Yemin Tanımı, Önemi ve Sınıflandırılması

Açıkgöz, E. (2001). Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 182, Bursa.

Açıkgöz, E., Hatipoğlu, R., Altınok, S., Sancak, C., Tan, A., Uraz, D. (2005). Yem bitkileri üretimi ve sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Tarım Kongresi, 3-7 Ocak, Ankara, s. 503-518.

Alçiçek A., & Karaayvaz K. (2003). Sığır Besisinde Mısır Silajı Kullanımı. Animalia 20 (3): 18-76

Alçiçek A., Kiliç A., Ayhan V., Özdoğan M. (2010). Türkiye’de Kaba Yem Üretimi ve Sorunları, Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, Cilt:2, pp1071-1080, 11-15 Ocak 2010, Ankara.

Botsoglou N.A, Yannakopoulos L.A, Fletouris D.J, Tserveni-Goussi AS, Psomas I.E. (1998). Yolk fatty acid composition and cholesterol contents in response to level and form of dietary flaxseed. Journal of Agriculture and Food Chemistry, 46: 4652-4656.

Budak, F., & Budak, F. (2014). Yem bitkilerinde kalite ve yem bitkileri kalitesini etkileyen faktörler. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, (1), 1-6.

Eraç, A., & Ekiz, H. (1990). Yem Bitkileri Yetiştirme. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları, Ankara.

Ergün, A., Tuncer, Ş.D., Çolpan, İ., Yalçın, S., Yıldız, G., Küçükersan, M.K., Küçükersan, S., Şehu, A. (2007). Yemler, Yem Hijyeni ve Teknolojisi. Pozitif Matbaacılık, Ankara.

Ergün A., Tuncer Ş. D., Çolpan İ., Yalçın S., Yıldız G., Küçükersan M. K., Küçükersan S., Şehu A., Saçaklı P. (2019). Yemler, Yem Hijyeni ve Teknolojisi, Genişletilmiş 7. Basım, Ankara.

Filya, İ. (2006). Silaj Yapımı Teknolojisi ve Kullanımı. Sütaş Süt Hayvancılığı Eğitim Merkezi Yayınları Hayvancılık Serisi.180. Bursa.

Garipoğlu, A. V., & Sarıçiçek, B. Z. (2000). Rumen bacteria.131-137.

Gürsoy, E. (2023). Samanların besin değeri ve sindirilebilirliğini artırma yöntemleri. Kadirli Uygulamalı Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 160-169.

İlbaş, A.İ. (2009). Organik Tarım – İlkeler ve Ulusal Mevzuat. Eflatun Yayınevi, Ankara, 267s.

Karataş, Ö. F., & Kutlu, H. R. (2024).Ruminant Hayvan Beslemede Kullanılan Kaba Ve Yoğun Yem Kaynaklarının Kalite Özellikleri Ve Yem Değerlerinin Tespitinde Kullanılan Temel Parametreler. Mezuniyet tezi.

Ken, E., & Semerci, A. (2023). Türkiye’de Yem Bitkileri ve Karma Yem Üretimi. International Congresses of Turkish Science and Technology Publishing, 64-71.

Kutlu, H.R., Görgülü, M., Çelik, L. B. (2005). Genel Hayvan Besleme Notu. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü Yemler ve Hayvan Besleme Anabilim Dalı Adana.

Kutlu H.R., & Baykal Çelik L. (2005). Yemler Bilgisi ve Yem Teknolojisi, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi, 1. Basım, Adana.

Özdoğan, M., & Serbester, U. (2024). Hayvan Besleme Biyokimyası. Akademisyen Kitabevi, 2024.

Soya H., Avcıoğlu R., Hakan G. (1997). Yem Bitkileri. Hasat Yayıncılık Ltd. Şti., 2. Basım (2004). ISBN: 975-8377-32-9.

Açıkgöz, E. (2001). Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı Yayın No: 182, Bursa.

Açıkgöz, E., Hatipoğlu, R., Altınok, S., Sancak, C., Tan, A., Uraz, D. (2005). Yem bitkileri üretimi ve sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Tarım Kongresi, 3-7 Ocak, Ankara, s. 503-518.

Alçiçek A., & Karaayvaz K. (2003). Sığır Besisinde Mısır Silajı Kullanımı. Animalia 20 (3): 18-76

Alçiçek A., Kiliç A., Ayhan V., Özdoğan M. (2010). Türkiye’de Kaba Yem Üretimi ve Sorunları, Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi, Cilt:2, pp1071-1080, 11-15 Ocak 2010, Ankara.

Botsoglou N.A, Yannakopoulos L.A, Fletouris D.J, Tserveni-Goussi AS, Psomas I.E. (1998). Yolk fatty acid composition and cholesterol contents in response to level and form of dietary flaxseed. Journal of Agriculture and Food Chemistry, 46: 4652-4656.

Budak, F., & Budak, F. (2014). Yem bitkilerinde kalite ve yem bitkileri kalitesini etkileyen faktörler. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, (1), 1-6.

Eraç, A., & Ekiz, H. (1990). Yem Bitkileri Yetiştirme. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları, Ankara.

Ergün, A., Tuncer, Ş.D., Çolpan, İ., Yalçın, S., Yıldız, G., Küçükersan, M.K., Küçükersan, S., Şehu, A. (2007). Yemler, Yem Hijyeni ve Teknolojisi. Pozitif Matbaacılık, Ankara.

Ergün A., Tuncer Ş. D., Çolpan İ., Yalçın S., Yıldız G., Küçükersan M. K., Küçükersan S., Şehu A., Saçaklı P. (2019). Yemler, Yem Hijyeni ve Teknolojisi, Genişletilmiş 7. Basım, Ankara.

Filya, İ. (2006). Silaj Yapımı Teknolojisi ve Kullanımı. Sütaş Süt Hayvancılığı Eğitim Merkezi Yayınları Hayvancılık Serisi.180. Bursa.

Garipoğlu, A. V., & Sarıçiçek, B. Z. (2000). Rumen bacteria.131-137.

Gürsoy, E. (2023). Samanların besin değeri ve sindirilebilirliğini artırma yöntemleri. Kadirli Uygulamalı Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), 160-169.

İlbaş, A.İ. (2009). Organik Tarım – İlkeler ve Ulusal Mevzuat. Eflatun Yayınevi, Ankara, 267s.

Karataş, Ö. F., & Kutlu, H. R. (2024).Ruminant Hayvan Beslemede Kullanılan Kaba Ve Yoğun Yem Kaynaklarının Kalite Özellikleri Ve Yem Değerlerinin Tespitinde Kullanılan Temel Parametreler. Mezuniyet tezi.

Ken, E., & Semerci, A. (2023). Türkiye’de Yem Bitkileri ve Karma Yem Üretimi. International Congresses of Turkish Science and Technology Publishing, 64-71.

Kutlu, H.R., Görgülü, M., Çelik, L. B. (2005). Genel Hayvan Besleme Notu. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü Yemler ve Hayvan Besleme Anabilim Dalı Adana.

Kutlu H.R., & Baykal Çelik L. (2005). Yemler Bilgisi ve Yem Teknolojisi, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi, 1. Basım, Adana.

Özdoğan, M., & Serbester, U. (2024). Hayvan Besleme Biyokimyası. Akademisyen Kitabevi, 2024.

Soya H., Avcıoğlu R., Hakan G. (1997). Yem Bitkileri. Hasat Yayıncılık Ltd. Şti., 2. Basım (2004). ISBN: 975-8377-32-9.