Türkiye’de Ebeveyn Tükenmişliği Üzerine Bir Derleme
Özet
Referanslar
Aktu, Y., Şahin, Y. ve Genç, H. (2025). Ebeveynlik pişmanlığı ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 67, 463–474. https://doi.org/10.30794/pausbed.1494631
Alpşar, E. (2025). Ergen ebeveyni olmak: Birlikte ebeveynlik, ebeveyn tükenmişliği ve algılanan eş desteği düzeylerinin incelenmesi (Tez No. 960983) [Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Altın, M. (2023). Okul çağında sağlıklı çocuğu olan annelerle okul çağında otizm spektrum bozukluğu ve mental retardasyon tanısı almış çocuğu olan annelerin ebeveyn yeterlilik, algılanan sosyal destek ve ebeveyn tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi (Tez No. 794567) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ardıç, A. ve Olçay, S. (2019). Anne-baba tükenmişlik ölçeğinin psikometrik özelliklerinin belirlenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 619–632. https://doi.org/10.17679/inuefd.531692
Ateş, S., Ögelman, H. G. ve Güven, D. (2022). Otizm spektrum bozukluğu tanısı almış çocukları olan annelerin tükenmişlik düzeylerinin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi. Premium E-Journal of Social Science, 6(19), 59–75. https://doi.org/10.37242/pejoss.2221
Aydın, A. (2022). İlkokul öğrencilerinin annelerinde COVID-19 kaygısı ve ebeveyn tükenmişliği arasındaki ilişki ve bu ilişkide sosyal medya kullanım biçimleri ile dijital duygu bulaşmasının rolü (Tez No. 838945) [Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bayar, E. K. (2024). Bireylerin kaygı, mükemmeliyetçilik ve evlilik doyumu düzeylerinin ebeveyn tükenmişliğini yordaması (Tez No. 859452) [Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bodur, T. (2021). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuğa sahip anneler ile sağlıklı çocukların annelerinin tükenmişlik düzeylerinin ve stresle başa çıkma modellerinin incelenmesi (Tez No. 675432) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bornstein, M. H. (2013). Parenting and child development: An integrative model. P. M. Miller (Ed.) içinde, Developmental science: An advanced textbook (7. bs., ss. 783–841). Psychology Press.
Bornstein, M. H. (Ed.). (2015). Handbook of parenting: Biology and ecology of parenting. Routledge.
Can, İ. A. (2024). Otizm spektrum bozukluğu tanılı çocuk ve ergenlerin hastalık şiddeti ile ebeveyn yaşam kalitesi, ebeveyn tükenmişliği ve ebeveyn depresyonu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 823456) [Tıpta uzmanlık tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çakmak, S. ve Arıkan, G. (2024). Tükenmişlikten ebeveyn tükenmişliğine: Bakım vermek nasıl bir yük hâline gelir? Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 16(1), 139–158. https://doi.org/10.18863/pgy.1267097
Çaşka, A. (2024). Ebeveyn tükenmişliğinin yordayıcıları olarak eş desteği, stresle başa çıkma tutumları ve mükemmeliyetçilik (Tez No. 850037) [Yüksek lisans tezi, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çerkez, Y. ve Sorakın, Y. (2023). 0–18 yaş çocuğu olan ebeveynlerin pandemi döneminde tükenmişlik ve mükemmeliyetçilik düzeylerinin incelenmesi. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, 5(4), 322–331. https://doi.org/10.35365/ctjpp.23.4.04
Çok, R. (2025). Okul öncesi çocuklarda problemli medya kullanımı, ilişki kalitesi ve ebeveyn tükenmişliğine çocuk-ebeveyn müdahale programının etkisi (Tez No. 962891) [Doktora tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dicle, S. (2024). Evden çalışmanın evlilik doyumu, ebeveyn tükenmişliği ve iyi oluş üzerine etkisi (Tez No. 876543) [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dinç, T. (2021). Ebeveyn tükenmişliği, ebeveyn stresi ve ilişkisel yılmazlığın sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 697365) [Yüksek lisans tezi, Ufuk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dizen, A. Ç. (2022). COVID-19 pandemi sürecinde evden çalışan annelerin psikolojik sıkıntıları, ebeveyn tükenmişlikleri ve ebeveyn tutumları ile annelerin çocuklarında algıladıkları ruhsal bozukluklar arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 786066) [Yüksek lisans tezi, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Guryan, J., Hurst, E. ve Kearney, M. (2008). Parental education and parental time with children. Journal of Economic Perspectives, 22(3), 23–46. https://doi.org/10.1257/jep.22.3.23
Güler, G., Bedel, A. ve Çelik, S. (2022). Özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerde tükenmişlik: Aile stresi, aile yaşam doyumu ve aile işlevselliğinin rolü. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(1), 274–292. https://doi.org/10.51460/baebd.1032785
Kahraman, A. B. ve Çelik, H. (2024). Lizozomal depo hastalıklarında ebeveynlerin tükenmişlik düzeyinin değerlendirilmesi: Tek merkez deneyimi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bil. Dergisi, 17(1), 110–114.
Kalkışım, K. (2019). The relationship of children behavioral problems, parental burnout, emotion regulation strategies and mental health problems with each other (Tez No. 557932) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kılıç, K. M. (2025). Ebeveynlikte tükenmişlik ve öz şefkat. International Journal of Social Sciences, 9(38), 90–108. https://doi.org/10.52096/usbd.9.38.06
Kovar, B. (2022). Investigation of the effect of adapted DBT skills training on parental burnout, mental health, emotion regulation and mother–child relationship in working mothers with a child aged 3–6 (Tez No. 758933) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kuzzu, F. N. (2024). Dezavantajlı ailelerde ebeveyn tükenmişliği ile çocuklarının psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişki (Tez No. 890123) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
LeVine, R. A. (1988). Human parental care: Universal goals, cultural strategies, individual behavior. R. A. LeVine, P. M. Miller ve M. M. West (Ed.) içinde, Parental behavior in diverse societies (ss. 3–12). Jossey-Bass.
Mikolajczak, M., Aunola, K., Sorkkila, M. ve Roskam, I. (2023). Fifteen years of parental burnout research: Systematic review and agenda. Current Directions in Psychological Science, 32(4), 276–283. https://doi.org/10.1177/09637214221142777
Mikolajczak, M., Raes, M.-E., Avalosse, H. ve Roskam, I. (2019). Parental burnout: What is it, and why does it matter? Clinical Psychological Science, 7(6), 1319–1329. https://doi.org/10.1177/2167702619858430
Nuri, C., Karabıyık, V. ve Akün, B. (2022). Çocuğu kaynaştırma sınıfına devam eden ebeveynlerin tükenmişlik düzeylerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi. Lefke Avrupa Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 122–137.
OECD. (2013). Fathers’ leave, fathers’ involvement and child development. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/5k4dlw9w6czq-en
Özülkü, E. ve Bağlama, B. (2022). Öğrenme güçlüğü tanısı almış çocuğa sahip ailelerde tükenmişlik ile umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişki. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 6(11), 39–57. https://doi.org/10.31461/ybpd.1114881
Parlak, Ü. (2021). Çalışan annelerde depresyon düzeyini yordamada evlilik uyumu, iş-aile çatışması ve ebeveyn tükenmişliğinin rolü (Tez No. 688064) [Yüksek lisans tezi, Işık Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Parlak, Ü. ve Karaköse, S. (2022). COVID-19 sürecinde evden çalışan annelerde depresyonu yordayan faktörler: İş-aile çatışması, evlilik uyumu ve ebeveyn tükenmişliği. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi, 7(2), 149–189. https://doi.org/10.21798/kadem.2022.56
Ramey, G. ve Ramey, V. A. (2009). The rug rat race (NBER Working Paper No. 15284). National Bureau of Economic Research. https://doi.org/10.3386/w15284
Ren, X., He, L., Zhang, C., Chen, S. ve Li, J. (2024). A systematic review of parental burnout and related factors among parents with at least one child. BMC Public Health, 24, Article 17829. https://doi.org/10.1186/s12889-024-17829-y
Roskam, I., Brianda, M.-E. ve Mikolajczak, M. (2018). A step forward in the conceptualization and measurement of parental burnout: The Parental Burnout Assessment (PBA). Frontiers in Psychology, 9, Article 758. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00758
Roskam, I. ve Mikolajczak, M. (2020). Gender differences in the nature, antecedents and consequences of parental burnout. Sex Roles, 83, 485–498. https://doi.org/10.1007/s11199-020-01121-5
Samur, İ. (2025). Otizmli çocuk annelerinin manevi başa çıkma ve olumlu düşünme becerilerinin ebeveyn tükenmişliğine etkisi (Tez No. 922891) [Yüksek lisans tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Serçe, A., Diken, İ. H. ve Günden, U. O. (2023). COVID-19 pandemi sürecinde gelişimsel yetersizliği olan çocuğa sahip annelerin gereksinimleri, öz yeterlikleri ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(3), 1037–1057. https://doi.org/10.19171/uefad.1333189
Sevinç, İ. ve Babahanoğlu, R. (2016). Engelli çocuğa sahip ailelerin aile yükü değerlendirme durumlarının tükenmişlik düzeylerine etkisi: Konya örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 19(2), 109–121.
Sipahi, K. E. (2022). Mesleki tükenmişlik ve ebeveyn tükenmişliği arasındaki ilişkide ebeveyn yetkinliği ve evlilik uyumunun aracı rolünün incelenmesi (Tez No. 748663) [Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Şenses, N. G. (2025). Çalışan annelerin öz şefkat düzeyleri ile ebeveyn tükenmişliği ve mesleki tükenmişlik arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 923906) [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Teki, R. N. (2023). Otistik bozukluğu olan çocukların yemek zamanı davranışlarının ebeveyn tükenmişliği üzerine etkisi (Tez No. 781598) [Yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Tunç, Z. ve Özkardaş, O. (2020). The effect of perceived social support on anxiety and parental burnout in mothers with autistic children. Social Sciences Research Journal, 9(4), 247–253.
Tural, B. (2023). Çalışan annelerde eş desteği ile ebeveyn tükenmişliği arasındaki ilişkide iş-aile çatışmasının aracı rolü (Tez No. 798765) [Yüksek lisans tezi, İbn Haldun Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Türk, A., Bulut Uğurlu, N., Öztürk Turgut, E. ve Karaşahan, H. (2025). Çocuğunda zihinsel yetersizlik bulunan annelerde algılanan sosyal destek, bakım yükü ve tükenmişlik. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(2), 729–740. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1459614
Uysal, E. (2024). Okul öncesi dönemde çocuğu olan ana-babaların ebeveyn tükenmişliğinin öncülleri (Tez No. 869334) [Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Xu, X. (2024). How is parenting stress related to parental burnout among mothers? The mediating role of emotional exhaustion and lack of recovery time. Frontiers in Public Health, 12, Article 1431598. https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1431598
Yavuz, E. (2021). Covid-19 sürecinde otizm spektrum tanısı olan çocukların annelerinin depresyon, sağlık anksiyete ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi ve sağlıklı çocukların anneleri ile karşılaştırılması (Tez No. 765432) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yazgan Özcan, E. ve Ceylan, Ş. (2024). Baba tükenmişliği ve baba-çocuk etkileşimi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Sağlık ve Yaşam Bilimleri Dergisi, 6(3), 119–128. https://doi.org/10.33308/2687248X.202463347
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. bs.). Seçkin Yayıncılık.
Yıldırım, S. (2023). Okul öncesi dönemde çocuğu olan annelerde ebeveyn tükenmişliği öncüllerinin incelenmesi (Tez No. 812345) [Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yılmaz, E. ve Bahçalı, T. (2025). Özel gereksinimli çocuğu olan ailelerin yılmazlık, tükenmişlik ve umutsuzluk düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 64, 1424–1446. https://doi.org/10.53444/deubefd.1480521
Referanslar
Aktu, Y., Şahin, Y. ve Genç, H. (2025). Ebeveynlik pişmanlığı ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 67, 463–474. https://doi.org/10.30794/pausbed.1494631
Alpşar, E. (2025). Ergen ebeveyni olmak: Birlikte ebeveynlik, ebeveyn tükenmişliği ve algılanan eş desteği düzeylerinin incelenmesi (Tez No. 960983) [Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Altın, M. (2023). Okul çağında sağlıklı çocuğu olan annelerle okul çağında otizm spektrum bozukluğu ve mental retardasyon tanısı almış çocuğu olan annelerin ebeveyn yeterlilik, algılanan sosyal destek ve ebeveyn tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi (Tez No. 794567) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ardıç, A. ve Olçay, S. (2019). Anne-baba tükenmişlik ölçeğinin psikometrik özelliklerinin belirlenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 619–632. https://doi.org/10.17679/inuefd.531692
Ateş, S., Ögelman, H. G. ve Güven, D. (2022). Otizm spektrum bozukluğu tanısı almış çocukları olan annelerin tükenmişlik düzeylerinin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi. Premium E-Journal of Social Science, 6(19), 59–75. https://doi.org/10.37242/pejoss.2221
Aydın, A. (2022). İlkokul öğrencilerinin annelerinde COVID-19 kaygısı ve ebeveyn tükenmişliği arasındaki ilişki ve bu ilişkide sosyal medya kullanım biçimleri ile dijital duygu bulaşmasının rolü (Tez No. 838945) [Yüksek lisans tezi, Bursa Uludağ Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bayar, E. K. (2024). Bireylerin kaygı, mükemmeliyetçilik ve evlilik doyumu düzeylerinin ebeveyn tükenmişliğini yordaması (Tez No. 859452) [Yüksek lisans tezi, Maltepe Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bodur, T. (2021). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuğa sahip anneler ile sağlıklı çocukların annelerinin tükenmişlik düzeylerinin ve stresle başa çıkma modellerinin incelenmesi (Tez No. 675432) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bornstein, M. H. (2013). Parenting and child development: An integrative model. P. M. Miller (Ed.) içinde, Developmental science: An advanced textbook (7. bs., ss. 783–841). Psychology Press.
Bornstein, M. H. (Ed.). (2015). Handbook of parenting: Biology and ecology of parenting. Routledge.
Can, İ. A. (2024). Otizm spektrum bozukluğu tanılı çocuk ve ergenlerin hastalık şiddeti ile ebeveyn yaşam kalitesi, ebeveyn tükenmişliği ve ebeveyn depresyonu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 823456) [Tıpta uzmanlık tezi, Sağlık Bilimleri Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çakmak, S. ve Arıkan, G. (2024). Tükenmişlikten ebeveyn tükenmişliğine: Bakım vermek nasıl bir yük hâline gelir? Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 16(1), 139–158. https://doi.org/10.18863/pgy.1267097
Çaşka, A. (2024). Ebeveyn tükenmişliğinin yordayıcıları olarak eş desteği, stresle başa çıkma tutumları ve mükemmeliyetçilik (Tez No. 850037) [Yüksek lisans tezi, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çerkez, Y. ve Sorakın, Y. (2023). 0–18 yaş çocuğu olan ebeveynlerin pandemi döneminde tükenmişlik ve mükemmeliyetçilik düzeylerinin incelenmesi. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, 5(4), 322–331. https://doi.org/10.35365/ctjpp.23.4.04
Çok, R. (2025). Okul öncesi çocuklarda problemli medya kullanımı, ilişki kalitesi ve ebeveyn tükenmişliğine çocuk-ebeveyn müdahale programının etkisi (Tez No. 962891) [Doktora tezi, Çukurova Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dicle, S. (2024). Evden çalışmanın evlilik doyumu, ebeveyn tükenmişliği ve iyi oluş üzerine etkisi (Tez No. 876543) [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dinç, T. (2021). Ebeveyn tükenmişliği, ebeveyn stresi ve ilişkisel yılmazlığın sosyo-demografik değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 697365) [Yüksek lisans tezi, Ufuk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dizen, A. Ç. (2022). COVID-19 pandemi sürecinde evden çalışan annelerin psikolojik sıkıntıları, ebeveyn tükenmişlikleri ve ebeveyn tutumları ile annelerin çocuklarında algıladıkları ruhsal bozukluklar arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 786066) [Yüksek lisans tezi, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Guryan, J., Hurst, E. ve Kearney, M. (2008). Parental education and parental time with children. Journal of Economic Perspectives, 22(3), 23–46. https://doi.org/10.1257/jep.22.3.23
Güler, G., Bedel, A. ve Çelik, S. (2022). Özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerde tükenmişlik: Aile stresi, aile yaşam doyumu ve aile işlevselliğinin rolü. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(1), 274–292. https://doi.org/10.51460/baebd.1032785
Kahraman, A. B. ve Çelik, H. (2024). Lizozomal depo hastalıklarında ebeveynlerin tükenmişlik düzeyinin değerlendirilmesi: Tek merkez deneyimi. Mersin Üniversitesi Sağlık Bil. Dergisi, 17(1), 110–114.
Kalkışım, K. (2019). The relationship of children behavioral problems, parental burnout, emotion regulation strategies and mental health problems with each other (Tez No. 557932) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kılıç, K. M. (2025). Ebeveynlikte tükenmişlik ve öz şefkat. International Journal of Social Sciences, 9(38), 90–108. https://doi.org/10.52096/usbd.9.38.06
Kovar, B. (2022). Investigation of the effect of adapted DBT skills training on parental burnout, mental health, emotion regulation and mother–child relationship in working mothers with a child aged 3–6 (Tez No. 758933) [Yüksek lisans tezi, Bahçeşehir Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Kuzzu, F. N. (2024). Dezavantajlı ailelerde ebeveyn tükenmişliği ile çocuklarının psikolojik iyi oluşları arasındaki ilişki (Tez No. 890123) [Yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
LeVine, R. A. (1988). Human parental care: Universal goals, cultural strategies, individual behavior. R. A. LeVine, P. M. Miller ve M. M. West (Ed.) içinde, Parental behavior in diverse societies (ss. 3–12). Jossey-Bass.
Mikolajczak, M., Aunola, K., Sorkkila, M. ve Roskam, I. (2023). Fifteen years of parental burnout research: Systematic review and agenda. Current Directions in Psychological Science, 32(4), 276–283. https://doi.org/10.1177/09637214221142777
Mikolajczak, M., Raes, M.-E., Avalosse, H. ve Roskam, I. (2019). Parental burnout: What is it, and why does it matter? Clinical Psychological Science, 7(6), 1319–1329. https://doi.org/10.1177/2167702619858430
Nuri, C., Karabıyık, V. ve Akün, B. (2022). Çocuğu kaynaştırma sınıfına devam eden ebeveynlerin tükenmişlik düzeylerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi. Lefke Avrupa Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 122–137.
OECD. (2013). Fathers’ leave, fathers’ involvement and child development. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/5k4dlw9w6czq-en
Özülkü, E. ve Bağlama, B. (2022). Öğrenme güçlüğü tanısı almış çocuğa sahip ailelerde tükenmişlik ile umutsuzluk düzeyleri arasındaki ilişki. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 6(11), 39–57. https://doi.org/10.31461/ybpd.1114881
Parlak, Ü. (2021). Çalışan annelerde depresyon düzeyini yordamada evlilik uyumu, iş-aile çatışması ve ebeveyn tükenmişliğinin rolü (Tez No. 688064) [Yüksek lisans tezi, Işık Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Parlak, Ü. ve Karaköse, S. (2022). COVID-19 sürecinde evden çalışan annelerde depresyonu yordayan faktörler: İş-aile çatışması, evlilik uyumu ve ebeveyn tükenmişliği. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi, 7(2), 149–189. https://doi.org/10.21798/kadem.2022.56
Ramey, G. ve Ramey, V. A. (2009). The rug rat race (NBER Working Paper No. 15284). National Bureau of Economic Research. https://doi.org/10.3386/w15284
Ren, X., He, L., Zhang, C., Chen, S. ve Li, J. (2024). A systematic review of parental burnout and related factors among parents with at least one child. BMC Public Health, 24, Article 17829. https://doi.org/10.1186/s12889-024-17829-y
Roskam, I., Brianda, M.-E. ve Mikolajczak, M. (2018). A step forward in the conceptualization and measurement of parental burnout: The Parental Burnout Assessment (PBA). Frontiers in Psychology, 9, Article 758. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00758
Roskam, I. ve Mikolajczak, M. (2020). Gender differences in the nature, antecedents and consequences of parental burnout. Sex Roles, 83, 485–498. https://doi.org/10.1007/s11199-020-01121-5
Samur, İ. (2025). Otizmli çocuk annelerinin manevi başa çıkma ve olumlu düşünme becerilerinin ebeveyn tükenmişliğine etkisi (Tez No. 922891) [Yüksek lisans tezi, Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Serçe, A., Diken, İ. H. ve Günden, U. O. (2023). COVID-19 pandemi sürecinde gelişimsel yetersizliği olan çocuğa sahip annelerin gereksinimleri, öz yeterlikleri ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36(3), 1037–1057. https://doi.org/10.19171/uefad.1333189
Sevinç, İ. ve Babahanoğlu, R. (2016). Engelli çocuğa sahip ailelerin aile yükü değerlendirme durumlarının tükenmişlik düzeylerine etkisi: Konya örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 19(2), 109–121.
Sipahi, K. E. (2022). Mesleki tükenmişlik ve ebeveyn tükenmişliği arasındaki ilişkide ebeveyn yetkinliği ve evlilik uyumunun aracı rolünün incelenmesi (Tez No. 748663) [Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Şenses, N. G. (2025). Çalışan annelerin öz şefkat düzeyleri ile ebeveyn tükenmişliği ve mesleki tükenmişlik arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez No. 923906) [Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Teki, R. N. (2023). Otistik bozukluğu olan çocukların yemek zamanı davranışlarının ebeveyn tükenmişliği üzerine etkisi (Tez No. 781598) [Yüksek lisans tezi, Pamukkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Tunç, Z. ve Özkardaş, O. (2020). The effect of perceived social support on anxiety and parental burnout in mothers with autistic children. Social Sciences Research Journal, 9(4), 247–253.
Tural, B. (2023). Çalışan annelerde eş desteği ile ebeveyn tükenmişliği arasındaki ilişkide iş-aile çatışmasının aracı rolü (Tez No. 798765) [Yüksek lisans tezi, İbn Haldun Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Türk, A., Bulut Uğurlu, N., Öztürk Turgut, E. ve Karaşahan, H. (2025). Çocuğunda zihinsel yetersizlik bulunan annelerde algılanan sosyal destek, bakım yükü ve tükenmişlik. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(2), 729–740. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.1459614
Uysal, E. (2024). Okul öncesi dönemde çocuğu olan ana-babaların ebeveyn tükenmişliğinin öncülleri (Tez No. 869334) [Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Xu, X. (2024). How is parenting stress related to parental burnout among mothers? The mediating role of emotional exhaustion and lack of recovery time. Frontiers in Public Health, 12, Article 1431598. https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1431598
Yavuz, E. (2021). Covid-19 sürecinde otizm spektrum tanısı olan çocukların annelerinin depresyon, sağlık anksiyete ve tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi ve sağlıklı çocukların anneleri ile karşılaştırılması (Tez No. 765432) [Yüksek lisans tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yazgan Özcan, E. ve Ceylan, Ş. (2024). Baba tükenmişliği ve baba-çocuk etkileşimi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Sağlık ve Yaşam Bilimleri Dergisi, 6(3), 119–128. https://doi.org/10.33308/2687248X.202463347
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. bs.). Seçkin Yayıncılık.
Yıldırım, S. (2023). Okul öncesi dönemde çocuğu olan annelerde ebeveyn tükenmişliği öncüllerinin incelenmesi (Tez No. 812345) [Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yılmaz, E. ve Bahçalı, T. (2025). Özel gereksinimli çocuğu olan ailelerin yılmazlık, tükenmişlik ve umutsuzluk düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 64, 1424–1446. https://doi.org/10.53444/deubefd.1480521
