Cinsel Şiddet Olgularının Değerlendirilmesinde Görüşmenin Önemi: Olgu Sunumu

Balcı Y, Erbaş M. Işık Ş, Karbeyaz K. Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü’ne Başvuran Cinsel Saldırı Olgularının Değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni, 2014:19(2); 87-95. https://doi.org/10.17986/blm.2014192795.

World Health Organization (WHO). Guidelines for medico-legal care for victims of sexual violance. Geneva, 2003.

Jewkes R, Garcia-Moren C, Sen P. Sexual violence. In: World report on violence and health. Geneva, World Health Organization, 2002:149–181.

Feldhaus KM, Houry D, Kaminsky R. Lifetime Sexual Assault Prevalence Rates and Reporting Practices in an Emergency Department Population. Ann Emerg Med. 2000; 36(1):23-7.

Stacey P, Falik M. Prevalence of Violence and Its Implications for Women’s Health. Women’s Health Issues 2001;11:244-58.

Arslan MM, Kar H, Akcan R, Çekin N. Hatay Ağır Ceza Mahkemesinde Karar Bağlanan Cinsel Suçların Analizi. Adli Bilimler Dergisi 2008;7(2):35–39.

Karbeyaz K, Gündüz T, Balcı Y, Akkaya H. Yeni Türk Ceza Kanunu Sonrası Değerlendirilen Cinsel Suç Olguları; Eskişehir Deneyimi. Turkiye Klinikleri J Foren Med 2009;6(1):1-8.

WHO. Responding to children and adolescents who have been sexually abused. WHO clinical guidelines. Number.73, 2017. https://www.who.int/reproductivehealth/publications/violence/clinical-response-csa/en/. Erişim tarihi: 08.09.2020.

World report on violence and health. Chapter 6. Sexual violence. Geneva: WHO; 2002 (http://www.who.int/violence_injury_prevention/violence/global_campaign/en/chap6.pdf). Erişim tarihi: 08.09.2020.

Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı).Resmi Gazete: 12/10/2004 Sayı :25611. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5237.pdf. Erişim tarihi: 08.09.2020.

Eckert OL, Sugar N, Fine D. Factors Impacting Injury Documentation After Sexual Assault: Role of Examiner Experience and Gender. Am J Obstet Gynecol, 2004; 190 (6): 1739-1743.

Alexander RA. Medical Advances In Child Sexual Abuse. J Child Sex Abus 2011 Sep; 20(5):481-5. https://doi.org/10.1080/10538712.2011.607754

Özkara E Editör. Hukuk Öğrencileri ve Uygulayıcıları İçin Adli Tıp. Seçkin Yayınları-1, 2015, Ankara: 221-233

Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri genel Müdürlüğü Adli tabiplik hizmetlerinin yürütülmesinde uyulacak esaslar Genelgesi, 2005/143. https://dosyaism.saglik.gov.tr/Eklenti/11593,adli-tabiplik-hizmetleri-genelge-ve-ekleripdf.pdf?0. Erişim tarihi: 31.08.2020.

Lauber A, Souma ML. Use of Toluidine Blue For Documentation of Traumatic Intercourse. Obstet Gynecol 1982; 60: 644-648.

McCauley J, Guzinski G, Welch R, et al. Toluidine Blue in The Corroboration of Rape in The Adult Victim. Am J Emerg Med, 1987; 5: 105-108. https://doi.org/10.1016/0735-6757(87)90084-2

Teixeira WR. Hymenal Colposcopic Examination in Sexual Offences. Am J Forensic

Med Pathol, 1981; 2 (3): 209-215. DOI: 10.1097/00000433-198109000-00004

Göçeoğlu Ünüvar Ü. Yara İyileşmesinin Patofizyolojik Süreci ve Adli Tıptaki Önemi. Türkiye Klinikleri Adli Tıp-Özel Konular. 2019;5(3):1-5.

Demirci Ş, Doğan HK, Deniz İ, Doğan NÜ, Günaydın İG, Sağlam Hymen Morfolojilerinin Değerlendirilmesi. Turkiye Klinikleri J Foren Med 2008;5(3):93-100.

Tjaden P, Thoennes N. Full report of the prevalence, incidence, and consequences of violence against women: findings from the National Violence Against Women Survey.Washington, DC, Office of Justice Programs, National Institute of Justice, 2000 (report number NCJ 183781).

Burgess AW, Holmstrom LL. Rape trauma syndrome. Am J Psychiatry,1974, 131:981–986.

Frazier PA, Borgıda E. Rape trauma syndrome. Law Human Behavior, 1992, 16.3: 293-311.