Türkiye’de Kadın Mevzuatı

Yazarlar

Özet

Kadınların hakları ve bu haklar çerçevesinde kadınlara sunulan hizmetler yasal mevzuat çerçevesinde oluşturulmaktadır. Bu bağlamda bir yandan sosyal hizmetler alanındaki çalışmaların çerçevesini oluşturması nedeniyle kadın alanındaki uluslararası ve ulusal mevzuatı bilmek önemliyken, bir yandan da sosyal hizmet bakış açısıyla toplumsal değişmeye paralel olarak ortaya çıkan yeni sorun ve ihtiyaçları tespit ederek bu ihtiyaçlar doğrultusunda mevzuatta değişim yaratmak bu alanda çalışan meslek profesyonellerinin öncelikli görevleri arasında yer alır. Bu bağlamda sosyal hizmet uzmanları başta olmak üzere kadınlarla çalışan tüm meslek profesyonellerinin ihtiyaç duyacağı temel bilgi mevzuat bilgisidir. Bu ihtiyaçtan hareketle bu bölümle kadın alanı ile ilgili uluslararası ve ulusal mevzuat gözden geçirilerek bu alanda çalışanlar için güncel bir çerçeve oluşturulmaya çalışılmıştır.

Women's rights and the services provided to women within the framework of these rights are established within the legal framework. In this context, while it is important to be familiar with national legislation in the field of women's issues, as it forms the framework for work in the field of social services, it is also one of the primary tasks of professionals working in this field to identify new problems and needs that arise in parallel with social change from a social work perspective and to bring about changes in legislation in line with these needs. Knowledge of legislation is essential for all professionals working in the field of social services, particularly social workers. Based on this need, this chapter reviews international and national legislation relating to women's issues and attempts to establish an up-to-date framework for those working in this field.

Referanslar

6284 Sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanuna İlişkin Uygulama Yönetmeliği. (2013). 18/01/2013, T.C. Resmî Gazete (28532). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/01/20130118-2.htm

Acabey, M. B. (2007). Edinilmiş mallara katılma rejiminde mal grupları - ıspat kuralları ve eşlerin paylı mülkiyeti altındaki mallara ilişkin düzenlemeler. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 9(Özel Sayı), 491-534.

Aiken, J., & Winzer, S. (2003). Law as social work. Washington University Journal of Law & Policy, 11, 63-82.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü. (2022). Türkiye'de Kadın. Ankara: Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü.

Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun, Kanun Numarası 6284. (2012). T.C. Resmî Gazete 20/03/2012, 28239. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/03/20120320-1.htm

Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun, Kanun Numarası 6284, Resmî Gazete 20 Mart 2012 (28239). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.6284.pdf

Alemdar, Z., & Çetin, E. (2021). Toplumsal Cinsiyet Eşitliğine Erişimde Normlar ve Standartlar: Eğitim Materyali. CEİD Yayınları.

Avrupa Konseyi. (2011). Kadınlara Yönelik Şiddet ve Ev İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadele Hakkındaki Avrupa Konseyi Sözleşmesi. CETS No. 210.

Bakırcı, K. (2015). İstanbul Sözleşmesi. Ankara Barosu Dergisi, 4, 133-204.

Birleşmiş Milletler Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi (CEDAW). (1979). 1302 U.N.T.S. 217.

Birleşmiş Milletler. (1979). Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi (CEDAW). https://www.un.org/womenwatch/daw/cedaw/text/econvention.htm adresinden alındı

Braye, S., Preston-Shoot, M., & Wigley, V. (2011). Deciding to use the law in social work practice. Journal of Social Work, 13(1), 75-95.

Centel, N. (2005). Yeni Türk Ceza Kanunu ve Kadın. Polis Dergisi, 44, 64-71.

Ceylan, E. (2016). Yeni Türk Medeni Kanunu’na göre kadının hukuki durumu. İstanbul Aydın Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(2), 75-125.

Devlet Memurları Kanunu, Kanun Numarası 657. (1965). T.C. Resmî Gazete 23/7/1965, 12056. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.657.pdf

Doğan, M. (2002). Medeni kanunun getirdiği yeni bir müessese: Aile konutu. Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 6(1-4), 285-300.

Doğan, M. (2003). Türk Medeni Kanunu'nun evliliğin genel hükümleri bakımından getirdiği yenilikler. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 52(4), 93-129. doi: 10.1501/Hukfak_0000000506

Güneş, M. (2020). Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin normlar hiyerarşisindeki yeri ve denetiminde maddi içerik kritesi. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 11(1), 167-179.

İş Kanunu, Kanun Numarası 4857. (2003). T.C. Resmî Gazete 10/6/2003, 25134. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.4857.pdf

Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesine (CEDAW) İlişkin İhtiyari Protokol. (1999). 2131 U.N.T.S. 83.

Kafkasyalı, E. G. (2023). CEDAW'dan İstanbul Sözleşmesine Kadın Hakları ve Türk İç Hukukuna Etkileri. Giresun Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 9(1), 150-173. doi:10.46849/guiibd.1310854

Kaya, E., & Dağlı, A. (2023). Uygulama boyutuyla normlar hiyerarşisi. ASBÜ Hukuk Fakültesi Dergisi, 5(2), 578-604. doi:10.47136/asbuhfd.1270364

Kılıçoğlu, A. M. (2016). Medeni Kanunumuzu nasıl değiştirdik. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 22(3), 1717 -1757.

Kırbaş Canikoğlu, S. (2015). Kadınlara Yönelik Şiddetin ve Ev İçi Şiddetin Önlenmesine Dair Ulusal ve Uluslararası Mevzuat (İstanbul Sözleşmesi ve 6284 Sayılı Kanun). Ankara Barosu Dergisi, 3.

Kuluçlu, E. (2008). Türk Hukuk Sisteminde normlar hiyerarşisi ve Sayıştay denetimine etkileri. Sayıştay Dergisi, 71, 3-22.

Moroğlu, N. (2016). Uluslararası ve ulusal hukukta kadının insan hakları. Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 13(1), 285-317.

Özer, Y. Y. (2012). Türkiye'de evlilik içi tecavüz suçu tartışmaları. Kadın Araştırmaları Dergisi, 2(11), 1-20.

Öztürk, N. (2017). Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun getirdiği bazı yenilikler ve öneriler. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi –İnÜHFD, 8(1). doi:10.21492/inuhfd.298121

Parlak Börü, Ş. (2017). Kadının korunmasına ilişkin uluslararası sözleşmeler ve Türkiye'nin konumu. Türk Barolar Birliği Dergisi, (Özel Sayı), 43-63.

Šimonović, D. (t.y.). Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination against Women. Audiovisual Library of International Law, United Nations. https://legal.un.org/avl/ha/cedaw/cedaw.html adresinden alındı

Sümer, H. H. (2024). Hukuka Giriş: Kavramlar & Kurumlar (7. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Tamer, D. (2021). Edinilmiş mallara katılma rejimi kimi koruyor? YÜHFD, 18(2), 635-644.

Tatlıcıoğlu, O. (2021). Hukuk ve sosyal hizmet. M. Zafer Danış ve B. Erkoç (Ed.) Sosyal Hizmet Meslek ve Disiplininin Diğer Meslek ve Disiplinlerle İlişkisi içinde (ss. 173-191). içinde Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Türk Ceza Kanunu, Kanun Numarası 5237. (2004). T.C. Resmî Gazete 12/10/2004, 25611. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.5237.pdf

Türk Dil Kurumu. (t.y.). [Mevzuat]. Güncel Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr/?q=mevzuat&aranan=

Türk Medeni Kanunu, Kanun Numarası 4721. (2001). T.C. Resmî Gazete 8/12/2001, 24607. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.4721.pdf

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. (1982). T.C. Resmî Gazete 17863. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709.pdf

Sayfalar

205-220

Yayınlanan

20 Temmuz 2026

Lisans

Lisans