Evlat Edinilmiş Özel Gereksinimli Çocuklara Yönelik Türkiye Uygulamaları: Kuramsal ve Uygulamalı Bir Değerlendirme

Ainsworth, M. D. S., Blehar, M. C., Waters, E., & Wall, S. (1978). Bağlanma örüntüleri: Yabancı durumun psikolojik bir incelemesi. Hillsdale, NJ: Erlbaum. https://archive.org/details/patternsofattach0000unse_g0x9

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi (UNCRC). (1989). Çocuk Haklarına Dair Sözleşme. Birleşmiş Milletler. https://www.ohchr.org/en/instruments-mechanisms/instruments/convention-rights-child

Booth, P. B. ve Jernberg, A. M. (2010). Theraplay® yaklaşımına genel bir bakış. A. Candan Kodalak (Çev. Ed.), G. Erder Numanoğlu (Çev. Ed.) ve Ş. Çavuşoğlu (Çev. Ed.) Theraplay®: Bağlanma Temelli Oyunlar Aracılığıyla Ebeveyn ve Çocuklara Daha İyi İlişkiler Kurmalarına Yardım Etmek (1. Baskı, 1-85) içinde. Yenikapı Yayınları (Orjinal eserin yayın tarihi 2010, 3. Baskı).

Bowlby, J. (1969). Attachment and loss: Volume I – Attachment. New York, NY: Basic Books. https://archive.org/details/attachmentandlos0000bowl

Bratton, S. C., Ray, D., Rhine, T. ve Jones, L. (2005). The efficacy of play therapy with children: A meta-analytic review of treatment outcomes. Professional Psychology: Research and Practice, 36(4), 376–390. https://doi.org/10.1037/0735-7028.36.4.376

Bronfenbrenner, U. (1979). The Ecology of Human Development: Experiments by Nature and Design. Harvard Üniversitesi Yayınları.

Bronfenbrenner, U. ve Morris, P. A. (2006). The bioecological model of human development. W. Damon ve R. M. Lerner (Ed.), Handbook of Child Psychology (6. Baskı) içinde, Cilt 1, s. 793–828. https://doi.org/10.1002/9780470147658.chpsy0114

Cassidy, J. ve Shaver, P. R. (Ed.). (2016). Bağlanma el kitabı: Kuram, araştırma ve klinik uygulamalar (3. Baskı). New York, NY: Guilford Press.

Çetin, M. E. ve Sardohan Yıldırım, A. E. (Ed.). (2022). Özel gereksinimli çocuğu olan anne baba el kitabı serisi: Çoklu yetersizlik (Eğiten Kitap).

Diken, H. İ. (2020). Özel gereksinimli bireyler ve özel eğitim (3. baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Dozier, M., Albus, K. E., Fisher, P. A., ve Sepulveda, S. (2002a). Interventions for foster parents: Implications for developmental theory. Development and Psychopathology, 14(4), 843–860. https://doi.org/10.1017/S0954579402004091

Dozier, M., Higley, E., Albus, K.E. ve Nutter, A. (2002b). Intervening with foster infants' caregivers: Targeting three critical needs. Infant Mental Health Journal, 23(5), 541–554. https://doi.org/10.1002/imhj.10032

Gray, D. E. (2004). Doing Research in the Real World. London: SAGE Publications.

Golding, K. S., ve Hughes, D. A. (2012). Creating loving attachments: Parenting with PACE to nurture confidence and security in the troubled child. Jessica Kingsley Publishers.

Hughes, D. A. (2015). Dyadic Developmental Psychotherapy (DDP): the development of the theory, practice and research base. International Journal of Child and Adolescent Resilience (Özel sayı). https://doi.org/10.1177/0308575915610943

Landreth, G. L. (2012). Play therapy: The art of the relationship (3. baskı). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203835159.

Leathers, S. J. (2006). Placement disruption and negative placement outcomes among adolescents in long-term foster care: The role of behavior problems. Child Abuse & Neglect, 30(3), 307–324. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2005.09.003

Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (2018). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. Resmî Gazete, 30471. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/07/20180707-8.htm

Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) (2022). Millî Eğitim İstatistikleri: Örgün Eğitim 2021/2022. Ankara Millî Eğitim Bakanlığı. https://sgb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2022_09/15142558_meb_istatistikleri_orgun_egitim_2021_2022.pdf

Norton, C. C. ve Norton, B. E. (1997). Oyun terapisi aracılığıyla çocuklara ulaşmak: Deneyimsel bir yaklaşım. Publishing Cooperative. https://doi.org/10.1037/10667-000

Norton, B. E. ve Norton, C. L. (2022). Oyun terapisi yoluyla çocuklara ulaşmak: Deneyimsel bir yaklaşım (H. Güldehan Ayaslan, Çev.; 2. Baskı). Görünmez Adam Yayıncılık. (Orijinal eser 2002 yılında yayımlanmıştır.)

Norton, B., Ferriegal, M. ve Norton, C. (2011). Deneyimsel oyun terapisinde travmanın bedensel ifadeleri. Oyun Terapisi Uluslararası Dergisi, 20(1), 50–66. https://doi.org/10.1037/a0022668

Ray, D. C., Armstrong, S. A., Balkin, R. S., ve Jayne, K. M. (2015). Child-centered play therapy in the schools: Review and meta-analysis. Psychology in the Schools, 52(2), 107–123. https://doi.org/10.1002/pits.21798

Salo, S., Flykt, M., Makela, J., Lassenius-Panula, L., Korja, R., Lindaman, S. ve Punamaki, R-L. (2020). The impact of Theraplay® therapy on parent-child interaction and child psychiatric symptoms: a pilot study. International Journal of Play Therapy, 9(3), 331-352. https://doi.org/10.1080/21594937.2020.1806500

Schaefer, C. E. ve Kaduson, H. G. (Ed.). (2010). Çağdaş oyun terapisi: Kuram, araştırma ve uygulama. Guilford Press. https://doi.org/10.1037/11879-000

Simeone-Russell, R. (2011). A practical approach to implementing theraplay for children with autism spectrum disorder. International Journal of Play Therapy, 20(4), 224–235. https://doi.org/10.1037/a0024823

Siu, A. F. Y. (2014). Effectiveness of Group Theraplay® on enhancing social skills among children with developmental disabilities. International Journal of Play Therapy, 23(4), 187–203. https://doi.org/10.1037/a0038158

T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (ASPB). (2023). Evlat edinme hizmetleri yönetmeliği. Erişim adresi: https://www.aile.gov.tr

T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (t.y.). Sosyal ve Ekonomik Destek (SED) Hizmeti. Erişim adresi: https://www.aile.gov.tr/sss/cocuk-hizmetleri-genel-mudurlugu/sed-hizmeti/

T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (t.y.). (2023). 2023 yılı Faaliyet Raporu.

Erişim adresi: https://www.aile.gov.tr

Theraplay® Türkiye Derneği (t.y.). Resmî web sitesi. https://www.theraplayturkiye.org adresinden 9 Ekim 2025 tarihinde erişildi.

Türe, E. (2020). Deneyimsel Oyun Terapisi’nin temelleri. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 15(30), 129–142. https://doi.org/10.31461/ybpd.2020.1435271

Türkiye Cumhuriyeti (2001). Türk Medeni Kanunu (Kanun No. 4721). Resmî Gazete, 24607 (08.12.2001).

Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2001/12/20011208.htm

Türkiye Cumhuriyeti (2005). Çocuk Koruma Kanunu (Kanun No. 5395). Resmî Gazete, 25876 (15.07.2005).

Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2005/07/20050715.htm

Türkiye Cumhuriyeti Bakanlar Kurulu (2009). Küçüklerin evlat edinilmesinde aracılık faaliyetlerinin yürütülmesine ilişkin tüzük (Karar No. 2009/14729). Resmî Gazete, 27170 (15.03.2009).

Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2009/03/20090315.htm