Atriyoventriküler Bloklarda Klinik Karar Verme: Gebelikte İnsidental Saptanan Asemptomatik 2:1 Atriyoventriküler Blok ve Postpartum Elektrofizyolojik Değerlendirme

İkinci derece atriyoventriküler blokların yönetiminde blok seviyesinin belirlenmesi prognoz ve tedavi açısından kritik öneme sahiptir. Özellikle 2:1 AV blok varlığında yüzey elektrokardiyografisi ile Mobitz tip I ve Mobitz tip II ayrımı çoğu zaman yapılamamaktadır. Bu olguda preoperatif değerlendirme sırasında insidental olarak saptanan 21 yaşındaki asemptomatik gebe hastada 2:1 AV blok nedeniyle yapılan ileri değerlendirme sunulmaktadır. Hastada egzersiz testi ve atropin uygulamasına rağmen 1:1 AV ileti elde edilememiştir. Yapısal kalp hastalığı, elektrolit bozukluğu veya sistemik neden saptanmamıştır. Postpartum dönemde gerçekleştirilen elektrofizyolojik çalışmada blok seviyesinin suprahisiyen düzeyde olduğu ve Mobitz tip I mekanizması ile geliştiği gösterilmiştir. Hastanın asemptomatik olması, normal ventrikül fonksiyonları ve yüksek risk özelliklerinin bulunmaması nedeniyle kalıcı kalp pili implantasyonu planlanmamış ve yakın takip kararı alınmıştır. Bu olgu, genç ve asemptomatik hastalarda 2:1 AV blok varlığında elektrofizyolojik çalışmanın gereksiz kalıcı pil implantasyonunu önleyebileceğini göstermektedir.

Atrioventricular (AV) block is an uncommon finding in young adults and may occasionally be detected incidentally during routine evaluation in pregnancy. The presence of 2:1 AV block represents a particular diagnostic challenge because the level of conduction block cannot be reliably determined by surface electrocardiography alone, which may significantly influence prognosis and management. We present the case of a 21-year-old asymptomatic pregnant woman in whom 2:1 AV block was incidentally identified during preoperative assessment prior to delivery. The patient had no history of syncope, presyncope, exercise intolerance, or other cardiovascular symptoms. Electrocardiography demonstrated a 2:1 AV block with narrow QRS complexes. Laboratory investigations and transthoracic echocardiography were unremarkable. Neither exercise testing nor atropine administration resulted in restoration of 1:1 AV conduction, raising concern for advanced conduction system disease. Following delivery, an electrophysiological study was performed. Intracardiac recordings demonstrated absence of a His potential during blocked atrial impulses, confirming a suprahisian level of block consistent with Mobitz type I physiology. Holter monitoring revealed a mean heart rate above 40 beats/min without significant pauses, QT prolongation, or malignant ventricular arrhythmias. Given the absence of symptoms, structural heart disease, left ventricular dysfunction, and high-risk electrophysiological features, permanent pacemaker implantation was deferred and a strategy of close clinical follow-up was adopted. This case highlights the limitations of surface electrocardiography and pharmacological testing in patients with 2:1 AV block and underscores the value of electrophysiological study in accurately localizing the site of block, thereby preventing unnecessary permanent pacemaker implantation in selected patients.