Karaciğer ve Böbrek Hastalığı Olan Hastaların Anestezi Yönetimi (Renal Replasman Tedavisi İçin Anestezik Hususlar)

Yazarlar

Özet

Bu bölümde, karaciğer ve böbrek hastalığı olan hayvanların anestezi yönetimi ve kullanılacak ajanlar ele alınmaktadır. Karaciğer hastalığında enzim düzeyleri her zaman fonksiyonel bozuklukla paralel gitmeyebilir. Alanin aminotransferaz, Aspartat aminotransferaz, Alkalen fosfataz ve Gamma-glutamil transpeptidaz gibi hepatoselüler enzimlerdeki artışlar hasarı gösterebilir ancak spesifik değildir. Albümin, glukoz ve üre azotundaki düşüklükler de karaciğer fonksiyon bozukluğuna işaret edebilir. Karaciğer hastalarında koagülasyon profili dikkatle izlenmeli; hipoalbüminemi ve hipoglisemiye karşı önlem alınmalıdır. Sedasyon ve anestezide opioidler güvenle kullanılabilirken, benzodiazepinler hepatik ensefalopati riskine karşı dikkatle seçilmelidir. Acepromazin vazodilatasyon riski nedeniyle koagülasyon bozukluğu olanlarda önerilmez. Dexmedetomidin, sedasyon sağlar ancak kardiyovasküler depresyon yapabilir. Propofol ise karaciğer hastalarında tercih edilebilir bir ajan olup, ekstrahepatik yolla da elimine edilebilir. Genel olarak, bu hastalarda ilaç seçimi metabolik kapasite, dolaşım durumu ve hepatik kan akımı dikkate alınarak yapılmalıdır.

Referanslar

Clifforde EL. Chronic renal disease in dogs and cats: anaesthesia considerations. Veterinary Nursing Journal. 2018;33(5):131–137.

Díaz-Delgado OB, Alderson B. Anaesthesia of the patient with chronic kidney disease. Companion Animal. 2020;25(11):268–276.

Garcia‐Pereira F. Physiology, pathophysiology, and anesthetic management of patients with hepatic disease. In: Grimm K, Lamont L, Tranquilli WJ, et al., eds. Veterinary Anesthesia and Analgesia: The Fifth Edition of Lumb and Jones. 5th ed. Wiley-Blackwell; 2015:625–637.

Grimm K, Lamont L, Tranquilli WJ, Greene SA, Robertson S, eds. Veterinary Anesthesia and Analgesia. 5th ed. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons; 2015.

Weil AB. Anesthesia for patients with renal/hepatic disease. Topics in Companion Animal Medicine. 2010;25(2):87–91.

Yayınlanan

1 Ekim 2025

Lisans

Lisans