Türkiye’de Spor Kulüplerinin Yapılanması, Yönetimi ve Dönüşümü (1923–2025)

Adatepe, E., Gelen, N. ve Çiftçi, S. (2020). Türk Spor Yönetim Yapısının (Merkez ve Taşra) 1938’den Günümüze İncelenmesi. FOCUSS Spor Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 1(2), 18-45.

Akça, A. and Özer, Ö. (2016). Sports policy of Turkey in development plans. International Journal of Science Culture and Sport, 4(1), 501–513.

Akdeniz, L. (2025). Sporda dijitalleşme üzerine bir analiz. İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(4), 441–461.

Akgöl, O. (2019). Spor endüstrisi ve dijitalleşme: Türkiye’deki espor yapılanması üzerine bir ince- leme. Trt Akademi, 4(8), 206-224.

Akın, K. (2021). Türk Sporunun Uluslararası Başarısına Etki Eden Politik Faktörlerin İncelenmesi.

(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Ankara.

Akın, Y. (2005). Ana hatları ile Cumhuriyet döneminde beden terbiyesi ve spor politikaları. Top- lum ve Bilim, 103, 53-92.

Akkaya, C. (2009). Spor ve Medya: Medyanın Futbolu Kitle Kültürü Haline Getirmesi. (Yayınlanma- mış Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi, Antalya.

Akkaya, G. (2024). Spor Kurumu Ekseninde Sporda İyi Yönetim İlkelerinin İncelenmesi. (Yayımlan- mamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Akoğlu, H. E. ve Mutlu, T. O. (2018). Sporun kamu diplomasisi açısından Türkiye’nin imajına etkisi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(2), 277–295. https://doi.org/10.33459/ cbubesbd.461184

Aktaş, M. K. ve Cengiz, C. (2018). Endüstriyel Futbolda Değişen Taraftar Kimliği ve Gözetim: Passolig Uygulamasının Etkileri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(11), 155- 168.

Akoğlu, H. E., Özbey, Ö. ve Polat, E. (2019). Olimpiyatlara aday olan şehirlerin adaylık süreçlerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi (2020 Olimpiyatları örneği). OPUS Uluslararası Top- lum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 2121–2148. https://doi.org/10.26466/opus.610613

Aksoy, N. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde dünya’da ve Türkiye’de yapılan spor organizasyonla- rının (açık ve kapalı spor organizasyonları örnekleri ile) genel değerlendirilmesi. (Yayınlanma- mış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi, İstanbul.

Akşar, T. (2005). Endüstriyel futbol. İstanbul: Literatür Yayıncılık.

Akşar, T. (2011, Nisan 25). Parasal gelirimiz artıyor, sportif performansımız düşüyor! futbolekono- mi.com. Erişim adresi: https://www.dunya.com/kose-yazisi/futbolumuzda-gelir-artiyor-spor- tif-basari-dusuyor/9706?utm_source=chatgpt.com

Akyel, Y. (2011). Örgütsel vatandaşlık ve duygusal zekâ arasındaki ilişkinin incelenmesi: Spor yönetiminde GSGM ve özerk spor federasyonları örneği. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Alev, A., Alemdar, U., Alemdar, B., Yaman, S. ve Sığırtmaç, Y. (2021). Türk Spor Yönetiminin Dün- den Bugüne Yapısal Analizi: Yeni Kamu Yönetimi ve Yönetim Yaklaşımları Açısından Bir De- ğerlendirme. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 23(2), 103-124.

Altun, M. ve Koçak, S. (2016). Türkiye’nin sportif başarı açısından değerlendirilmesi: Bakü Avrupa Oyunları örneği. Spor Bilimleri Dergisi, 26(3), 114–128. https://doi.org/10.17644/sbd.237583 Anşin, E. ve Şentürk, E. (2020). Spor kulüplerinin kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetlerinin ku- lüp imajı ve marka imajına etkisi: Beşiktaş taraftarı üzerine ampirik bir araştırma. Afyon Ko-

catepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(3), 772–789.

Arda, Ü., Kaya, R. ve Çakır, V. O. (2021). Serbest zaman etkinliği olarak dijital oyunlar ve toplum- sal cinsiyet. OPUS International Journal of Society Researches, 17(38), 5791-5818.

As, E. (2016). İktidar-Spor Kurumları İlişkileri Bağlamında İki Dünya Savaşı Arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin Katıldığı Olimpiyatlar (1924 Paris, 1928 Amsterdam, 1936 Berlin). Journal of Modern Turkish History Studies/Cumhuriyet Tarihi Araştırmaları Dergisi (CTAD), 12(24).

Aslaner, A. G. (2019). Postmodern Dönemde Türkiye’de Futbol Endüstrisi ve Taraftar Profilleri. Ada- na: Akademisyen Kitabevi.

Atasoy, B. ve Kuter, F. Ö. (2005). Küreselleşme ve spor. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(1), 11-22.

Aydın, M., Ceyhan, Ç. ve Hatipoğlu-Aydın, D. (2008). Endüstriyel futbol çağında “taraftarlık”.

İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (26).

Aydın, A. D., Demir, H. ve Yetim, A. (2007). Türk Spor Politikalarında Öngörülen Hedeflerin Ger- çekleşme Düzeylerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma GSGM Örneği. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(2), 87-96.

Aydın, E., Temel, A. ve Kangalgil, M. (2022). Geçmişten günümüze ortaöğretim beden eğitimi ve spor dersi öğretim programlarının incelenmesi. Journal of Global Sport and Education Rese- arch, 5(1), 99-117.

Ayvaz, Z. (2022). Erken Cumhuriyet Türkiyesinde Uygulanan Öjenik Politikaların Spora Yansıma- sı: Beden Terbiyesi Kanunu Üzerine Bir İnceleme. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(1), 174-196.

Balcı, V., Gök, Y., & Akoğlu, H. E. (2018). Türkiye’nin ulusal gençlik ve spor politikalarının, sür- dürülebilirliğin sosyal boyutuyla incelenmesi. Journal of Sport Sciences Research, 3(1), 9-22.

Bilgin, D. ve Özçil, İ. E. (2022). Covıd-19 Pandemisinin Spor Sektörüne Etkisi. GAB Akademi, 2(3), 43-55.

Bölükbaşı, E. (2006). Profesyonel futbol kulüplerinde marka değeri kavramı ve marka çağrışımları- nın önemi, bir uygulama. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstan- bul.

Batmaz, H. Ç., Zirek, O. ve Karadağ, M. (2015). Tedarik Zinciri ve Lojistik Faaliyetlerinin Türk Spor Endüstrisinde Uygulanması. Uluslararası Hakemli Ekonomi Yönetimi Araştırmaları Der- gisi, s. 4, 248-265.

Candan, N. and Bağırgan, T. (2010). From Turkish Hearth to Community Centers: Early-Period Hıstory of Sport In Turkey. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 15(3), 17-32. Canşen, E. (2015). TürkiyeCumhuriyetinin Spor Politikaları. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler

Dergisi, 17(1), 33-48.

Cengiz, R. (2023). Spor Sosyolojisi-Spor Üzerine Sosyolojik Bir Yaklaşım. Nobel Akademik Ya- yıncılık.

Ceylan, L., Uzun, R. N., Gül, O., Gül, M. ve Çebi, M. (2020). Türk Spor Politikasının Tarihsel Geli- şimi: Devlet ve Spor. Ankara: Gece Yayınevi.

Çoknaz, D., Sönmezoğlu, U., Eskicioğlu, E., & Pehlivan, K. (2016). Corporate social responsibility and sports clubs: A case from Turkey. International Journal of Sport Management, Recreation & Tourism, 22, 26–43.

Çolakoğlu, T. ve Erturan, E. E. (2009). Spor federasyonlarının özerkleşmeleri ve hukuksal boyu- tunda spor hukuku gereksinimleri. Electronic Journal of Social Sciences, 8(27), 323–335.

Çolakoğlu, T., Solmaz, S. ve Kaya, O. (2016). Milletvekillerinin Türk Spor Yönetimi ve Sporun Güncel Durumuna İlişkin Görüş ve Önerileri. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim- leri Dergisi, 10(2).

Dayı, F. ve Çilesiz, A. (2020). Futbol Kulüplerinde Borç Yönetimi. Sporda Finansal, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar. Ankara: Nobel Yayınları.

Dayı, F. and Mousa, İ. R. A. (2025). Financial sustainability of football clubs: An evaluation of de- bts of four major clubs in Türkiye. Journal of the Human and Social Science Researches, 14(2), 807–824.

Demir, F. (2005). Futbol olgusu ve futbolda asayiş yönetimi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Ankara Üniversitesi, Ankara.

Demirhan, A., Özel, A., & Aslankılıç, M. (2024). Kalkınma planları çerçevesinde Türkiye’de spor politikalarının evrimi. Sportif Bakış, 11(3), 343–360.

Devecioğlu, S. (2008). Türkiye’de Futbolun Kurumlaşması. Gazi Üniversitesi, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Sayı 26, s.373-396.

Devecioğlu, S. ve Çoban, B. (2003). Türkiye Futbol Federasyonu’nun Özerkliği. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(3), 49-58.

Devecioğlu, S., Çoban, B., Karakaya, Y. E., Karataş, Ö. (2012). Türkiye’de spor kulüplerinin şirketleşmeye yönelimlerinin değerlendirilmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilim- leri Dergisi, 10(2), 35-42.

Din, M. C. (2018). Halkevlerinin Türk Sporunun Gelişimindeki Yeri ve Önemi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.

Doğan, M. D. (2019). Türkiye’de Futbol Takımı Taraftar Gruplarında Kitlesel Söylem. Kültür Araştırmaları Dergisi, 1(2), 233-242.

Dokuyucu, A. (2024). Dijitalleşen Dünya Çerçevesinde; Spor ve Sosyal Medya Bileşenleri. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 10(5): 649-653.

Doğar, Y. (1994). Türk spor yönetiminde ademimerkezileşme eğilimleri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Ekenci, G. ve Serarslan, M. Z. (1997). Gelişim Aşamaları Bakımcıdan Türk Spor Teşkilatı ve De- ğerlendirmesi. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 2(3), 72-81.

Erdoğdu, G. (2021). Türk Spor Yönetiminde Özerlik Olgusu: Spor Federasyonları. Uluslararası Beden Eğitimi Spor ve Teknolojileri Dergisi, 2(1), 39-51.

Ergen, Y. ve Aydeniz, H. (2020). Yeni toplumsal hareketler ve yeni medya ilişkisi ekseninde fut- bol taraftar gruplarının siyasal mobilizasyonu. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF E-Dergi), 5(1), 88-109.

Ergin, O. N. (1977). Türk Maarif Tarihi. İstanbul: Eser Matbaası.

Eroğlu, S. Y., Karakuş, S. ve Işık, U. (2016). Türk Spor Politikalarında Güncel Sorunların İncelen- mesi. The Journal of Turk-Islam World Social Studies, Yıl: 3, Sayı: 9, s. 186-201.

Erturan Öğüt, E. ve Şahin, M. Y. (2017). Amatör spor kulüplerinin sorunları: Açımlayıcı bir araştır- ma. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 28(2), 101–120. https://doi.org/10.17644/sbd.356710 Esendal, N. (2014). Spor Hukuku Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Uygulamasının Türk Hukuku ve Cas Kuralları Açısından Karşılaştırılması. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 4(1), 149-174.

Evren, C. (2007). Türkiye’de futbolun bir kitle sporu olarak endüstrileşmesinde ana akım medyanın ideoljik tutumunun irdelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Evren, C. (2022). Politics of football debt and Financial Fair Play in Turkey. In Routledge Handbook of Sport in the Middle East. Routledge.

Fırat, B. F. ve Tanyeri, Y. (2022). Türkiye’de Spor Kulüplerin Yasal Dayanağı (1896-2022). SPOR- METRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(4), 41-55.

Fişek, K. (1980). Spor yönetimi. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, Ankara, 47. Fişek, K. (1998). Devlet Politikası ve Toplumsal Yapısıyla İlişkileri Açısından Dünya’da ve Türkiye’de

Spor Yönetimi. Ankara: Bağırgan Yayınevi.

Gençlik ve Spor Bakanlığı. (2011). Tarihçe. https://gsb.gov.tr/tr/sayfa/3164-tarihce

Gerçek Gündem. (2021, Temmuz 14). Futbolda bildiri krizi: TFF’den Kulüpler Birliği’ne sert yanıt. https://www.gercekgundem.com/spor/287174/futbolda-bildiri-krizi-tffden-kulupler-birligi- ne-sert-yanit.

Gökduman, Ç. ve Demir, F. (2019). Gençlik ve Spor Bakanlığı’nın Tarihsel Süreç İçerisindeki Deği- şim Evreleri: İnceleme. Iğdır Üniversitesi, Spor Bilimleri Dergisi, Cilt:2, Sayı:1,27-35.

Göksel, A. G. (2020). Koronavirüs (Covid-19) Salgınının Spor Organizasyonlarına Etkisi ve Spor- da Normalleşme Süreci. Electronic Turkish Studies, 15(4).

Göksel, A. ve Serarslan, M. (2015). Public relations in sports clubs: New media as a strategic corpo- rate communication instrument. International Journal of Physical Education, Sports and He- alth, 2(2), 111–117.

Göksu, M. (2019). Türkiye’nin ülke markasının inşası sürecinde kamu diplomasisi ekseninde spo- run rolü. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(2), 393–404.

Güler, L. ve Demir, V. (1995). Spor ve medya ilişkisi ve Türkiye’de spor medyası. Marmara İletişim Dergisi, 9(9), 285-306.

Gültekin, G. Ş. ve Kaçay, Z. (2024). Dijital Çağda Spor Taraftarlığı: Dijital Dönüşümün Etkileri.

Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(3), 34-52.

Günakan, A. ve Ataçocuğu, M. Ş. (2021). Amatör Spor Dallarında Yönetimsel ve Ekonomik So- runlar: Atletizm Örneği. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(1), 55–85.

Günar, B. B. ve Cerrahoğlu, N. (2018). Türk Futbolunda Taşlar Yerinden Oynuyor: Elektronik Bilet Uygulaması. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 46-58.

Güngör, A. (2014). Futbol endüstrisinde sportif başarı ile finansal performans arasındaki ilişkinin analizi ve Türkiye uygulaması. Sosyal Bilimler Dergisi, (1), 16-36.

Güngör, F. D. (2017). Türkiye’de Modern Sporların Maraşlaştırılması. (Yayımlanmamış Yüksek Li- sans Tezi). Kadir Has Üniversitesi, İstanbul.

Güreş, T. (2006). Futbol Ekonomisinde Naklen Yayın Gelirlerinin Bölüşümünün Analizi. (Yayımlan- mamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.

Gürten, K. ve Erenel, S. E. (2012). Lex sportiva: spor hukukunun küreselliği. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 3(1), 295-316.

Güven, Ö. ve Yıldız, M. (2024). 1968 Mexico City Yaz Olimpiyat Oyunları’nda Türk Sporcularının Başarıları. Ankara: Akademisyen Kitapevi.

Haşim, M. (2024). Yıkıcı Doğal Afetler Sonrası Spor Aracılığıyla Toplum Direncinin Artırılması Mümkün Müdür? Fonksiyonalist Teori Kapsamında Bir Değerlendirme. Spor & Bilim, 2024- II, 143.

Hatipoğlu-Aydın, D. ve Aydın, M. B. (2019). Güvenlik, Piyasa ve Hukuksallaşma: 6222 Sayılı Yasa Üzerine Sosyolojik Bir Değerlendirme. Mülkiye Dergisi 43(4), 731-758.

Irak, D. (2015). Sporun Burjuvalaşması. Oyunun Ötesinde Spor Sosyolojisi çalışmaları. Oyunun Ötesinde: Spor Sosyolojisi Çalışmaları (pp. 289-302). İstanbul: Nota Bene.

Işıkgöz, E. ve Taşkıran, Y. (2015). AB’ye üyelik sürecinde Türk spor yönetiminde desantralizasyon.

Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(1), 6-23.

İlbasan, R. (2024). Pandemi sürecinde Borsa İstanbul’da işlem gören spor kulüplerinin finansal performanslarının topsis yöntemiyle değerlendirilmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

İlhan, E. ve Aydoğdu, A. G. (2020). 1980 ve Sonrası Ankara Spor Basını Üzerine Bir Çalışma. Tür- kiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 26(2), 319-338.

İmamoğlu, A. F. (2002). Türkiye’de Sporun Yönetsel Yapısı İçinde Spor Federasyonları. Gazi Be- den Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(2), 3-10.

İmamoğlu, A. F. (2011). Sport Federations In The Managerial Structure Of Sport In Turkey. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 16(2), 3-10

İmamoğlu, A. F., Karaoğlu, E. ve Erturan, E. E. (2007). Structural Characterıstıcs And Basıc Prob- lems Of The Sport Clubs In Turkey. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 12(3), 35-61.

İnce, M. (2016). Spor ile siyasetin ilişkisi üzerine bir analiz. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 456–464.

Kara, T. ve Aytekin, Ç. (2014). Kültür endüstrisi bağlamında aktif taraftar çağı: sosyal medyanın futbol kulübü/taraftar ilişkisine etkisi. In International Conference on Education and Social Sciences (pp. 3-5).

Kara, H. ve Necef-Yereli, A. (2022). Finansal Fair Play uygulamaları ve borsada işlem gören Türk futbol kulüplerinin piyasa değeri üzerindeki etkisi. IDUSOS Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 57 – 78.

Karataş, E. Ö., Savaş, B. Ç., & Karataş, Ö. (2021). Beden eğitimi, spor ve oyunun sosyalleşme üze- rine etkisi. Kafkas Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-16.

Karababa, B. ve Şeran, B. (2025). Futbola Yönetimsel Bakış. İzmir: duvar Yayınları.

Karakoç, Y. (2012). Hukuk-etik ilişkisi. Hukuka Felsefi ve Sosyolojik Bakışlar-V Sempozyumu, 13- 17.

Kaypak, Ş. (2013). Küreselleşme sürecinde kentlerin markalaşması ve “marka kentler”. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(1), 335–355.

Keleş, E. ve Adatepe, M. (2024). Spor kulüplerinin taraftarlar tarafından algılanan kurumsal sosyal sorumluluklarının incelenmesi. Uluslararası ANADOLU Sosyal Bilimler Dergisi, cilt 8, sayı 3. Kepoğlu, A. (2011). Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü taşra teşkilatı spor yöneticilerinin iş doyum- larının insan kaynakları yönetimi açısından incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).

Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Kesim, Ü. (2020). Bir spor bilimcinin Türkiye’de spor yönetiminin 1971–2017 dönemine tanıklığı.

FOCUSS Spor Yönetimi Araştırmaları Dergisi, 1(2), 1–17.

Kocamaz, S., Çolakoğlu, T. ve Erturan-Öğüt, E. E. (2013). Türk spor federasyonlarının özerklik sonrası değişimi. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 18(1-4), 7-26.

Korkmaz, S. (2021). Erken Cumhuriyet Döneminde Spor Tesis ve Alanları İle İşlevlerine Ankara Örneği Üzerinden Bakmak. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 93-108.

Kuyucu, S. B. (2008). Spor yönetimine medyanın etkisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mar- mara Üniversitesi, İstanbul.

Külcü, A. V. (2022). Yeni medya kanallarının spor pazarlamasındaki yeri: Sosyal medya ve dijital spor yayınlarının spor sponsorluklarına etkisi. Journal of Social and Humanities Sciences Re- search. vol: 8 issue: 58, pp: 1727-1732

Mavibaş, M. (2024). Spor Endüstrisinde Finansal Yapılar ve Stratejiler: Sürdürülebilirlik ve Ekono- mik Büyüme. In: Özbay, S. & Turan, M. & Seçkin Ağırbaş, İ. (eds.), Spor Yönetiminde Sürdü- rülebilirlik ve Nitel Araştırmalar. Gaziantep: Özgür Yayınları.

Menteş, A. C. (2017). Türkiye’nin Liberalleşme Sürecinde Spor Basınının Ekonomi Politiği ve Üç Büyük Futbol Kulübüne Yönelik Haberler Özelinde Spor Haberciliği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Metin, K. (2018). Taraftar-futbolcu etkileşimi bağlamında sosyal medyanın rolü ve önemi: Galatasa- ray Spor Kulübü örneği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul. Mumcu, H. E. ve Karakullukçu, Ö. F. (2019). Passolig uygulamasının futbol izleyicisi üzerine etki-

leri. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 46-57.

Murathan, F. ve Tekin, A. (2022). Geçmişten Günümüze Türk Spor Teşkilatlanması. Sporda Güncel Araştırmalar. Gece Kitaplığı, Ankara.

Münir, A.M., Ersöz G. (2023). Spor yönetiminde dijital dönüşüm. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, (INIJOSS), 12(2), 398-420.

Oyman M. ve Başbozkurt N. (2021). Taraftarlarda Sosyal Kimliğin Sosyal Medya Davranışlarına ve Sosyal Medya Kullanım Motivasyonlarına Etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(1), 125-140.

Öğüt, E. E. ve Şahin, M. Y. (2017). Amatör spor kulüplerinin sorunları: Açımlayıcı bir araştırma.

Spor Bilimleri Dergisi, 28(2), 49-68.

Öner, H. ve Cerrahoğlu, N. (2023). Sosyal Medyanın Futbol Taraftarları Üzerindeki Şiddet ve Fanatizme Etkisi. Lapseki Meslek Yüksekokulu Uygulamalı Araştırmalar Dergisi, 4(8), 16-27.

Öner, İ. ve Bingöl, Ş. (2025). Dijitalleşmenin Spor Yayıncılığına Etkisi. Kafkas Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 1-17.

Öntürk, Y. Satılmış, S. E. (2021). Öne Çıkan Türk Spor Yasa ve Kanunlarına Genel Bir Bakış. Güncel Spor Bilimleri Araştırmaları II. Ankara: Akademisyen Kitapevi.

Özbey, Ö., Akoğlu, H. E. ve Polat, E. (2019). Sporda sürdürülebilir başarı için Gençlik ve Spor Bakanlığı faaliyetlerinin incelenmesi. International Journal of Social Science Research, 8(2), 42-59.

Özen, G., Koçak, F., Boran, F., Sunay, H., & Gedikli, N. (2012). Türk spor yönetimindeki mevcut sorunlara ilişkin akademisyenlerin görüşlerinin değerlendirilmesi. SPORMETRE Beden Eğiti- mi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(4), 107–116. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000227

Özenç, O. E. ve Yörük, İ. (2021). Her yönüyle e-spor: Takım sahibi, sponsor ve e-sporcu adaylarının el kitabı. İstanbul: Kronoloji Yayinlari.

Özevin, O. (2016). UEFA Finansal Fair Play düzenlemelerinin Avrupa futbolu ve Türkiye Süper Ligi’nin dört büyük kulübü üzerindeki etkilerinin incelenmesi. The Journal of International Social Research, 9(44), 1166–1180.

Özevin, O. (2017). Uefa Finansal Faır Play Düzenlemesinin Avrupa Futbol Kulüpleri Üzerindeki Etkisi: Avrupa 5 Büyük Ligi ve Türkiye Süper Ligi Üzerine Bir İnceleme. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 19(2), 479–508.

Özmaden, H. (1999). Cumhuriyet dönemi ilk spor teşkilatı Türkiye İdman Cemiyetleri İttifakı (1922- 1936)’nın yapılanma sürecinde beden eğitimi ve sporun fonksiyonları, fonksiyonlardaki deği- şimler ve toplumsal hayata etkileri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Özsoy, S. (2008). Spor hukukunda tahkim. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri, 3(1), 15-29. Özsoy, S. (2011). Use of new media by Turkish fans in sport communication. Journal of Human

Kinetics, volume 28, 165-176.

Saban, M., ve Demirci, F. (2016). Finansal Fair Play ve Türkiye’deki Dört Büyük Futbol Kulübünün Uyum Düzeyinin İncelenmesi. Financial Analysis/Mali Çözüm Dergisi, (137).

Sadakoğlu, M. C., Korkmaz, Ö. E., Vatansever, Ö., & Bayrak, T. (2020). Dijital taraftar: Instag- ram’da yer alan futbol taraftar sayfalarının futbol dışı konularda üretmiş oldukları içeriklere ilişkin netnografya incelemesi. Turkish Studies – Social Sciences, 15(7), 2241–2260.

Salman, G. G. (2024). Sporda markalaşmada dijitalleşme ve sosyal medyanın kullanımı. JAS Stu- dies.

Saraçoğlu, Y. Y. (2021). Spor Hukuku. Güncel Spor Bilimleri Araştırmaları II. Ankara: Akademisyen Kitapevi.

Saydam, Ç. (2021). Türkiye’de spor politikaları ve İstanbul planlarında spor. Journal of Social, Hu- manities and Administrative Sciences, 7(46):2352-2363.

Saygın, A. U. (2016). Futbolun Mcdonaldlaşmasına Katkı: Passolig. Global Media Journal TR Edi- tion.

Sayılkan, Ö. E., Cansaran, O. E., & Sağlam, M. (2021). Katılımcı Kültür Bağlamında Futbol Taraf- tar Kimliğinin Temsili: MKE Ankaragücü Örneği. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 425-444.

Serbes, H. ve Eskicumalı, A. (2021). Kitle Toplumundan Ağ Toplumuna Taraftarlık Altkültürünün Değişim Pratikleri: Fenerbahçe Tribünü. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (35), 141-157.

Seval, H. F. ve Kodaman, D. (2015). Sporun uluslararası politikadaki etkisi. MAKÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2015, Cilt: 2, Yıl: 2, Sayı: 4, ss.: 52-64

Sevim, A. ve Bülbül, S. (2017). UEFA Financial Fair Play kriterleri kapsamında Türk futbolunun ekonomik ve idari altyapısı. Science Journal of Turkish Military Academy, 27(2), 187–212.

Sevim, A. ve Bülbül, S. (2022). Covıd-19 Pandemi Döneminin Spor Kulüplerinin Finansal Yapısı Ve Raporlamasına Etkisinin İncelenmesi. Journal of Accounting and Taxation Studies, 15(1), 21-49.

Sunay, H. (2003). Türk Spor Politikasına Analitik Bir Bakış. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, Cilt 1, Sayı 1, 39 – 42.

Sunay, H. (2024). Spor ve Politika İlişkisi Perspektifinde Türk Spor Politikası. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

Sunay, H. ve Kaya, B. (2019). Türk Spor Yönetimindeki Mevcut Sorunlarla İlgili Antrenörlerin Görüşleri. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 10(3), 301-311. https://doi.org/10.17155/ omuspd.579638

Sönmez, H. G. (2024). Özerklik Sonrası 3289 Sayılı Kanun’da Yapılan Değişikliklerin Spor Federasyonlarının Yapılanmasına Etkisi. İzmir: Duvar Yayınları.

Şahin, M., Yenel, İ. ve Çolakoğlu, T. (2010). Spor ve Milliyetçilik Etkileşimi: Ulusal Kimlik Oluş- turmada Sporun Yeri ve Önemi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1).

Taş, Z. ve Çimen, Z. (2017). Spor federasyonları il temsilcilerinin mali sorunlarına ilişkin görüş- leri. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (IntJCSS), 3 (Özel Sayı 2), 166–185.

Taştan, H. Ş. ve Donuk, B. (2021). Profesyonel Futbol Kulüplerinin Kurumsallaşmasında İzoformizm. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(1), 39-52.

Tekeli, N. A., Erdinç, E. ve Işık, G. (2023). Futbol Kulüplerinin Borçlarının Teverruk Yöntemi ile Yapılandırılmasının Finansal Açıdan İncelenmesi. International Journal of Advanced Natural Sciences and Engineering Researches, 7(6), 325-334.

Terci, M. G. (2019). Futbol Kulüplerinin Uefa Finansal Fair Play Mali Kriterleri Kapsamında Denk Hesap Şartı ve Mali Yapılarının Rasyo Analizi Yöntemiyle İncelenmesi: Fenerbahçe A.Ş. ve Trabzonspor A.Ş. Örneği. Muhasebe ve Finans İncelemeleri Dergisi, 2(2), 81-93.

Tilev, E. (2012). Futbol sektörünün yeniden yapılanma sürecinde kurumsallaşması: Türk futbolu- nun Türkiye imajına etkisinin incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Arel Üniversitesi, İstanbul.

Turkay, H. ve Aydın, A. D. (2017). Bir inceleme: Tarihsel süreç içerisinde Türk spor örgütlenmesi.

Diyalektolog Ulusal Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 179-189.

Tüfek, S. S. (2019). Cumhuriyet Döneminde Spor (1923-1938). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.

Türkiye Cumhuriyeti Meclisi. (2011). 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun. Resmî Gazete: 14 Nisan 2011, Sayı: 27819.

Uçar, Y. (2014). Türkiye’de Spor ve Rekreasyon Politikalarının Oluşumu ve Bu Hizmetlerin Sunu- mu. Yerel Politikalar (6).

Üçışık, F. (2011). Spor hukuku. İstanbul: Ötüken.

Üçüncüoğlu, M., Özdemir, H. ve Çakır, V. O. (2021). Covid-19 Pandemisi Sırasında Sporda Kriz Yönetiminin Bir Parçası Olarak Espor Kullanımı. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9(Özel Sayı), 81-101.

Yarar, B. (2014). Osmanlı’dan Cumhuriyete Geçiş Süreci ve Erken Cumhuriyet Dönemi Türki- yesi’nde Modern Sporun Kuruluşu. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları (HÜTAD), 21(21), 301-317.

Yaşar, Y. (2013). 6222 Sayılı Sporda Şiddet Ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun’un 18’inci Maddesinde Yer Alan “Seyirden Yasaklanma” İle “Seyirden Yasaklama” Tedbirleri. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, Cilt 19, Sayı 1, 3 – 38.

Yetim, A. (2024). Sosyoloji ve Spor. Ankara: Gazi Kitabevi.

Yıldız, M. (2021). Fermanla Gelen Yenileşme: Tanzimat Dönemi Beden Eğitimi ve Spor Uygulamala- rı. Spor Bilimlerinde Yeni Arayışlar ve Çalışmalar. İzmir: Serüven Yayınevi.

Yıldız, M. ve Güven, Ö. (2018). Turkey In 1968 Mexico City Olympic Games. European Journal of Physical Educationand Sport Science, Volume, Issue 1.

Yıldız, M., Güven, Ö. ve Güven, E. U. (2020). 1956 İstanbul Dünya Kupası Güreş Müsabakala- rında Türkiye. Turkish Journal of Sports Science, 4(2), 124-132. https://doi.org/10.32706/tus- bid.830945

Yıldız, M., Güven, Ö. ve Şanlı, G. (2021). 1966 Toledo Dünya Güreş Şampiyonası’nda Türkiye.

Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 124-140.

Yılmaz, İ. N. (2024). Spor Yönetiminde Toplumsal Değişim ve Modernleşme. Spor, Liderlik ve Yöne- tim Dinamikleri. İzmir: Duvar Yayınları.

Yılmaz, Ö. (2025). The Effects of Digitalization on Journalism: Changes and Transformations in Turkish Sports Journalism. İletişim Kuram Ve Araştırma Dergisi(70), 28-45. https://doi. org/10.47998/ikad.1590144

Yılmaz, B., Hacıcaferoğlu, S. ve Hacıcaferoğlu, B. (2025). Teknoloji Destekli Spor Eğitimi ve Yö- netimi; Dijital Dönüşüm. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 8(3), 126-143.

Yurtoğlu, N. (2024). II. Dünya Savaşı Döneminde Türk Sporunun Önemli Bir Kuruluşu: Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü (1939-1945). Journal of History School, (XLIX), 4245-4278.

Yurtsızoğlu, Z. (2021). Spor endüstrisinde bir krizin öyküsü (Covid-19). Sivas Cumhuriyet Üniver- sitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 45–50.

Yücel, A. S., Şahin, M. ve Yılmaz, E. (2023). Debt Restructuring of the Big Four Clubs; Money Dependent Systems in the Globalizing Football Industry. International Online Journal of Edu- cation Sciences, Volume 15, Issue 1.

Zelyurt, M. K. (2013). Türk Modernleşmesinde Spor: Tanzimat’tan Erken Cumhuriyet’e. Electronic Turkish Studies, 8(12).

Zelyurt, M. K. (2014). Türkiye’de Futbolun Tarihine Bir Bakış: Toplumsal Sonuçları Açısından Fut- bol Ve Siyaset İlişkisi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, Volume 9/2 Winter 2014, p. 1763-1779

Zelyurt, M. K. (2019). Futbol Taraftarlığı, Özdeşleşme ve Kimlik: Taraftarlıktan Fanatizme. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 85-105.