Küreselleşme ve Ekonomik Krizin İş Hukukuna Yansıması
Özet
Kurumlar, kurallar ve krizler arasındaki etkileşim, iş hukukunun değişen ekonomik ve toplumsal koşullar karşısındaki işlevinin değerlendirilmesi bakımından önem taşımaktadır. İş hukuku, bireysel ve toplu iş ilişkilerini düzenleyen normatif bir alan olmanın ötesinde, ekonomik, sosyal ve siyasal krizlerin çalışma yaşamı üzerindeki olumsuz etkilerini sınırlandıran kurumsal bir güvence mekanizmasıdır. Bu kapsamda kurumsal dayanıklılık, iş hukukunun olağanüstü dönemlerde ortaya çıkan risklere uyum sağlayabilme, çalışma ilişkilerindeki kırılmaları yönetebilme ve bozulan dengeleri yeniden tesis edebilme kapasitesini ifade etmektedir. Devlet, yargı organları, idari kurumlar ve sosyal taraflar aracılığıyla somutlaşan iş hukuku kurumları, kuralların uygulanmasını ve hukuki sürekliliği sağlayarak kriz dönemlerinde öngörülebilirliği güçlendirmektedir. Bununla birlikte krizler, işçinin korunması ile esneklik arasındaki dengenin en açık biçimde sınandığı dönemlerdir. Kısa çalışma, ücretsiz izin ve esnek çalışma modelleri, ekonomik dönüşümler ve krizler karşısında başvurulan başlıca uyum araçları hâline gelmiştir. Ancak sürdürülebilir bir çalışma düzeni, ekonomik gerekliliklerle sosyal koruma hedeflerinin birlikte gözetilmesini gerektirmektedir. Bu çerçevede iş hukukunun temel işlevi, değişen koşullara uyum sağlarken işçinin korunmasına ilişkin ilkeleri muhafaza etmektir. Çalışmada küreselleşme ve ekonomik krizlerin iş hukukuna etkileri ile bunların emek piyasası ve çalışma ilişkilerine yansımaları nitel araştırma yöntemiyle incelenmiştir.
Referanslar
Akı, E. (2005). 4857 sayılı iş kanunu’na göre işçilerin topluca işten çıkarılması. Mercek Dergisi, 10(40), 96-101.
Akyiğit, E. (2004). Kısa çalışma. TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 19(1-2), 1-35.
Akyiğit, E. (2024). İş hukuku (15.b). Seçkin Yayıncılık.
Albayrak, C. (2012). Küreselleşme ve ekonomik krizin iş hukukuna etkisi. TBB Dergisi, (98), 165-202.
Alp, M. (2005). İş sözleşmesinin değiştirilmesi. Seçkin Yayıncılık.
Alpagut, G. (2002). Karşılaştırmalı hukukta işçinin feshe karşı korunması. In İktisadi, sosyal ve uluslararası hukuki boyutu ile işçinin feshe karşı korunması (ss. 79-121). İstanbul Barosu.
Alper, Y. (2022). Sosyal sigortalar hukuku. (12.b.). Dora Yayınları.
Andaç, F. (2010). İşsizlik sigortası (2.b.). Türk Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası Eğitim Yayınları.
Andaç, F. (2020). Türk işsizlik sigortası hukuku uygulaması. Legal Yayıncılık.
Arı, H. (2014). Ücret garanti fonu (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Arıcı, K. (2022). Türk sosyal güvenlik hukuku. (2.b.). Gazi Kitabevi.
Astarlı, M. (2008). İş hukukunda çalışma süreleri. Turhan Kitabevi.
Astarlı, M. (2010). Genel ekonomik kriz dönemlerinde işletme gerekleri nedeniyle fesih ve kısa çalışma ilişkisi. SİHD, 17, 74-88.
Aydın, U. (2009). Kısa çalışma uygulaması ve güncel gelişmeler. SİHD, 13, 29-40.
Aydoğanoğlu, E. (2011). İşgücü sürecinin dönüşümü. Kültür ve Turizm Emekçileri Sendikası.
Bakır, H. (2025). Türkiye ekonomisinde geçen otuz yıl: Ekonomik büyüme, finansal krizler ve toparlanma. International Journal of Social Inquiry, 18(3), 452-478.
Bal Bektaş, Ö. (2016). İşsizlik sigortası. Seçkin Yayıncılık.
Başterzi, S. (2005). Türkiye'de feshe karşı koruma hukuku reformunun sosyal hukuk ve istihdam üzerine etkileri. AÜHFD, 54(3), 53-94.
Başterzi, S. (2020). Kısa çalışma (Kovid-19 pandemisinde yeni yaklaşımlar). In G. Alpagut (Ed.), Pandemi sürecinde iş hukuku (ss. 3-60). On İki Levha Yayıncılık.
Başyiğit, Ö. (2021). Koronavirüs (COVID-19) salgın hastalığının Türk çalışma yaşamına etkileri bağlamında kısa çalışma kavramı. İMÜHFD, 6(10), 125-160.
Bayhan, T. (2009). Kısa çalışma; çalışma koşullarında esaslı değişiklik sayılır mı? THD, 38, 87-92.
Biçerli, M. K. (2018). Çalışma ekonomisi (10.b). Beta Yayınları.
Birben, E. (2022). İşveren tarafından kısa çalışma ve ücretsiz izin uygulamasına başvurulması halinde işçinin bildirimsiz fesih hakkı. LİHSGHD, 19(74), 563-604.
Bulut, N. (2003). Küreselleşme: Sosyal devletin sonu mu? AÜHFD, 52(2), 173-197.
Caniklioğlu, N. (2005). 4857 sayılı İş Kanunu’na göre kısa çalışma ve kısa çalışma ödeneği. In A. Can Tuncay’a armağan (ss. 499-547). Legal Yayıncılık.
Castillo, A. P. D. (2014). Workers’ health and safety exposed to crisis. European Trade Union Institute, 83–90.
Cengiz, S. (2026a). Social justice and decent work for humanity. In H. Sayğı (Ed.), 9th International Mediterranean Scientific Research Congress Proceedings (Vol. 3, Issue 9, pp. 400–424). Adana, Türkiye.
Cengiz, S. (2026b). Economic growth and decent work relationship in Turkey. In H. Sayğı (Ed.), Proceedings of the 9th International Mediterranean Scientific Research Congress (Vol. 3, Issue 9, pp. 425–445). Adana, Türkiye.
Cengiz, S. (2026c). Aile Dostu İş Hukuku Uygulamaları Kapsamında Bağımlı Bakım Uygulamaları. İstanbul Hukuk Mecmuası, 84(1), 194–236.
Cengiz, S. (2026d). İşyerinde psikolojik tacize maruz kalan işçilerin iş hukuku kapsamında kullanabilecekleri haklar (2. bs.). Aristo Yayınevi.
Centel, T. (2021). Türk sosyal güvenlik hukuku. On İki Levha Yayıncılık.
Çakır, Ö. (2005). Yeni çalışma biçimleri ve işe ilişkin tutumlar. In Çalışma yaşamında dönüşümler: Örgütsel bakış (ss. 109-126). Nobel Yayın Dağıtım.
Çakır, Ö. (2009). Avrupa Birliği’nde güvenceli esneklik ve eğilimler. Sosyo Ekonomi Dergisi, 2009(2), 78-94.
Çelik, N. (2000). Ekonomik krizde toplu işçi çıkarmayı önleyici çözüm arayışları. In Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan (ss. 427-436). İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi.
Çelik, N., Caniklioğlu, N., Canbolat, T., & Özkaraca, E. (2023). İş hukuku dersleri (36.b.). Beta Yayınları.
Çetinkaya Kayalı, T. (2014). Kısa çalışma ve kısa çalışma ödeneği. Ankara Barosu Dergisi, 2014(4), 417-474.
Çil, Ş. (2010). İş hukukunda işçinin ücreti. Turhan Kitabevi.
Demir, F., & Gerşil, G. (2008). Çalışma hayatında esneklik ve Türk hukukunda esnek çalışma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 68-89.
Demirkaya, H., & Özcüre, G. (2013). Ekonomik kriz koşullarında işletme stratejisi: Esneklik ve iş akdinin feshi politikaları. TURAN-SAM, 5(18), 54-63.
Demirtaş, S. (2025). Türk hukukunda kısmi süreli çalışanların genel sağlık sigortası ve işsizlik sigortasından yararlanmaları (Yayımlanmış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Dilemre Öden, B. (2021). Kısa çalışma ödeneğinin vergi mevzuatı kapsamında değerlendirilmesi. MÜHFD, 1, 75-86.
Dinçer, Ö. (1992). Stratejik yönetim ve işletme politikası (2.b.). Beta Yayınları.
Doyran, M. (2023). Türkiye’de küreselleşmenin etkisiyle yaşanan yoksulluğun Türkiye-Avrupa Birliği ilişkileri çerçevesinde değerlendirilmesi. DÜSBED, (34), 369-391.
Durmaz, K. P. (2021). İş hukukunda çalışma koşullarındaki değişiklikler. Seçkin Yayıncılık.
Ekmekçi, Ö. (2009). Kısa çalışma ve kısa çalışma uygulamasına ilişkin sorunlar. SİHD, 4(14), 47-59.
Ekmekçi, Ö., & Yiğit, E. (2023). Bireysel iş hukuku (5.b.). On İki Levha Yayıncılık.
Ekmekçi, Ö., Korkusuz, M. R., & Uğur, Ö. (2023). Turkish individual labour law. On İki Levha Yayıncılık.
Ekmekçioğlu, H. (2003). 4857 sayılı İş Kanununun genel değerlendirmesi. TBBD, 15(48), 73-88.
Ekonomi, M. (1994). Türk iş hukukunda esnekleşme gereği. In Çalışma hayatında esneklik (ss. 55-79). Yaşar Eğitim ve Kültür Vakfı Yayını.
Ekonomi, M. (2006). İşyerinin kapatılması. In İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi 30. Yıl Armağanı (ss. 409-457). Ankara.
Endes, N. (2017). Türk iş hukukunda kısa çalışma. Adalet Yayınları.
Engin, M. (2004). İşletme gerekleri ile fesih ve ücretsiz izin. LİHSGHD, 1(2), 537-544.
Erbaş, H. (2002). Küresel kriz ve marjinalleşme sürecinde göç ve göçmenler. Doğu Batı Dergisi, 18, 173-191.
Erdinç, Z. (1999). Küreselleşmenin istihdama etkileri. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (3), 111-119.
Erdut, T. (2003). Çalışma yaşamında esneklik ve kuralsızlaştırma. TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 18(4), 8-35.
Erkanlı Başbüyük, B. (2025). Ücretsiz izin sonrası işçinin işverence işe başlatılmaması ve hukuki sonuçları. AndHD, 11(1), 145-162.
Eyrenci, Ö. (2005). Toplu işçi çıkarma ve ortaya çıkan sorunlar. In A. Can Tuncay’a armağan (ss. 549-563). Legal Yayınevi.
Eyrenci, Ö., Taşkent, S., & Ulucan, D. (2019). Bireysel iş hukuku (9.b.). Beta Yayınları.
Gerek, N. (2013). Haftalık normal çalışma sürelerinin altında sürelerle yapılan çalışmalar içerisinde “kısa çalışma”nın yeri ve önemi. LİHSGHD, 10(38), 3-26.
González, I. F., vd. (2014). The impact of the economic crisis on occupational injuries. US National Library of Medicine National Institutes of Health, 48, 77-85.
Gökdere, A. (2001). Küreselleşmeye genel bir bakış. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 1(1), 71–82.
Göktaş, S. (2020). Türk iş hukukunda haksız fesih. Seçkin Yayıncılık.
Görücü, İ. (2009). Türk çalışma mevzuatında ücret garanti fonu ve uygulamaları. Kamu-İş, 10(4), 86.
Görücü, İ., Akbıyık, N., & Koç, M. (2012). Türkiye’de işsizlik sigortası uygulaması ve sonuçları (2000–2010). Social Sciences Dergisi, 7(2), 127-160.
Gülver, E., & Akdeniz, A. L. (2024). İşçinin emeğinin karşılığının korunması aracı olarak ücret garanti fonu. Mali Çözüm Dergisi, 34(184), 1055-1070.
Günay, C. İ. (2004). Çalışma sürelerinde esneklik. Kamu-İş Dergisi, 7(3), 1-17.
Gündoğan, N. (2019). İşsizlik ve emek piyasası politikaları. In N. Gündoğan & M. K. Biçerli (Ed.), Çalışma ekonomisi (ss. 164-192). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Güzel, A. (2000). İş hukukunda yeniden yapılanma süreci ve işin düzenlenmesi konusunda esneklik. In Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan (ss. 203–221). İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi.
Güzel, A., Okur, A. R., & Caniklioğlu, N. (2025). Sosyal güvenlik hukuku (20.b.). Beta Yayınları.
Güzel, B. (2023). İstihdamda güvenceli esneklik sağlayan bir çalışma modeli olarak kısa çalışma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İzmir Ekonomi Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
Hoş, Z. (2018). Küreselleşme ve 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında iş sözleşmesi türleri arasındaki ilişki. Sosyal Bilimler Dergisi / The Journal of Social Science, 5(24), 238-252.
International Labour Organization. (1999). Decent work: Report of the Director-General, International Labour Conference, 87th Session. International Labour Organization.
Işığıçok, Ö. (2017). İstihdam ve işsizlik (3.b.). Dora Yayınevi.
Işık, E. (2023). Pandemi sürecinde Türkiye’de işsizlik sigortası uygulamalarının işçi ve işveren açısından değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Işık, N., Alagöz, M., & Yıldırım, M. (2006). 1990 sonrası Türkiye’de yaşanan krizler: 1994, 2000 ve 2001 krizleri. In H. Seyidoğlu & R. Yıldız (Eds.), Ekonomik kriz öncesi erken uyarı sistemleri (ss. 254-279). Arıkan Yayınları.
Kapar, R. (2012). Ekonomik krizlerin çalışanların sağlığı ve güvenliği üzerindeki etkileri. Çalışma ve Toplum Dergisi, 2012(3), 73-100.
Karaca, A. (2009). Kısa çalışma ve kısa çalışma ödeneği uygulaması. SİHD, 4(14), 116-122
Keser, H. (2019). Ekonomik kriz ve asgari ücret artışlarının işçinin iş sözleşmesinin işverence feshinde geçerli sebep sayılıp sayılamayacağına ilişkin bir değerlendirme. SİHD, 41, 11-35.
Kırmızı, E. (2020). Son değişiklikler çerçevesinde kısa çalışma ödeneği uygulaması. Terazi Hukuk Dergisi, 15(164), 820-829.
Kibritçioğlu, A. (2001). Türkiye’de ekonomik krizler ve hükümetler, 1969–2001. Yeni Türkiye Dergisi, 7(41), 174-182.
Koç, M., & Gümüş, İ. (2019). Türkiye’de pasif emek piyasası politikası aracı olarak kısa çalışma uygulaması. Dicle Üniversitesi İİBF Dergisi, 9(18), 203-224
Koray, M. (2002). Küreselleşmeyi tartışırken insan hak ve özgürlüklerini yeniden gözden geçirmek. In Küreselleşme ve sanayileşme bildiriler kitabı (ss. 199-214). TMMOB Sanayi Kongresi.
Korkmaz, A., & Çoban, O. (2006). Emek piyasasında asgari ücret, işsizlik ve enflasyon arasındaki ilişkilerin ekonometrik bir analizi: Türkiye örneği (1969–2006). Maliye Dergisi, 151, 16-22.
Korkusuz, M. R. (2004). Uluslararası sözleşmelerde ve Türk iş hukukunda işçi alacaklarının korunması. Roma Yayınları.
Korkusuz, M. R., & Uğur, S. (2022). Sosyal güvenlik hukuku (8.b.). Ekin Yayınevi.
Kutal, G. (2005). Türkiye'de çalışma hayatında esneklik uygulamaları. İFM, 55(1), 23-43.
Kuzgun, İ. (2005). Türkiye’de kısa çalışma. HÜİİBFD, 23, 33-52.
Manav Özdemir, E., & Urhanoğlu, İ. (2022). Türk iş hukukunda ücretin güvencesi. YBHD, 2, 1437-1472.
Mollamahmutoğlu, H., Astarlı, M., & Baysal, U. (2025). İş hukuku ders kitabı: Bireysel iş hukuku C.1 (8.b.). Lykeion Yayıncılık.
Narmanlıoğlu, Ü. (2014). Ferdi iş ilişkileri I (5.b.). Beta Yayınları.
Nurdoğan, A. K. (2018). Uluslararası Çalışma Örgütünün (UÇÖ-ILO) yüzüncü yıl dönümü ve Türkiye ilişkileri. Bitlis Eren Üniversitesi Akademik İzdüşüm Dergisi, 3(4), 78-95.
Oğuz, Ö. (2023). Ücretsiz izin. Legal Yayıncılık.
Özbay, F. (1998). Küresel pazar açısından kadın emeği ve istihdamdaki değişimler: Türkiye örneği. T.C. Devlet Bakanlığı Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü Yayını.
Özdemir, A. (1994). Kriz yönetimi ve halkla ilişkiler. Ege Yayıncılık.
Özdemir, E. M. (2020). Covid-19 salgınının çalışma şekilleri ve işçinin izin ve ücret hakları açısından iş sözleşmesine etkisi. SİHD, (43), 126-157.
Özveri, M. (2009). Ekonomik kriz 4857 sayılı iş yasası ve yargı kararları. In Ekonomik kriz koşullarında feshe karşı korunma çalışma hukuku I. Sempozyum (ss. 33-57). Kocaeli Üniversitesi ve Kocaeli Barosu.
Saraç, C. (2011). İşsizlik sigortası edim koşulları. DEÜHFD, 13(1), 1-26.
Saruhan, S. C., & Yıldız, M. L. (2009). Çağdaş yönetim bilimi. Beta Yayınları.
Senyen Kaplan, E. T. (2020). Bireysel iş hukuku (11.b.). Gazi Kitabevi.
Sever, H. (2025). İş hukukunda kısa çalışma (Yayımlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Sönmez, P. (2006). Küreselleşme, Avrupa Birliği ve istihdam: Çalışma ilişkilerinde yaşanan dönüşüm. Avrupa Çalışmaları Dergisi, 5(3), 177-198.
Sönmez, S. (1998). Dünya ekonomisinde dönüşüm: Sömürgecilikten küreselleşmeye. İmge Kitabevi Yayınları.
Sözer, A. N. (2023). Türk sosyal sigortalar hukuku (6.b.). Beta Yayınları.
Sümer, H. H. (2023). Sosyal güvenlik hukuku (4.b.). Seçkin Yayıncılık.
Sümer, H. H. (2024). İş hukuku (27.b.). Seçkin Yayıncılık.
Süzek, S. (2007). İş akdinin askıya alınması ve ücretsiz izinler. DEÜHFD, 9, 115-133.
Süzek, S. (2023). İş hukuku (23.b.). Beta Yayınları.
Süzek, S., & Başterzi, S. (2025). İş hukuku (25.b.). Beta Yayınları.
Şahin, D. E. (2022). Esnek çalışma modellerinde sosyal güvenlik uygulamaları (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Şahin, H. (2013). Küreselleşme sürecinde işçilerin direnme ve hayatta kalma stratejileri: Denizli tekstil işçileri örneği. Ekin Basım Yayın Dağıtım.
Şenkal, A. (2007). Küreselleşme sürecinde sosyal politika (2.b.). Alfa Yayınları.
Taşkent, S. (2006). İş sözleşmesinin askıya alınması ve ücretsiz izin uygulaması. SİHD, (3), 20-28.
Taşoğlu, J., & Limoncuoğlu, S. A. (2010). 4857 sayılı kanun kapsamında esnek çalışma. SBBD, 2(2), 77-85.
Terzioğlu, A. (2025). İşyeri ve işletmelerde kısa çalışma kavramı ve hukuki sonuçları. Journal of Current Researches on Social Sciences, 15(1), 81-92.
Tomlinson, J. (2006). Globalization and culture (Research seminar series, ss. 1–11). Institute of Asia-Pacific Studies.
Tulukçu, N. B. (2014). Yasal değişiklikler çerçevesinde kısa çalışma ve kısa çalışma ödeneği uygulamasının değerlendirilmesi. Terazi Hukuk Dergisi, 9(91), 14-29.
Tuna, M. O. (2014). Kısa çalışma ve kısa çalışma ödeneği. İBD, 88(4), 337-353.
Tuncay, C., Ekmekçi, Ö., & Gülver, E. (2023). Sosyal güvenlik hukuku dersleri (22.b.). Beta Yayınları.
Türe, G. (2020). Ücret garanti fonu. ÇÜHFD, 5(1), 3259–3285.
Türk Dil Kurumu. (2026). Esneklik. https://sozluk.gov.tr/ (Erişim tarihi: 14.04.2026).
Türkiye İş Kurumu. (2015). İşlemler el kitabı. Ankara.
Uşan, F. ve Erdoğan, C. (2023). İş ve sosyal güvenlik hukuku (4. bs.). Seçkin Yayıncılık.
Yamakoğlu, E., & Karaçöp, E. (2014). İş hukukunda ücretsiz izin uygulamaları. MÜHFHAD, 20(1), 479-506
Yapıcı, N. (2020). ABD esnek çalışma düzenlemelerinden hareketle Türk kamu yönetimi için bir model önerisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi.
Yazıcı, N. (2000). Küreselleşme sürecinde esneklik ve iş güvencesine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Yıldız, G. B. (2020). Ekonomik kriz ve işverenin ekonomik güçlüğe düşmesi durumlarında iş hukukunda işçinin korunması. Çalışma ve Toplum, 2, 899-916.
Yıldızoğlu, E. (1996). Globalleşme ve kriz. Alan Yayıncılık.
Yılmaz, H., & Acar, A. (2021). Sosyal devlet olabilmenin anahtarı: Sosyal politikalar geliştirebilmek. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(37), 4738-4759.
Yiğit, E. (2020). Ücret garanti fonu. SİHD, 44, 134-145.
Yorulmaz, Ç. (2020). İşverenin ödeme güçlüğüne düşmesi halinde işçilik alacaklarının korunması. Yetkin Yayınları.
Yuvalı, E. (2014). Türk çalışma hayatında esneklik politikalarının çalışma sürelerine etkileri. LİSGHD, 1(1), 27–53.
Yücel, E. (2017). Geçmişten bugüne esnek çalışma. International Journal of Human Sciences, 14(3), 2818-2826.
Yücel, F., & Kalyoncu, H. (2010). Finansal krizlerin öncü göstergeleri ve ülke ekonomilerini etkileme kanalları: Türkiye örneği. Maliye Dergisi, 159, 54-69.
Yücesan, G. (2001). Küreselleşme ve iş sağlığı-çalışmanın politiği üzerine notlar. TTBMSGD, 2(1), 1-5.
Zeytinoğlu, E. (2006). İş hukukunda esneklik ve 4857 sayılı İş Kanunu’na çeşitli yansımaları. İTÜSBD, 5(10), 191-202.
Zeytinoğlu, E. (2012). Çalışma barışına katkısı olabilecek bir sistem: Esneklik. İTÜSBD, 11(22), 157-175.
