Cinsel İstismar Mağduru Bir Çocukla Psikoterapötik Çalışma: Travmanın Onarımı
Özet
Bu çalışma, çocukluk çağı travmalarının mağdurlar üzerindeki etkilerinin psikoterapötik açıdan değerlendirilmesi amacını taşımaktadır. İstismarın ortaya çıkmasında etkisi olabilecek sosyo-demografik değişkenlerin ve aile içi etkileşimlerin, istismarla travmaya uğramış bir çocuğun duygusal ihtiyaçlarının karşılanmasında ortaya çıkarttığı zorluklar, aileyi psikolojik bir destek aramaya itmiştir. Gittiği anaokulunda istismara uğradığı iddiaları ve sonrasında ortaya çıkan uyum sorunları nedeniyle başvurduğu klinikte anne-çocuk terapisi yöntemiyle psikolojik açıdan değerlendirilen ve adli bir yönlendirme yapılan çocuk vakanın yaşadığı zor duygularla teması ve bunları ifade etme biçimleri incelenecektir. Anne-çocuk terapisinde oyun yoluyla iletişim kurmaya çalışılan vaka için en kritik ilişki olan anne ilişkisi, vakanın bağlanma süreçlerini tahrip etmiştir. Yeryüzünde güvende hissetmeyen vaka, annesinin de evlilik çatışmasında yaşadığı duygusal istismar sonucu depresyonda olması sebebiyle yeterince iyi bir anne ilişkisinden mahrum kalmıştır. Vakanın annesinden aldığı yetersiz duygusal bakım, travmanın olumsuz etkilerinin sürmesine sebep olabilir.
Referanslar
Acehan, S., Bilen, A., Ay, M. O., Gülen, M., Avci, A., & İçme, F. (2013). Çocuk istismarı ve ihmalinin değerlendirilmesi. Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 22(4), 591-614.
Yaşar, M., & Şenol, B. (2015). Öğretmen adaylarının çocuğa yönelik cinsel istismar tutumlarının incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi.
Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü (2018). Adli İstatistikler 2018. Ankara.
CSA detas (Child Sexual Abuse Statistics). https://victimsofcrime.org/child-sexual-abuse-statistics/ (29.09.2020)
Barth, J., Bermetz, L., Heim, E., Trelle, S., & Tonia, T. (2013). The current prevalence of child sexual abuse worldwide: a systematic review and meta-analysis. International journal of public health, 58(3), 469-483.
Çetin, K., & Altıner, H. (2019). Cinsel İstismara Uğramış Çocukların Sosyodemografik Değerlendirilmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 135-147.
Özcan, Ç., Saç, R. Ü., ve Taşar, M. A. (2017). İstismara Uğradığını Belirten Ergenlerin Sosyodemografik Özellikleri. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 12(1), 18-25.
Kaya, İ., & Eroğul, A. R. Ç. (2013). Ergenlerde çocukluk dönemi istismar yaşantılarının yordayıcısı olarak aile işlevlerinin rolü. Eğitim ve Bilim, 38(168).
Aykara, A. (2017). Çocuk Merkezli Oyun Terapisinin Engelli Çocuklara Yönelik Sosyal Hizmet Uygulamaları Açısından Önemi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 28(1), 169-186.
Hughes, J. N., & Baker, D. B. (1990). The clinical child interview. Guilford Press.
DSM-5 Tanı ölçütleri başvuru el kitabı. Hekimler Yayın Birliği Yayıncılık, 2013.
Lloyd Jones, S. (2015). The Psychological Miscarriage: An Exploration of Women's Experience of Miscarriage in the Light of Winnicott's ‘Primary Maternal Preoccupation’, The Process of Grief According to Bowlby and Parkes, and Klein's Theory of Mourning. British Journal of Psychotherapy, 31(4), 433-447.
Johnson, K. (2013). Maternal-Infant Bonding: A Review of Literature. International Journal of Childbirth Education, 28(3).
Choudhry, V., Dayal, R., Pillai, D., Kalokhe, A. S., Beier, K., & Patel, V. (2018). Child sexual abuse in India: A systematic review. PloS one, 13(10), e0205086.
Fontes, L. A., & Plummer, C. (2010). Cultural issues in disclosures of child sexual abuse. Journal of child sexual abuse, 19(5), 491-518.
van der Kolk, B. A. (2017). This issue: child abuse & victimization. Psychiatric Annals, 35(5), 374-378.
Herts, K. L., McLaughlin, K. A., & Hatzenbuehler, M. L. (2012). Emotion dysregulation as a mechanism linking stress exposure to adolescent aggressive behavior. Journal of abnormal child psychology, 40(7), 1111-1122.
Geldard, K. Ve Geldard, D. (2008). Çocuk Psikoterapisi: Giriş Niteliğinde Uygulamalı Bir Rehber. Türk Psikologlar Derneği Yayınları No:39, s:52-53. Ankara.
Travma ve Krize Müdahale Yol Haritası. S:14-15. http://birecikram.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/63/03/974586/dosyalar/2019_05/13135752_Travma_ve_Krize_MYdahale_Yol_HaritasY.pdf?CHK=800b3d4ff4958767b01281efab5049b9. 29.09.2020 (Erişim tarihi)
Thomas, R., & Zimmer‐Gembeck, M. J. (2011). Accumulating evidence for parent–child interaction therapy in the prevention of child maltreatment. Child development, 82(1), 177-192.
Bergman, A., Blom, I., Polyak, D., & Mayers, L. (2015, January). Attachment and separation–individuation: two ways of looking at the mother–infant relationship. In International Forum of Psychoanalysis (Vol. 24, No. 1, pp. 16-21). Routledge.
Bozkurt, G., Yorulmaz, C., & DÜZKAYA, D. S. (2014). Çocuklarda cinsel istismara bağlı travma sonrası stres bozukluğu: Olgu Analizi. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 1(2), 68-74.
Klein, M. (1952). Some theoretical conclusions regarding the emotional life of the infant. Developments in psycho-analysis, 198-236.
Volkan, V. (2005). Körü Körüne İnanç: Kriz Dönemlerinde Geniş Gruplar ve Liderleri. s:79-80. İstanbul. Okuyanus Yayınları.
Winnicott, D. W. (1953). Transitional objects and transitional phenomena. International Journal of Psychoanalysis, 34; 89-97.
Gökşen, C. (2014). Oyunların çocukların gelişimine katkıları ve Gaziantep çocuk oyunları. A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 52, 229-259.
Schaefer, C. E. (1999). Curative factors in play therapy. The Journal for the Professional Counselor, 14(1), 7-16.
Derin, G., & Öztürk, E. (2018). Dissosiyatif Bozukluklar ve Sınırda (Borderline) Kişilik Bozukluğunda Ruhsal Travma. Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 3(3), 29-42.
McWilliams, N. (2011). Psikanalitik tanı: Klinik süreçte kişilik yapısını anlamak. Guilford Press
Inderbitzin, L. B., & Levy, S. T. (2000). Regression and psychoanalytic technique: The concretization of a concept. The Psychoanalytic Quarterly, 69(2), 195-223.
Freud, A. ( 1966). The ego and the mechanisms of defense. London: Karnac Books.
Bateman, A. & Fonagy, P. (Eds.). (2012). Handbook of mentalizing in mental health practice. Washington, DC: American Psychiatric Pub
Berger, L. R. (1980). The Winnicott squiggle game: a vehicle for communicating with the school-aged child. Pediatrics, 66(6), 921-924.
Peluso, P. R., & Freund, R. R. (2018). Therapist and client emotional expression and psychotherapy outcomes: A meta-analysis. Psychotherapy, 55(4), 461.
Scharfe, E., & Eldredge, D. (2001). Associations between attachment representations and health behaviors in late adolescence. Journal of Health Psychology, 6(3), 295-307.
Carlson, E. A., Sampson, M. C., & Sroufe, L. A. (2003). Implications of attachment theory and research for developmental-behavioral pediatrics. Journal of Developmental & Behavioral Pediatrics, 24(5), 364-379.
Van Leeuwen, L., & Westwood, D. (2010). If Winnicott could make toys... International journal of arts and technology, 3(1), 57-65.
Klein M (1948) "On the Theory of Anxiety and Guilt" In: Envy and Gratitude Hogarth Press 25-47.
Greenspan, S. I. (1982). The second other”: The role of the father in early personality formation and the dyadic-phallic phase of development. Father and child: Developmental and clinical perspectives, 123-138.
Burlingham, D. (1973). The preoedipal infant-father relationship. The Psychoanalytic Study of the Child, 28(1), 23-47.
McWilliams, N. (2011). Psychoanalytic diagnosis: Understanding personality structure in the clinical process. Guilford Press.
