Sosyal Hizmet Yönetiminde İnsan Kaynakları
Özet
Bu bölüm, sosyal hizmet örgütlerinde insan kaynakları yönetiminin (İKY) stratejik, etik ve işlevsel boyutlarını çok boyutlu bir bakış açısıyla ele almaktadır. Sosyal hizmet, doğrudan insanla temas eden bir meslek olması nedeniyle, hizmet kalitesi büyük ölçüde insan kaynağının niteliğine bağlıdır. Bu bağlamda çalışma, stratejik insan kaynakları yönetiminin kurumsal performans üzerindeki belirleyici rolünü vurgulamakta; performans değerlendirme, stratejik planlama, etik yönetişim ve çalışan bağlılığı gibi kritik alanları kapsamlı biçimde incelemektedir. Yeni Kamu İşletmeciliği yaklaşımı çerçevesinde ortaya çıkan dönüşümlerin, sosyal hizmetin hak temelli ve etik değerleriyle zaman zaman gerilim yarattığı; bu nedenle İKY politikalarının sadece verimlilik değil, sosyal adalet ve etik duyarlılığı da öncelemesi gerektiği belirtilmektedir. Bölümün ikinci kısmında, sosyal hizmet çalışanlarının mesleki yeterliliklerinin tanımlanması, geliştirilmesi ve sürekli mesleki eğitim politikaları ele alınmış; yeterlilik odaklı planlamanın hizmet kalitesi, çalışan refahı ve örgütsel öğrenme açısından kritik önemde olduğu gösterilmiştir. Sonuç olarak çalışma, sosyal hizmet kurumlarında İKY’nin yalnızca idari bir unsur değil, mesleğin etik bütünlüğünü, kurumsal sürdürülebilirliği ve toplumsal etki kapasitesini şekillendiren temel bir stratejik araç olduğunu ortaya koymaktadır.
Referanslar
Akyüz, B. (2016). Sosyal Hizmet Kurumlarında Toplam Kalite Yönetimi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 21-36.
Artan, T. (2012). Yerel yönetimlerde sosyal hizmetler. SABEV Yayınları.
Banks, S. (2012). Ethics and values in social work (4th ed.). Palgrave Macmillan
Boxall, P., & Purcell, J. (2003). Strategy and human resource management. Palgrave Macmillan.
Brown, M. E., & Treviño, L. K. (2006). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly, 17(6), 595-616. https://doi.org/10.1016/j.leaqua.2006.10.004
Connell, R., Fawcett, B., & Meagher, G. (2009). Neoliberalism, New Public Management and the human service professions: Introduction to the Special Issue. Journal of Sociology, 45(4), 331-338. https://doi.org/10.1177/1440783309346472
Daley, D. M., Vasu, M. L., & Weinstein, M. B. (2002). Strategic human resource management: Perceptions among North Carolina county social service professionals. Public Personnel Management, 31(3), 359–375.
Giderler, C. (2016). Sosyal hizmet işletmelerinde personel güçlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 58–88.
Grant, L. (2015). Continuing professional development in social work. Social Work Education, 34(4), 1–2. https://doi.org/10.1080/02615479.2015.1016311
Healy, K. (2002). Managing human services in a market environment: What role for social workers? British Journal of Social Work, 32(4), 527–540. https://doi.org/10.1093/bjsw/32.5.527
Hood, C. (1991). A public management for all seasons? Public Administration, 69(1), 3–19. https://doi.org/10.1111/j.1467-9299.1991.tb00779.x
Hyslop, I. (2017). Neoliberalism and social work identity. European Journal of Social Work, 20(1), 20–34. https://doi.org/10.1080/13691457.2016.1255927
Ježková Petrů, G., & Zychová, K. (2023). Competence development as a means of HR management in the field of social work. Frontiers in Psychology, 14, 1212131. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1212131
Mustafayeva, L., & Dosaliyeva, D. (2016). Sosyal Hizmet İşletmelerinde Kriz Yönetimi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 148-175.
Şahin, A. B., Özdemir, Y., Atak, I., & Artan, T. (2023). Evaluating the attitudes of social workers toward ethical dilemmas in Turkey. Archives of Health Science and Research, 10(3), 181-185. https://doi.org/10.5152/ArcHealthSciRes.2023.23052
Solmaz, U., & Artan, T. (2023). Türkiye’de farklı alanlarda çalışan sosyal hizmet uzmanlarının etik ikilem ve etik karar verme durumları üzerine nitel bir değerlendirme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(2), 313–333. https://doi.org/10.33417/tsh.1071356
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
Sung-Chan, P., & Yuen-Tsang, A. (2008). Bridging the theory–practice gap in social work education: A reflection on an action research in China. Social Work Education, 27(1), 51–69. https://doi.org/10.1080/02615470601141383
Ulrich, D. (1997). Human resource champions: The next agenda for adding value and delivering results. Harvard Business School Press.
Zengin, O., & Çalış, N. (2017). Sosyal Hizmet Uzmanlarının Mesleki Uygulamaları ve Çalışma Koşulları. Toplum Ve Sosyal Hizmet, 28(1), 47-68.