Sağlık İşletmelerinde Dijital Dönüşümün Sürdürülebilirlik Stratejilerine Entegrasyonu: Borsa İstanbul Üzerine Nitel Bir Araştırma
Özet
Bu çalışma, Borsa İstanbul’da (BIST) işlem gören dört hastane işletmecisinin (MLP Care, Lokman Hekim, Nasmed ve TAPDİ Oksijen) 2022–2024 yılları arasında yayımladıkları faaliyet ve sürdürülebilirlik raporlarını inceleyerek, dijital dönüşüm (DT) süreçlerinin kurumsal sürdürülebilirlik stratejileriyle ne ölçüde ve nasıl bütünleştirildiğini analiz etmektedir. Sağlık sektöründe dijitalleşme uygulamaları sıkça tartışılsa da, bu dönüşümün sürdürülebilirlik stratejileriyle ilişkisini sistematik, uzunlamasına (longitudinal) ve nitel bir analizle inceleyen çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu nedenle araştırma hem teorik hem de sektörel olarak önemli bir boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır.
Araştırmada nitel içerik analizi yöntemi kullanılmış; dört şirketin üçer yıllık faaliyet ve sürdürülebilirlik/entegre raporlarından oluşan toplam 19 doküman sistematik biçimde incelenmiştir. Kodlama süreci, dijital dönüşüm (teknoloji yatırımları, dijital hizmetler, süreç otomasyonu) ve sürdürülebilirlik (çevresel, sosyal ve yönetişim) başlıkları altında yapılandırılmıştır. Dijitalleşme ve sürdürülebilirlik arasındaki entegrasyonun tespiti, iki kategoriye ait anahtar kelimelerin aynı stratejik bağlam, uygulama veya hedef cümlelerinde eş zamanlı yer almasıyla yapılmıştır. Çalışma, bu yönüyle Türkiye’de sağlık işletmelerinin raporlama pratiklerinden türetilen özgün bir stratejik entegrasyon değerlendirmesi sunmaktadır.
Bulgular, şirketler arasında belirgin bir "entegrasyon hiyerarşisi" olduğunu göstermektedir. En güçlü entegrasyon, ölçek, finansal kapasite ve kurumsal olgunluk açısından sektörde öne çıkan MLP Care’de gözlenmiştir. Şirket, dijitalleşmeyi yalnızca operasyonel verimlilik sağlayan bir araç olarak değil, aynı zamanda sürdürülebilirliğin çevresel, sosyal ve yönetişim boyutlarını destekleyen stratejik bir kaldıraç olarak konumlandırmaktadır. GES projeleri, yeşil tahvil ihraç kararı, yapay zekâ destekli klinik karar algoritmaları, tele-tıp altyapısı ve bankosuz hastanecilik modeli; MLP Care’in dijitalleşmeyi kurumsal sürdürülebilirlik çerçevesine en geniş anlamıyla entegre ettiğini göstermektedir. Şirketin 2024 yılında TSRS uyumlu entegre rapor yayımlaması ve BIST Sürdürülebilirlik Endeksi'ne giren ilk sağlık hizmeti sağlayıcısı olması, bu kurumsallaşma düzeyinin somut göstergeleridir.
Lokman Hekim ve Nasmed ise daha orta düzeyde bir entegrasyon sergilemektedir. Lokman Hekim’de dijitalleşme, daha çok hizmet erişimini artırma, sağlık turizmi süreçlerini güçlendirme ve enerji verimliliği sağlamaya yönelik uygulamalar üzerinden sürdürülebilirlikle kesişmektedir. HYSET platformu, dijitalleşmenin sosyal sürdürülebilirlik boyutuna dolaylı katkı sunarken; GES yatırım kararı çevresel sürdürülebilirliğin dijital izleme ve verimlilik stratejileriyle uyumlu hâle geldiğini göstermektedir. Nasmed’de ise sürdürülebilirlik entegrasyonunun temel belirleyicisi regülasyondur. Şirketin TSRS kapsamına girmesi, Kapsam 1–2–3 emisyon envanterlerine yönelik hazırlıkları ve Net Sıfır Yol Haritası oluşturma planları, düzenleyici baskının entegrasyonu hızlandıran bir dışsal motivasyon olduğunu göstermektedir.
TAPDİ Oksijen (Tınaztepe) dijitalleşmeyi daha çok klinik inovasyon eksenli (robotik cerrahi, YZ destekli erken tanı) uygulamalar üzerinden benimsemekte olup, bu yönüyle sosyal ve ekonomik sürdürülebilirliğe dolaylı katkılar sunmaktadır. Ancak şirketin çevresel göstergeleri henüz kurumsal raporlama standardına kavuşmadığından, dijitalleşme–sürdürülebilirlik entegrasyonunun kurumsallaşma düzeyi diğer şirketlere kıyasla daha sınırlıdır.
Genel olarak bulgular, dijital dönüşümün en güçlü entegrasyonunun Sosyal Sürdürülebilirlik (hasta güvenliği, kalite, erişilebilirlik) alanında gerçekleştiğini; çevresel entegrasyonun daha çok enerji verimliliği, karbon azaltımı ve dijitalleşme temelli kaynak yönetimi projelerine dayandığını; yönetişim entegrasyonunun ise veri güvenliği, ISO 27001 uygulamaları, dijital raporlama ve şeffaflık süreçleri üzerinden şekillendiğini göstermektedir.
Bu yönleriyle çalışma, Türkiye sağlık sektöründe dijitalleşme–sürdürülebilirlik ilişkisinin çok boyutlu, ölçek ve motivasyon temelli bir entegrasyon yapısına sahip olduğunu ortaya koymakta ve literatüre niteliksel bir stratejik analiz katkısı sunmaktadır.
Referanslar
Alparslan, E., Gençtürk, M., & Özgülbaş, N. (2015). Hastanelerde finansal performans analizine ilişkin bir değerlendirme. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 2(3), 115–128.
Brandão, M., Mamede, H. S., & Gonçalves, R. (2018). Blockchain in health: A framework for data sharing. Procedia Computer Science, 138, 13–20.
Çankaya, F. (2020). İşletme sermayesi yönetiminin kârlılık üzerindeki etkisi: Borsa İstanbul sağlık firmaları üzerine bir inceleme. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 22(4), 745–762.
Çil Koçyiğit, S., & Kocakoç, İ. D. (2019). Kamu ve özel hastanelerde finansal performans karşılaştırması. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 22(1), 93–112.
Dayı, F. (2024). Borsa İstanbul sağlık sektörü finansal performans analizi. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 102, 55–78.
Eccles, R. G., Ioannou, I., & Serafeim, G. (2014). The impact of corporate sustainability on organizational processes and performance. Management Science, 60(11), 2835–2857.
Elkington, J. (1997). Cannibals with forks: The triple bottom line of 21st century business. Capstone.
Furukawa, M. F., Patel, V., Charles, D., Swain, M., & Mostashari, F. (2013). Hospital electronic health record adoption and use: The role of financial incentives. Health Affairs, 32(8), 1355–1363.
Gandomi, A., & Haider, M. (2015). Beyond the hype: Big data concepts, methods, and analytics. International Journal of Information Management, 35(2), 137–144.
Gider, Ö. (2011). Türkiye’de özel ve kamu hastanelerinin performansının karşılaştırılması. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 14(2), 265–288.
Hameed, W. U., Naha, R., & Hameed, R. (2024). Digital transformation and sustainable health outcomes: A systematic review. Journal of Digital Health Research, 3(1), 22–45.
Işıkçelik, E., Durur, G., & Günaltay, S. (2021). Hastanelerde dijital sağlık uygulamalarının hizmet kalitesine etkisi. Sağlık Yönetimi Dergisi, 5(2), 144–159.
Işıkçelik, E., Turgut, M., & Ağırbaş, İ. (2022). Dijitalleşme düzeyi ve hasta memnuniyeti ilişkisi: Bir üniversite hastanesi örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 25(3), 487–504.
Kahraman, R. (2024). BIST sağlık şirketlerinde risk ve getiri analizi: CAPM yaklaşımı. Muhasebe ve Finansman Dergisi, 103, 21–39.
Khan, Z., & Vorley, T. (2017). Big data text analytics in organizational and policy research. Policy and Internet, 9(3), 284–304.
Kurtlar, M. (2023). Sağlık sektöründe dijitalleşme ve veri yönetimi üzerine bir değerlendirme. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 10(1), 55–67.
Porter, M. E., & Kramer, M. R. (2011). Creating shared value. Harvard Business Review, 89(1–2), 62–77.
Rocha, Á., & Freixo, J. (2015). Information technology in hospitals: A manager’s perspective. Procedia Computer Science, 64, 109–117.
Sepetis, A., Rizos, A., Pierrakos, G., & Schallmo, D. (2022). Digital transformation and sustainable financing in healthcare systems. International Journal of Health Planning and Management, 37(4), 1945–1962.
Yang, T., Huang, C., Li, X., Liu, S., & Hu, Y. (2016). Digital transformation in healthcare: A review and research agenda. Health Informatics Journal, 22(4), 789–802.