Artvin Yöresindeki Hemşin Horonlarının Müziksel ve Ritimsel Özellikleri Üzerine Bir İnceleme

  Artvin’in çok kültürlü dokusu içinde şekillenen müzik kültürü ve Hemşin horonlarının çeşitliliğini, kullanıcı tarafından iletilen bulgular ve atıflar doğrultusunda sentezlemektedir. Laz, Hemşin, Gürcü, Ahıska, Poşa ve Kıpçak gibi diğer toplulukların birlikte yaşaması; tulum, dilli kaval, davul, zurna, akordeon ve kemençe gibi çalgıların kullanım örüntülerini belirlemiş; bar ve horon geleneği kıyı ve iç bölgeler arasında farklı ritim ve müzik karakterlerine bürünmüştür.  Hemşin horonlarında Kaval, zurna, tulum ve davulun özellikleri ile icra bağlamlarını özetlemekte; Hopa, Kemalpaşa, Borçka, Ardanuç ve Şavşat özelinde ritim-ölçü (2/4, 4/4, 5/4, 7/16), makam (Segâh, Bûselik, Hüseynî, Karcığar, Uşşak) ve tempo (♩=120–145) parametrelerinin değişkenliğini göstermektedir. Alan gözlemleri, düğün, yayla şenliği ve festivallerde geleneksel dijital eşlik pratiklerinin (davul-zurna, tulum, org ritimleri) birlikte var olduğunu göstermektedir. Hopa–Kemalpaşa, Bilbilan ve Sahara yaylaları üzerinden kültürel yayılma, repertuvar ve icra alışkanlıklarını dolaşıma sokmaktadır. Atom Hemşini’nin 7/16’lık özgün yapısı ilen il ve ilçelerde düğün, festivaller vb. çekilip sahne bağlamlarında yaşaması dikkat çekmektedir. Sonuçta Hemşin horonları, Artvin’in kültürleşme süreçlerini, topluluklar arası etkileşimi ve yerel kimliğin sürekliliğini görünür kılan bir uygulama olarak belirginleşir.