Akut Koroner Sendromda Kompleks Distal Sol Ana Koroner Bifurkasyon Lezyonuna Perkütan Yaklaşım

Sol ana koroner arter (LMCA) darlıkları, kardiyolojinin en kritik ve ölümcül anatomik lezyonları arasında yer alır. Her ne kadar güncel kılavuzlar stabil, düşük SYNTAX skorlu ve sol ventrikül fonksiyonları korunmuş hastalarda perkütan koroner girişimi (PKG) bypass cerrahisine güçlü bir alternatif olarak kabul etse de; klinik pratik, her zaman bu ideal tablolara uymayan, sınırları zorlayan vakalarla doludur. Özellikle Akut Koroner Sendrom (AKS) tablosuyla acil olarak başvuran, ileri yaş ve ciddi sol ventrikül disfonksiyonu gibi çoklu komorbiditelere sahip hastalar, yüksek risk profilleri nedeniyle açık cerrahi şansını tamamen kaybedebilmektedir. Bu hasta grubunda, bir de distal LMCA tutulumu mevcutsa, girişimsel zorluk katlanarak artar. Distal LMCA lezyonları, yapısal olarak hem yüksek risk taşır hem de sol ön inen arter (LAD) ve Cx ostiumlarını içeren kompleks bir bifurkasyon anatomisi barındırır. Bu çalışmada; cerrahi riski yüksek, ileri yaşta ve ciddi sol ventrikül disfonksiyonu olan bir AKS hastasında, kompleks distal LMCA bifurkasyon lezyonuna uygulanan başarılı perkütan müdahale stratejisi ele alınmıştır. Operasyonun başarısı; tek stent veya planlı çift stent  algoritmalarının işleme başlanmadan önce net bir şekilde belirlenmesine ve operatörün en yüksek teknik hakimiyete sahip olduğu yaklaşımla ("en iyi bilinen yaklaşım en iyi yaklaşımdır" felsefesiyle) ilerlemesine dayanmaktadır. Hastamız da TAP tekniği uygulandı.

Left main coronary artery (LMCA) stenoses are among the most critical and life-threatening anatomical lesions in cardiology. Although current guidelines consider percutaneous coronary intervention (PCI) a strong alternative to coronary artery bypass grafting (CABG) in stable patients with low SYNTAX scores and preserved left ventricular function, clinical practice frequently involves cases that do not fit these ideal conditions. In particular, patients presenting with acute coronary syndrome (ACS), advanced age, and severe left ventricular dysfunction often represent a high-risk group in which surgical revascularization may not be feasible. In the presence of distal LMCA involvement, procedural complexity increases significantly. Distal LMCA lesions inherently carry high risk and involve a complex bifurcation anatomy affecting the ostia of the left anterior descending (LAD) and circumflex (Cx) arteries. In this report, we present a successful percutaneous intervention strategy applied to a high surgical risk, elderly patient with severe left ventricular dysfunction presenting with ACS and a complex distal LMCA bifurcation lesion. The success of the procedure was based on pre-procedural determination of the optimal strategy between single-stent and planned two-stent techniques, and proceeding with the operator’s most familiar approach. In this case, a T and small protrusion (TAP) technique was performed.