Türk Aile Yapısının Toplumsal Cinsiyet Rolleri Bağlamında Analizi

Asiye Gölpek Karababa

doi:10.37609/akya.4107

Yazarlar

Asiye Gölpek Karababa

https://orcid.org/0000-0002-6063-6647

DOI: https://doi.org/10.37609/akya.4107.c6424

Özet

Referanslar

Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (2018). Türkiye aile yapısı ileri istatistik analizi. (20.11.2025 tarihinde https://www.aile.gov.tr/media/35869/taya-18_turkce_kitap.pdf. adresinden erişilmiştir.)

Akgeyik, T. (2017). Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını etkileyen faktörler: TÜİK verileri üzerine bir analiz. Journal of Social Policy Conferences, 70, 31-53.

Bardakçı, Ş., ve Oğlak, S. (2022). Toplumsal cinsiyet eşitsizliği endeksi ve Türkiye. Toplumsal Politika Dergisi, 3(1), 71-90.

Choudhary, L. and Ahmad, A. (2017). A study of psychological well-being among housewives and working women of Mithila Region, North Bihar, India. International Journal of Human Resource & Industrial Research 4 (2), 8-15.

Delphy, C. (1984). Close to home: A materialist analysis of women’s oppression. London: Hutchinson.

Esra, S. (2021). Çalışma hayatında kadın istihdamı ve Türkiye’de yansımaları. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 20-40.

Folbre, N. (2001). The invisible heart: economics and family values. New Press. (20.11.2025 tarihinde https://www.academia.edu/27586300/The_Invisible_Heart_Economics_and_Family_Values adresinden erişilmiştir.)

Gençtürk, Z. (2022). Türkiye’de kadının işgücüne katılımını etkileyen faktörler. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 43, 361-394.

Gölpek Karababa, A. (2025). Kadınların geleneksel rollerinde ücret eşitsizliği: Uygulamalar ve incelemeler. Ankara Hacı Bayram Velî Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27 (3). 965-990.

Hochschild, A. R. (2000). Global care chains and emotional surplus value. In Hutton & Giddens (Eds.), On the Edge. London: Jonathan Cape.

Hutchings, K., Moyle, C.-l., Chai, A., Garofano, N., & Moore, S. (2020). Segregation of women in tourism employment in the APEC region. Tourism Management Perspectives, 34, 100655.

Kabeer, N. (2005). Gender equality and women's empowerment: A critical analysis of the third millennium development goal. Gender & Development, 13 (1), 13–24. https://www.jstor.org/stable/20053132?seq=1

Karaca, D. A., ve Taşseven, Ö. (2022). Türkiye'nin kadın istihdamı ve işgücü istatistiklerinin incelenmesi. Balkan & Near Eastern Journal of Social Sciences (BNEJSS), 8.

Kocabaş, İ. Ü., ve Küçükbay, F. (2023). Türkiye’de kadınların işgücüne katılım oranını etkileyen faktörlerin ekonometrik analizi. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 12 (32), 29-51.

Lata, L. N., Walters, P., ve Roitman, S. (2021). The politics of gendered space: Social norms and purdah affecting female informal work in Dhaka, Bangladesh. Gender, Work & Organization, 28(1), 318-336.

Namal, Y., ve Taşkesen, Ö. (2022). COVID-19 salgınının kadın istihdamına etkileri: OECD ve TÜİK verileri üzerine analiz. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 5 (1), 122-141.

Oakley, A. (1974). The sociology of housework. London: Martin Robertson.

Orazem, P. F., ve King, E. M. (2008). Schooling in developing countries: The roles of supply, demand and government policy. In T. P. Schultz & J. Strauss (Eds.), Handbook of Development Economics, 4. Elsevier. https://ideas.repec.org/h/eee/devchp/5-55.html

Organization for Economic Cooperation and Development (OECD-2024). Retrieved from. (20.11.2025 tarihinde https://data-explorer.oecd.org adresinden erişilmiştir.)

Özalp, L. F. A. (2021). Türkiye’de kadının işgücüne katılımı ve eşitsizlik. Journal of Economy Culture and Society, 64, 91-104.

Özmen, Y. P. (2024). Türkiye'de 2000-2023 döneminde yapılan mevzuat değişiklikleri kapsamında toplumsal cinsiyet eşitliği ve kadının statüsü. Atatürk Yolu Dergisi(74), 164-181.

Pulerwitz, J. (2023). Measuring attitudes toward gender norms among young men in Brazil: Development and psychometric evaluation of the GEM Scale”. Men and Masculinities, 10 (3), 22-38.

Quinn, M. M. (2022). A healthy workforce needs comprehensive reproductive healthcare. Oxford University Press UK, 66, 1095-109.

Saloshni, N. ve Nithiseelan, N. R. (2022). Vulnerability of South African women workers in the COVID-19 pandemic. Front Public Health, 10, 964073. https://doi.org/10.3389/fpubh.2022.964073

Stromquist, N. P. (1990). Gender inequality in education: Accounting for women's subordination. British Journal of Sociology of Education, 11 (2), 137–153. https://eric.ed.gov/?id=ED339622

Topgül, S. (2016). İş ve aile yaşamı dengesi(zliği)nin kadın çalışanlar üzerindeki etkileri. Yönetim ve Ekonomi 23 (1), 217-231.

Türkiye İstatistik Kurumu (2008-2022). Ulusal eğitim istatistikleri veri tabanı. (20.11.2025 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=National-Education-Statistics-2022-49756. adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2011). Aile yapısı araştırması. (20.11.2025 tarihinde https://www.tuik.gov.tr adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2011-2022). Ulusal eğitim istatistikleri. (20.11.2025 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=National-Education-Statistics-2022-49756. adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2016). Aile yapısı araştırması. (20.11.2025 tarihinde https://www.tuik.gov.tr adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2017). 15-64 yaş arası kadınların işgücüne dâhil olmama nedenleri. (20.11.2025 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/ adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2017). İstatistiklerle kadın raporu. (20.11.2025 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/ adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2021). Aile yapısı araştırması. (20.11.2025 tarihinde erişilmiştir https://www.tuik.gov.tr adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2021). Zaman kullanım araştırması. (20.11.2025 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/ adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2023). Istatistiklerle aile. (20.11.2025 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Aile-2023-53784 adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2024). 15-64 yaş arası kadınların işgücüne dâhil olmama nedenleri. (20.11.2025 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/ adresinden erişilmiştir).

Türkiye İstatistik Kurumu (2024). Istatistiklerle aile. (20.11.2025 tarihinde https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Aile-2024-53898 adresinden erişilmiştir).

UN Women (2022). UN Women Strategic Plan 2022-2025. (20.11.2025 tarihinde https://www.unwomen.org/en/un-women-strategic-plan2022-2025 adresinden erişilmiştir).

UNESCO (2020). Global education monitoring report. (20.11.2025 tarihinde https://www.unesco.org/en/articles/global-education-monitoring-gem-report-2020 adresinden erişilmiştir).

UNFPA (2021). State of world population report. (20.11.2025 tarihinde https://www.unfpa.org/sowp-2021 adresinden erişilmiştir).

UNICEF (2019). Education and gender equality report. (20.11.2025 tarihinde https://www.unicef.org/reports/global-annual-results-2019-gender-equality adresinden erişilmiştir).

Ünüvar, P. ve Tagay, Ö. (2015). Çalışan evli kadınların toplumsal cinsiyet rolleri, yaşam, iş doyumu ve evlilik uyumlarının incelenmesi. Kadın/Woman 2000, 16 (1), 21-44.