Örgüt Kültürü ve Şike İlişkisi Türkiye’deki Spor Kulüpleri Üzerine Bir Araştırma
Özet
Örgütler, içinde bulundukları toplumun kültürel bakış açısının bir ürünüdür. Aynı zamanda özel çevresi, farklı girdileri ve süreçlerine dayalı olarak her örgüt bir kültür üretir. Örgüt kültürü çalışmalarında, örgütlerin kültürel özellikleri ile başarıları arasında güçlü bir ilişki olduğu vurgulanmaktadır. Gerçekleştirilen faaliyetler, örgüt üyeleri arasında yoğun bir etkileşime dayanır ve örgüt kültürü bu etkileşim içinde oluşur. Futbol dalında faaliyet gösteren spor kulüplerinin kendi özel çevresindeki gelişmeler örgüt kültürü yapısını da etkilemektedir. 1990’lardan sonra giderek ticarileşen ve endüstriyel bir karaktere bürünen futbol Türk futbolunda da yapısal dönüşümlere yol açmıştır. Bu doğal olarak bazı sorunları da beraberinde getirmiştir. Profesyonelleşme süreci, sportif etkinlikleri bir oyun olma özelliğinden çıkartıp, ekonomik düzeyde işleyen bir alana dönüştürmüştür. Kazanma kültürü ve başarı elde etme arzusu her türlü sportif değerin önüne geçmiştir. Acımasız rekabet ortamının yaratılmasının bir sonucu olarak spor kulüplerinde şike olayları önemli bir sorun olarak karşımıza çıkmıştır. Bu araştırma, Türkiye’deki futbol dalında faaliyet gösteren spor kulüplerinin örgüt kültürü ile şike arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçlayan tarama modelinde nicel bir çalışmadır. Beşiktaş, Galatasaray, Trabzonspor ve Fenerbahçe spor kulüplerinde çalışan 500 kişi çalışmanın örneklem grubunu oluşturmuştur. Danışman ve Özgen (2003) tarafından geliştirilen “Örgüt Kültürü Ölçeği” ve araştırmacılar tarafından hazırlanan “Şike Ölçeği” ile veriler toplanmıştır. İstatistik olarak, Pearson Korelasyon Testi, Kruskal-Wallis Testi, Regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre spor kulüplerinde; örgüt kültürü boyutlarından klan ve profesyonelizm boyutlarının şikenin içsel ve dışsal boyutunu, hiyerarşi ve destekleyicilik boyutlarının ise şikenin dışsal boyutunu anlamlı bir şekilde yordadığı belirlenmiştir. Sonuç olarak spor kulüplerinde örgüt kültürü boyutlarından; klan, profesyonelizm, hiyerarşi ve destekleyicilik eğilimi boyutlarının var olduğunu ve var olan bu boyutların şikenin içsel ve dışsal etki boyutlarını etkilediğini ifade edebiliriz.
Organizations are the products of the cultural paradigm of the society in which they live. In the meantime; every organization generates a culture depending on its special environment, various inputs and processes. In the studies on the organizational culture, it is emphasized that there is a strong relation between the cultural features and the success of the organizations. Activities performed are based on an intense interaction between the organization members, and the organizational culture is formed in such interaction. Developments in the special environments of the sports clubs operating in the football branch also affect the structure of the organizational culture. Having been commercialized and industrialized after 1990s, the football world has also led to some structural transformations in Turkish football. This has naturally brough along some problems. The process of professionalism has caused the sports activities to lose their game characteristics, and has transformed them into a commercially-running field. The culture of winning and the will to have success have moved ahead of the sportive values of any kind. As a result of creation of the brutal competition environment, match-fixing cases have become an important problem for sports clubs. This is a quantitative survey study aimed at determining the relation between match-fixing and the organizational culture of the Turkish sports clubs operating in the football branch. 500 people; who have been working in the sports clubs Beşiktaş, Galatasaray, Fenerbahçe and Trabzonspor; have formed the sample group of the present study. Data were collected through the “Organizational-Culture Scale” developed by Danışman and Özgen (2003), and a “Match-Fixing Survey” prepared by the researchers. Pearson Correlation Test, Kruskal-Wallis Test, and regression analysis have been used as statistics. Findings of our study have shown that the clan-tendency and professionalism-tendency dimensions of the organizational culture predicts the internal-effect and external-effect dimensions of match-fixing significantly in the sports clubs. We have also found that the hierarchy-tendency and the supportiveness-tendency dimensions of the organizational culture predicts the external-effect dimension of match-fixing significantly. In conclusion; we can state that the organizational-culture dimensions such as the clan, professionalism, hierarchy and supportiveness tendencies exist in the sports clubs, and they affect the internal-effect and external-effect dimensions of match-fixing.
Referanslar
Meek LV. Organizational culture: origins and weaknesses. Organization Studies, 1988; pp. 453-473.
Morey N, Luthans F. Refining The displacement of culture and theuse scenes and themes in organizational studies. Academy of Management Review,1985; 10(2).
Allaire Y, Firsirotu ME. Theories of organizational culture. Organization Studies, 1984; 5/3, pp. 193 - 226.
Alvesson M. Concepts of organizational culture and presumed links to efficiency. Omega International Journal of Management Science. 1989;17(4).
Deal T, Kennedy A. Corporate Cultures. Addition-Wesl ey Publishing, Minnesota. 1982.
Wilkins AL, Ouchi WZ. Efficient cultures: Exploring the relationship between culture and organizational performance. Administrative Science Quarterly, 1983; Vol. 28, pp. 468-481.
Pettigrew AM. On studying organizational cultures, Administrative Science Quarterly, 1979; Vol.24: 570-581.
Hofstede G. Measuring organizational cultures: A qualitative and quantitative study across twenty cases. Administrative Science Quarterly, 1990; 35(2).
Schein HE. Coming to a new awareness of organizational culture. Sloan Management Review, 1984.
Maignan I, Ferrell OC, Hult GTM. Corporate citizenship: Cultural antecedents and business benefits. Journal of the Academy of Marketing Science, 1999;27 (4),p: 455-469.
Hofstede G. Identifying organizational subcultures: An empirical approach, Journal of Management Studies, 1998; 35, 1-12.
Danışman A, Özgen H. Örgütsel alt kültürler ve kaynakları: Bir sanayi firmasında görgül bir araştırma. ODTÜ Gelişme Dergisi, 35 Aralık, 2008; 277-304.
Bilir P, Ay Ü. Gençlik Spor Genel Müdürlüğü’nün örgüt iklimi ve çalışanların katılımla ilgili algılamaları. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2007; V (1), S:43-50.
Fişek K. 100 Soruda Türkiye Spor Tarihi. İstanbul, Gerçek Yayınevi, 1985:31. Türk Dil Kurumu
Sackmann S.A. Culture and subcultures: An analysis of organizational knowledge. Administrative Science Quarterly, 1992; 37, 140-61.
Stevenson WB, Bartunek JM. Power, interaction, position, and the generation of cultural agreement in organizations, Human Relations, 1996; 49, 75-104.
Schein E. Three cultures of management: The key to organizational learning. Sloan Management Review, Fall, 1996; 9-20.
Alvesson M. Organization as rhetoric: Knowledge-intensive firms and the struggle with ambiguity. Journal of Management Studies, 1993; 30, 997-1055.
Martin J. Organizational Culture: Mapping the Train. Thousand Oaks: Sage, 2002.
Schein E. Organizational Culture and Leadership. San Fransisco, Jossey Bass. 1992:11.
Koçel T. İşletme Yöneticiliği. Yenilenmiş 8. Baskı. İstanbul: Beta Yayınevi, 2001.
Reilly BJ, DiAngelo JA. Communication: A cultural system of meaning and value. Human Relations, 1990; 43(2), 129-140.
Haviland WA, Prins HE, Walrath D, McBride B. Kültürel Antropoloji. Çeviri: Sarıoğlu İD, İstanbul: Kaktüs Yayınları, 1. Basım 2008: s:103.
Moore LF. How Are Organizational Cultures and The Wider Cultural Context Linked, Organizational Culture. London: Sage Publication, 1985: 227.
Adler N, Jelinek M. Is “Organization Culture” Culture Bound. Human Resource Maanagement, 25, s:73-90: 1986.
Stolp S. Leadership for School Culture. Emergency Librarian, 1996: 23(3).
Güvenç B. İnsan ve Kültür. Ankara: Remzi Kitabevi, s:98, 1984.
Thiederman SB, Bridging Cultural Barriers for Corporate Success: How to Manage the Multicultural Work Force, ISBN-13: 978-0669219302, Lexington Books, Ekim, 1991: 2.
Northouse PG. Leadership: Theory and Practice (5th). Washington DC. SAGE Puplications, 2010: s:336
Moua M. Culturally Intelligent Leadership: Essential Concepts to Leading and Managing Intercultural Interactions. Human Resource Management and Organizational Behavior Collection, Business Expert Press, Kasım, 2010: 15.
Toprak M, Ersun O. Şirket Kültürü ve İş Prensipleri, İstanbul Ticaret Odası, Yayın No: 4, Sayı:4, 1998.
Sancak HÖ. Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Kültürel Çevre-Örgüt Performansı İlişkisi: Kamu örgütleri Açısından Bir İnceleme. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü- Ankara – 2010.
Kundu K. Influence of organizational culture on the ınstitution building process of an organization. Curie Academic Journal, Jan., 2010; Vol. 2 Issue 4, p48.
Ouchi W. Theory Z: How American Business Can Meet The Japanese Challenge, Reading Mass, Addison Wesley, 1981.
Pascale R, Athos A. The Art of Japanese Management. London: Penguin Books. 1981.
Peters T, Waterman RH. In Search of Excellence: Lessons From America’s Best Run Companies, NewYork: Harper ve Row Pub. 1982.
Peters TJ, Waterman RH. Yönetme Yükseltme Sanatı; Mükemmeli Arayış. Çev. Selami Sargut, İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi, 1987.
Smirchich L. Concepts of organizational culture and organizational analysis. Administrative Science Quarterly, 1983; 28, pp. 339 – 358.
Kabakçı H. Örgüt Kültürü Kavramı: Hacettepe Ünv. İİBF ve Ankara Ünv. SBF Örgüt Kültürlerinin İincelenmesine Yönelik Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi, 2007.
Çelik S. Üniversite kütüphaneleri: Amaç, görev, işlev, yönetim ve örgüt yapısı. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 2000; 1(2), 52-62.
Terzi AR. Örgüt Kültürü. Nobel Yayınları, Ankara, 2001.
Kotter J. Kültürle ve Koalisyonlar, Çeviri Sinem G. İstanbul: Sabah Kitapları. 1997:147-158. 27
Berberoğlu G, Baraz B. Tusaş Motor Sanayii A.Ş.’de örgüt kültürü araştırması. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1999; 15(1-2): 65-84.
Grace M, John S, Diane R. Corporate and national culture - an irreconcilable dilemma for the hospitality manager? International Journal of Contemporary Hospitality Management, 1998; Vol. 10 Iss: 6, pp.212-220.
Hofstede G. Culture's Consequences: Comparing Values, Behaviors, Institutions and Organizations Across Nations. Sage Publication, 2001.
Göktaş B, Aslan G, Aslantekin F, Erdem R. Örgüt kültürü ve Dr. Ekrem Hayri Üstündağ Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesi Örneği. Hacetepe Sağlık İdaresi Dergisi, 2005; 8 (3), 1-22.
Bakan İ. Örgüt kültürü ve liderlik türlerine ilişkin algılamalar ile yöneticilerin demografik özellikleri arasındaki ilişki: Bir alan araştırması. KMU İİBF Dergisi, 2008; Yıl:10 Sayı:14, 7.
Erdem O, Dikici AM. Liderlik ve kurum kültürü etkileşimi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 2009; 8 (29), 198-213.
Şahin A. Örgüt kültürü-Yönetim ilişkisi ve yönetsel etkinlik. Maliye Dergisi, 2010;159, 24.
Güney S. Örgütsel Davranış, İstanbul: Nobel, 2011.
Lunenburg FC. Goal-Setting theory of motivation. Internatıonal Journal Of Management, Busıness and Admınıstratıon, 2011;Volume 15, Number 1.
Sathe V. İmplications of corporate culture: A managed guide to action. Organizational Dynamics, Autumn, 1983; 5-23.
Parsons T. Suggestions for a sociological approach to the theory of organizations-I. Administrative Science Quarterly, 1956; C. 1, S. 1, s. 63-85.
Radcliff-Brown, AR. Structure and Function in Primitive Society: Essays and Adresses, New York, The Free Press 1965: .4-5p.
Vandenberg PT, Wilderom CPM. Defining, measuring, and comparing organisational cultures applied psychology. An International Review, 2004; 53(4), 570–582.
Kilmann RH, Saxton MJ. The Kilmann-Saxton Culture Gap Survey. Pittsburgh, PA: Organizational Design Consultants, 1983.
Kilmann RH, Saxton, MJ, Serpa R. Gaining Control of The Corporate Culture. San Francisco: Jossey-Bass, 1985.
Schwartz H, Stanley MD. Matching corporate culture and business strategy. Organizational Dynamics, 1981; 10(1): 30-48.
Sapienza MA. Believing is Seeing: How Culture Influences The Decisions Top Managers Make; Gaining Control of Corporate Culture, San Francisco: Jossey-ass, 1985.
Lawrence PR, Lorsch JW. Organization and Environment: Managing Differentiation and İntegration. Boston: Graduate School of Business Administration, Harvard University, 1967.
Gordon GG, DiTomaso N. Predicting corporate performance from organizational culture. Journal of Management Studies, 1992; 29(6): 783-798.
Davis TRV. Developing an employee balanced screcard: Linking frontline performance to corporate objectives. Management Decision, 1996; 34(4), 14‐18.
Deshpande R, Farley JU, Webster FEJ. Corporate culture, customer orientation, and ınnovativeness in japanese firms: A quadrad analysis. Journal of Marketing, 1993; 57(1), pp. 23–37.
Deshpande R, Webster FEJ. Organizational culture and marketing: Defining the research agenda. Journal of Marketing, 1989; 53(1), pp. 3–15.
Louis MR. A cultural perspective on organizations: The need for and consequences of viewing organizations as culture-bearing milieux. Human System Management, 1981; 2: 246-258.
Malınowsk B. İnsan ve Kültür. Çev. Fatih Gümüş, V Yayınları, Ankara, 1990.
Barley SR. Semiotics and the study of occupational and organizational cultures. Administrative Science Quarterly, 1983; 28: 393-413.
Pink M, Saunders J, Stynes J. Reconciling the maintenance of on-field success with off-field player development: A case study of a club culture within the Australian Football League. Psychology of Sport & Exercise, Nov, 2015; Vol. 21, p98-108.
Yaman E, Ruçlar K. Örgüt kültürünün yordayıcısı olarak üniversitelerde örgütsel sessizlik. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi. Nisan 2014; Cilt 4, Sayı 1, s;36-50.
Arman M, Yanmaz Arpacı Ö. Öğretim elemanları ve çalışanların örgüt kültürüne ilişkin algılamaları: Pamukkale Üniversitesi’nde bir araştırma. Yeni Fikir Dergisi. 2014; Cilt 2, Sayı 13, s.47-62.
Sayın Temur C, Bilir P. Örgüt kültürü eğiliminin metaforlarla analizi: Spor kuruluşları örneği. Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi. Mayıs 2013; 28(1-3):13-33.
Kurt E. Üniversitelerde çalışanların örgüt kültürü algıları: Bir vakıf üniversitesi meslek yüksekokulu örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 2013; Cilt 68, No. 3, s. 191-227.
Acar AZ. Farklı Örgüt kültürü tipleri ve liderlik tarzları ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Lojistik işletmelerinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi. 2013; 5(2), s. 5-31.
Bilir P. The effect of organizational culture on work performance. Energy Education Science and Technology Part B: Social and Educational Studies, December, 2012; Vol. Special Issue1, pp. 904-908.
Kök SB, Özcan B. Örgüt kültürü oluşumunda etkili olan faktörler ve örgütsel bağlılık ilişkisi: Bankacılık sektöründe bir araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi. 2012; 7(2), s;113-131.
Bildik B. Liderlik Tarzları, Örgütsel Sessizlik ve Örgütsel Bağlılık İlişkisi. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli, 2009.
Karahan A. Çalışanların örgüt kültürünü algılamalarına yönelik ampirik bir çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2008; (20), s:457-478.
Gizir S. Üniversitelerde örgüt kültürü ve örgüt-içi iletişim üzerine bir derleme çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, Bahar, 2007; Sayı 50, s: 247-268.
Erdem R. Örgüt kültürü tipleri ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Elazığ il merkezindeki hastaneler üzerinde bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, Ekim, 2007; 2(2), 63-79.
Aytaç Ö. Türk bürokrasi kültürü: Yönetsel ve toplumsal bir perspektif. Türk Psikologlar Derneği Yayınları, 2007; s. 149.
Bilir P, Ay Ü, Çelik Gürbüz T. Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında örgüt kültürü. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2003; I (2) 117-128.
Kent A, Weese WJ. Do effective organizations have better executive leadership and/or organizational cultures? A study of selected sport organizations in Canada. European Journal for Sport Management, 2000;7(2), 4–21.
Gordon GG. The Relationship of Corporate Culture to Industry Sector and Corporate Performance. Gaining Control of the Corporate Culture, San Francisco, CA Jossey Bass, 1985.
Denison DR. Bringing corporate culture to the bottom line. Organizational Dynamics, 1984; 13(2):422.
Scott DK. Managing organizational culture in intercollegiate athletic associations. Quest, 1997; 49: 403-415.
Colyer S. Organizational culture in selected Western Australian Sport Organizations. Journal of Sport Management, 2000; 14(4): 321-341.
Smart D, Wolfe R. Examining sustainable competitive advantage in intercollegiate athleticks: A resource- based view. Jornal of Sport Management, 2000; 14, p,133-153.
Amis J, Slack T, Hinings CR. Strategic change and the role of interest, power and organizational capacity. Journal of Sport Management, 2004; 18.
Smith ACT, Shilbury D. Mapping cultural dimensions in Australian sporting organizations. Sport Management Review, 2004; 7(2): 133-165.
MacIntosh E, Doherty A. Leader intentions and employee perceptions of organizational culture in a private fitness corporation. European Sport Management Quarterly. 2005; 5(1): 1-22.
Shilbury D, Moore KA. A Study of organizational effectiveness for National Olympic Sporting Organizations. Nonprofit and Voluntary Sector Ouarterly, 2006; 35.
Choi YS, Seo M, Scott D. Validation of the organizational culture assessment instrument: An application of the Korean version. Journal of Sport Management, 2010; 24: 169-189.
Worley B. The Organizational Culture of Learfield Sports Properties. A Thesis Submitted to The Faculty of the University of North Carolina at Chapel Hill in Partial Fulfillment of The Reguirements Fort He Degree of Masters of Arts in The Department of Exercise and Sport Science (Sport Administration), 2010.
Wallace M, Weese WJ. Leadership, oranizational culture, and job satisfaction in Canadian YNCA Organizations. Journal of Sport Management, 1995; 9, p. 182-193.
Weese WJ. Do leadership and organizational culture really matter? Journal of Sport Management, 1996; 10(2), 197-206.
Papadimitriou D, Taylor P. Organizational effectiveness of Hellenic national sport organizations: A multiple constituency approach. Sport Management Review. 2000; 3: 23-46.
Slack T, Parent MM. Dimensions of Organizational Structure. Understanding Sport Organizations, Champaign, IL: Human Kinetics, 2006.
Karaköse S. Spor Yönetiminde Örgüt Kültürü. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Spor Yöneticiliği Anabilim Dalı, 2013.
Sayın C. Spor Kuruluşlarında Örgüt Kültürü Eğiliminin Metaforlarla Analizi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, 2011.
Kaplan Y. Eğitim Geçmişi Farklı Olan Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında Örgüt Kültürü. Yüksek Lisans Tezi, Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, 2007.
Yüksel M. Örgütsel Politika, Hofstede'in Örgüt Kültürü Boyutları, İş Tutumları ve İş Çıktıları İlişkisi. Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, 2013.
Bilir FP. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’nün Örgüt İklimi ve Çalışanların Katılımla İlgili Algılamaları. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, 2005.
Hofstede G. Attitudes, values, and organizational culture: Disentangling the concepts. Organization Studies, 1998; 19(3): 477-492.
Erdoğan İ. İşletmelerde Davranış. İstanbul: Dönence Basım ve Yayım, 1997.
Şişman M. Örgüt Kültürü;(Eskişebir İl Merkezindeki İlkokullarda Bir Araştırma). Anadolu Üniversitesi Yayınları 1994: No:732. s.142.
Koç H, Topaloğlu M. Yönetim Bilim. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2010.
Doğan S. İnsan Kaynakları potansiyelini arttırmada işletmeleri etkinliğe götüren yol: Örgüt kültürü. Amme İdaresi Dergisi, 1997; 30(4): 53-74.
Erdem F. İşletme Kültürü. Ankara: Frederich Nauman Vakfı ve Akdeniz Üniversitesi Yayını, 1996.
Schein E. Organizational culture. American Psychologist, 1990; 45(2): 109-119.
Gagliardi P. Artifacts as Pathways and Remains of Organizational Life. P. Gagliardi, ed. Symbols and Artifacts: Views of the Corporate Landscape. Walter de Gruyter, New York, 1990: 3–38.
Rafaeli A, Worline M. Symbols in Organizational Culture. Handbook of Organizational Culture and Climate. Israel, 1999.
Başaran İE. Örgütsel Davranışın Yönetimi. A. Ü. Eğitim Fakültesi Yayınları. No:11, 1982.
Yeniçeri Ö, Demirel Y. Teknolojik değişimlerin örgüt kültürü üzerine etkisi. Standard, 2004; 43 (516):55-64.
Fairholm GW. Leadership and The Culture of Trust. London. Preager Publishers, 1994.
Ölçüm ÇM. Örgüt Kültürü ve Örgütsel Bağlılık. Nobel Yayın Dağıtım, 2004.
Newstrom JW, Davis K. Organizational Behavior at Work. (ninth edition)Öc. Graw Hill İnc: 1993: 59-60.
Kalder. Öz Değerlendirme EI Kitabı. KalDer, İstanbul, 1998.
Sackmann SA. Culture and subcultures: An analysis of organizational knowledge. Administrative Science Quarterly, 1992; 37.
Shiba S, Greham A, Walden D. A New American TQM. Portland: Produdivity Press. 1993.
Hicks H. Örgütlerin Yönetimi. Çev. Tekok O, Aytek B, Bumin B. 1. Cilt, Ankara: San Matbaası, 1979:80s
Açıkalın A. Çağdaş Örgütlerde İnsan Kaynağının Yönetimi. Ankara Pegem Yayınları, 1994: s. 3.
Eren E. Yönetim ve Organizasyon (Çağdaş ve Küresel Yaklaşımlar). İstanbul: Beta, 2003.
Peker, Ö. Yönetimi Geliştirmenin Sürekliliği. Ankara TODAİE Yayınları, 1995: s.68.
Ergün T, Polatoğlu A. Kamu Yönetimine Giriş. TODAİE Yayınları, 1992: s.204.
Özkalp E, Sabuncuoğlu Z. Örgütlerde Davranış. Anadolu Üniversitesi Yayınları:No:116.
Varol M. Halkla İlişkiler Açısından Örgüt Sosyolojisine Giriş. A.Ü. İşletim Fakültesi Yayınları. 1993: No:2.
Allcorn S. Understanding organizational culture as the quality of work place subjectivity. Human Relations, 1995; Vol 48(1), Jan, s:73-96.
Barney JB. Organizational culture: Can it be a source of sustained competitive advantage. Academy Of Management Review, 1986; Vol. 11, No. 3.
Trompenaars A. Riding The Waves of Culture. London: The Economists Book, 1993.
Cooke RA, Rousseau D. Behavioral norms and expectations: A quantitative approach to the assessment of culture. Group and Organizational Studies, 1988; 13: 245-273.
Hofstede G, Neuijen B, Ohavy DD, Sanders G. Measuring organizational cultures: A qualitative and quantitative study across twenty cases. Administrative Science Quarterly,1990; 35: 286-316.
Arogyaswami B, Byles CM. Organizational culture: Internal and external fits. Journal of Management, 1987; 13 (4), 647-659.
Bourantas D. ve ark. Culture gap in Greek management. Organization Studies, 1990; Issue 2, pp 261-283.
Griffin RW, Moorhead G. Organizational Behavior. Houghton Mifflin Company, Boston. 1989.
Taylor FW. The principles of scientific management. Scientific Management, 1947; 3, 63-69.
Jones GR. Transaction costs, property rights, and organizational culture: An exchange perspective. Administrative Science Quarterly, 1983; 28: 454-467.
O’Reilly CA, Chatman J, Caldwell D. People and organizational culture: A profile comparison approach to assessing person-organization fit. Academy of Management Journal, 1991; 34: 487-516.
Harrison R. Understanding your organization character. Harvard Business Review, May-June: 1972; 119-128.
Bako RK. Organizational discourses as status symbols. Acta Universitatis Sapientiae. Philologica, 2010; 2(1), 151-160.
Balcı A. Etkili Okul, Okul Geliştirme. Ankara: PegemA, 2001.
Akıncı ZB. Kurum Kültürü ve Örgütsel İletişim. İstanbul: İletişim, 1998.
Türk MS. Örgüt Kültürü ve İş Tatmini. Ankara: Gazi, 2007.
Handy C. Understanding Organizations. Penguin Books, London, 1976.
Quinn RE, McGrath MR. Transformation of Organizational Cultures: A Competing Values Perspective, in Organizational Culture. Beverly Hills, CA: Sage Publications, Inc., 1985.
Cameron KS, Quinn RE. Diagnosing and Changing Organizational Culture: Based on The Competing Values Framework. Addison-Wesley Publishing Company, Inc., 1999.
Erdem R. Örgüt kültürü tipleri ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki: Elazığ il merkezindeki hastaneler üzerinde bir çalışma. Eskişehir: Osmangazi Üniv. İİBF Dergisi, 2007; 2(2), 63-79.
Igo T, Skitmore M. Diagnosing the organizational culture of an Australian engineering consultancy using competing values framework. Construction Innovation, 2006; 6, 121-139.
İşcan ÖF, Timuroğlu MK. Örgüt kültürünün iş tatmini üzerindeki etkisi ve bir uygulama. Atatürk Üniversitesi İİB Dergisi, 2007; 21,(1), 119-135.
Wiener Y. Forms of values systems: A focus on organizational effectiveness and cultural change and maintenance. Academy of Management Review, 1988; Vol. 13, pp.534-545.
Eren E. Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, 12. Baskı, İstanbul: Beta. 2010: 152.
Forrest L. Femininities and friendship in a college of education, Gender and Education, 1993; 5(2), 211-216.
Robbins SP. Organization Theory: Structure, Design And Applications. New Jersey, Prentice Hall, 1989.
Çelik T. Örgüt Kültürünün Kantitatif ve Kalitatif Araştırma Yöntemlerinin Birlikte Kullanılması Yolu ile Araştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul, 1999.
Schall MS. A communation-rules approach to organizational culture. Adminstrative Science Quarterly, 1983; 28, s:557-581.
Danışman A, Özgen H. Örgüt kültürü çalışmalarında yöntem tartışması: niteliksel – niceliksel yöntem ikileminde niceliksel ölçümler ve bir ölçek önerisi. Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2003; 3(2), 91-124.
Harrison R. Diagnosing Organization Ideology. The 1975 Annual Handbook for Group Facilitators. CA: University Associates San Diego, 1975: 101-107
Jermier JM, Slocum JW, Fry LW, Gaines, J. Organizational subcultures in a soft bureaucracy: Resistance behind the myth and facade of an official culture. Organization Science, 1991; 2, 170-194.
Kabanoff B, Waldersess R, Cohen M. Espoused values and organisational change themes. Academy of Management Journal, 1995; 38, 075- 1104.
Bates KA, Amundson S, Schroeder W, Morris T. The crucial interrelationship between manufacturing strategy and organizational culture, Management Science, 1995; 41(10): 1565-1580.
Aycan Z, Kanungo RN. Toplumsal kültürün kurumsal kültür ve insan kaynakları uygulamaları üzerine etkileri, Türkiye’de yönetim, liderlik ve insan kaynakları uygulamaları: Türk Psikologlar Derneği Yayını. Ankara, 2000; 25-53.
House R, Hanges PJ, Ruiz-Quintanilla SA, Dorfman PW, Javidan M, Dickson, M, Gupta V. Cultural Influences on Leadership and organizations:Advances in Global Leadership. Stanford, CN: JAI Press, 1999: 171-233.
Christensen EW, Gordon GG. An exploration of Industry, culture and revenue growth. Organization Studies, 1999; 20(3): 397-422.
Howard LW. Validating the competing values model as a representation of organizational cultures. The International Journal of Organizational Analysis, 1998; 6(3): 231-250.
Hinings CR, Thibault L, Slack T, Kikulis LM. Values and organizational structure. Human Relations, 1996; 49(7): 885-916.
Calori R, Sarnin P. Corporate culture and economic performance: A French study. Organization Studies, 1991; 12(1): 49-74.
Schemel R. A Qualitative Research Primer. Ankara: METU Publications, 1995.
Marshall C, Rossman GB. Designing Qualitative Research. Newbury Park: Sage, 1989.
Miles MB, Huberman AM. Qualitative Data Analysis: A Source Book of New Methods. Beverly Hills, CA: Sage, 1984.
Yetim A. Sosyoloji ve Spor. Trabzon Topkar Matbaası, 115, 2000.
https://www.tbmm.gov.tr/anayasa/anayasa_2011.pdf
Devecioğlu S, Çoban B. Sivil toplum örgütü olarak spor kulüpleri ve toplumsal işlevi. Siyaset ve Toplum Dergisi, 2005; 3, 94.
Devecioğlu S, Çoban B, Karakaya YE. Spor kulüplerinin yönetim modellerinin değerlendirilmesi. Siyaset ve Toplum Dergisi, 2011; 2, s:51-67.
Fişek K. 100 Soruda Türkiye Spor Tarihi. İstanbul: Gerçek Yayınevi, 31, 1985.
Durmuş AG. Futbol Kulüplerinin Stratejik Yönetimi. Ankara: Bağırgan Yayınevi, 1999: s:27- 35.
Dernekler Kanunu. Erişim: http://www.dernekler.gov.tr/tr/Mevzuat/kanun/5253-Dernekler Kanunu.aspx
http://www.anayasa.gen.tr/1982ay.htm
http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2009/05/20090516-2.htm
http://www.tff.org/Resources/TFF/Documents/TFF-KANUN-STATU/TFF-Statusu.pdf
Türk Ticaret Kanunu. Erişim: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/02/20110214-1-1.htm
Erdoğan İ. Futbol ve futbolu inceleme üzerine. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 2008; Sayı 26;1-58.
Akyüz ME. Futbol Kulüplerinin Şirketleşmesi ve Halka açılması; Avrupa Futbol Piyasasındaki Gelişmeler Çerçevesinde Beşiktaş, Fenerbahçe, Galatasaray ve Trabzonspor Örneğinin Değerlendirilmesi. T.C.Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulu Aracılık Faaliyetleri Yeterlilik Etüdü, İstanbul, s: 22-27, 2005.
Zelyurt MK. Türkiye’de futbolun tarihine bir bakış: Toplumsal sonuçları açısından futbol ve siyaset ilişkisi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 2014;Volume 9/2, p. 1763-1779.
Karpat K. Kısa Türkiye Tarihi 1800-2012. İstanbul Timaş Yayınları, 2012.
Talimciler A. Bir Meşrulaştırma Aracı Olarak Futbolun Türkiye’de Son Yirmi Beş Yılı. İstanbul Toplum ve Bilim Yayınları, 2005.
https://www.tbmm.gov.tr/sirasayi/donem22/yil01/ss956m.htm
Boztaş H. Hesap uzmanı. Yaklaşım Dergisi, Eylül, 2008; Yıl:16 Sayı:189.
Baker T. Spor Şirketlerinin Yapısal ve Finansal Karşılaştırmalı Analizi http://www.vergikilavuzu.com/Assets/Content/file/1_Futbol.pdf
6222 Sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/04/20110414-6.htm
Yılmaz M. Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun Çerçevesinde Futbol Karşılaşmalarında Şike ve Teşvik Primi Verme Suçları, Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler enstitüsü, İstanbul, 2013.
Özen M, Yılmaz S. Şike ve Teşvik Primi Suçları, Ankara Barosu Dergisi Üç Aylık Hakemli, Bilimsel ve Mesleki Yerel Süreli Yayın Ankara Barosu Başkanlığı s:17-41, 2012.
Baba Y. Şike ve teşvik primi suçu, TAAD, 2012; Yıl:3, Sayı:10 Temmuz, s:775-805.
Kılcıgil, E. Şike ve Nietzsche. Cumhuriyet Gazetesi 28 Haziran, 2013.
Cialdini RB. Influence: Science and Practice. 4th ed. Boston:Allyn & Bacon, 2000.
Cialdini RB. Socıal influence. Managing Social Norms for Persuasive İmpact Winter, 2006; 1 (1), 3–15.
Çiftyıldız SS. Takımların lisanslı ürünleri bağlamında, takımla özdeşleşme, duygusal marka bağlılığı ve satın alma niyeti olguları arasındaki ilişkileri incelemeye yönelik bir uygulama, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Bahar, 2015; Cilt:14, Sayı:5.
Lowrey J. Football and families. Leicester: Sir Norman Chester Centre for Football Research, University of Leicester, 2002.
Aytül Y, İrmiş A. Türk spor sektöründe kurumsallaşma: Futbol kulüpleri örneği. İnternational Conference On Eurasian Economies, Session, 2015; 1-10.
King B. What makes fans tick. Sports Business Journal, March, 2004.
King A. The End of The Terraces: The Transformation of English Football. Leicester University Press, 2002.
King A. The European Ritual: Football in the New Europe. Aldershot: Ashgate, 291 pp., 2003.
Ekici H. Demografik özelliklere göre türkiye’de sporda şike algısı ve Gaziantep ili örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, Kırgızistan, 2013; Cilt: 2 Sayı: 7, s:2-26.
Kızar O, Dalkılıç M, Bayrak M. Futboldaki şike olayları hakkında spor adamları ve spor yazarlarının düşüncelerinin incelenmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2015; 3(10), s: 212-222.
McNamee M. The Integrıty of sport: Unregulated gamblıng, match fıxıng and corruptıon, sport. Ethics and Philosophy, 2013; 7(2), 173-174.
Bag PK, Saha B. Match-fixing under competitive odds. Games and Economic Behavior, 2011; 73, 318–344.
Singh PP. How Does İllegal Sports Betting Work and What Are The Fears?. BBC News Business, 19 February, 2013: Erişim: http://www.bbc.co.uk/news/business-21501858
Yılmaz M. Ceza ve spor hukuku açısından şike suçu. İstanbul Barosu Dergisi, İstanbul, 2012; Cilt: 5 s: 325.
Zafer H. Belirli bir spor müsabakasının sonucunu etkilemek amacıyla kazanç veya sair menfaat temin etme suçu(Şike veya teşvik primi verme), Maltepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, İstanbul, 2012; 1.
Köse HA. TFF’nin şike ve teşvik primi soruşturmasında vereceği muhtemel kararlar ve sonuçları. Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi Spor Hukuku Komisyonu ve İstanbul Barosu Spor Hukuku Komisyonu, Spor Hukukunda Güncel Gelişmeler ve Sorunlar - VI Sempozyumu 6222 Sayılı Kanun’un Uygulama Sorunları Ve Çözüm Yolları Konulu Paneli, Olimpiyatevi, İstanbul, 2013. Erişim: http://www.sporhukuku.org/Dosyalar/makale-sike-muhtemel-karar.pdf
Petroczi A. The dark side of sport: Challenges for managers in the twenty-first century. European Sport Management Quarterly, 2009; 9, 349–352.
Match-fixing in Sport A Mapping of Criminal Law Provisions in EU 27, 2012. Erişim: http://ec.europa.eu/sport/library/studies/study-sports-fraud-final-version_en.pdf
Full text of Recommendation CM/Rec 2011: 10. Erişim: https://wcd.coe.int/ViewDoc.jsp?id=1840345&Site=CM&BackColorInternet=C3C3C3&BackColorIntranet=EDB021& BackColorLogged=F5D383
Chiaromonte C. Criminal law in European countries: Combating manipulation of sports results – Match-fixing, The European Crımınal Law Assocıatıons Forum, 2012; 1, s. 30-33.
Hill D. How gambling corruptors fix football matches. European Sport Management, Quarterly, 2009; 9: 4, 411-432.
Cayli B. Using sports against the Italian mafia: Policies and challenges on the path of cultural renewal. Sociology of Sport Journal, 2013; 30, 435-466.
Roger M. Fixing The Game Bubbles, Crashes and What Capitalizm Can Learn From The NFL. Harvard Business Review Pres Boston, Massachusetts P-13 First eBook Edition, May 2011.
Preston I. Cheating in contests. Oxford Review of Economic Policy, 2006; Vol.19, No.4.
Hill D. A critical mass of corruption: Why some football leagues have more matchfixing than the others, İnternational Journal of Sports Marketing and Sponsorship, 2010; s;225.
Şeker FS. Futboldaki Bahis Şikesinin Toplumsal Etkileri, Yüksek Lisans Tezi, Burdur, 2011.
Toroslu H. Ceza Müeyyidesi, Savaş Yayınevi, Ankara, 2010: s. 87.
Güngör D. Şike suçu. Ankara Barosu Dergisi, 2011; 4, s:37-43.
Beccaria C. Suç ve Cezalar Hakkında. Çev. S. Selçuk, İmge Kitabevi, Ankara, 2004: s. 129.
Güven Ö, Kavasoğlu İ. Mahkeme kararı ile şike yapıldığına dair karar verilen Altınordu-İskenderun müsabakası (28 Mayıs 1978). Ankara Barosu Başkanlığı Yayınları, Ankara, 2012; 437-503.
http://medya.zaman.com.tr/2011/12/09/iddianame.pdf
Yücel AS. Sporda kriz yönetimi: 3 Temmuz örneği. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, Ocak – Şubat, 2014; Sayı: 40.
http://www.fanatik.com.tr/video-galeri/futbol/genclik-ve-spor-bakanligindan-sike-vurgusu-59257
https://www.youtube.com/watch?v=5gjoLHhCSQ8
Arslan Ç. Ceza hukuku açısından sporda şike. Law & Justice Review, 2013; Volume: IV, Issue: 2, s. 57-71.
Zelyurt MK. Türkiye’de şike tartışmaları üzerine bir inceleme. Akademik Bakış Dergisi, Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, 2013; s.37.
Çoban B. Futbol ve toplumsal muhalefet. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 2008; Sayı 25, s.59-88.
Devecioğlu S. Sporun ekonomik boyutu. Standart Ekonomik ve Teknik Dergi T.S.E., Temmuz, 2004; 43, Sayı, 511, 1-11.
Orta L. Şikenin Ayak İzleri 1, http://temizfutbol.org/index.php/hakem/2-uncategorised/120-%C5%9Fikenin-ayak-izleri-1-b%C3%B6l%C3%BCm.html, 15 Aralık 2011.
Orta L. Şikenin Ayak İzleri 2, http://temizfutbol.org/index.php/hakem/2-uncategorised/121-şikenin-ayak-izleri-2-bölüm.html, 19 Aralık 2011.
Orta L. Şikenin Ayak İzleri 3, http://www.futbolekonomi.com/index.php/haberler-makaleler/hukuk/270-lale-orta/1909-ikenin-ayak-zleri--i-.html 26 Aralık 2011.
Karakuş O. Beşiktaş, Fenerbahçe ve Galatasaray Spor kulüplerinin sosyal medya aracılığı ile taraftarları üzerinde marka sadakati oluşturma çalışmalarının değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, 2015.
Doğru YB. Türkiye'de Spor Sponsorluğu; Beşiktaş, Fenerbahçe Ve Galatasaray Futbol Kulüplerinin Ana Sponsorluklarının Bilinirliği Üzerine Bir Araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bilim Dalı, 2015.
Karahan Ö. Şike Soruşturmasının Borsa İstanbul'da İşlem Gören Kulüplerin Hisse Senetlerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, 2014.
Erkorkmaz S. Şike Davası Sürecinde Türk Spor Medyası. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Radyo Televizyon ve Sinema Anabilim Dalı Radyo Televizyon Bilim Dalı, 2014.
Delice ME. Dört Büyük Türk Futbol Takımının Sportif ve Mali Başarılarının Hisse Getirilerine Olan Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, İzmir Ekonomi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Finansal İktisat Anabilim Dalı, 2014.
Demiral B. Türk Ceza Hukukunda Şike ve Teşvik Primi Suçu. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, 2013.
Hanbay E. Halkla İlişkiler Faaliyetlerinin Güven Oluşturmadaki Rolü; 2010-2011 Süper Lig'inde Yaşanan Şike Krizi ve Güven Kaybı. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı, 2012.
Ünal İ. Sporda Şiddet Yasası ve Şike Soruşturması Çercevesinde Basında Yer Alan Haberlerde Kullanılan Fotoğraf Çözümlemeleri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Kültür Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İletişim Sanatları Anabilim Dalı, 2012.
Sönmez Ç. Yazılı Basında Üç Büyükler ve Anadolu Kulüpleri Ayrımı. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Anabilim Dalı İletişim Bilimleri Bilim Dalı, 2011.
Çavuşoğlu SB. Türkiye'de Spor Sponsorluğu Çalışmaları Kapsamında Fenerbahçe, Galatasaray ve Beşiktaş Spor Kulüplerinin Futbol Takımlarının Ana Sponsorluklarının Bilinirliği Üzerine Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler Anabilim Dalı Halkla İlişkiler Bilim Dalı, 2011.
Dinç C. Stadyumlarda tutundurma çalışmaları: Fenerbahçe , Galatasaray ve Beşiktaş futbol stadları üzerine bir çalışma. Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Spor Yönetim Bilimleri Anabilim Dalı, 2010.
Yalvarıcı M. Taraftardan Müşteriye Yapısal Değişim; Fenerbahçe Uygulaması. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Bölümü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, 2010.
Yenihayat A. Spor Klüplerinde Mali Kontrol ve Fenerbahçe Spor Klübü'ne Model Uyarlaması. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme (Almanca) Anabilim Dalı Muhasebe Finansman Bilim Dalı, 2010.
Kömür Ö. Halkla İlişkiler Disiplini Açısından Spor Kulüplerinde Kurumsallaşma Süreci: Fenerbahçe Spor Kulübü Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler Anabilim Dalı Halkla İlişkiler Bilim Dalı, 2009.
Yıldız S. Profesyonel Futbol Şubeleri Bulunan Spor Kulüplerinin Mali Yapılarının Karşılaştırılması (Manchester United Futbol Kulübü - Fenerbahçe Spor Kulübü Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, 2008.
Çolak T. Türkiye Futbol Liglerindeki Şike İddialarının İncelenmesi ve Bu İddiaların Türk Futboluna Etkisinin Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, 2005.
Turgut M. Fenerbahçe Spor Kulübü Örgütlü Taraftarlarının Taraftarlık Anlayışları Üzerine Bir Araştırma. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, 2006.
Kırdar Y. Kurumsallaşan Spor Kulüplerinde Pazarlama İletişimi Faaliyetlerinin, Spor Pazarlaması Sürecinde, Kurum İmajı Üzerine Etkisi; Fenerbahçe Spor Kulübünde Bir Uygulama Örneği. Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı, 2006.
Gençer RT. Profesyonel Futbol Kulüpleri Stadyumlarında Algılanan Hizmet Kalitesi: Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadyumu Üzerine Bir İnceleme. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, 2005.
Albay F. Türkiye Futbol Liglerindeki Şike Olgusunun İncelenmesi ve Türk Futboluna Yansımalarının Değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, 2004.
Masland AT. Organizational Culture in The Study of Higher Education. Brown II, M. C. (Edt.). Organization And Governance İn Higher Education (5. Baskı), ASHE Reader Series, Boston: Pearson Custom Publishing, 2000.
Smircich L. Concepts of Culture and Organizational Analysis. Administrative Science Quarterly, 1983; 28, 339–358.
Karasar N. Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara Nobel Yayıncılık, 2006.
Ott JS. The Organizational Culture Perspective. Pacific Grove, California: Brooks/Cole Publishing, 1989.
Schein E. Organizational culture. American Psychologist, 1990; 45(2): 109-119.
Schein E. Culture: The missing concept in organization studies. Administrative Science Quarterly, 1996; 41(2): 229-240.
Trice HM, Beyer JM. The Cultures of Work Organizations. Englewood Cliffs: Prentice Hall, 1993.
Rousseau DM. Assessing Organizational Culture: The Case for Multiple Methods. B. Schneider (Der.) Organizational Climate and Culture: Jossey– Bass Publisher, 1990: 153-192.
Randall DM, Cote JA. Interrelationships of work commitment constructs. Work and Occupation, 1991; 18, 194±211.
Bilir P, Ay Ü. Türk spor yönetiminde yönetime katılma ve çalışan tutumlarını gözleme öl-çeği, Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2007; V(4), 143-149.
Güngör A. Futbol endüstrisinde sportif başarı ile finansal performans arasındaki ilişkinin analizi ve Türkiye uygulaması. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2014; Sayı:1, 16-36.
Aygören H, Uyar S, Sarıtaş H. Yatırımcılar futbol maçlarından etkilenir mi? İstanbul Menkul Kıymetler Borsası’nda bir uygulama. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2008; 26 (1), 121-137.
Ashton JK, Gerrard B, Hudson R. Economic impact of national sporting success: evidence from the london stock exchange, Applied Economics Letters, 10, 2003; pp.783-785.
Solberg AH, Gratton C. Would European soccer clubs benefit from playing in a super league?”, Soccer and Society, 2004; Vol. 5, No: 1, London, pp.61-81
Gannon J, Evans K, Goddard J. The stock market effects of the sale of live broadcasting rights for english premiership football. Journal of Sports Economics, 2006; Vol. 7, Iss. 2, pp.168-186.
Uludağ BE, Varan S. Futbol maç sonuçlarının 4 büyüklerin hisse senedi getirilerine etkisi. 17.Finans Sempozyumu, 23-26 Ekim 2013; Muğla 429.
Korukluoğlu A, Korukluoğlu S. Üç büyüklerin -BJK, FB ve GS finans piyasalarındaki durum değerlendirmesi, Ege Akademic Rewiev, 2005; 5(1), 47-54.
Erdoğdu SE. T.C. Sporda Kalite Yönetimi Beşiktaş Örneği. Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul, 2013.
Aydın AD, Turgut M, Bayırlı R. Spor kulüplerinin halka açılmasının Türkiye’de uygulanan modelleri açısından incelenmesi. Gazi üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi Yıl: 2007; Sayı: 1.
Nişancı ZN. Toplumsal kültür-örgüt kültürü ilişkisi ve yönetim üzerine yansımaları. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 2012; Cilt:1, Sayı:1, s:1279-1293.
Erdinç E, Tamirak Ö. Ne Şike Bitti Ne Sevdam. İstanbul: Alfa Yayıncılık, 2012.
Robbins SP, Judge TA. Organizational Behavior. Çev.Erdem İ., Nobel Akademik Yayıncılık, 2013: 543.
İndir
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
