenleme ve yansıtıcı düşünmenin matematik başarısına etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.

Üredi, İ., & Üredi, L. (2005). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin öz-düzenleme stratejileri ve motivasyonel inançlarının matematik başarısını yordama gücü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 250-260.

Zimmerman, B. J. (1996). “Enhancing student academic and health functioning”, School Psychology Quarterly, 11(1), 47-66.

Zimmerman, B. J. (2000). Attaining Self-Regulation: A Social Cognitive Perspective. (Edit. M. Boekaerts, P. R. Pintrich & M. Zeidner) Handbook Of Self-Regulation (S. 13-39). Academic Press: California.