Erken Dönem Kamu Diplomasi ve Halkla İlişkiler Örneği Olarak Seyyar Sergi Karadeniz Vapuru
Özet
Referanslar
Akal, Cemal Baki (2005). İktidarın Üç Yüzü. Ankara: Dost.
Arı, Tayyar (2011). Uluslararası İlişkiler ve Dış Politika. Bursa: MKM Yayıncılık.
Arseven, Celal Esat (2008). Seyyar Sergi ile Seyahat İntibaları. İstanbul: Kitabevi Yayınları.
Aslan, Cengiz (2014). Erken Cumhuriyet Dönemi'nde Eğitim Bilimleri Alanında Yurt Dışına Öğrenci Gönderilmesi Olgusu (1923-1940) Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
Ayhan, Pınar (2018). Atatürk'ün Sergi Vapuru. İstanbul: İleri Yayınları.
Bierstedt, Robert (1950) “An Analysis of Social Power”. American Sociological Review. 15, ss. 730738.
Bourdieu, Pierre (2014). Simgesel Sermaye ve Toplumsal Sınıflar. Cogito, 76, ss. 192-203.
Bozkurt, Celil (2019). “Türkiye Cumhuriyeti'nin Bir Propaganda ve Tanıtım Hamlesi: 1926 Seyyar Sergi ve Avrupa Seyahati”. Belleten, Cilt 83, Sayı 298, ss.1097 - 1130.
Bülbül, Rıdvan (2004). Halkla İlişkiler. Ankara: Nobel Yayınları.
Curtin, A. Patricia ve Gaither, Kenn T. (2005). International Public Relations Negotiating Culture, Identity and Power. USA: Sage.
Çakır, Ahmet (2001). Atatürk Döneminden Günümüze Türk Halk Oyunları Üzerinde Bir Değerlendirme, Uluslararası Atatürk ve Türk Halk Kültürü Sempozyumu Bildirileri. Ankara: Kültür Bakanlığı, https://ekitap.ktb.gov.tr/TR-78699/ataturk-doneminden-gunumuze-turk-halk-o- yunlari-uzerine-.html. Erişim Tarihi: 19.06.2020
Doğan, İzzettin (1986). “Atatürk'ün Dış Politika ve Uluslararası İlişkiler Anlayışı”, Çağdaş Düşüncenin Işığında Atatürk içinde. İstanbul: Eczacıbaşı Vakfı Yayınları. ss.133-205.
Dutta-Bergman, Mohan (2006). “U.S. Public Diplomacy in the Middle East: A Critical Cultural Approach”. Journal of Communication Inquiry, Vol 30, Issue 2, ss. 102-124.
Edwards, Lee (2006). “Rethinking Power in Public Relations”. Public Relations Review. 32.3, ss. 229-231.
Edwards, Lee ve Hodges, Caroline E.M. (2011). Public Relations, Society & Culture. London: Routledge.
Erdem, Ufuk (2019). Türkiye Cumhuriyeti Kendini Tanıtıyor Yüzer Sergi Avrupa'da. İstanbul: Hiper Yayınları.
Gilboa, Eytan (2008). “Searching for a Theory of Public Diplomacy”. The American Academy of Political and Social Science, Volume: 616, Issue: 1, ss. 55-77.
Gönlübol, Mehmet ve Kürkçüoğlu, Ömer (1985). “Atatürk Dönemi Türk Dış Politikasına Genel Bakış”. Atatürk Araştırmaları Merkezi Dergisi, Vol. 1, Issue 2, ss. 451-474.
Hobsbawm, Eric (2015). Kısa 20. Yüzyıl 1914-1991 Aşırılıklar Çağı. İstanbul: Everest Yayınları.
Hodges, Caroline (2006). “PRP Culture A Framework for Exploring Public Relations Practitioners as Cultural Intermediaries”. Journal of Communication Management, Vol.10, No.1, ss. 80-93.
Hodges, Caroline ve Edwards, Lee (2014). “Public Relations Practitioners”. Smith McGuire J; Matthews, James (Ed.) The Cultural Intermediaries Reader içinde. London / Thousand Oaks: Sage, ss. 89-99.
Hutton, James (1999). “The Definition, Dimensions, and Domain of Public Relations”. Public Relations Review, Volume 25, Issue 2, ss. 199-214.
Ihlen, Oyvind ve van Ruler, Betteke (2009). “Introduction: Applying Social Theory to Public Relations”. Betteke van Ruler ve Magnus Frederiksson (Ed.). Public Relations and Social Theory içinde. New York: Routledge, ss. 1-20.
Institute for Cultural Diplomacy. What is Cultural Diplomacy? http://culturaldiplomacy.org/ in- dex.php? en_culturaldiplomacy. Erişim Tarihi: 15.05.2020
Kazancı, Metin (2006). Kamuda ve Özel Kesimde Halkla İlişkiler. Ankara: Turhan Kitabevi.
Kürkçüoğlu, Ömer (1980). “Dış Politika Nedir? Türkiye'deki Dünü ve Bugünü”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 35 (01), ss. 309-335.
L'Etang, Jacquie ve Pieczka, Magda (1996). Critical Perspectives in Public Relations. International Thomson Business Press.
L' Etang, Jacquie (2002). “Diplomasi Olarak Halkla İlişkiler”. Halkla İlişkilerde Eleştirel Yaklaşımlar içinde, Ankara: Vadi Yayınları. ss.45-77.
Leonard, Mark; Catherine, Stead ve Conrad, Smewing (2002). Public Diplomacy. London: The Foreign Policy Centre.
Lukes, Steven (2016). İktidar Radikal Bir Görüş. İstanbul: İletişim Yayınları.
Melissen, Jan (2005). “The New Public Diplomacy: Between Theory and Practice” J. Melissen (Ed.). The New Public Diplomacy: Soft Power in International Relations içinde. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Milburn, A. Michael (1998). Sosyal Psikolojik Açıdan Kamuoyu ve Siyaset. Ankara: İmge Yayınevi
Munshi, Debashish ve Kurian, Priya (2005). “Imperializing Spin Cycles: A Postcolonial Look at Public Relations, Greenwashing, and The Separation of Publics”. Public Relations Review, 31: 4, ss. 513-520.
Nye, Joseph (1990). “Soft Power”. Foreign Policy, No. 80, ss. 153-171.
Nye, Joseph (2017). Yumuşak Güç. Ankara: BB101 Yayınları.
Okay, Ayla ve Okay, Aydemir (2007). Halkla İlişkiler. İstanbul: Der Yayınları.
Özdemir, Hasan (2008). “Uluslararası İlişkilerde Güç: Çok Boyutlu Bir Değerlendirme”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Sayı:63, Cilt:3, ss. 113-144.
Özkan, Gülden (2019a). Bir Halkla İlişkiler Uygulaması Olarak Cumhuriyet Bayramları: Sosyo-kültürel Bir Okuma. Ankara: Akademisyen Kitabevi.
Özkan, Gülden (2019b). “Bir Halkla İlişkiler Çalışması Olarak Türkiye'de Düzenlenen İlk Güzellik Yarışması”. Erciyes İletişim Dergisi, Cilt 6, Sayı 1, ss. 587-606.
Sancar, Aslı Gaye (2012). Kamu Diplomasisi ve Uluslararası Halkla İlişkiler. İstanbul: Beta Yayınları.
Sander, Oral (2016). Siyasi Tarih 1918-1994. Ankara: İmge Kitabevi.
Sevgili, Soner (2006). Seyr-i Türkiye Karadeniz Vapuru Belgeseli, Garanti Bankası ve Netherlands Cultur Fund.
Snow, Nancy (2009). “Rethinking Public Diplomacy”. Nancy Snow ve Taylor, M. Philip (Ed.). Handbook of Public Diplomacy içinde. New York: Routledge.
Szondi, Gyorgy (2009). “Public Diplomacy and Nation Branding: Conceptual Similarities and Dif- ferences”. Discussion Papers In Diplomacy. Netherlands Institute of International Relations Clingendael, Netherlands.
Tezcan, Durmuş (1994). “Bozkurt-Lotus Davasının Uluslararası Hukuktaki Önemi ve Yeri”. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, Cilt 2, Sayı 4, ss. 267-274
The Edward R. Murrow Center of Public Diplomacy. The Fletcher School and Public Diplomacy. https://publicdiplomacy.wikia.org/wiki/The_Edward_R._Murrow_Center_of_Public_Diplomacy. Erişim Tarihi: 17.05.2020
Topuz, Hıfzı (2003). Türk Basın Tarihi. İstanbul: Remzi Kitabevi.
Tuch, Hans (1990). Comunicating with The World. St. Martin's Press: New York.
Tuncer, Hüner (2005). Eski ve Yeni Diplomasi. Ankara: Ümit Yayıncılık.
Turan, Şerafettin (1990). Türk Kültür Tarihi. Ankara: Bilgi Yayınevi.
Uluskan, Seda Bayındır (2010). Atatürk'ün Sosyal ve Kültürel Politikaları, Ankara: Atatürk Kültür, Dil Ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları.
Uzun, Ruhdan ve Hasdemir, Tuğba A. (2010). “Genç Türkiye Cumhuriyeti'nin Üst Yapı Kurumları: Matbuat Umum Müdürlüğü, Anadolu Ajansı, Radyo”. Nazife Güngör (Der.) Cumhuriyet Döneminde İletişim, Kurumlar, Politikalar içinde. Ankara: Siyasal Yayınevi. ss. 77-100.
Van Ruler, Betteke ve Frederiksson, Magnus (2009). Public Relations and Social Theory. New York: Routledge.
Yağmurlu, Aslı (2011). “Halkla İlişkiler Yönetimi Olarak Kamu Diplomasisi”. İletişim Araştırmaları Dergisi, 5 (1), ss. 9-38.
