Yeşil Ekonomi Anlayışında Endüstri 5.0: İnsan Merkezli Sürdürülebilir Dönüşüm ve Eko-İnovasyon
Özet
Referanslar
Adams, S. (2011). Growing where you are planted: Exogenous firms and the seeding of Silicon Valley. Research Policy, 40(3), 368–378. https://doi.org/10.1016/j.respol.2010.12.002
Atlama, S., & Özsoy, C. (2011). Possible effects of green economy on employment. ECONAnadolu 2011: Anadolu International Conference in Economics II. https://www.researchgate.net/publication/368780634
Breque, M., De Nul, L., & Petridis, A. (2021). Industry 5.0: Towards a sustainable, human-centric and resilient European industry. European Commission. https://doi.org/10.2777/308407
Çayırağası, F., & Sakıcı, Ş. (2021). Avrupa Yeşil Mutabakatı ve Birleşmiş Milletler sürdürülebilir kalkınma hedefleri perspektifinde sürdürülebilir dijital pazarlama stratejileri. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 20(4), 1916–1937.
DigitalEurope. (2020). Digital as key for a low carbon circular economy. https://www.digitaleurope.org/resources/digital-as-key-for-a-low-carbon-circulareconomy/
Du, S., Tang, W., & Song, M. (2016). Low-carbon production with low-carbon premium in cap-and-trade regulation. Journal of Cleaner Production, 134, 652–662.
Durmuş, İ., & Akyüz, A. M. (2024). Organizasyonlarda yeşil yönetim ve yeşil teknoloji: Bibliyometrik bir araştırma. Kafkas Üniversitesi İİBF Dergisi, 15(29), 1–23. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2024.001
European Commission. (2021). Industry 5.0: Towards a sustainable, human-centric and resilient European industry. Publications Office of the European Union.
European Commission. (2026). Industry 5.0. https://research-and-innovation.ec.europa.eu
Gubanova, A., Clasen, M., & Theuvsen, L. (2015). Definitions, classifications and data banks of green technology start-ups.
Güdek, B. (2023). Endüstriyel dönüşüm ve endüstri 5.0. Ömer Halisdemir Üniversitesi İİBF Dergisi, 16(4), 1129–1142. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1331731
Kagermann, H. (2015). Change through digitization—Value creation in the age of industry 4.0. In H. Albach et al. (Eds.), Management of permanent change (pp. 23–45). Springer.
Hegab, H., Shaban, I., Jamil, M., & Khanna, N. (2023). Sürdürülebilir üretim sistemlerinin uygulanmasına yönelik stratejiler, göstergeler ve zorluklar. Sustainable Materials and Technologies, 36, e00617.
Kalkınma Ajansları. (2026). Düşük karbon ekonomisi. https://ka.gov.tr
Krajnc, D., & Glavič, P. (2003). Indicators of sustainable production. Clean Technologies and Environmental Policy, 5, 279–288. https://doi.org/10.1007/s10098-003-0221-z
Leng, J., & ark. (2022). Industry 5.0: Prospect and retrospect. Journal of Manufacturing Systems, 65, 279–295. https://doi.org/10.1016/j.jmsy.2022.09.017
Maddikunta, P. K. R., et al. (2022). Industry 5.0: A survey on enabling technologies and potential applications. Journal of Industrial Information Integration, 26, 100257.
Mengi, A., & Algan, N. (2003). Küreselleşme ve yerelleşme çağında bölgesel sürdürülebilir gelişme. Siyasal Kitabevi.
Sott, M. K. (2026). Industry 5.0: Revolution or repackaging? Sustainable Futures, 11, 101699. https://doi.org/10.1016/j.sftr.2026.101699
O’Brien, C. (1999). Sustainable production: A new paradigm for a new millennium. International Journal of Production Economics, 60, 1–7.
OECD. (2009). Sustainable manufacturing and eco-innovation: Towards a green economy. https://www.oecd.org
Özmehmet, D. E. (2008). Dünyada ve Türkiye’de sürdürülebilir kalkınma yaklaşımları. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi.
Özsoy, C. E., & Dinç, A. (2016). Türkiye’nin fosil enerji kaynaklı sorunlarına düşük karbonlu çözüm: Yeşil ekonomi. EconWorld Proceedings, 1–15.
Quinn, M. M., Kriebel, D., Geiser, K., & Moure-Eraso, R. (1998). Sustainable production: A proposed strategy for the work environment. American Journal of Industrial Medicine, 34, 297–304.
Saura, J. R., Palos-Sanchez, P., & Rodríguez Herráez, B. (2020). Digital marketing for sustainable growth. Sustainability, 12, 1003.
Türk, S. M. (2024). Yeşil teknoloji. Çağdaş Yerel Yönetimler, 33(1), 33–48.
UNEP. (2009). Global green new deal.
UNEP. (2010). Green economy developing countries success stories.
UNEP. (2011). Towards a green economy.
Yazar, K. H. (2006). Sürdürülebilir kentsel gelişme çerçevesinde kent planlama yöntem önerisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi.
Yellice, B. (2020). Yeşil ekonomi düşüncesinde inovasyonun etkisi. In E. Keser (Ed.), İnovasyon üzerine araştırmalar (pp. 107–128). Ekin Yayınevi.
Yıldız, S., & Alan, M. A. (2025). Endüstri 5.0 ve toplum 5.0 perspektifinden inovasyon ve pazarlama. The Journal of International Scientific Researches, 10(2), 229–248.
Yüksel, İ. (2012). Global warming and environmental benefits of hydroelectric energy. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 16(6), 3816–3825.
Zhou, Y. (2010). Low-carbon economy and low-carbon technology. Journal of Xi’an University of Arts and Science.
Referanslar
Adams, S. (2011). Growing where you are planted: Exogenous firms and the seeding of Silicon Valley. Research Policy, 40(3), 368–378. https://doi.org/10.1016/j.respol.2010.12.002
Atlama, S., & Özsoy, C. (2011). Possible effects of green economy on employment. ECONAnadolu 2011: Anadolu International Conference in Economics II. https://www.researchgate.net/publication/368780634
Breque, M., De Nul, L., & Petridis, A. (2021). Industry 5.0: Towards a sustainable, human-centric and resilient European industry. European Commission. https://doi.org/10.2777/308407
Çayırağası, F., & Sakıcı, Ş. (2021). Avrupa Yeşil Mutabakatı ve Birleşmiş Milletler sürdürülebilir kalkınma hedefleri perspektifinde sürdürülebilir dijital pazarlama stratejileri. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 20(4), 1916–1937.
DigitalEurope. (2020). Digital as key for a low carbon circular economy. https://www.digitaleurope.org/resources/digital-as-key-for-a-low-carbon-circulareconomy/
Du, S., Tang, W., & Song, M. (2016). Low-carbon production with low-carbon premium in cap-and-trade regulation. Journal of Cleaner Production, 134, 652–662.
Durmuş, İ., & Akyüz, A. M. (2024). Organizasyonlarda yeşil yönetim ve yeşil teknoloji: Bibliyometrik bir araştırma. Kafkas Üniversitesi İİBF Dergisi, 15(29), 1–23. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2024.001
European Commission. (2021). Industry 5.0: Towards a sustainable, human-centric and resilient European industry. Publications Office of the European Union.
European Commission. (2026). Industry 5.0. https://research-and-innovation.ec.europa.eu
Gubanova, A., Clasen, M., & Theuvsen, L. (2015). Definitions, classifications and data banks of green technology start-ups.
Güdek, B. (2023). Endüstriyel dönüşüm ve endüstri 5.0. Ömer Halisdemir Üniversitesi İİBF Dergisi, 16(4), 1129–1142. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.1331731
Kagermann, H. (2015). Change through digitization—Value creation in the age of industry 4.0. In H. Albach et al. (Eds.), Management of permanent change (pp. 23–45). Springer.
Hegab, H., Shaban, I., Jamil, M., & Khanna, N. (2023). Sürdürülebilir üretim sistemlerinin uygulanmasına yönelik stratejiler, göstergeler ve zorluklar. Sustainable Materials and Technologies, 36, e00617.
Kalkınma Ajansları. (2026). Düşük karbon ekonomisi. https://ka.gov.tr
Krajnc, D., & Glavič, P. (2003). Indicators of sustainable production. Clean Technologies and Environmental Policy, 5, 279–288. https://doi.org/10.1007/s10098-003-0221-z
Leng, J., & ark. (2022). Industry 5.0: Prospect and retrospect. Journal of Manufacturing Systems, 65, 279–295. https://doi.org/10.1016/j.jmsy.2022.09.017
Maddikunta, P. K. R., et al. (2022). Industry 5.0: A survey on enabling technologies and potential applications. Journal of Industrial Information Integration, 26, 100257.
Mengi, A., & Algan, N. (2003). Küreselleşme ve yerelleşme çağında bölgesel sürdürülebilir gelişme. Siyasal Kitabevi.
Sott, M. K. (2026). Industry 5.0: Revolution or repackaging? Sustainable Futures, 11, 101699. https://doi.org/10.1016/j.sftr.2026.101699
O’Brien, C. (1999). Sustainable production: A new paradigm for a new millennium. International Journal of Production Economics, 60, 1–7.
OECD. (2009). Sustainable manufacturing and eco-innovation: Towards a green economy. https://www.oecd.org
Özmehmet, D. E. (2008). Dünyada ve Türkiye’de sürdürülebilir kalkınma yaklaşımları. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi.
Özsoy, C. E., & Dinç, A. (2016). Türkiye’nin fosil enerji kaynaklı sorunlarına düşük karbonlu çözüm: Yeşil ekonomi. EconWorld Proceedings, 1–15.
Quinn, M. M., Kriebel, D., Geiser, K., & Moure-Eraso, R. (1998). Sustainable production: A proposed strategy for the work environment. American Journal of Industrial Medicine, 34, 297–304.
Saura, J. R., Palos-Sanchez, P., & Rodríguez Herráez, B. (2020). Digital marketing for sustainable growth. Sustainability, 12, 1003.
Türk, S. M. (2024). Yeşil teknoloji. Çağdaş Yerel Yönetimler, 33(1), 33–48.
UNEP. (2009). Global green new deal.
UNEP. (2010). Green economy developing countries success stories.
UNEP. (2011). Towards a green economy.
Yazar, K. H. (2006). Sürdürülebilir kentsel gelişme çerçevesinde kent planlama yöntem önerisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi.
Yellice, B. (2020). Yeşil ekonomi düşüncesinde inovasyonun etkisi. In E. Keser (Ed.), İnovasyon üzerine araştırmalar (pp. 107–128). Ekin Yayınevi.
Yıldız, S., & Alan, M. A. (2025). Endüstri 5.0 ve toplum 5.0 perspektifinden inovasyon ve pazarlama. The Journal of International Scientific Researches, 10(2), 229–248.
Yüksel, İ. (2012). Global warming and environmental benefits of hydroelectric energy. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 16(6), 3816–3825.
Zhou, Y. (2010). Low-carbon economy and low-carbon technology. Journal of Xi’an University of Arts and Science.
