Dijital Çağda Kadınların Online İstismarı ve Israrlı Takip
Özet
İnternet erişiminin "temel bir hak" olarak görüldüğü günümüzde, dijital platformlar sadece birer iletişim aracı değil, aynı zamanda yeni şiddet biçimlerinin de ana sahası haline gelmiştir. Bu çalışma, kadınların dijital dünyadaki varlıklarını tehdit eden siber taciz, ısrarlı takip, rıza dışı mahrem görüntü paylaşımı ve doxing gibi "görülmeyen şiddet" türleri ile ilgili temel kavramları ele almaktadır. UNESCO tarafından teknolojinin kullanımıyla gerçekleştirilen taciz ve manipülasyon olarak tanımlanan "dijital şiddet" kavramı, toplumsal cinsiyet temelli bir insan hakları ihlali olarak öne çıkmaktadır. Dijital şiddet, fiziksel şiddetten farklı olarak mekânsal bir kaçışı imkânsız kılar; mağdurun cebindeki telefonda veya yatak odasındaki bilgisayarda her an yanı başındadır. Bu durumun yarattığı "Dijital Panoptikon" (sürekli izlenme hissi), kadınlarda anksiyete, depresyon ve sosyal izolasyona yol açmaktadır. Türkiye’de 2022 yılında "ısrarlı takip" eyleminin müstakil bir suç haline getirilmesi gibi devrimsel nitelikteki yasal değişiklikleri ve 6284 sayılı Kanun’un koruyucu rolü dünyadaki genel durum ile birlikte analiz edilmekte, kullanıcıların dijital ayak izlerinin nasıl birer gözetleme verisine dönüştüğü ve sosyal medya platformlarının bu süreçteki içerik denetimi yetersizlikleri sorgulanmaktadır. Aynı zamanda kadınların dijital kamusal alanlardan dışlanmasına neden olan sistematik saldırılara karşı farkındalığın oluşturulması gerekmektedir. Hem hukukçular hem de siber dünyada güvenliğini korumak isteyen her birey için genel bilgilendirme ve yol gösterici olması planlanan bu yazıda, dijital ortamların sadece özgürlük değil, aynı zamanda birer direnç alanı olması gerekliliği vurgulanmıştır.
In an era where internet access is regarded as a "fundamental right," digital platforms have evolved beyond mere communication tools to become the primary arenas for new forms of violence. This study examines core concepts related to "invisible violence"-such as cyber harassment, stalking, non-consensual sharing of intimate images, and doxing-that threaten the presence of women in the digital sphere. Defined by UNESCO as harassment and manipulation facilitated through technology, the concept of "digital violence" stands out as a gender-based human rights violation. Unlike physical violence, digital violence renders spatial escape impossible ; it is ever-present, whether on a smartphone in the victim’s pocket or a computer in their bedroom. This phenomenon creates a "Digital Panopticon"-a sensation of constant surveillance-that leads to anxiety, depression, and social isolation among women. This article analyzes revolutionary legal developments, such as the 2022 legislation in Turkey that established "stalking" as a standalone offense, alongside the protective role of Law No. 6284 within a global context. Furthermore, it scrutinizes how users' digital footprints are transformed into surveillance data and questions the inadequacies of social media platforms regarding content moderation. It is essential to raise awareness against the systematic attacks that result in the exclusion of women from digital public spaces. Intended as a comprehensive guide for both legal professionals and individuals seeking to maintain security in the cyber world, this text emphasizes that digital environments must serve not only as spaces of freedom but also as sites of resistance.
Referanslar
Akın, M. C. (2022). Türk ceza hukukunda ısrarlı takip suçu (TCK m. 123/A). Ankara Barosu Dergisi, (3), 45-68.
Alsawalqa, R. O. (2021). Evaluating female experiences of electronic dating violence in Jordan: Motivations, consequences, and coping strategies. Frontiers in Psychology, 12, 719702. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.719702.
Amnesty International. (2021). Global: Twitter continues to fall short on protecting women online – new report. https://www.amnesty.org/en/latest/news/2021/12/global-twitter-continues-to-fall-short-on-protecting-women-online-new-report.
Atatekin, B. ve İstanbullu, A. (2025). Sosyal etkinlik kulübü kapsamında verilen siber zorbalık eğitiminin öğrencilerin siber zorbalık farkındalık düzeyine etkisi. TEBD, 23(1), 15-37. https://doi.org/10.37217/tebd.1526026.
Aydın, S. (2022). İstanbul Sözleşmesi’nden çekilmenin toplumsal yansımaları. Kadın ve Hukuk Dergisi, 5(1), 33–47.
Banet-Weiser, S. (2018). Empowered: Popular feminism and popular misogyny. Duke University Press.
Barındık, G. (2021). Dijitalleşen medya ve yarattığı yeni şiddet alanı: Dijital şiddet [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Bates, S. (2017). Revenge porn and mental health: A qualitative analysis of the mental health effects of victims of non-consensual pornography. Feminist Criminology, 12(1), 22-42.
BBC World Service. (2010). Four in five regard internet access as fundamental right: Global poll. http://www.bbc.co.uk/pressoffice/pressreleases/stories/2010/03_march/07/poll.shtml.
Chae, J. (2021). Influencer culture and online harassment: A feminist perspective. New Media & Society, 23(9), 1746–1768.
Citron, D. K. (2014). Hate crimes in cyberspace. Harvard University Press.
Crawford, K. (2021). Atlas of AI: Power, politics, and the planetary costs of artificial intelligence. Yale University Press.
Çetin, F. H., Uçar, H. N., Ersoy, S. A., Kılınç, K., Güler, H. A. ve Türkoğlu, S. (2019). Kaygı bozukluğu olan ergenlerde siber zorbalık ve siber mağduriyet: Kontrollü bir çalışma. Cukurova Medical Journal, 44(Ek 1), 133-139.
Dannisworo, C. A., Buchari, A. H. ve Oriza, I. I. D. (2022). Testing the investment model to predict commitment in cyber dating abuse victims. Partner Abuse, 13(2), 202–216. https://doi.org/10.1891/PA-2021-0012.
Davidson, T., Warmsley, D., Papaioannou, M. ve Weber, I. (2017). Automated hate speech detection and the problem of offensive language. Proceedings of the 11th International Conference on Web and Social Media (ICWSM), 512-515.
Digital Services Act (DSA). (t.y.). https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/digital-services-act.
Dimond, J. P., Fiesler, C. ve Bruckman, A. S. (2011). Domestic violence and information communication technologies. Interacting with Computers, 23(5), 413-421.
Dimond, R. (2014). Parent-led conferences as sites of medical work. Health: An Interdisciplinary Journal for the Social Study of Health, Illness and Medicine, 18(6), 631-645. https://doi.org/10.1177/1363459314524806.
Directive (EU) 2024/1385 of the European Parliament and of the Council of 14 May 2024 on combating violence against women and domestic violence. (2024). http://data.europa.eu/eli/dir/2024/1385/oj.
Ehman, A. C. ve Gross, A. M. (2019). Prevalence and risk factors for nonconsensual distribution of intimate images. Journal of Interpersonal Violence, 36(11-12), 5241-5261. https://doi.org/10.1177/0886260518804175.
EIGE. (2017). Cyber violence against women and girls. European Institute for Gender Equality. https://doi.org/10.2839/876816.
EIGE. (2022). Gender-based cyber violence in Europe. European Institute for Gender Equality.
Erdoğan, M. (2023). Dijital delil yönetimi ve hukuk pratiği. Adalet ve Teknoloji Dergisi, 4(2), 51–68.
European Institute for Gender Equality. (2022). Combating cyber violence against women and girls. Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2839/827864.
European Parliament. (2024). Cyberviolence against women in the EU: Comparison with international standards. European Parliamentary Research Service. https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2024/767146/EPRS_BRI(2024)767146_EN.pdf.
Fox, J., Nobles, M. ve Akers, R. (2015). Is stalking a learned behavior? An examination of social learning theory and gender. Violence and Victims, 30(6), 1015–1031.
Frank, M. R., Autor, D., Bessen, J. E., Brynjolfsson, E., Cebrian, M., Deming, D. J., Feldman, M., Groh, M., Lobo, J., Moro, E., Wang, D., Youn, H. ve Rahwan, I. (2019). Toward understanding the impact of artificial intelligence on labor. Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), 116(14), 6531-6539. https://doi.org/10.1073/pnas.1900949116.
Heldt, A. (2019). Reading between the lines and the numbers: An analysis of the first NetzDG reports. Internet Policy Review, 8(2). https://doi.org/10.14763/2019.2.1398.
Henry, N. ve Powell, A. (2016). Sexual violence in the digital age: The scope and limits of criminal law. Social & Legal Studies, 25(4), 397-418.
Henry, N. ve Powell, A. (2018). Technology-facilitated sexual violence: A review of empirical antecedents. Trauma, Violence, & Abuse, 19(2), 195-208.
Iqbal, I., Chinnasamy, S. ve Faizal, S. B. (2024). Guardians of truth, targets of harassment: The untold stories of workplace harassment among Pakistani female journalists. Journal of Media and Information Warfare, 17(1), 18–27.
Jane, E. A. (2017). Misogyny online: A short (and brutish) history. SAGE Publications.
Kabiri, S., Choi, J., Shadmanfaat, S. M. ve Lee, J. (2020). Cyberstalking victimization: An empirical assessment of RAT among female Iranian college students. Journal of Interpersonal Violence, 37(9-10), NP8088-NP8114.
Karacan, P. (2021). Çevrim içi taciz mağdurlarında psikolojik destek mekanizmaları. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 40(2), 118–132.
Kaya, H. (2023). Dijital farkındalık kampanyalarının analizine yönelik bir değerlendirme. Medya ve Toplum Dergisi, 12(3), 85–102.
Kurtuluş, Z. ve Güven, D. (2022). Algoritmik denetim eksikliği ve dijital nefret kültürü. Yeni Medya Çalışmaları, 6(3), 112–130.
Lannazzone, S., Clough, L. ve Griffon, L. (2021). Spaces of violence and resistance: Women’s rights in the digital world. EuroMed Rights. https://euromedrights.org/wp-content/uploads/2021/05/Online-Gender-Violence-Report.pdf.
Lu, S. ve Luqiu, L. R. (2025). When will one help? Understanding audience intervention in online harassment of women journalists. Journalism Practice, 17(3), 523–541. https://doi.org/10.1080/17512786.2023.2201582.
McGlynn, C., Rackley, E. ve Houghton, R. (2017). Beyond ‘revenge porn’: The continuum of image-based sexual abuse. Feminist Legal Studies. https://doi.org/10.1007/s10691-017-9343-2.
Öksüzoğlu, T. Ö. (2021). Kadınlara yönelik siber zorbalık durumları ve önlem çalışmaları. European Journal of Educational and Social Sciences, 6(1), 67-75.
Özkaya, Y. ve Erat, V. (2022). Türkiye’de dijital okuryazarlık çalışmaları: Literatüre dayalı nitel bir araştırma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, (Dijitalleşme Özel Sayısı), 240-256.
Öztürk, B. ve Yıldız, G. (2021). Dijitalleşen dünyada siber şiddet ve kadın. Toplum ve Hukuk Dergisi, 9(2), 45–61.
Öztürk, N. (2020). Toplumsal cinsiyet odaklı şiddet ve dijital hukuk. Seçkin Yayıncılık.
Pekel Uludağlı, N. (2021). Dijitalleşen şiddet: Siber zorbalıktan siber mağduriyete toplumsal cinsiyet rolleri. Psikoloji Çalışmaları, 41(2), 445-468. https://doi.org/10.26650/SP2020-0063.
Reyns, B. W., Henson, B., Fisher, B. S., Fox, K. A. ve Nobles, M. R. (2016). A gendered lifestyle-routine activity approach to explaining stalking victimization in Canada. Journal of Interpersonal Violence, 31(9), 1719-1743. https://doi.org/10.1177/0886260515569066.
Seçgin, L. (2023). Sanal ağların distopyası: Kadına yönelik dijital şiddet. Dünya İnsan Bilimleri Dergisi, 2023(1), 203-217.
Southworth, C., Finn, J., Dawson, S., Fraser, C. ve Tucker, S. (2007). Intimate partner violence, stalking, and technology: Victimization and surveillance. Journal of Aggression, Maltreatment & Trauma, 15(2), 19-38.
T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2022). Kadına yönelik şiddetle mücadele IV. ulusal eylem planı (2021-2025) (Dijital şiddet ve siber zorbalıkla mücadele hedefleri bölümü).
Turan, N. ve Çelik, S. (2020). Kadına yönelik dijital şiddetin psikolojik yansımaları.
TÜİK. (2024). Türkiye kadına yönelik şiddet araştırması. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/57940.
TÜİK. (2025). Hanehalkı bilişim teknolojileri (BT) kullanım araştırması. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/53925.
Türk, B. ve Şenyuva, G. (2021). Şiddet sarmalı içinden siber zorbalık: Bir gözden geçirme. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 462-479. https://doi.org/10.21733/ibad.901032.
UN Women. (2021). Measuring the shadow pandemic: Online violence against women.
UNESCO. (2022). Guidelines for combating online gender-based violence. UNESCO Press.
Valkenburg, P. M. ve Peter, J. (2011). Online communication among adolescents: An integrated model of its content, antecedents, and consequences. Journal of Adolescent Health, 48(2), 121-127.
Vandebosch, H. ve Van Cleemput, K. (2008). Defining cyberbullying: A qualitative research into the perceptions of youngsters. Journal of Cybertherapy and Rehabilitation, 11(4), 499–503. https://doi.org/10.1089/cpb.2007.0042.
Vogels, E. A. (2021). The state of online harassment. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/internet/2021/01/13/the-state-of-online-harassment.
We Are Social. (2023). Digital 2023 Global Overview Report. https://wearesocial.com/wp-content/uploads/2023/03/Digital-2023-Global-Overview-Report.pdf.
Whitty, M. T. (2003). Pushing the wrong buttons: Men’s and women’s attitudes toward online and offline infidelity. CyberPsychology & Behavior, 6(6), 569-579.
Woodlock, D. (2017). The abuse of technology in domestic violence and stalking. Violence Against Women, 23(5), 584-604. https://doi.org/10.1177/1077801216646277.
Yakubi, M. (2025). Toplumsal cinsiyet odağında X platformunda öne çıkan nefret söylemi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 9(3), 436-477.
Yıldız, A. (2020). İnternet yayınları ve özgürlük sınırları. Anayasa ve Hukuk Çalışmaları Dergisi, 8(2), 139–153.
Yılmaz, E. (2022). Dijital suçların adli süreçte delillendirilmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 3(6), 215–233.
Referanslar
Akın, M. C. (2022). Türk ceza hukukunda ısrarlı takip suçu (TCK m. 123/A). Ankara Barosu Dergisi, (3), 45-68.
Alsawalqa, R. O. (2021). Evaluating female experiences of electronic dating violence in Jordan: Motivations, consequences, and coping strategies. Frontiers in Psychology, 12, 719702. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.719702.
Amnesty International. (2021). Global: Twitter continues to fall short on protecting women online – new report. https://www.amnesty.org/en/latest/news/2021/12/global-twitter-continues-to-fall-short-on-protecting-women-online-new-report.
Atatekin, B. ve İstanbullu, A. (2025). Sosyal etkinlik kulübü kapsamında verilen siber zorbalık eğitiminin öğrencilerin siber zorbalık farkındalık düzeyine etkisi. TEBD, 23(1), 15-37. https://doi.org/10.37217/tebd.1526026.
Aydın, S. (2022). İstanbul Sözleşmesi’nden çekilmenin toplumsal yansımaları. Kadın ve Hukuk Dergisi, 5(1), 33–47.
Banet-Weiser, S. (2018). Empowered: Popular feminism and popular misogyny. Duke University Press.
Barındık, G. (2021). Dijitalleşen medya ve yarattığı yeni şiddet alanı: Dijital şiddet [Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Bates, S. (2017). Revenge porn and mental health: A qualitative analysis of the mental health effects of victims of non-consensual pornography. Feminist Criminology, 12(1), 22-42.
BBC World Service. (2010). Four in five regard internet access as fundamental right: Global poll. http://www.bbc.co.uk/pressoffice/pressreleases/stories/2010/03_march/07/poll.shtml.
Chae, J. (2021). Influencer culture and online harassment: A feminist perspective. New Media & Society, 23(9), 1746–1768.
Citron, D. K. (2014). Hate crimes in cyberspace. Harvard University Press.
Crawford, K. (2021). Atlas of AI: Power, politics, and the planetary costs of artificial intelligence. Yale University Press.
Çetin, F. H., Uçar, H. N., Ersoy, S. A., Kılınç, K., Güler, H. A. ve Türkoğlu, S. (2019). Kaygı bozukluğu olan ergenlerde siber zorbalık ve siber mağduriyet: Kontrollü bir çalışma. Cukurova Medical Journal, 44(Ek 1), 133-139.
Dannisworo, C. A., Buchari, A. H. ve Oriza, I. I. D. (2022). Testing the investment model to predict commitment in cyber dating abuse victims. Partner Abuse, 13(2), 202–216. https://doi.org/10.1891/PA-2021-0012.
Davidson, T., Warmsley, D., Papaioannou, M. ve Weber, I. (2017). Automated hate speech detection and the problem of offensive language. Proceedings of the 11th International Conference on Web and Social Media (ICWSM), 512-515.
Digital Services Act (DSA). (t.y.). https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/digital-services-act.
Dimond, J. P., Fiesler, C. ve Bruckman, A. S. (2011). Domestic violence and information communication technologies. Interacting with Computers, 23(5), 413-421.
Dimond, R. (2014). Parent-led conferences as sites of medical work. Health: An Interdisciplinary Journal for the Social Study of Health, Illness and Medicine, 18(6), 631-645. https://doi.org/10.1177/1363459314524806.
Directive (EU) 2024/1385 of the European Parliament and of the Council of 14 May 2024 on combating violence against women and domestic violence. (2024). http://data.europa.eu/eli/dir/2024/1385/oj.
Ehman, A. C. ve Gross, A. M. (2019). Prevalence and risk factors for nonconsensual distribution of intimate images. Journal of Interpersonal Violence, 36(11-12), 5241-5261. https://doi.org/10.1177/0886260518804175.
EIGE. (2017). Cyber violence against women and girls. European Institute for Gender Equality. https://doi.org/10.2839/876816.
EIGE. (2022). Gender-based cyber violence in Europe. European Institute for Gender Equality.
Erdoğan, M. (2023). Dijital delil yönetimi ve hukuk pratiği. Adalet ve Teknoloji Dergisi, 4(2), 51–68.
European Institute for Gender Equality. (2022). Combating cyber violence against women and girls. Publications Office of the European Union. https://doi.org/10.2839/827864.
European Parliament. (2024). Cyberviolence against women in the EU: Comparison with international standards. European Parliamentary Research Service. https://www.europarl.europa.eu/RegData/etudes/BRIE/2024/767146/EPRS_BRI(2024)767146_EN.pdf.
Fox, J., Nobles, M. ve Akers, R. (2015). Is stalking a learned behavior? An examination of social learning theory and gender. Violence and Victims, 30(6), 1015–1031.
Frank, M. R., Autor, D., Bessen, J. E., Brynjolfsson, E., Cebrian, M., Deming, D. J., Feldman, M., Groh, M., Lobo, J., Moro, E., Wang, D., Youn, H. ve Rahwan, I. (2019). Toward understanding the impact of artificial intelligence on labor. Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), 116(14), 6531-6539. https://doi.org/10.1073/pnas.1900949116.
Heldt, A. (2019). Reading between the lines and the numbers: An analysis of the first NetzDG reports. Internet Policy Review, 8(2). https://doi.org/10.14763/2019.2.1398.
Henry, N. ve Powell, A. (2016). Sexual violence in the digital age: The scope and limits of criminal law. Social & Legal Studies, 25(4), 397-418.
Henry, N. ve Powell, A. (2018). Technology-facilitated sexual violence: A review of empirical antecedents. Trauma, Violence, & Abuse, 19(2), 195-208.
Iqbal, I., Chinnasamy, S. ve Faizal, S. B. (2024). Guardians of truth, targets of harassment: The untold stories of workplace harassment among Pakistani female journalists. Journal of Media and Information Warfare, 17(1), 18–27.
Jane, E. A. (2017). Misogyny online: A short (and brutish) history. SAGE Publications.
Kabiri, S., Choi, J., Shadmanfaat, S. M. ve Lee, J. (2020). Cyberstalking victimization: An empirical assessment of RAT among female Iranian college students. Journal of Interpersonal Violence, 37(9-10), NP8088-NP8114.
Karacan, P. (2021). Çevrim içi taciz mağdurlarında psikolojik destek mekanizmaları. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 40(2), 118–132.
Kaya, H. (2023). Dijital farkındalık kampanyalarının analizine yönelik bir değerlendirme. Medya ve Toplum Dergisi, 12(3), 85–102.
Kurtuluş, Z. ve Güven, D. (2022). Algoritmik denetim eksikliği ve dijital nefret kültürü. Yeni Medya Çalışmaları, 6(3), 112–130.
Lannazzone, S., Clough, L. ve Griffon, L. (2021). Spaces of violence and resistance: Women’s rights in the digital world. EuroMed Rights. https://euromedrights.org/wp-content/uploads/2021/05/Online-Gender-Violence-Report.pdf.
Lu, S. ve Luqiu, L. R. (2025). When will one help? Understanding audience intervention in online harassment of women journalists. Journalism Practice, 17(3), 523–541. https://doi.org/10.1080/17512786.2023.2201582.
McGlynn, C., Rackley, E. ve Houghton, R. (2017). Beyond ‘revenge porn’: The continuum of image-based sexual abuse. Feminist Legal Studies. https://doi.org/10.1007/s10691-017-9343-2.
Öksüzoğlu, T. Ö. (2021). Kadınlara yönelik siber zorbalık durumları ve önlem çalışmaları. European Journal of Educational and Social Sciences, 6(1), 67-75.
Özkaya, Y. ve Erat, V. (2022). Türkiye’de dijital okuryazarlık çalışmaları: Literatüre dayalı nitel bir araştırma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, (Dijitalleşme Özel Sayısı), 240-256.
Öztürk, B. ve Yıldız, G. (2021). Dijitalleşen dünyada siber şiddet ve kadın. Toplum ve Hukuk Dergisi, 9(2), 45–61.
Öztürk, N. (2020). Toplumsal cinsiyet odaklı şiddet ve dijital hukuk. Seçkin Yayıncılık.
Pekel Uludağlı, N. (2021). Dijitalleşen şiddet: Siber zorbalıktan siber mağduriyete toplumsal cinsiyet rolleri. Psikoloji Çalışmaları, 41(2), 445-468. https://doi.org/10.26650/SP2020-0063.
Reyns, B. W., Henson, B., Fisher, B. S., Fox, K. A. ve Nobles, M. R. (2016). A gendered lifestyle-routine activity approach to explaining stalking victimization in Canada. Journal of Interpersonal Violence, 31(9), 1719-1743. https://doi.org/10.1177/0886260515569066.
Seçgin, L. (2023). Sanal ağların distopyası: Kadına yönelik dijital şiddet. Dünya İnsan Bilimleri Dergisi, 2023(1), 203-217.
Southworth, C., Finn, J., Dawson, S., Fraser, C. ve Tucker, S. (2007). Intimate partner violence, stalking, and technology: Victimization and surveillance. Journal of Aggression, Maltreatment & Trauma, 15(2), 19-38.
T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2022). Kadına yönelik şiddetle mücadele IV. ulusal eylem planı (2021-2025) (Dijital şiddet ve siber zorbalıkla mücadele hedefleri bölümü).
Turan, N. ve Çelik, S. (2020). Kadına yönelik dijital şiddetin psikolojik yansımaları.
TÜİK. (2024). Türkiye kadına yönelik şiddet araştırması. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/57940.
TÜİK. (2025). Hanehalkı bilişim teknolojileri (BT) kullanım araştırması. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/53925.
Türk, B. ve Şenyuva, G. (2021). Şiddet sarmalı içinden siber zorbalık: Bir gözden geçirme. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 462-479. https://doi.org/10.21733/ibad.901032.
UN Women. (2021). Measuring the shadow pandemic: Online violence against women.
UNESCO. (2022). Guidelines for combating online gender-based violence. UNESCO Press.
Valkenburg, P. M. ve Peter, J. (2011). Online communication among adolescents: An integrated model of its content, antecedents, and consequences. Journal of Adolescent Health, 48(2), 121-127.
Vandebosch, H. ve Van Cleemput, K. (2008). Defining cyberbullying: A qualitative research into the perceptions of youngsters. Journal of Cybertherapy and Rehabilitation, 11(4), 499–503. https://doi.org/10.1089/cpb.2007.0042.
Vogels, E. A. (2021). The state of online harassment. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/internet/2021/01/13/the-state-of-online-harassment.
We Are Social. (2023). Digital 2023 Global Overview Report. https://wearesocial.com/wp-content/uploads/2023/03/Digital-2023-Global-Overview-Report.pdf.
Whitty, M. T. (2003). Pushing the wrong buttons: Men’s and women’s attitudes toward online and offline infidelity. CyberPsychology & Behavior, 6(6), 569-579.
Woodlock, D. (2017). The abuse of technology in domestic violence and stalking. Violence Against Women, 23(5), 584-604. https://doi.org/10.1177/1077801216646277.
Yakubi, M. (2025). Toplumsal cinsiyet odağında X platformunda öne çıkan nefret söylemi. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 9(3), 436-477.
Yıldız, A. (2020). İnternet yayınları ve özgürlük sınırları. Anayasa ve Hukuk Çalışmaları Dergisi, 8(2), 139–153.
Yılmaz, E. (2022). Dijital suçların adli süreçte delillendirilmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 3(6), 215–233.
