Evlat Edinme: Ailenin Değişen Yaşam Döngüsü
Özet
Bu bölümde, aile yaşam döngüsünün "yeni evli çift" ve "küçük çocuğu olan aile" evreleri, evlat edinen aile bağlamında ele alınmıştır. Aile yaşam döngüsü kuramına göre aile canlı bir organizma gibi belirli gelişimsel evrelerden geçerek dönüşen dinamik bir yapıdır. Hem üyelerinin yaşamsal ve gelişimsel değişimlerinden hem de kültürel, toplumsal ve çevresel sistemlerle kurduğu ilişkilerden etkilenmekte, zaman çizgisi üzerinde ve kendi yaşam döngüsü içinde ilerlerken yaşamına eklenen yeni durumlar, yeniden yapılanmasını ve uyum sağlamasını gerektirmektedir. Evlat edinen ailelerde çocuğun aile sistemine katılımı yeni rollerin belirlenmesini, ilişkisel bağların yeniden şekillenmesini, yeni görev ve sorumluluklar üstlenilmesini gerektirmektedir. Aile yaşam döngüsü modeli, evlat edinen ailelerde üyelerin değişen ve çeşitlenen rol ve sorumluluklarını tanımlamakta, karşılaştıkları gelişimsel görevleri görünür kılan bir çerçeve oluşturmakta, evlat edinme sürecini bu döngüye içsel bir dönüşüm olarak dâhil etmeyi sağlamakta, ailelerin dinamiklerini anlamak için hem teorik düzeyde hem uygulama düzeyinde güçlü bir araç sunmaktadır. Çalışmanın evlat edinen ailelere deneyimlerini değerlendirebilecekleri bir perspektif sunması ve aynı zamanda ailelerle çalışacak uzmanlara, aile danışmanlarına, STK’lara ve politika yapıcılara, sorun ve ihtiyaçları belirlerken ya da destek mekanizmaları oluştururken, ailenin içine bulunduğu gelişimsel özellikleri dâhil edebilecekleri bir kaynak oluşturması umulmaktadır.
Referanslar
Altınoğlu-Dikmeer, İ., Erol, N., & Gençöz, T. (2014). Evlat edinilmiş ve biyolojik ebeveyniyle yaşayan çocukların davranışsal ve duygusal sorunları ve bağlanma düzeyleri ile anne babalarının çocuk yetiştirme stillerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 25(4), 234-243. https://www.turkpsikiyatri.com/PDF/C25S4/2_14002_Evlat_edinilmis.pdf
Aydın, K. B. (2023). Türkiye'de boşanma olgusunun bekâr danışmanlığı teorisi açısından değerlendirilmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (56), 1004-1032. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/3131306
Bachrach, C.A. (1983). Adoption as a means of family formation: Data from The National Survey of Family Growth. Journal of Marriage and The Family, 45(4), 259-864. http://www.jstor.org/stable/351798
Ballard, M. B. (2012). The family life cycle and critical transitions: Utilizing cinematherapy to facilitate understanding and increase communication. Journal of Creativity in Mental Health, 7(2), 141–152. https://doi.org/10.1080/15401383.2012.685004
Berge, J.M., Loth, K., Hanson, C., Croll Lampert, J. ve Neumark Sztainer, D. (2012). Family life cycle transitions and the onset of eating disorders: a retrospective grounded theory approach. Journal of Clinical Nursing, 21(9-10), 1355-1363. https://doi.org/10.1111/j.1365-2702.2011.03762.x
Carter, B. ve McGoldrick, M. (1988). The changing family life cycle: A framework for family therapy (2. Baskı). Gardner Press.
Dallos, R. ve Draper, R. (2012). Aile Terapisine Giriş Sistemik Teori ve Uygulama. (Çev.Ed. Ş.Kesici ve C.Kiper). 3. Baskıdan Çeviri. Nobel Akademi.
Duval, E.M. (1971). Family Development. New York: J.B. Lippincott Company.
Duvall, E. M. (1988). Family development's first forty years. Family Relations, 37, 127-134. https://www.jstor.org/stable/pdf/584309.pdf
Gardner, S. (1990). Images of Family Life over the Family Lifecycle. The Sociological Quarterly, 31(1), 77–92. http://www.jstor.org/stable/4120872
Goldenberg, I. ve Goldenberg, H. (1991). Family Therapy: An Overview (3. Baskı) Brooks/Cole.
Gladding, S.T. (2018). Aile Terapisi: Tarihi, Kuram ve Uygulamaları. (5. Baskı). (Çev. Ed. İ. Keklik ve İ. Yıldırım). 5. Baskıdan Çeviri. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği Yayınları.
Hill, R. (1964). Methodological issues in family development research. Family process, 3(1), 186-206. https://www.deepdyve.com/lp/wiley/methodological-issues-in-family-development-research-tdZupK5uXb
Kadushin, A. (1970). Adopting Older Children. New York, London: Columbia University Press.
Loomis, C.P. ve Hamilton, H. (1936). Family life cycle analysis. Social Forces, 15(2), 225–231. https://doi.org/10.2307/2570962
McGoldrick, M. ve Shibusawa, T. (2017). Aile yaşam döngüsü. F. Walsh (Ed.) M. Kaya (Çev.Ed.). Normal Aile Süreçleri Büyüyen Çeşitlilik ve Karmaşıklık içinde.4. Baskıdan Çeviri, 385-408. Nobel Akademi.
Nazlı, S. (2012). Aile Danışmanlığı. (8. Baskı). Anı Yayıncılık.
Nichols, M. P. (2013). Aile Terapisi Kavramlar ve Yöntemler. (1. Baskı). Kaknüs Yayınları.
Özabacı, N. ve Erkan, Z. (2013). Aile danışmanlığı Kuram ve Uygulamalara Genel Bir Bakış. (1. Baskı). Pegem Akademi.
Pol, L. G. ve Rader, C. H. (1986). The family life cycle concept revisited: a need for new considerations. Journal of Consumer Studies & Home Economics. 10, 171-184. https://doi.org/10.1111/j.1470-6431.1986.tb00117.x
Rampage, C., Marina, E., Ma, C, Weigel Foy, C., Samuels G.M., ve Bloom, L. (2017). Evlat edinen aileler. F. Walsh (Ed.) M. Kaya (Çev.Ed.). Normal Aile Süreçleri Büyüyen Çeşitlilik ve Karmaşıklık içinde. 4. Baskıdan Çeviri, 221-246. Nobel Akademi.
Rodgers, R. H. (1962). Improvements in the Construction and Analysis of Family Life Cycle Categories. University of Minnesota Press.
Selman, A. ve Uçar, R. (2024). Türk toplumu bağlamında aile yaşam döngüsü süreçleri. Toplum Bilimleri Dergisi, 22, 202-213. https://doi.org/10.46236/jovosst.638270
Selman, P. (2012). Global trends in intercountry adoption: 2001–2010. Adoption Advocate, 44, 1-17. https://web.archive.org/web/20170107004819/http://adoptioncouncil.org/publications/2012/02/adoption-advocate-no-44
Schiffman, L. G., ve Kanuk, L. L. (2005). Comportamiento del consumidor. México: Pearson Educación.
