Kronik Lenfositik Lösemi Hastasında Obinutuzumab İlişkili Akut Trombositopeni: Olgu Sunumu

Obinutuzumab, kronik lenfositik lösemi (KLL) tedavisinde yaygın olarak kullanılan tip II anti-CD20 monoklonal antikorudur. Obinutuzumab ilişkili akut trombositopeni (OIAT), nadir görülen ancak ciddi sonuçlara yol açabilen bir yan etkidir. Trombosit sayısında genellikle ilk infüzyondan sonraki saatler veya günler içerisinde ani düşüş ile karakterizedir. Bu yazıda, obinutuzumab ve venetoklaks tedavisi sırasında akut trombositopeni gelişen 51 yaşındaki erkek KLL hastası sunulmuştur. Hastanın tanı anında beyaz küre sayısı 55×10⁹/L, mutlak lenfosit sayısı 49×10⁹/L, hemoglobin düzeyi 9,4 g/dL ve trombosit sayısı 88×10⁹/L idi. Akım sitometrisinde CD5, CD19, CD20 ve CD200 pozitif monoklonal B hücre popülasyonu saptandı. IGHV durumu unmutated olarak değerlendirildi. Görüntülemede yaygın lenfadenopati ve 170 mm splenomegali mevcuttu. Hasta tedavi endikasyonu nedeniyle obinutuzumab-venetoklaks tedavisine alındı. İlk kürde uygulanan 900 mg obinutuzumab dozundan sonraki 48 saat içerisinde trombosit sayısı 88×10⁹/L’den 18×10⁹/L’ye geriledi. Koagülasyon testleri normal sınırlarda bulundu (PT 13,4 sn, aPTT 24,6 sn, fibrinojen 2,58 g/L, D-dimer 0,38 mg/L). LDH düzeyinde belirgin artış izlenmedi (242 U/L’den 279 U/L’ye). Hastada kanama bulgusu gelişmedi ve trombosit transfüzyonu gereksinimi olmadı. Takipte trombosit değerleri sırasıyla 37, 19, 27, 36 ve 75×10⁹/L olarak izlendi ve spontan düzelme gözlendi. Zamanlama, alternatif nedenlerin dışlanması ve spontan iyileşme dikkate alınarak obinutuzumab ilişkili akut trombositopeni tanısı konuldu. Bu olgu, obinutuzumab uygulamasından sonra erken dönemde trombosit sayısının yakından izlenmesinin önemini vurgulamaktadır.