Propaganda ve Aşırılık

Abdullah Temizkan, E. A. (2012). Türk Devlet Geleneğinde İktidarın Meşrulaştırılmasında İktidarın Rolü. Karadeniz Araştırmaları, 33, s. 13-22.

Açıkgenç, A. (2014). Felsefe- Kültür İlişkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4, 1, s. 33-38.

Adorno, T. W. (2023). Faşizim ve Propaganda. İstanbul: Sel Yayıncılık.

Adorno, T. W., Horkheımer, M. (2010). Aydınlanmanın Diyalektiği. İstanbul: Kabalcı Yayınları.

Ağaoğulları, M. A. (2016). Sokrates’ten Jakobenlere Batı’da Siyasal Düşünceler. İstanbul: İletişim Yayınları.

Akay, A., Holland, E. W., Patton, P., Hardt, M., Arnott, S.J, Beller, J.L. (2005). Gilles Deleuze'de Toplum ve Denetim. (B. Başaran, Çev.) İstanbul, Türkiye: Bağlam Yayıncılık.

Akdağ, M. M. (2021). Seçmen Kararlarında Duyguların Rolü ve İşlevi: Duygusal İçerikli Reklamlar Üzerine Bir Analiz. Selçuk İletişim, 14(02), s. 895-926. doi: 10.18094/ JOSC.882765

Akdevelioğlu, A., Yeşilyurt, N., Erdem, G. (2023). Tarihsel Süreklilik ve Kopuşlar Üzerinden Yemen İç Savaşı. Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi, 10 (1), s. 217-254.

Akkerman, A., Zaslove, A., Spruyt, B. (2017). We the People’ or ‘We the Peoples’? A Comparison of Support for the Populist Radical Right and Populist Radical Left in the Netherlands. Swiss Political Science Review, 23 (4), s. 377-403.

Akyayla, A. (2019). E. Durkheim ve B. Malinowski Ekseninde “Sapma” ve “Suç” Kavramlarına Karşılaştırmalı Bir Bakış 1 (2), Özel Sayı, s. 68-76. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi.

Akyazı, A. (2019). Sosyal Medya ve Tüketim İlişkisi: Popüler Ünlülerin Instagram Hesaplari Üzerine Bir Araştirma. rakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(Ek Sayı), s. 93-108. doi:10.26468/trakyasobed.423538

Akyol, M., Tuğ, B. (2019). Avrupa Birliği Ülkelerindeki Aşırı Sağ Siyasi Partilerin İslamofobiyi Konu Alan Siyasal Reklamları Üzerine İnceleme. International Socıal Scıences Studıes Journal, 5 (53), p. 7399-7423.

Albayrak, K. (2008). Millî Dinlerde Renk Fenomeni. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), 1(8), 1-48.

All World Wars. (2018). https://www.allworldwars.com/Russian%20WWII%20Propaganda%20Posters.html adresinden 14.04.2025 tarihinde alınmıştır.

Allcott, H. ve Gentzkow, M. (2017). Social Media and Fake News in the 2016 Election. Journal of Economic Perspectives, 211–236.

Allen, T. J. (2017). Exit to The Right? Comparing Far Right Voters and Abstainers in Western Europe, Electoral Studies, 50, pp. 103-115.

Allifiansyah, S. (2018). Podcast dan Teori Uses & Gratifications. https://d1wqtxts1xzle7.cloudfront.net/65073694/Podcast_dan_Teori_Uses_Gratifications-libre.pdf?1606791438=&response-content-disposition=inline%3B+filename%3DPodcast_dan_Teori_Uses_and_Gratification.pdf&Expires=1729374747&Signature=LOJahkXRSluOzBuXtLaY3hJn adresinden 10.06.2025 tarihinde alınmıştır.

Althusser, L. (2000). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları. İstanbul: İletişim Yayınları.

American Hıstorıcal Assocıatıon (AHA). (1944). What is Propaganda. https://www.historians.org/resource/the-story-of-propaganda/ adresinden 01/08/2025 tarihinde alınmıştır.

Anderson, B. (1995). Hayali Cemaatler. İstanbul, Türkiye: Metis Yayınları.

Arendt, H. (1994). İnsanlık Durumu. İstanbul: İletişim Yayınları.

Arendt, H. (2014). Totalitarizm. İstanbul, Türkiye: İletişim Yayınları.

Arendt, H. (2018). Şiddet Üzerine. (Edt. Cogito içinde). İstanbul: Yapıkredi Yayınları.

Arıboğan, D. Ü. (2020). Politik Karar, Tutum ve Davranışlarımızı Bireyselden Toplumsala Uzanan Bir Yelpazede Anlama ve Açıklama Kılavuzu Olarak Politik Psikoloji. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10, s. 37-62.

Aristotales. (1995). Retorik. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Armaoğlu, F. (2014). 20. Yüzyıl Siyasi Tarihi: 1914-1995. İstanbul: Timaş Yayınları.

Aronson, E., Wilson, T., Akert, R. (2012). Sosyal Psikoloji. İstanbul: Kaknüs Yayınları.

Arslan, A. A. (2024). Resim Sanatı ve Propaganda. Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, 91, s. 17–26. doi: 10.7816/ulakbilge-12-91-02.

Arslan, F. S. (2024). Kötülüğün Sıradanlaşması. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 4(2), s. 1-14.

Artfolio. (2023). Renk Psikolojisi: Yeşil. artfoliocreative.com: https://artfoliocreative.com/renk-psikolojisi-yesil/ adresinden 15.06.2025 tarihinde alınmıştır.

Aslan, H., K. (2018). Aşırı Sağın Yükselişi: Resme Küresel Perspektiften Bakmak. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 14 (53), s. 47-71.

Atabek, N. (2014). Propaganda ve Toplumsal Kontrol. Selçuk İletişim Dergisi, 2 (4), s. 4-12.

Ateş, A. (2022). Dezenformasyonla Mücadele: Kavramlar ve Kurumlar. Gaziantep Unıversıty Journal Of Socıal Scıences, 21 (3), 1574-1586.

Atilla, S. C. (2023). Politikayı Yeniden Düşünmenin Bir İmkânı Olarak Jacques Rancière’de Politik Öznleşme. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi, 9(2), s. 51-62. doi:10.25272/icps.1336353

Avcı, Ö. (2018). Propaganda Çeşitleri. (Edt. M. Karaca ve C. Çakı). İletişim ve Propaganda (s. 75-114). Konya: Eğitim Yayınevi.

Ayas, T. (2012). Arendtçi Politik Yargının Kantçı Kökler. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi (14), s. 27-42.

Ayaz, H. B. (2024). Mavi Renk ve İnsan Psikolojisi. https://www.hayatpsikoloji.com.tr/makale-detay/372-mavi-renk-ve-insan-psikolojisi-bakirkoy-hayat-psikoloji-psikolog.html adresinden 22.07.2025 tarihinde alınmıştır.

Aydın, M. (2022). Nöropolitik Verilere Ulaşmanın Siyasal Etik Açısından Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 01(20), s. 7-13.

Aykurt, İ. S. (2022). Bir İdeolojiler Alanı Olarak İkinci Dünya Savaşı ve Siyasal Propaganda: 1939-1945 Savaş Dönemi Afişlerinin Karşılaştırmalı Analizi. Ankara, Çankaya: Atlas Akademik Basım Yayın Dağıtım.

Aziz, A. (2003). Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Aziz, A. (2013). Siyasal iletişim. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Balcı, A. A. (2023). Siyasetin Kutsal Yüzü: Faşizm ve Totaliter Anlayışlar Üzerinden Bir Değerlendirme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(3), s. 899-909.

Ban, G. L. (1997). Kitleler Psikolojisi. İstanbul: Hayat Yayınları.

Basbay, A. (2011). Perceptions of Multicultural Competence Scale: A Scale Development Study. Egitim ve Bilim, 36 (161), s. 199-212.

Baudrillard, J. (2013). Tüketim Toplumu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Bayat, F. (2022). Tarihten Günümüze Bir Manipülâsyon ve Kitle Aldatma Aracı Olarak. Türk Tarihi Araştırmaları Dergisi, 7(1), s. 1-23.

Bayrakdar, B. (2016). Tarih ve Propaganda: Morgenthau’nun Öyküsü ve Mavi Kitap Örneği. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 33(16), 135-161.

Bedir, A., Tabakoğlu, A. (2021). Hatırlama ve Kolektif Hafıza. Kadim Akademi Siyasi Bilimler Dergisi, 5(2), 25-49.

Bedir, M. (2025). Bridge to Ego Nedir? Ruhsal Yolculukta Bir Kavramın Derin Anlamı. https://webesinti.com/bridge-to-ego-nedir/ adresinden 07.10.2025 tarihinde alınmıştır.

Bektaş, A. (2002). Siyasi Propaganda, Tarihsel Evrimi ve Demokratik Toplumdaki Uygulamaları. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

Belfort, J. (2017). Way of the Wolf: Straight Line Selling: Master the Art of Persuasion, Influence, and Success. New York, ABD.

Benkler, Y., Faris, R., Roberts, H. (2018). Network propaganda manipulation, disinformation, and radicalization in American politics. New York: Oxford University Press.

Berkes, N. (1942). Propaganda nedir? Ankara: Recep Ulusoğlu Basımevi.

Bernays, E. (2004). Propaganda. New York, Brooklyn, USA: İG Publishing.

Bernays, E. (2005). Propaganda. Brooklyn, NY: I.G.

Biber, A., Turancı, E. (2014). Toplumsal Şeytan Üçgeni: İktidar, Hegemonya ve Propaganda. Akdeniz İletişim Dergisi, 21, s. 28-41.

Bilgili, M. (2023). Çin Kültür Devrimi: Sol Popülizm ve Anti- Entelektüelizm (1966-1969). Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 21 (82), s. 10-27.

Binark, M. (2017). Algoritmaların Yarattığı Yankı Odalarında Siyasal Katılımın Olanaksızlığı, Varlık Aylık Edebiyat ve Kültür Dergisi, 19-23.

Bircan, U. (2015). Roland Barthes ve Göstergebilim. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 13(26), 17-41.

Bon, G. L. (1997). Kitleler Psikolojisi. İstanbul: Hayat Yayınları.

Boulianne, S., Larsson, A. O. (2024). Comparative Digital Political Communication: Comparisons Across Countries, Platforms, and Time. Social Science Computer Review, 0(0), p. 1-9.

Bourdieu, P. (1997). Toplumbilim Sorunları. İstanbul: Kesit Yayıncılık.

Brandt, M., 2017. Tribes and Politics in Yemen. A History of The Houthi Conflict. Oxford, New York: Oxford University Press.

Canada Centre for Comminity Engagement and Prevention of Violence. (2018). National Strategy on Countering Radicalization to Violence. https://www.publicsafety.gc.ca/cnt/rsrcs/pblctns/ntnl-strtg-cntrng-rdclztn-vlnc/index-en.aspx#s83 adresinden 10.06.2025 tarihinde alınmıştır.

Canetti, E. (2006). Kitle ve İktidar. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Carnoy, M. (2013). Devlet ve Siyaset Teorisi. Ankara: Dipnot Yayınları.

Carr, E. H. (1990). Milliyetçilik ve Sonrası. İstanbul, Türkiye: İletişim Yayınları.

Cevizoğlu, H. (2020). Zoon Politikon (Siyasal Hayvan) Ya da" Gönüllü Kulluk" ve" Özgürlükten Kaçış". İstanbul Arel Üniversitesi İletişim Çalışmaları Dergisi, 8(18), s. 64-80.

Chomsky, N. (2001). Demokrasi: Gerçek ve Hayal. İstanbul: Pınar Yayınları.

Chomsky, N. (2008). Medya Denetimi. İstanbul: Everest Yayınları.

Chomsky, N. (2016). Herman ve Chomsky’den Bir Propaganda Modeli. Ankara Konuşmaları: https://www.sosyalbilimler.org/herman-ve-chomskyden-bir-propaganda-modeli/ adresinden 05.06.2025 tarihinde alınmıştır.

Cinoğlu, H. (2013). Kitle Psikolojisi. Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Yayınları Kitle Psikolojisi (s. 3). Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Yayınları.

Cizre, Ü. (2018). "Vetocu Demokrasi", Siyasal Korku ve Vazgeçilmez "Lidere Meftunluk". Birikim, 352, s. 8-17.

Clark, T. (1997). Sanat ve Propaganda Kitle Kültürü Çağında Politik İmge. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Clark, V. (2010). Yemen: Dancing on the Heads of Snakes. New Haven and London: Yale University Press, 246–52.

Coleman, P., Bartoli, A. (2015). Addressing Extremism. https://web.archive.org/web/20150924113521/http://www.tc.columbia.edu/i/a/document/9386_WhitePaper_2_Extremism_030809.pdf adresinden 25.07.2025 tarihinde alınmıştır.

Cottom, M., Mastors, E., Preston, T., Dietz, B. (2017). Siyaset Psikolojisine Giriş. Ankara: B101 Yayınları.

Çağlak, A. (2021). Sovyet Rusya’da Bolşevik Devrimi Sonrasında Ordu-İstihbarat Teşkilatı Bağlantısının Oluşumu ve Kızıl Ordu’nun Sovyet İstihbarat Sistematiğinin Gelişim Sürecine Katkısı. Harp Tarihi Dergisi, 3, s. 43-81.

Çakan, V. (2018). Rohingya Müslümanları ve Arakan Soykırımı. Asya Araştırmaları Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (1), s. 38-56.

Çakı, C. (2018). Birinci Dünya Savaşı’nda Propaganda Amaçlı Kullanılan Posterlerin Korku Çekiciliği Bağlamında İncelenmesi: Büyük Britanya Örneği. Atatürk İletişim Dergisi, (15), s. 111-136.

Çakı, C. (2018). Duvar Resimleri Üzerinden Kült Liderlik Propagandası: Irak Devlet Başkanı Saddam Hüsseyin Üzerine İnceleme. Dördüncü Kuvvet Uluslararası Hakemli Dergi, 1(2), 7-24.

Çakı, C. (2018). Mitinglerin Propagandadaki Rolü: Nürnberg Mitingleri'ne Ait Fotoğrafların Göstergebilimsel Analizi. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 1(5), 59-79.

Çakı, C. (2020). Çin propagandasında Çin-Tayvan ilişkilerinin sunumu: Mao Zedong Dönemi Üzerine İnceleme. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), s. 185-202.

Çaycı, A. E. (2025). Dijital Çağda Dezenformasyonla Mücadele: Sorunlar, Stratejiler ve Teknolojik Yaklaşımlar. TRT Akademi Dergisi, 13 (23).

Çetin, A. (2023). Ortadoğu’da Çatışmayı Tarihle Düşünmek. Sects, Ethnicity and Conflict Resolution. 3. Uluslararası Ortadoğu Kongresi.

Çetin, B. N. (2014). Propaganda Olgusu ve Propagandanın Amerikanlaşması. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24 (2), s. 239-265.

Çetin, H. (2012). Siyaset Bilimi. Ankara: Orion Kitabevi

Çetin, Ö. (2018). Erich Fromm’da Tanrı Tasavvuru. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 18(3), s. 75-98.

Çevikbaş, S. (2011). Nietzsche ve Nihilizm Tarihsel Bir Yazgı Olarak Nihilizm: Avrupa Nihilizminin Tarihi, Kökeni ve Egemen Olma Aşamaları. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 15 (2): 69-82

Çiğdem, S. (2022). Dijital Dönüşüm Sürecinde Metaverse Olgusunu Jean Baudrillard’ın Simülasyon Kuramı Çerçevesinde Değerlendirmek. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(3), s. 1156-1175.

Çiğdem, Y. N. (2023). Pazarlamada Renklerin Anlamları ve Psikolojik Etkileri. https://www.dia.com.tr/blog/pazarlamada-renklerin-anlamlari-ve-psikolojik-etkileri/ adresinden 28.08.2025 tarihinde alınmıştır.

Çokluk, N. (2022). Siyasal İletişimde Yeni Yönelimler Nörosiyaset ve Siyasal Beynin Çözümlenmesi. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 17(57), s. 148-173. doi:10.14783/maruoneri.902785

Çöteli, S. (2015). Sosyal Medyanın Yeni Tür Kamusal Alan Yaratması ve Toplumsal Hareketlere Katkıları: Taksim Gezi Parkı Örneği, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Dalar, M., Gökcan, Ö. (2018). Myanmar’ın Rohingya Müslümanları Politikası: Tarihsel ve Hukuksal Bir Analiz. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (8), s. 33-64.

Dalaycı, F. Ü. (2025). Dijital Çağda Hegemonya ve İdeoloji: Yeni Medya, Gramscı ve Althusser Perspektifinden Devletin İdeolojik Aygıtları. Uluslararası Toplumsal Bilimler Dergisi , 9(1), s. 125-136. doi:http://dx.doi.org/10.30830/tobider

Daver, B. (1993). Siyaset Bilimine Giriş. Siyasal Kitabevi: Ankara.

De Bortoli, M. (2001). Colours Across Cultures: Translating Colours in İnteractive Marketing Communications. European Languages and the Implementation of Communication and Information Technologies , 1-17.

Demirci, Z. (2024). İngiltere’deki Aşırı Sağcı Eylemler İskoçya’ya Neden Sıçramadı?. https://www.aa.com.tr/tr/ayrimcilikhatti/ayrimcilik/ingilteredeki-asiri-sagci-eylemler-iskocyaya-neden-sicramadi/1821230 adresinden 07/07/2025 tarihinde alınmıştır.

Demirtaş, T. (2024). Sudan’da Bir Yılın Muhasebesi: Sudan İç Savaşının Dünü, Bugünü, Yarını ve Çözüm Önerileri. SETA Yayınları.

Dijk, T. V.(2015). Söylem ve İdeoloji: Çok Alanlı Bir Yaklaşım. (Söylem ve İdeoloji İçinde. Edt. Barış Çoban, Zeynep Özarslan). İstanbul: Su Yayınları.

Dinçer, M. (2018). Uluslararası İlişkilerde Adil Savaş Teorisi: St. Thomas Aquinas’ın Adil Savaş Modelinin Dördüncü Haçlı Seferi’ne Uygulanması. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), s. 109-120.

Doğan, İ. (2021). Sovyetler Birliği’nde Din Karşıtı Propaganda: 1917-1960 Dönemi Üzerine Bir Değerlendirme. Selçuk İletişim Dergisi, 14(1), s. 408-431. doi:10.18094/JOSC.776046

Dönmez, İ. H. (2010). İnternet Haberciliğinde Tıklanma Kaygısı ve Kapan Manşetler. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 14, 105-127. https://dergipark.org.tr/en/pub/akil/issue/48081/607924

Duran, B. N. (2021). Nazi Almanya’sının Sanat Politikasında Yaratım ve Yıkım: Yoz Sanat Sergisi. Sosyologca, (22), s. 178-185.

Durkheim, É. (1960). The Division of Labour in Society. USA: Macmillan Company.

Eagleton, T. (1991). İdeoloji. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Eagleton, T. (2015). İdeoloji. Ayrıntı Yayınları: İstanbul.

Eco, U. (2021). Ortaçağ: Barbarlar, Hristiyanlar, Müslümanlar. İstanbul: Alfa Basım Yayın Dağıtım.

Eifler, U. (2019). Mao ve Çin: Büyük Atılım, Derin Düşüş. https://marksist.org/icerik/Yazar/11666/mobileRedirect adresinden 14.08.2025 tarihinde alınmıştır.

Ekinci, N. (2014). Siyasal İletişim Çalışmalarında Kapsam ve Yaklaşım Sorunsalı. İletişim ve Diplomasi İ & D, 3, 4-29.

Epping-Jäger, C. (2011). Hitler’s Voice: The Loudspeaker under National Socialism. Intermédialités, 17, 83-104.

Eraslan, M. C., Durur, E. K. (2018). Siyasal İletişim ve Medya Bağlamında Siyasal Reklam ve Propaganda (Kavramsal Bir Değerlendirme). Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, s. 193-204.

Ercansungur, D. O. (2023). Popüler Kültür ve Dijitalleşme: Yeni Medya Ekosisteminde Yakınsama ve Kitle Üzerine Sosyolojik Bir Analiz. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(12), s. 565-584.

Erhan, Ç. (1996). Ortaya Çıkışı ve Uygulanışıyla Marshall Planı. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 51 (01), s. 271-284

Erzen, M. Ü., Yalın, B., E. (2021). Siyasal Kültürün Temel Paradigmaları Üzerine: Kültürden, Siyasal Toplumsallaşma, Örgütlenme ve Katılma Süreçlerine Yansıyanlar. İletişim Fakültesi Dergisi.

Fadedthepro. (2022). American Poster During The Cold War. https://www.reddit.com/r/PropagandaPosters/comments/11mq8u5/american_poster_during_the_cold_war/ adresinden 25.08.2025 tarihinde alınmıştır

Fahad, A., Mustafa, S. E. (2025). Locked in Echoes: Unveiling The Dynamics Of Social Media Echo Chambers and Hindu Radicalization Targeting Muslim Youth in Delhi. Humanıtıes and Socıal Scıences Communıcatıons,12:324, https://doi.org/10.1057/s41599-025-04638-w.

Farag, M. (2024). Domestic Diversionary War and Conflict Endurance inWeak States: The Houthi Conflict in Yemen (2004 –2010). Cıvıl Wars, 26 (2), 330-353.

Ferwerda, J., Gest, J., Reny, T. (2025). Nostalgic deprivation and populism: Evidence from 19 European countries. European Journal of Political Research, 64, s.1506–1518. doi: 10.1111/1475-6765.12738

Fidan, M. Lokmanoğlu, E. (2023). Sosyal Medya Savaşlarında Yeni Bir Kavram: RusyaUkrayna Savaşı Özelinde Dijital Ambargo. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(8), s. 28-38.

Finchelstein, F. (2021). Faşist Yalanların Kısa Tarihi. (Çev. Zeynep Şarlak). İstanbul: İletişim.

Fiske, J. (2003). İletişim Çalışmalarına Giriş. Ankara: Bilim ve Sanat.

Fitzmaurice, K. (2018). Propaganda. Brock Education Journal, s. 63 - 67.

Foreign Affairs (2017). Records of the United States Information Agency (RG 306). https://www.archives.gov/research/foreign-policy/related-records/rg-306 adresinden 10/05/2025 tarihinden alınmıştır.

Foucault, M. (1992). Hapishanenin Doğuşu. Ankara: İmge Kitabevi Yayınlan.

Foucault, M. (2011). Entelektüelin Siyasi İşlevi. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Foucault, M. (2012). İktidarın Gözü. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Foucault, M. (2014). Özne ve İktidar. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Freud, S. (1949). Group Psychology and the Analysis of the Ego. London, England: The Hogarth Press Ltd.

Freud, S. (2002). Metapsikoloji. İstanbul: Payel Yayınları.

Freud, S. (2014). Grup Psikolojisi ve Ego Analizi. Ankara: Alter Yayınları.

Freud, S. (2014). Grup Psikolojisi ve Ego Analizi. Ankara: Alter Yayıncılık.

Freud, S. (2015). Totem ve Tabu. İstanbul: Kabalcı Yayınları.

Gause, F.G. (2014). Beyond Sectarianism: The New Middle East Cold War. Washington, DC: Brookings Institution.

Gelici, M. (2023). Rasmus Paludan ve Kuran-ı Kerim’i Yakma Eylemleri Üzerinden Bir Değerlendirme, Tasavvur Dergisi, 9 (2), s. 1123-1142.

Gençkaya, Ö. F., Kabasakal, M. (2024). Türkiye’de Otoriter Liderliğin Pekişmesinde Seçim Sistemi ve Aday Belirleme Yönteminin Rolü. KOCATEPEİİBFD, 26(1), 109-123. https://doi.org/10.33707/akuiibfd.1357616

Germond, J., Witcover, J. (1999). Whose Broad Stripes and Bright Stars?. The Trivial Pursuit of The Presidency: N.Y. Warner.

Giddens, A. (2008). Ulus Devlet ve Şiddet. İstanbul: Kalkedon Yayınları.

Goebbels, J. (2019). Bilgi ve Propaganda. Büyük Yalanlar. Ankara: Zeplin Kitap.

Goebbels, J. (2021). Büyük Yalanlar. İstanbul: Zeplin Kitap.

Gori, N. (2018). Codes of Ethics for Political Parties and Their Role in Communication (in the Time of Electoral Campaigns). Postmodern Openings, 9(1), 147- 164. https://doi.org/10.18662/po/10.

Göksel, A., B. (1998). Halkla İlişkiler. İzmir: Bilgehan Basımevi.

Göze, A. (1989). Siyasal Düşünceler ve Yönetimler. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.

Graber, D. A., Smith, J. M. (2005). Political Communication Faces The 21st Century. Journal of Communication, 55(3), 479–507.

Gramsci, A. (2011). Hapishane Defterleri (Cilt 1). İstanbul, Fatih, Türkiye: Kalkedon.

Gramsci, A. (2012). Hapishane Defterleri (Cilt 2). İstanbul: Kalkedon.

Gramsci, A. (2014). Hapishane Defterleri (Cilt 4). İstanbul: Kalkedon Yayınları.

Guy-Evans, O. (2025). Asch Conformity Line Experiment. https://www.simplypsychology.org/asch-conformity.html adresinden 15.10.2025 tarihinde alınmıştır.

Güden, O. (2018). Küresel Kuruluşların Kriz Yönetimi ve İletişimi Süreçlerine Yönelik Bir Değerlendirme: Facebook & Cambridge Analytica Veri Skandalının Retoriksel Arena Kuramı Bağlamında İncelenmesi. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi, s. 209-231.

Güleç, V. (2018). Aile İlişkilerinin Sosyal Medyayla Birlikte Çöküşü. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 2 (1), s. 105-120.

Güler, M. (2008). Bir Manipülasyon Aracı Olarak Rızanın İmalatı. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 3(5), s. 75-101.

Günçavdı, G. (2017). Karizmatik Liderlik: Alan Yazın Taraması. Uluslararası İnsan ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 21-34.

Günek, A. (2023). Dijital Çağda Bilginin Dönüşümü ve Yapay Zekâ: Üretim ve İktidar İlişkileri Açısından Bir Değerlendirme. Communicata (25), s. 1-8.

Gürgen, H. (1990). Propaganda. Kurgu Dergisi, 2(8), s. 135-157.

Güzel, M. (2025). Gerçeklik İlkesinin Yitimi: Baudrillard’ın Simülasyon Teorisinin Temel Kavramları. Flsf Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi(19), s. 65-84.

Habermas, J. (2012). Öteki Olmak, Ötekiyle Yaşamak, Siyaset Kuramı Yazıları. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Halbwachs, M. (2017). Kolektif Hafıza. Ankara: Heretik Yayınları.

Halbwachs, M. (2019). Toplumsal Sınırların Psikolojisi. İstanbul: Pinhan Yayıncılık.

Hamzaoğlu, H., Merdan, A. S. (2024). The Arab Spring and Russia's Middle East Policy. Journal of Mehmet Akif Ersoy Univesity, 11 (3), pp. 1095-1112. https://doi.org/10.30798/makuiibf.1451500.

Han, B.-C. (2020). Psikopolitika Neoliberalizm ve Yeni iktidar Teknikleri. İstanbul: Metis Yayıncılık.

Han, B.-C. (2020). Şeffaflık Toplumu. İstanbul: Metis Yayınları.

Han, B.-C. (2022). Palyatif Toplum Günümüzde Acı. İstanbul: Metis Yayınları.

Hari, J. (2022). Çalınan Dikkat Neden Odaklanamıyoruz. İstanbul: Metis Yayınları.

Hari, J. (2022). Çalınan Dikkat. İstanbul: Metis Yayınları.

Hariri, Y., N. (2016). Homo Deus: Yarının Kısa Bir Tarihi. İstanbul: Kolektif Kitap.

Haspolat, N. K. (2022). Psikanalizin İçinde Bir Kavram “Özdeşleşme”. Muş Alparslan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2022, 2(1), 1-9

Hassan, M. (2025). Sudan’da İç Çatışmaların Yerinden Edilme Üzerindeki Sonuçları: Sömürge Sonrası Dönemden Günümüze Doğru Bir Analiz. Göç Araştırmaları Vakfı Yayınları.

Hayes, A. (2023). Bernie Madoff: Who He Was and How His Ponzi Scheme Worked. https://www.investopedia.com/terms/b/bernard-madoff.asp adresinden 12.12.2024 tarihinde alınmıştır.

Hazan, R. Y., Voerman, G. (2006). Electoral Systems and Candidate Selection. Acta Politica. (41), 146-162. https://doi.org/10.1057/palgrave.ap.5500153

Heberer, T. (2009). The “Great Proletarian Cultural Revolution”: China's Modern Trauma. Journal of Modern Chinese History, 3(2), 165-181.doi: 10.1080/17535650903345379

Heiber, H. (2024). Joseph Goebbels. https://www.britannica.com/biography/Joseph-Goebbels adresinden 03/02/2025 tarihinde alınmıştır.

Held, D., J. A. (2025). Demokrasi Modelleri. Ankara: Felix Kitap.

Herman, E. S., Chomsky, N. (1988). Manufacturing consent: The Political economy of mass media. Rome: Pantheon.

Heywood, A. (2014). Siyaset. Ankara: Adres Yayınları.

Hıdır, Ö. (2018). Avrupa’da “Aşırı Sağ”ın Dini İdeolojik ve Tarihi Temelleri-Kökenleri. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 14 (53), s. 15-47.

Hipnokampüs. (2025). Küçük Albert Deneyi. https://www.hipnokampus.com/makaleler/kucuk-albert-deneyi adresinden 10.07. 2025 tarihinde alınmıştır.

Hipnoterapi, B. (2017). Telkin Nedir? //www.hipnoterapi.com/telkin-nedir/ adresinden 10.08.2025 tarihinde alınmıştır.

Hofheinz, A. (2005). The Internet in the Arab World: Playground for Political Liberalization. International Politics and Society, 3 (1), 78-96.

Holokost Ansıklopedisi. (..). encyclopedia.ushmm.org: https://encyclopedia.ushmm.org/content/tr/photo/1945-nazi-propaganda-poster adresinden 17.09.2025 tarihinde alınmıştır.

Horkheimer, M. (2017). The Culture İndustry: Enlightenment As Mass Deception. Media & Cultural Studies.

Huntington, S. (2014). Medeniyetler Çatışması. (Der. Murat Yılmaz). İstanbul: Vadi Yayınları.

Imıl, M. (2020). Propaganda ve Din (1 b.). Nobel Yayıncılık.

Ingram, H. J. (2016). A Brief History of Propaganda During Conflict: Lessons for Counter-Terrorism Strategic Communications. DOI: 10.19165/2016.1.06.

Işık, M. (2012). Kitle İletişim Teorilerine Giriş (4 b.). Türkiye: Eğitim Yayınevi.

İbicioğlu, H., Özmen, H., İ., Taş, S. (2009). Liderlik Davranışı ve Toplumsal Norm İlişkisi: Ampirik Bir Çalışma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), s. 1-23.

İrem, N. (2004). Jakobenizm – Cumhuriyetçilik Açmazında Kemalist Radikalizm. Journal of Faculty of Business, 5 (2), s. 1-25.

İşçi, M. (2002). Halkla İlişkiler. İstanbul: Der Yayınları.

James, T., S. (2021). Assessing The Policy Effects of Political Leaders: A Layered Framework. Policy Studies, 42, p. 437-454.

Jami, W. (2025). An Examination of Populist Attitudes With Social Values and the Motivational Differences Between Right-Wingers and Left-Wingers. Social and Personality Psychology, 128 (4), s. 2660-2677.

Jeffrey K. Olick, V. V.-S. (2011). The Collective Memory Reader. (V. V.-S. Jeffrey K. Olick, Dü.) Oxford University Press.

Jones, K. (Ed.). (1992). English and the national curriculum: Cox’s revolution. London: Kogan Page Ltd.

Juneau, T. (2024). Saudi Arabia’s Costly War in Yemen: A Neoclassical Realist Theory of Overbalancing. International Relations, 1 (25). https://doi.org/10.1177/00471178241231728.

Jung, C. (1991). The Archetypes and the Collective Unconscious. New York, USA: Routledge.

Kaçar, E. (2019). Öznenin trajedisi: Aynanın ötesine geçmek. Dört Öge, 5, s. 75-84.

Kahneman, D. (2011). Thinking, Fast and Slow. Allen Lane, UK.

Kahneman, D. (2015). Hızlı ve Yavaş Düşünme. İstanbul: Varlık Yayınları.

Kalaycı, N. (2017). Aristotales. (Edt. Ahu Tuncel, Kurtul Gülenç, Siyaset Felsefesi Tarihi içinde,). Ankara: Doğu Batı Yayınları

Kara, E. (2021). Rıza Kavramının Pozitif Psikoloji Açısından İncelenmesi. Dini Araştırmalar, 24/61, s. 571-593.

Karaca, M. (2018). İtalyan Propagandasında Kült Lider Olgusu: "Il Duce" Benıto Mussolını. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(2), s. 1203-1220.

Karaca, M. (2018). Waffen SS Propaganda Faaliyetleri. International European Journal of Managerial Research (EUJMR), 2 (2), s. 100-118.

Karaçor, S. (2006). Propagandanın Halkla İlişkiler ve Reklama Göre Yapı, İşleyiş Açısından Farklılıkları. İletişim Fakültesi Dergisi, 27.

Karagöz, K. (2018). Post truth çağında yayıncılığın geleceği. TRT Akademi, 6(3), s. 678-708.

Karakuş, M. (2021). Gelenekselden Dijitale Propaganda ve Araçlarının Dönüşümü. Selçuk İletişim Dergisi, 14(1), s. 462-491 . doi:10.18094/JOSC.776626

Karaman, E. (2017). Roland Barthes ve Charles Sanders Peirce’in Göstergebilimsel Yaklaşımlarının Karşılaştırması. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 9(2), 25-36.

Kasım, M. (2011). Hitler Döneminde Propaganda Aracı Olarak Radyo. Selçuk İletişim, 6(4), 64-75.

Kaya, A. (2020). Aşırıcılık ve Radikalleşme: Farkı yaratan nedir? https://bpy.bilgi.edu.tr/media/document/2020/02/20/kaya-ayhan_asirilik-ve-radikallesme.pdf. adresinden 18/05/2025 tarihinde alınmıştır.

Kaya, A. (2021). Aşırılık ve Radikalleşme: Farkı Yaratan Nedir? Bilgi Prime Youth. İstanbul Bilgi Üniversitesi. https://bpy.bilgi.edu.tr/en/blog/asiricilik-ve-radikallesme-farki-yaratan-nedir/ adresinden 01/10/2025 tarihinde alınmıştır.

Kayaoğlu, A. G. (2003). Kitlenin Psikolojisi ya da Sosyal Psikolojinin 'Kitlesi: Kitlede Yeni Bir Anlayışa Doğru, Kurgu Dergisi, 20, s. 205-218.

Kaynar, M. A. (2023). Politik Retoriğin Mantıksal Temeli ve İşleyişi. İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalı Felsefe ve Din Bilimleri.

Kellner, D. (2003). Media Spectacle. New York, USA: Routledge.

Kellner, D. (2016). Cultural Marxism and Cultural Studies. Dialogues in Philosophy and Social Sciences, 9(2), s. 132-151.

Keskin, Y., Çakı, C., Kazaz, A. (2020). Nazi Almanya’sı Döneminde Nazizm İdeolojisindeki Antisemitist Propaganda Mitlerinin Eğitime Yansıması. Selçuk İletişim Dergisi, 13 (3), s. 1081-1113.

Kınay, K. (2023). Tüketiciyi Satın Almaya Teşvik Eden Renkler Kırmızı, Mor ve Mavi. https://doi.org/10.32739/uha.id.43518 adresinden 22.09.2025 tarihinde alınmıştır.

Kışlalı, A. T. (1987). Siyaset Bilimi. Ankara: Ankara Üniversitesi Basın Yayın.

Kızıltuğ, S. (2024). Karanlık Liderliğin Örgütsel Muhalefet ve Psikolojik İyi Oluşa Etkileri. Alanya Akademik Bakış, 8(3), s. 766-779.

Kocadaş, B. (2010). Toplum Toplumsal Yapı ve Kurumlar. İstanbul: Doğu Kütüphanesi.

Koç, A. (2018). Michel Foucault’nun “Biyopolitika” Kavramının Teorik Çerçevesi. Uluslararası Kriz ve Siyaset Araştırmaları Dergisi, 2(2), s. 193-218.

Koç, Y. (2020). Klasik Dönem Osmanlı’da Dinin İktidar ve Halk Arasındaki Meşruiyeti. Liberal Düşünce Dergisi, 98, s. 103-124.

Koçak, P., G., Akdağ, M. (2021). Siyasal İletişim Bağlamında Toplumsal Kültür ve Siyasal Kültür İlişkisi. (Siyasal İletişim: Teorik Tartışmalar, Kavramlar, Kuramlar ve Stratejiler İçinde, Edt. Enderhan Karakoç, Onur Taydaş), Ankara: Nobel Yayınları.

Koehler, D. (2016), Right-Wing Extremism and Terrorism in Europe: Current Developments and Issues for the Future. PRISM. 6 (2), 89.

Kömürcü, K. (2014). Antik Yunan'da Felsefe Algısı. Felsefe Dünyası, 1(59), 113-131.

Kösalı, S. E., Aksu, F. (2022). AB Ülkelerinde Göçmen Karşıtlığı ve Aşırılıkçı Sağ: Yunanistan ve Almanya Örneği. Yönetim, Ekonomi, Edebiyat, İslami ve Politik Bilimler Dergisi, 7(2), s. 15-78.

Krastev, I. (2007). The Populist Moment. https://www.eurozine.com/the-populist-moment/ adresinden 07.07. 2025 tarihinde alınmıştır.

Krzyżanowski, M., Wodak, R., Bradby, H., Gardell, M., Kallis, A., Krzyżanowska, N., Mudde, C., Rydgren, J. (2023). Discourses and Practices of the “New Normal”: Towards an İnterdisciplinary Research Agenda on Crisis and the Normalization of Anti‐ and Post‐Democratic Action. Journal of Language and Politics, 22(4), 415–437. https://doi.org/10.1075/jlp.23024.krz

Kural, S., A. (1994). Kitle İletişim Teknolojilerindeki Gelişmelerin Demokratik Katılımcılığa Etkileri, Demokrasi Gündemi, III.

Kurian, G., T. (2011). The Encylopedia of Political Science. Washington; CoPress.

Kutluay, F. (2019). Siyasal Otorite Kavramının Tarihsel Seyri. Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), s. 1-29.

Kutlutürk, C. (2017). İslam Dünyasının Kanayan Yarası: Myanmar’ın Arakan Bölgesindeki Rohingya Müslümanları. Yeni Türkiye Dergisi, 96.

Kux, D. (1985). Soviet Active Measures and Disinformation: Overview and Assessment. The US Army War College Quarterly. Parameters, 15(1), 19-28.

Labin, S. (1976). Komünist Propaganda Taktikleri. Ankara: Altınok Matbaası.

Lang, J.C., Sterck, H. D. (2014). The Arab Spring: A Simple Compartmental Model for the Dynamics of a Revolution, Mathematical Social Sciences, 69, 12-21.

Lasswell, H. (1927). The Theory of Political Propaganda. The American Political Science Review , Aug., 21 ( 3), pp. 627-631.

Lasswell, H. (1938). Propaganda Technique in the World War. New York, USA: Peter Smith.

Lasswell, H. D. (1950). Politics Who Gets What, When, How. New York, US: McGraw-Hill.

Lasswell, H.D. (1927). The Theory of Politiea! Propaganda. American Political Selenca Review, 627-631.

Lawrence, A.K. (2016). Repression and Activism Among the Arab Spring’s First Movers: Evidence from Morocco’s February 20th Movement. Cambridge University Press, 47, 699-718, doi:10.1017/S0007123415000733.

Ledarman, S., Ledarman, Z. (2025). (Un)Noticing Yemen: The Forgotten War in Yemen and Critical Genocide Studies. Journal of Genocıde Research, 27 (3), s. 427-444.

Lee, B. (2022). What Is Siege Culture?. https://crestresearch.ac.uk/comment/what-is-siege-culture/ adresinden 10/07/2025 tarihinde alınmıştır.

Lippmann, W. (1998). Public Opinion (2 b.). (M. Curtis, Dü.) USA : Transaction Publishers.

Lyall, L. (2022). Diverse Neighbors and Post-Conflict Recovery at The Village Level: Evidence From Iraq After ISIL. Journal of Peace Research, 59 (4), p. 543-561.

Lyotard, J. F. (2000). The Postmodern Condition. Sociology of Education: Theories and Methods.

Ma, M., Han, F., Wang, C. (2025). Panacea or Pandora’s Box: Diverse Governance Strategies for Conspiracy Theories and Their Consequences in China. Humanıtıes and Socıal Scıences Communıcatıons,12:725 | https://doi.org/10.1057/s41599-024-04350-1

Maalouf, A. (2009). Çivisi Çıkmış Dünya. İstanbul: Yapı Kredi Yayınlar.

Malkoç, E., S. (2017). Siyasi Yönetişimde Meşruiyet Sorunu. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (15), s. 85-99.

Marshall, G.(2005). Sosyoloji Sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.

Marşap, G., Akbaba, S., M. (2020). Aydınlanmanın Diyalektiğinde Kültür Eleştirisi. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 5(10), s. 102-118.

Mclellan, D. (2012). İdeoloji. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

McNair, B. (2011). An Introduction to Political Communication. London&Newyork: Routledge.

Mercer, K. (1998). Cangıla Hoş geldiniz: Postmodern Politikada Kimlik ve Çeşitlilik. (Kimlik-Topluluk/Kültür/Farklılık içinde Der. J. Rutherford). İstanbul: Sarmal Yayınevi.

Mertek, S. (2020). Post Truth’u Hannah Arendt ile Okumak. Liberal Düşünce Dergisi, 97(25), s. 205-225.

Meşe, Z. (2024). Almanya’nın İsrail’e Koşulsuz Desteğinin Arkasında Ne Var? https://kriterdergi.com/dis-politika/almanyanin-israile-kosulsuz-desteginin-arkasinda-ne-var adresinden 10.11.2025 tarihinde alınmıştır.

Metin, O. Ş. (2017). Jean Baudrillard Perspektifinden Sosyal Medya Analizi Denemesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), s. 109-121. doi:023101400063957

Miller‐Idriss, C. (2020). Hate in the Homeland: The New Global Far Right. Princeton University Press.

Morvan, C., O’Connor, A. (2017). An Analysis of Leon Festinger’s A Theory of Cognitive Dissonance. London, UK: Macat Library.

Mouffe, C. (2015). Dünyayı Politik Düşünmek. İstanbul: İletişim Yayınları.

Mudde, C. (2020). Riding the Fourth Wave. IPPR Progressive Review, 26 (4), 296- 304. doi:https://doi.org/10.1111/newe.12175.

Müller, J. W. (2019). Popülizm Nedir?. İstanbul: İletişim Yayınları.

National Geographıc. (2016). Tıbbın Yeni Silahı: İnanç.

Nora, P. (2006). Mekansal Hafıza. Ankara: Dost Kitapevi Yayınları.

OCHA (UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs). (2023). Humanıtarıan Needs And Response Plan Sudan. https://reliefweb.int/report/sudan/sudan-humanitarian-needs-and-response-plan-2024-december-2023. Adresinden15.10.2025 tarihinde alınmıştır.

Orhan, S. (2019). Popülizm, Liberal Demokrasi ve Faşizm Denklemi. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 68 (4), a. 795-840.

Oskay, Ü.(2001). İletişimin ABC’si. İstanbul: Der Yayınları.

Önder, H. M. (2024). İstihbarat Başarızlığına Neden Olan Bir Faktör Olarak Bilişsel Uyumsuzluk: Hendek Operasyonları Örneği. Firat University Journal of Social Sciences, 35(1), s. 195-206.

Özçağlayan, M., Apak, D. (2017). Soğuk Savaş Yıllarında Algı Yönetimi, Haber ve Propaganda İlişkisi. Marmara İletişim Dergisi, (28), s. 107-130. doi:10.17829/midr.20172833780.

Özçetin, B. (2018). Kitle İletişim Kuramları Kavramlar, Okullar, Modeller. İstanbul: İletişim Yayınlan.

Özçetin, B. (2018). Kitle İletişim Kuramları. İstanbul: İletişim Yayınları.

Özdel, G. (2012). Foucault Bağlamında İktidarın Görünmezliği ve “Panoptikon” ile “İktidarın Gözü” Göstergeleri. Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 2(1), s. 22-29.

Özdemir, M. (2020). Foucault Sosyolojisinde İktidarın Serüveni: Pastoral İktidar, Disiplinci İktidar, Biyo-İktidar. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 4(1), s. 109-133.

Özdemir, M., Çevik, H. (2025). Sosyal Medya Algoritmalarının Toplumsal Cinsiyet Temsilleri Üzerindeki Etkileri ve Dışlayıcı Pratikler. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(2), s. 344-358.

Özel, Z. (2007). Genel Seçim Afişlerinde Lider İmajları. https://baskanlikreferandumu.siyasaliletisim.org/blog/2008/06/28/22-temmuz-2007-genel-secm-aflernde-lder-majlari/ adresinden 25.09.2025 tarihinde alınmıştır.

Özer, D. (2012). Toplumsal Düzenin Oluşmasinda Renk ve İletişim. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 3(6), 268-281.

Özer, M. A. (2014). Siyasal İletişimin Etkinliğinde Algılama Yönetiminin Rolü. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 3(7), s. 166-197.

Özgan, A. (2020). Hakikatin Ölümü Ya Da Ölümlü Hakikat. Etkileşim, 3(6), s. 168-188. doi:10.32739/etkilesim.2020.6.80

Özkır, Y. (2015). Türkiye’de Siyasal İletişim 2007-2015. Ankara: SETA.

Parrish, J. (2010). Philosophical Foundations of Politicalleadership. In R. A. Couto (Ed.), Political and civicleadership: A reference handbook (pp. 69–78). SAGEPublications, Inc. https://doi.org/10.4135/9781412979337.n9.

Pfeffer. J. (2010). Power: Why Some People Have İt and Others Don’t. New York: HarperCollins Publishers.

Pısch, A. (2016). The Personality Cult of Stalin in Soviet Posters, 1929–1953. https://press-files.anu.edu.au/downloads/press/n2129/html/ch03.xhtml adresinden 15.12.2024 tarihinde alınmıştır.

Pierson, C. (2011). Modern Devlet. İstanbul: Chiviyazıları Yayınevi.

Poell, J. v. (2013). Understanding Social Media Logic. Media and communication, 1(1), s. 2-24.

Polizzi, C. (2025). Youth Radicalisation: A New Frontier in Terrorism and Security. https://www.visionofhumanity.org/youth-radicalisation-a-new-frontier-in-terrorism-and-security/ adresinden 10. 07. 2025 tarihinde alınmıştır.

Poor, D. M. (2014). Wax Weber, Authority, and Leadership. (in in Authority without Territory: The Aga Khan Development Network and the Ismaili Imamate). https://link.springer.com/chapter/10.1057/9781137428806_2#citeas.

Propaganda Posters. (2022). Qasem Soleimani Killing a Crocodile (USA) With Iran's Flag Circa 2010s? https://www.reddit.com/r/PropagandaPosters/comments/yd8w1s/qasem_soleimani_killing_a_crocodile_usa_with/ adresinden 15.09.2025 tarihinde alınmıştır.

Pusat, T. (2024). Neoliberal Yönetimsellik Bağlamında Sosyal Medyada Mutlu Performans Öznesinin İnşası: Instagram örneği. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 44, s. 1-30.

Qualter, H. T. (1980). Propaganda Teorisi ve Propagandanın Gelişimi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 17, https://doi.org/10.1501/SBFder_0000001406.

Qualter, T. H. (1980). Propaganda Teorisi ve Propagandanın Gelişimi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 01(35), s. 255-307.

Rabkin, Y. M. (2023). Neden Bu Kadar Çok Sayıda Yahudi İsrail’in Gazze’deki Savaşını Kınıyor?. Birikim Dergisi. https://birikimdergisi.com/guncel/11552/neden-bu-kadar-cok-sayida-yahudi-israil-in-gazze-deki-savasini-kiniyor adresinden 01.11.2025 tarihinde alınmıştır.

Ranger, E. H.T. (2006). Geleneğin İcadı. İstanbul: Agora Kitaplığı.

Ranney, A. (1990). Governing: An İntroduction to Political Science.

Rawls, J. (2007). Siyasal Liberalizm. İstanbul: İstanbul Bilgi Yayınları.

Reiff, N. (2025). Who Is Jordan Belfort, the Wolf of Wall Street? https://www.investopedia.com/investing/who-is-jordan-belfort/ adresinden 20.09.2025 tarihinde alınmıştır.

Renard, T., Rekawek, K. (2024). The Base, and The Basis for Listing Far-Right Terror Groups. https://www.icct.nl/publication/base-and-basis-listing-far-right-terror-groups adresinden 05/05/2025 tarihinde alınmıştır.

Riesman, D. (2016). Yalnız Kalabalık. Ankara: Heretik Yayınları.

Riley-Smith, J. (1997). The First Crusade and the Idea of Crusading. University of Pennsylvania Press.

Rollo, M. F., Pires, A. P., Novais, N. M. (2013). War and Propaganda In the XXth Century. Lisboa: IHC (s. 122-127). Instituto de História Contemporânea da Faculdade de Ciências Sociais e Humanas da Universidade Nova de.

Ross, A. (2008). Security Engineering. A Guide to Building Dependable Distributed Systems, Wiley, Indianapolis.

Roumanias, C., Skouras, S., Christodoulakis, N. (2022). Crisis and extremism. How does an extreme far rightemerge in a modern democracy? Evidence fromGreece’s Golden Dawn. Journal Of Electıons, Publıc Opınıon And Partıes, 32 (1), p. 107-128.

Russell, B. (2021). Batı Felsefe Tarihi 3. Cilt. İstanbul: Alfa Yayınları.

Russell, S. J., & Norvig, P. (2016). Artificial intelligence: A modern approach. Pearson Education Limited.

Saraçlı, M. (2023). Avrupa’daki Popülist Aşırı Sağ Partilerin Göç Meselesine Yaklaşımları. Liberal Düşünce Dergisi (110), s. 123-146. doi:10.36484/liberal.1250802

Sarıtaş, İ. (2018). Nazi Döneminde Sinemanın Propaganda Aracı Olarak İşlevi. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (47), s. 329-350.

Sayın, O., Ceyhan, A., İ. (2025). Siyasal İletişimde Yapay Zeka ve Veri Odaklı Dönüşüm. Journal of Management Theory and Practices Research, 6 (1).

Schmid, A. P. (2013). “Radicalisation, De-Radicalisation, Counter-Radicalisation: A Conceptual Discussion and Literature Review”, ICCT Research Paper, 97(1). https://icct.nl/publication/radicalisation-de-radicalisation-counter-radicalisation-conceptual-discussion-and adresinden 05/04/2025 tarihinde alınmıştır.

Seyedmorteza, M. Törenli, N. (2023). Sosyal Medya Eksenli Dijital Seferberlik ve Protesto Hareketleri Üzerine Bir Literatür İncelemesi. Intermedia International E-journal, 10(19), s. 314-331. doi:10.56133/intermedia.1348867

Shu, K., Wang, S., Le, T., Lee, D., Liu, H. (2018). Deep Headline Generation for Clickbait Detection. EEE International Conference on Data Mining (ICDM), 467-476. doi: 10.1109/ICDM.2018.00062.

Sillars, S. (1995). İletişim. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.

Simone, D. (2024). Riots Show How the UK's Far Right Has Changed. https://www.bbc.com/news/articles/c74lwnxxxzjo. 05/06/2025 tarihinde alınmıştır.

Song, S. (2021). “Red” In Propaganda. https://diluo.digital.conncoll.edu/Asianart/exhibition/red-in-propaganda-simon-song/ adresinden 25.09.2025 tarihinde alınmıştır.

Soukup, P. A. (2014). Political Communication. Communication Research Trends, 33(2), 3-43.

Stevenson, N. (2008). Medya Kültürleri Sosyal Teori ve Kitle İletişim. Ankara: Ütopya Yayınevi.

Stieg, C. (2019). Neden Herkes Elizabeth Holmes'un Ses Tonu Konusunda Bu Kadar Takıntılı? https://www.refinery29.com/en-us/2019/01/222442/elizabeth-holmes-real-voice-psychology adresinden 10.10.2024 tarihinde alınmıştır.

Sunstein, C. (2004). Democracy and Filtering, CACM, 47 (12), pp. 57-59. DOI:10.1145/1035134.1035166.

Şeriati, A. (2012). Yeni Çağın Özellikleri. Ankara: Fecr Yayınları.

Şimşek, B., Ş., Geçer, E. (2020). Hegemonik İdeoloji, Birey ve Psiko-Politik Etkileşimler: Persepolis Filmi Örnekliği. Adam Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), s. 241-264.

Şimşek, D. C. (2025). Dijital Kapitalist Özne ve İletişimin Dönüşümü: Performans, Dolaşım ve Direniş. Global Media Journal Turkish Edition, 16(30), s. 98-114.

Tanova, A.G., Popov, D. G., Fokina, V.V., Evseeva, L.,I. (2017). Problems and Prospects of Informatıon and Communıcatıon Technologıes as Polıtıcal Communıcatıon Element. International Conference on Research Paradigms Transformation in Social Sciences. 10.15405/epsbs.2018.02.157.

Taş, O. (2022). Propagandanın Güncelliği: Yirminci Yüzyıl Teorisinden Dersler. Kültür ve İletişim, 25(49), s. 74-101.

Taşmurat, T. (2019). Siyasal İletişim Süreci ve Siyasal Mesaj Stratejileri. Nosyon, Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, 2, s. 64-79.

Taştan, Y. K. (2010). Etnisite Kuramları. Düşünce Dünyasında Türkiz, 1(6), s. 199-228.

Taylor, E. B. (2016). Kültür Bilimi. ViraVerita E-Dergi, 4, s. 91-110.

TDK. (2022). Türk Dil Kurumu Sözlükleri. sozluk.gov.tr: https://sozluk.gov.tr/?ara=telkin adresinden 10.10.2025 tarihinde alınmıştır.

Törenli, N. (2005). Yeni Medya, Yeni İletişim Ortamı, Bilişim Teknolojileri Temelinde Haber Medyasının Yeniden Biçimlenişi. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.

Turan, M. (2007). Nihilizm ve Jean Baudrillard. EÜHFD, C. XI, s. 87-103.

Turner, B. (1997). Eşitlik. Ankara: Dost Kitapevi.

Tuzgöl, K. (2018). Lacanyen Psikanalitik Kuram ve Öznenin Konumu. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 1(1), s. 41-53.

Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu (TİHEK). (2024). Filistin’de İnsan Hakları İhlalleri ve Gazze Soykırımı Raporu.

Tütünsatar, A., Okcu, M. (2020). Sosyal Medya Siyasal Katılım İlişkisi: Uygulamalar Ve Olaylar Üzerinden Değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 36, s.66-93.

Ülger, B. (2003). İşletmelerde İletişim ve Halkla İlişkiler. The Big Bussiness. İstanbul: Der Yayınları.

Ünver, H. A. (2021). Trump’ı Sosyal Medyadan atmak aşırılıkçı söylemleri Engeller mi?. https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-55604474 adresinde 10.05.2025 tarihinde alınmıştır.

Van Deth, J. W. (2014). A Conceptual Map of Political Participation. Acta Politica, 49(3), 349-367.

War, H. (2024). Nazi Almanyası. History of War (01).

Warrick, J. (2015). Black Flags: The Rise of ISIS. New York: Anchor.

Weber, M. (2012). Ekonomi & Toplum (Cilt 1). İstanbul: Yarın Yayınları.

Westland, S. (2017). Does Colour Really Affect Our Mind and Body? A Professor of Colour Science Explains. https://theconversation.com/does-colour-really-affect-our-mind-and-body-a-professor-of-colour-science-explains-84382#:~:text=Experiencing%20colour&text=Recent%20research%20by%20the%20group,while%20blue%20light%20lowers%20it. adresinden 27.09.2025 tarihinde alınmıştır.

Wilkinson, K. (2011). Semboller ve İşaretler. İstanbul: Alfa Yayınları.

Wood, A. (2016). Propaganda and Democracy. Theoria: An International Journal for Theory, History and Foundations of Science , 31 ( 3).

Yalçın, İ. (2022). Performans Olarak Benlik: The Truman Show. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi(9), s. 204-224. doi: 10.56676/kiad.1172014

Yalçınkaya, Y. (2014). Medya Mesajı, Medya Masajıdır: McLuhan’ın İzinde Medyayı Anlama Kılavuzu. Türk Kütüphaneciliği, 28(2), s. 255-258.

Yardım, M. (2021). Malik Bin Nebi’nin Sömürülebilirlik ve Bourdieu’nün Sembolik Şiddet Kavramları Işığında Aşağılık Kompleksi. Mukaddime, 1(12), s. 172-193.

Yegen, C., Dönmez, S. C. (2023). Tarih ve Kolektif Bellek Aktarımında Sanal Gerçeklik: “War Remains” Örneği. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), s. 412-430.

Yıldırım, T. (2024). Avrupa’daki Aşırı Sağ Partilerin Ortaklaştığı ve Ayrıştığı Konular Neler? https://bianet.org/haber/avrupa-daki-asiri-sag-partilerin-ortaklastigi-ve-ayristigi-konular-neler-297121 adresinden 24.07.2025 tarihinde alınmıştır.

Yıldırım, Y. (2017). Liberal Demokrasinin Krizi Bağlamında Avrupa’da Sağ-Popülizm ve Yükselen Aşırı-Sağ. Amme İdaresi Dergisi, 50 (2), s. 51-72.

Yıldırım, Y. (2019). Myanmar’daki İnsan Hakları İhlalleri ve Rohingyalara Yönelik Baskıların Sonlanmasında Uluslararası Toplumun Rolü. Güvenlik Çalışmaları Dergisi, 21 (21), s. 35-57.

Yıldırımer, A. (2022). Enformasyon Çağında Gözetim Toplumu: Facebook Cambridge. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 6(2), s. 104-112.

Yıldız, S. K. (2023). Post-Truth Çağının Teknolojik Enstrümanlarına Yeni Medya Perspektifinden Eleştirel Bir Bakış. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi(61), s. 185-199.

Yılmaz, A., Yolcu, T., Özkaynar, K., Aykaç, Ö., S. (2020). Siyasal Pazarlama ve Siyasal İletişimde Post-Truth: Donald Trump Örneği. Sivas cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21, (2), s. 298-310.

Yılmaz, D. Ş. (2020). Kırmızı Renk ve Anlamı. https://www.iienstitu.com/blog/kirmizi-renk-ve-anlami adresinden 01.10.2025 tarihinde alınmıştır.

Yılmaz, E. A. (2015). I. Dünya Savaşı Süresince İtilaf Devletleri Tarafından Uygulanan Propaganda Yöntemleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi(35), s. 65-74.

Yılmaz, V. F. (2022). Ritim ile Kitle Manipülasyonu. Otuz Yedi Sanat ve Tasarım Dergisi, 1(1), s. 90-108.

Yolcu, M. (2002). Dil: İşlevi, Çeşitleri ve Alanları Bağlamında Kavramsal Bir İnceleme. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, II, 4, s. 67-97.

Yörükoğlu, T. (2012). İstihbarat Servislerinde Beyin Yıkama Operasyonları. İstanbul: Kum Saati Yayınları.

Yukl, G. (2011). Leadershıp ın Organızatıons. New York: Pearson.

Yurdakul, H. (2016). Medya ve Siyaset Perspektifinden Kamuoyu. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 1(2), s. 81-90.

Yücel, A., Çubuk, F. (2013). Nöropazarlama ve Bilinçaltı Reklamcılık Yaklaşımlarının Karşılaştırılması. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(2), s. 172-183.

Yücel, E. (2020). Propaganda. İstanbul: Karakarga Yayınları.

Yükselbaba, Ü. (2017). Milgram Deneyi: Otorite ve İtaate Dair. İstanbul Üniversitesi Hukuk Mecmuası, 75(1), s. 227-270.

Zengin, E. (2021). Erving Goffman’ın Benlik Kuramı Çerçevesinde İzlenim Yönetimi ve Kişiler Arası İletişime Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme. Anasaya, 16, s. 65-80.

Zimbardo, P. (2023). Şeytan Etkisi: Kötülüğün Psikolojisi. İstanbul: Say Yayınları.