Çorum Şehri Rekreasyon Alanları Örneğinde Yaşanabilirlik Döngüsü

Baki, A. ve Gökçek, T. (2012). Karma yöntem araştırmalarına genel bir bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 42 (1), 1-21.

Baz, İ., ve Ekşi, Y. E. (2019). Cittaslow-sakin şehirlerde yaşanabilirlik üzerine bir araştırma. Teknoloji ve Uygulamalı Bilimler Dergisi, 1 (2), 71-76.

Coşkun, R., Altunışık, R. ve Yıldırım, E. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri SPSS uygulamalı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.

Çay, R. D. (2015). Recreation and urban park management. R. Efe, İ. Cürebal, & C. Bizzarri içinde, Environment and Ecology at the Beginning of 21st Century (s. 302-312). Sofia: St. Kliment Ohridski University Press.

Çoban, G. S. (2021). Maslow'un ihtiyaçlar hiyerarşisi kendini gerçekleştirme basamağında gizil yetenekler. European Journal of Educational & Social Sciences, 6 (1), 111-118.

Demir, C. ve Demir, N. (2006). Bireylerin boş zaman faaliyetlerine katılmalarını etkileyen faktörler ile cinsiyet arasındaki ilişki: Lisans öğrencilerine yönelik bir uygulama. Ege Akademik Bakış Dergisi, 6 (1), 36-48.

Ergin, D. Y. (1994). Örnekleme türleri. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6 (6), 91-102.

Eroğlu, S. (2016). Milli parklar kanununda belirlenen korunan alan metodolojisi. Denetişim, 18, 85-90.

Gün, S. (2024). Pazarlama perspektifinde açık ve kapalı alan rekreasyonu. K. F. Küçüktopuzlu (Editör). Ankara: İKSAD Publishing House.

Gündoğdu, R. (2013). Sosyalleşme ve sosyalleşme süreci. H. Coşkun (Editör). Sosyoloji içinde (s. 215-240). İstanbul: Lisans Yayıncılık.

Henden Şolt, H. B. (2018). Kentsel yaşanabilirlik kavramı ve sosyo-ekonomik gelişmişlik. Avrasya Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (ASEAD), 5 (6), 71-85.

Karaküçük, S. ve Gürbüz, B. (2007). Rekreasyon ve kent(li)leşme. Ankara: Gazi Kitabevi.

Keçeli, A., Sarıusta, F. ve Karakuyu, M. (2014). Kamu hizmetlerinin kentsel yaşanabilirlik üzerine etkisi: Beylikdüzü örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, 29, 381-401.

Kentli Dergisi (2023). Yaşanabilir kentler. Kentli Dergisi, 50-55. https://www.skb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/01/Kentli-28.pdf

Kuru, A. ve Özkök, M. K. (2017). Yaşanabilirlik kavramı bağlamında kamusal/açık mekanların değerlendirilmesi: Kırklareli kent merkezi örneği. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 43-60.

OECD. (2023). OECD Better life index. https://www.oecdbetterlifeindex.org/

Özdede, S. ve Gültekin, P. (2018). Rekreasyonel aktivitelere katılımın mental sağlığa etkilerinin değerlendirilmesi: Düzce kenti örneği. Türkiye Peyzaj Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 26-41.

Santos, L. D. & Martins, I. (2007). Monitoring urban quality of life: The Porto experience. Social Indicators Research, 80 (2), 411-425. https://doi.org/10.1007/s11205-006-0002-2

Şahin, A. ve Kılıçlar, A. (2020). Zaman kavramına bir bakış: Boş olan zaman mıdır yoksa insan mı?. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 8 (3), 2263-2276. https://doi.org/10.21325/jotags.2020.659

Şolt, B. H. (2018). Kentsel yaşanabilirlik kavramı ve sosyo-ekonomik gelişmişlik. Avrasya Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (ASEAD), 5 (6), 71-85.

Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2020). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı (6. Basımdan Çeviri). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

TDK. (2023). Türk Dil Kurumu sözlükleri.https://sozluk.gov.tr/

TÜİK. (2015). İllerde yaşam endeksi. TÜİK.

TÜİK. (2023). Çorum il nüfusu 2022. TÜİK.

Vatandaş, S. (2020). Sosyalleşme ve sosyalleşmenin sosyal medya mecralarındaki anlamsal ve işlevsel dönüşümü. Erciyes İletişim Dergisi, 7 (2), 813-832. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.675531

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.