Gastroözofageal Reflü Hastalığı

Gastroözofageal reflü hastalığı (GÖRH), mide içeriğinin özofagusa geri kaçmasına bağlı olarak rahatsız edici semptomların ve/veya komplikasyonların geliştiği, dünya genelinde yaygın görülen bir hastalıktır. En sık retrosternal yanma ve regürjitasyon ile ortaya çıkmakla birlikte, göğüs ağrısı, kronik öksürük, ses kısıklığı ve diğer ekstraözofageal yakınmalarla da başvurabilir. Hastalık, yaşam kalitesini belirgin şekilde etkileyebilmesi, sağlık hizmeti kullanımını artırması ve bazı hastalarda özofajit, peptik striktür veya Barrett özofagusu gibi komplikasyonlara yol açabilmesi nedeniyle klinik açıdan önem taşır.  GÖRH'ün patofizyolojisi multifaktöriyeldir ve alt özofagus sfinkter bariyer fonksiyonundaki bozulma, hiatal herni, özofageal klirens kusurları ve visseral hipersensitivite gibi çeşitli mekanizmaları içerir. Tanısal yaklaşımda semptomların dikkatli değerlendirilmesi, alarm bulgularının sorgulanması ve uygun hastalarda endoskopik testlerin kullanılması esastır. Özellikle disfaji, odinofaji, gastrointestinal kanama, açıklanamayan kilo kaybı, demir eksikliği anemisi, persistan kusma ve malignite şüphesi gibi alarm bulguları varlığında ileri değerlendirme geciktirilmemelidir.  Tedavinin temelini yaşam tarzı düzenlemeleri, kilo kontrolü ve uygun hastalarda asit baskılayıcı tedavi oluşturur; seçilmiş olgularda endoskopik veya cerrahi antireflü girişimler gündeme gelebilir. Hasta bilgilendirmesi, tedavi başarısının önemli bir bileşenidir. Hastalara GÖRH'ün çoğu zaman kronik ancak yönetilebilir bir hastalık olduğu, her semptomun ciddi bir komplikasyon anlamına gelmediği ve alarm bulgularının erken tanınmasının önem taşıdığı anlatılmalıdır. Bu bölümün amacı, GÖRH'ün güncel tanı ve tedavi ilkelerini özetlemek ve hasta bilgilendirmesinde kullanılabilecek temel mesajları kanıta dayalı bir çerçevede sunmaktır.

Gastroesophageal reflux disease (GERD) is a common disorder worldwide, characterized by the development of troublesome symptoms and/or complications resulting from the reflux of gastric contents into the esophagus. Although it most commonly presents with retrosternal heartburn and regurgitation, it may also manifest with chest pain, chronic cough, hoarseness, and other extraesophageal symptoms. The disease is clinically important because it can significantly impair quality of life, increase healthcare utilization, and lead to complications such as esophagitis, peptic stricture, or Barrett's esophagus in some patients.  The pathophysiology of GERD is multifactorial and involves various mechanisms, including impairment of the lower esophageal sphincter barrier function, hiatal hernia, defects in esophageal clearance, and visceral hypersensitivity. The diagnostic approach requires careful assessment of symptoms, evaluation for alarm symptoms, and the use of endoscopy in appropriate patients. Further evaluation should not be delayed in the presence of alarm symptoms, particularly dysphagia, odynophagia, gastrointestinal bleeding, unexplained weight loss, iron deficiency anemia, persistent vomiting, or suspicion of malignancy.  The mainstay of treatment consists of lifestyle modifications, weight management, and acid-suppressive therapy in appropriate patients; endoscopic or surgical antireflux interventions may be considered in selected cases. Patient education is an important component of treatment success. Patients should be informed that GERD is often a chronic but manageable disease, that not every symptom indicates a serious complication, and that early recognition of alarm features is important. The aim of this chapter is to summarize the current principles of diagnosis and treatment of GERD and to present key messages that can be used in patient education within an evidence-based framework.