Fiziksel Aktivite ve Obezite

Aksoydan, E., & Çakır, N. (2011). Adölesanların beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite düzeyleri ve vücut kitle indekslerinin değerlendirilmesi. Gülhane Tıp Dergisi, 53, 264–270.

Altan, F. (2016). Sporun toplumda yaygınlaşmasında üniversitelerin katkısı ve öğrencilerin fiziksel aktivite durumlarının incelenmesi (Sakarya Üniversitesi örneği) (Master’s thesis, Sakarya Üniversitesi).

Altunkaynak, B. Z., & Özbek, E. (2006). Obezite: nedenleri ve tedavi seçenekleri. Van Tıp Dergisi, 13(4), 138–142.

Can, S. (2019). Fiziksel aktivite ölçümü: Objektif ve sübjektif yöntemler. Spor Hekimliği Dergisi, 54(4), 296–307.

Can, S., Arslan, E., & Ersöz, G. (2014). Güncel bakış açısı ile fiziksel aktivite. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 1–10.

Çolak, M. (2007). Yatılı olan ve yatılı olmayan öğrencilerin vücut kompozisyonlarının değerlendirilmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 183–194.

Dinç, Z. F., Sevimli, D., & Uluöz, E. (2011). Ailelerin Çocuklarını Spor ve Fiziksel Aktiviteye Yönlendirmelerine İlişkin Görüşleri. Sport Sciences, 6(2), 93-102.

Duman, B. S., Kayhan, F. E., & Sesal, C. (2009). Obezite genetiği. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences, 29(2), 520–525.

Erbaba, H., & Şahin, S. (2017). Adolesan kızlarda obezite ve obezitenin neden olduğu sorunlar. Archives of Pediatrics, 2(1), 16–21.

Gedik, O. (2003). Obezite ve çevresel faktörler. Turkish Journal of Endocrinology and Metabolism, 2(1), 1–4.

Kıral, N. S., & Temur, C. S. (2023). Özel gereksinimli bireylerde fiziksel aktivite ve sporun yaşam kalitesine etkisi: Sistematik Bir Derleme. Türkiye Sağlık Araştırmaları Dergisi, 4(3), 70-84.

Krause, D., & Thörnig, P. (2018). JURECA: Modular supercomputer at Jülich Supercomputing Centre. Journal of Large-Scale Research Facilities, 4, A132–A132.

Kurt, A. K. (2019). Birinci basamakta obezite yönetimi. Klinik Tıp Aile Hekimliği, 11(2), 55–60.

Lohman, T. G. (1987). The use of skinfold to estimate body fatness on children and youth. Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 58(9), 98–103.

Murnan, J., Price, J.H., Telljohann, S.K., Dake, J.A., and Boardley, D., (2006). Parents' perceptions of curricular issues affecting children's weight in elementary schools. J Sch Health.;76(10) p:502-11.

Neumark-Sztainer, D., Croll, J., Story, M., Hannan, P. J., French, S. A., & Perry, C. (2002). Ethnic/racial differences in weight-related concerns and behaviors among adolescent girls and boys: Findings from Project EAT. Journal of Psychosomatic Research, 53(5), 963–974.

Öztürk, F., Zülkadiroğlu, Z., İnce, G., & Şahin, M. (1999). Yerel günlük gazetelerde sporun yer alışı. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 1-10.

Sacher, P.M., Kolotourou, M., Chadwick, P.M., Cole, T.J., Lawson, M.S., Lucas, A., and Singhal, A., (2010). Randomized controlled trial of the MEND program: a family-based community intervention for childhood obesity. Obesity (Silver Spring).18 (1) p:62-8.

Satman, İ. (2016). Türkiye’de obezite sorunu. Turkiye Klinikleri J Gastroenterohepatol–Special Topics, 9(2), 1–11.

Satman, İ. (2024). Dünyada ve Türkiye’de pre-obezite ve obezite epidemiyolojisi.

Saygın, Ö., & Ceylan, H. İ. (2017). A comparison of body mass index and daily step numbers of secondary school and high school students according to age and gender. International Journal of Sport Exercise and Training Sciences (IJSETS), 3(4), 142–152.

Temur, C. S. (2025). The relationship between injury-related anxiety and participation motivation: Insights from athletes across competitive levels. Pakistan Journal of Medical Sciences, 41(6), 1770.

Şahin, M., Şahin, U., & Calapoğlu, M. (2023). Obezitenin genetiği. Medical Journal of Süleyman Demirel University, 30(4), 754–762.

TFAR. (2014). Türkiye fiziksel aktivite rehberi. Sağlık Bakanlığı – Türkiye Obezite ile Mücadele ve Kontrol Programı (2010–2014).

Türkarslan, B., & Deliceoğlu, G. (2024). Spor yapan çocuklarda adımlama frekansının yaş ve cinsiyete göre incelenmesi: Kesitsel araştırma. Türkiye Klinikleri Spor Bilimleri Dergisi, 16(1).

Tsai, E.H. & Fung, L., (2009).Parents experiences and decisions on inclusive sport participation of their children with intellectual disabilities. Adapt Phys Activ Q. Apr;26(2)p:151-71.

Uluöz, E., Yılmaz, C. Y., & Dinç, Z. F. (2017). Farklı fakültelerde görev yapan akademisyenlerin fiziksel aktiviteye katılım durumlarının incelenmesi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(Special Issue 2), 326-336.

Vidgen, H. A., & Gallegos, D. (2014). Defining food literacy and its components. Appetite, 76, 50–59.

World Health Organization. (2024, June 26). WHO action plan. https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/physical-activity

Yavuz, A., & Sineren, M. A. (2024). Sportif rekreasyonda yeni nesil uygulama ve teknolojiler. Sporda İnovasyon ve Yeni Nesil Teknolojiler, 89.

Yıldız, Z. (2023). 50 yaş üstü bireylerde fazla kilonun yürüyüş enerjisi ve parametrelerine etkisi.

Zoellner, L. A., Bedard-Gilligan, M. A., Jun, J. J., Marks, L. H., & Garcia, N. M. (2013). The evolving construct of posttraumatic stress disorder (PTSD): DSM-5 criteria changes and legal implications. Psychological Injury and Law, 6(4), 277–289.

Zülkadiroğlu(Dinç), Z. F., Budak, D. B., & Kozanoğlu, E. (2007). Yetkinlik beklentisinin spor ve fiziksel aktivitedeki önemi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 9-15.