Sağlık Çalışanı Ebeveynlerin Stres ve Yaşam Doyumu Düzeyleriyle Çocuk Yetiştirme Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Akgün, Kostak, M., Semerci, R. & Kocaaslan, E. N. (2017). Hemşirelerin çocuk sevme düzeyleri ve çocuk yetiştirme tutumları. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 6 (4), 146-155.

Annagür, B. (2010). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: risk faktörleri, etkileri, değerlendirilmesi ve önlenmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar. 2 (2), 161-173.

Ayrancı, U., Yenilmez, C., Balcı, Y. & Kaptanoğlu, C. (2006). Identification of violence in Turkish health care settings. J Interpers Violence. 2, 276-296.

Başal, H. A., Kahraman, P. B., Derman, M. T., Kahraman, Ö. & Sümer, H. (2014). “Otoriter” ve “demokratik” tutuma sahip ebeveynleri olan 5-6 yaş çocuklarının evcilik oyunlarında üstlendikleri roller. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 3 (2), 384-409.

Botha, F. (2014). Life satisfaction and education in South Africa: Investigating the role of attainment and the likelihood of education as a positional good. Social Indicators Research. 118 (2), 555-578.

Bronstein, M., H. & Zlotnik, D. (2008). Parenting styles and their effects. M. M. Haith ve J. B. Benson (Ed.), Infant and Early Childhood Development, Elsevier Inc.;496-509.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Çakmak, E., Erkan, Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2019). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (27. baskı). Ankara: Pegem Akademi

Canatan, K. (2020). Geleneksel ve modern ailelerde çocuk yetiştirme tutumları. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (16), 151-165.

Carlsson, F., Lampi, E., Li, W. & Martinsson, P. (2014). Subjective well-being among preadolescents and their parents-evidence of intergenerational transmission of well-being from urban China. The Journal of Socio-Economics, 48, 11-18. Doi: 10.1016/j.socec.2013.10.003.

Carapito, E., Ribeiro, M. T., Pereira, A. I. & Roberto, M. S. (2018). Parenting stress and preschoolers’ socio-emotional adjustment: the mediating role of parenting styles in parent–child dyads. Journal of Family Studies, 1-17. Doi:10.1080/13229400.2018.1442737

Carnevale, A., P., Smith, N., Dražanová. L., Gulish, A. & Campbell K. P. (2020). The Role of Education in Taming Authoritarian Attitudes. Georgetown University Center on Education and the Workforce.

Çağdaş, A. &Şahin Seçer, Ş. (2007). Anne-Baba Eğitimi. Ankara: Kök Yayınları

Çekiç, A., Akbaş, T., & Hamamcı, Z. (2015). Anne Baba Stres Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (3), 647-667. Doi: 10.21547/jss.256755

Dağlı, A., Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe ‘ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15 (59), 1250-1262. Doi: 10.17755/esosder.263229

Deater-Deckard, K. (2004). Parenting Behavior and the Parent Child Relationship. K. Deater-Deckard (Ed.), (s. 74-94). Parenting Stress. US; Yale University Press.

Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment. 49 (1), 71-75.

Doğan, A., Deniz, M. E., Odabaş, H., Özyeşil, Z. & Özgirgin, N. (2012). Job and life satisfaction of the medical staff in rehabilitation centers (Rehabilitasyon merkezinde çalışan sağlık personelinde iş ve yaşam doyumu). Turkish Journal of Physical Medicine and Rehabilitation, 58; 16-21.

Erdinç, İ. (2018). Evli çiftlerde, evlilik uyumu, cinsel yaşam doyumu ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.

Eroğlu, F. & Parlar, H. (2028). Evli kadın ve erkeklerde psikolojik iyi oluşun ebeveyn tutumuna etkisinin incelenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (33), 89-101.

Flouri, E. (2004). Pychological outcomes in mid-adulthood associated with mother’s child-rearing attitudes in early childhood. Evidence from the 1970 British birth cohort. European Child & Adolescent Psychiatry, 13, 35-41. Doi: 10.1007/s00787-004-0355-5

Gattig., A. & Minkus, L.. (2021). Does marriage increase couples’ life satisfaction?. Comparative Population Studies, 46, 123-148. Doi:10.12765/CPoS-2021-05.

Gibson, L. C. (2017). Olgunlaşmamış Ebeveynlerin Yetişkinlerin Çocukları, Mesafeli, Reddeden, Bencil Ebeveynlerin Negatif Etkilerinden Kurtulmanın Yolları, (Çev: Dilek Boyraz), İstanbul: Sola Yayınları, Sola Unitas.

Gökçearslan, Çifci, E., Kardeş, T., Zubaroğlu, Yanardağ, M, & Akgün, R. (2016). Türkiye’de kurum bakımı deneyimi olan bireylerin iş ve yaşam doyumlarının incelenmesi üzerine bir araştırma: Ankara ili örneği. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, (37), 9-31.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderso, R. E., & Tatham, R. L. (2013). Examining Your Data. In: Hair JF, Black WC, Babin BJ, Anderso RE, Tatham RL, eds. Multivariate Data Analysis. (8th ed). Edinburgh Gate; Harlow Pearson Education Limited, 31-88.

İldeniz, B., S., & Karadeniz, G. (2022). Koronavirüs pandemisinde annelerin ebeveynlik stresleri, aile dayanıklılıkları ve çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkiler. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 14 (26), 279-296.

Işıkoğlu Erdoğan, N., Yoleri, S., & Tetik, G. (2017). Ebeveyn Tutumlarının Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Mizaç Özellikleri İle İlişkisinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, (42), 226-239. Doi: 10.21764/efd.88048

Juhasova, A. (2015). Comparison of quality of life of families with children with disability and families with children without disability. Social and Behavioral Sciences, 174, 3378-3384.

Kelleci, H. (2019). Annelerin çocuk yetiştirme tutumunun yaşam doyumu, evlilik doyumu, umutsuzluk düzeyi açısından incelenmesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Konya

Kaymak, Özmen, S. & Özmen, A. (2012). Anne baba stres ölçeğinin geliştirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 42 (196), 20-35.

Ngoo, Y., T., Tey, N., P. & Tan, E., C. (2015). Determinants of Life Satisfaction in Asia. Social Indicators Research. 124 (1), 141-156. Doi:10.1007/s11205-014-0772-x

Kaner, S., Bayraklı, H., & Oktay Güzeller, C. (2011). Anne babaların yılmazlık algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi. 12 (2), 63-78.

Kocayörük, E. (2011). Etkili İletişim Becerileri (1.Baskı). İstanbul: Kriter Yayınevi

Oğuz, F. & Öğretir, Özçelik, A., D. (2018). Ergenlerde algılanan anne baba tutumu ile madde bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 11 (58); 535-543.

Oh, J., Moon,Y. S. & Park, I. (2013). A study of nurses’ working stress, child-rearing stress and parenting attitude. Journal of Digital Convergence, 11 (10), 469-481.

Özyürek, A. (2017). Okul öncesi çocuğa sahip anne-babalara yönelik “çocuk yetiştirmeye ilişkin anne-baba görüşleri ölçeği” ve “anne-baba tutum ölçeği” geliştirme çalışması. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 2 (1), 26-38.

Parıldar, G. (2020). Sağlık Çalışanlarında Sosyal Medya Bağımlılığı ile Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki. Tıpta Uzmanlık Tezi. T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi. İzmir.

Parmaksız, İ. (2020). Yaşam doyumuyla bilinçli farkındalık arasındaki ilişki: yetişkinler üzerine bir araştırma. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33 (1), 157-176. Doi: 10.19171/uefad.587932

Poyraz, A., & Gül, F. (2022). Gelişimsel dil bozukluğu olan ve olmayan okul öncesi çocuklarda iletişim becerileri, ebeveyn tutumları ve ebeveynin stres düzeyinin değerlendirilmesi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (16), 174-189. Doi: 10.38079/igusabder.977376

Santrock, J. W. (2012). Erken Çocuklukta Sosyoduygusal Gelişim. Yüksel, G. (Ed.), (s.241-269). Yaşam Boyu Gelişim Psikolojisi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Santrock, J. W. (2021). Çocuk Gelişimi (Güre A. çev. ed.) 1. Basım. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık

Suldo, S., M., Riley, K., N. & Shaffer, E., J. (2006). Academic correlates of children and adolescents' life satisfaction. School Psychology International, 27 (5), 567-582. Doi:10.1177/0143034306073411

Sak, R., Şahin Sak, İ. T., Atlı, S. & Şahin, B. K. (2015). Okul öncesi dönem: anne- baba tutumları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 972- 991.

Trawick-Smith, J. (2018). Erken çocukluk döneminde gelişim: Çok kültürlü bir bakış açısı. (Akman B. çev. ed.). 5. Basım. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık

Ulutaş, K. (2018). Lise öğrencilerinin anne baba tutum algıları ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Uygun, N. & Kozikoğlu, İ. (2020). Çocukları okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden ebeveynlerin tutumlarının incelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9 (3), 1494-1507. Doi: 10.33206/mjss.639099

Uzunel, A. (2016). Lise öğrencilerinin anne baba tutumları ile mükemmeliyetçi öz sunum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Yenihan, B., Öner, M., & Balcı, B. (2016). İş doyumu ve yaşam doyumunun demografik özelliklerle ilişkisi: Sakarya'daki AVM'lerin çalışanları üzerine bir araştırma. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4 (1), 33-49.

Yavuzer, H. (2019). Ana-Baba ve Çocuk. İstanbul: Remzi Kitabevi

Yavuzer, Y. & Çivilidağ, A. (2014). Sağlık çalışanlarında iş yerinde mobbing ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide depresyonun aracı rolü. Düşünen Adam: Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 2, 115-125.

Akgün, Kostak, M., Semerci, R. & Kocaaslan, E. N. (2017). Hemşirelerin çocuk sevme düzeyleri ve çocuk yetiştirme tutumları. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 6 (4), 146-155.

Annagür, B. (2010). Sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: risk faktörleri, etkileri, değerlendirilmesi ve önlenmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar. 2 (2), 161-173.

Ayrancı, U., Yenilmez, C., Balcı, Y. & Kaptanoğlu, C. (2006). Identification of violence in Turkish health care settings. J Interpers Violence. 2, 276-296.

Başal, H. A., Kahraman, P. B., Derman, M. T., Kahraman, Ö. & Sümer, H. (2014). “Otoriter” ve “demokratik” tutuma sahip ebeveynleri olan 5-6 yaş çocuklarının evcilik oyunlarında üstlendikleri roller. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 3 (2), 384-409.

Botha, F. (2014). Life satisfaction and education in South Africa: Investigating the role of attainment and the likelihood of education as a positional good. Social Indicators Research. 118 (2), 555-578.

Bronstein, M., H. & Zlotnik, D. (2008). Parenting styles and their effects. M. M. Haith ve J. B. Benson (Ed.), Infant and Early Childhood Development, Elsevier Inc.;496-509.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Çakmak, E., Erkan, Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2019). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (27. baskı). Ankara: Pegem Akademi

Canatan, K. (2020). Geleneksel ve modern ailelerde çocuk yetiştirme tutumları. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (16), 151-165.

Carlsson, F., Lampi, E., Li, W. & Martinsson, P. (2014). Subjective well-being among preadolescents and their parents-evidence of intergenerational transmission of well-being from urban China. The Journal of Socio-Economics, 48, 11-18. Doi: 10.1016/j.socec.2013.10.003.

Carapito, E., Ribeiro, M. T., Pereira, A. I. & Roberto, M. S. (2018). Parenting stress and preschoolers’ socio-emotional adjustment: the mediating role of parenting styles in parent–child dyads. Journal of Family Studies, 1-17. Doi:10.1080/13229400.2018.1442737

Carnevale, A., P., Smith, N., Dražanová. L., Gulish, A. & Campbell K. P. (2020). The Role of Education in Taming Authoritarian Attitudes. Georgetown University Center on Education and the Workforce.

Çağdaş, A. &Şahin Seçer, Ş. (2007). Anne-Baba Eğitimi. Ankara: Kök Yayınları

Çekiç, A., Akbaş, T., & Hamamcı, Z. (2015). Anne Baba Stres Ölçeği’nin Türkçe’ye Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (3), 647-667. Doi: 10.21547/jss.256755

Dağlı, A., Baysal, N. (2016). Yaşam doyumu ölçeğinin Türkçe ‘ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15 (59), 1250-1262. Doi: 10.17755/esosder.263229

Deater-Deckard, K. (2004). Parenting Behavior and the Parent Child Relationship. K. Deater-Deckard (Ed.), (s. 74-94). Parenting Stress. US; Yale University Press.

Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J. & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment. 49 (1), 71-75.

Doğan, A., Deniz, M. E., Odabaş, H., Özyeşil, Z. & Özgirgin, N. (2012). Job and life satisfaction of the medical staff in rehabilitation centers (Rehabilitasyon merkezinde çalışan sağlık personelinde iş ve yaşam doyumu). Turkish Journal of Physical Medicine and Rehabilitation, 58; 16-21.

Erdinç, İ. (2018). Evli çiftlerde, evlilik uyumu, cinsel yaşam doyumu ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.

Eroğlu, F. & Parlar, H. (2028). Evli kadın ve erkeklerde psikolojik iyi oluşun ebeveyn tutumuna etkisinin incelenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (33), 89-101.

Flouri, E. (2004). Pychological outcomes in mid-adulthood associated with mother’s child-rearing attitudes in early childhood. Evidence from the 1970 British birth cohort. European Child & Adolescent Psychiatry, 13, 35-41. Doi: 10.1007/s00787-004-0355-5

Gattig., A. & Minkus, L.. (2021). Does marriage increase couples’ life satisfaction?. Comparative Population Studies, 46, 123-148. Doi:10.12765/CPoS-2021-05.

Gibson, L. C. (2017). Olgunlaşmamış Ebeveynlerin Yetişkinlerin Çocukları, Mesafeli, Reddeden, Bencil Ebeveynlerin Negatif Etkilerinden Kurtulmanın Yolları, (Çev: Dilek Boyraz), İstanbul: Sola Yayınları, Sola Unitas.

Gökçearslan, Çifci, E., Kardeş, T., Zubaroğlu, Yanardağ, M, & Akgün, R. (2016). Türkiye’de kurum bakımı deneyimi olan bireylerin iş ve yaşam doyumlarının incelenmesi üzerine bir araştırma: Ankara ili örneği. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, (37), 9-31.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderso, R. E., & Tatham, R. L. (2013). Examining Your Data. In: Hair JF, Black WC, Babin BJ, Anderso RE, Tatham RL, eds. Multivariate Data Analysis. (8th ed). Edinburgh Gate; Harlow Pearson Education Limited, 31-88.

İldeniz, B., S., & Karadeniz, G. (2022). Koronavirüs pandemisinde annelerin ebeveynlik stresleri, aile dayanıklılıkları ve çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkiler. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi. 14 (26), 279-296.

Işıkoğlu Erdoğan, N., Yoleri, S., & Tetik, G. (2017). Ebeveyn Tutumlarının Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Mizaç Özellikleri İle İlişkisinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Education Faculty, (42), 226-239. Doi: 10.21764/efd.88048

Juhasova, A. (2015). Comparison of quality of life of families with children with disability and families with children without disability. Social and Behavioral Sciences, 174, 3378-3384.

Kelleci, H. (2019). Annelerin çocuk yetiştirme tutumunun yaşam doyumu, evlilik doyumu, umutsuzluk düzeyi açısından incelenmesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Konya

Kaymak, Özmen, S. & Özmen, A. (2012). Anne baba stres ölçeğinin geliştirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 42 (196), 20-35.

Ngoo, Y., T., Tey, N., P. & Tan, E., C. (2015). Determinants of Life Satisfaction in Asia. Social Indicators Research. 124 (1), 141-156. Doi:10.1007/s11205-014-0772-x

Kaner, S., Bayraklı, H., & Oktay Güzeller, C. (2011). Anne babaların yılmazlık algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi. 12 (2), 63-78.

Kocayörük, E. (2011). Etkili İletişim Becerileri (1.Baskı). İstanbul: Kriter Yayınevi

Oğuz, F. & Öğretir, Özçelik, A., D. (2018). Ergenlerde algılanan anne baba tutumu ile madde bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 11 (58); 535-543.

Oh, J., Moon,Y. S. & Park, I. (2013). A study of nurses’ working stress, child-rearing stress and parenting attitude. Journal of Digital Convergence, 11 (10), 469-481.

Özyürek, A. (2017). Okul öncesi çocuğa sahip anne-babalara yönelik “çocuk yetiştirmeye ilişkin anne-baba görüşleri ölçeği” ve “anne-baba tutum ölçeği” geliştirme çalışması. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 2 (1), 26-38.

Parıldar, G. (2020). Sağlık Çalışanlarında Sosyal Medya Bağımlılığı ile Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki. Tıpta Uzmanlık Tezi. T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi. İzmir.

Parmaksız, İ. (2020). Yaşam doyumuyla bilinçli farkındalık arasındaki ilişki: yetişkinler üzerine bir araştırma. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33 (1), 157-176. Doi: 10.19171/uefad.587932

Poyraz, A., & Gül, F. (2022). Gelişimsel dil bozukluğu olan ve olmayan okul öncesi çocuklarda iletişim becerileri, ebeveyn tutumları ve ebeveynin stres düzeyinin değerlendirilmesi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, (16), 174-189. Doi: 10.38079/igusabder.977376

Santrock, J. W. (2012). Erken Çocuklukta Sosyoduygusal Gelişim. Yüksel, G. (Ed.), (s.241-269). Yaşam Boyu Gelişim Psikolojisi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Santrock, J. W. (2021). Çocuk Gelişimi (Güre A. çev. ed.) 1. Basım. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık

Suldo, S., M., Riley, K., N. & Shaffer, E., J. (2006). Academic correlates of children and adolescents' life satisfaction. School Psychology International, 27 (5), 567-582. Doi:10.1177/0143034306073411

Sak, R., Şahin Sak, İ. T., Atlı, S. & Şahin, B. K. (2015). Okul öncesi dönem: anne- baba tutumları. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 972- 991.

Trawick-Smith, J. (2018). Erken çocukluk döneminde gelişim: Çok kültürlü bir bakış açısı. (Akman B. çev. ed.). 5. Basım. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık

Ulutaş, K. (2018). Lise öğrencilerinin anne baba tutum algıları ile kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Uygun, N. & Kozikoğlu, İ. (2020). Çocukları okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden ebeveynlerin tutumlarının incelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9 (3), 1494-1507. Doi: 10.33206/mjss.639099

Uzunel, A. (2016). Lise öğrencilerinin anne baba tutumları ile mükemmeliyetçi öz sunum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Yenihan, B., Öner, M., & Balcı, B. (2016). İş doyumu ve yaşam doyumunun demografik özelliklerle ilişkisi: Sakarya'daki AVM'lerin çalışanları üzerine bir araştırma. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4 (1), 33-49.

Yavuzer, H. (2019). Ana-Baba ve Çocuk. İstanbul: Remzi Kitabevi

Yavuzer, Y. & Çivilidağ, A. (2014). Sağlık çalışanlarında iş yerinde mobbing ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide depresyonun aracı rolü. Düşünen Adam: Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 2, 115-125.