Program ve Öğretim Tasarımı
Özet
Bu bölümde, öğretim tasarımı kavramı, öğretim tasarımının programla ilişkisi, temel özellikleri ve ilkeleri, farklı öğretim tasarımı modelleri ve öğretim tasarımında teknoloji temelli yaklaşım ele alınmıştır. Öğretim tasarımı, öğrenme-öğretme süreçlerinin sistematik analiziyle zenginleştirilmiş etkili öğrenme ortamları oluşturulmasında ve program kazanımlarına ulaşılmasında önemli bir role sahiptir. Bu süreç, öğrenci ihtiyaçlarını, öğrenme hedeflerini ve içeriği dikkate alarak uygun öğretim stratejileri kullanımını ve değerlendirmeyi içerir. Öğretim tasarımı, farklı modeller kullanılarak yapılabilir. Bu bölümde dört model sunulmuştur ve bunlar sistematik öğretim tasarımı, 4B/ÖT, ARCS motivasyon ve etkili öğretim tasarım modelleridir. Sistematik öğretim tasarım modeli, öğrenci performansına odaklanırken, 4B/ÖT modeli karmaşık öğrenme durumları için bütünsel bir yaklaşım sunmaktadır. ARCS motivasyon modeli öğrenci motivasyonunu artırmayı hedeflerken, etkili öğretim tasarım modeli esnek ve uyarlanabilir bir yapıya sahiptir. Bu bölümde, akıllı öğretim sistemleri aracılığıyla öğretim tasarımının hedef gruba daha uygun öğrenme deneyimleri sunabileceği ve uzman sistemlerin öğretim tasarımcılarına rehberlik edebileceği de vurgulanmıştır.
This section focuses on instructional design, a fundamental process for creating effective learning environments and achieving curricular goals. It also presents the relationship between instructional design and curriculum, its core characteristics and principles, various instructional design models, and the importance of technology integration. Instructional design involves considering student needs, objectives, and content, integrating appropriate instructional strategies, and assessing. This section also presents four different instructional design models: systematic instructional design, 4C/ID, ARCS, and effective instructional design models. While the systematic instructional design model focuses on student performance, the 4C/ID model provides a holistic approach to complex learning situations. The ARCS motivation model aims to increase student motivation, while the effective instructional design model offers a flexible and adaptable structure. Furthermore, it is emphasized that technology-integrated instructional designs can provide more suitable learning experiences for the target group, and expert systems can guide instructional designers.
Referanslar
Brown, A. H., ve Green, T. D. (2016). The essentials of instructional design: Connecting fundamental principles with process and practice (3. baskı). Routledge.
Çakır, H., ve Karataş, S. (2012). Öğretim sistemleri geliştirilmesi sürecine bir bakış. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2(1), 19–35. http://dergipark.ulakbim.gov.tr/etku/article/view/5000055469
Dick, W., Carey, L., ve Carey, J. O. (2009). The systematic design of instruction (7. baskı). Pearson.
Elen, J., ve Clarebout, G. (2001). Instructional design, towards consolidation and validation. Interactive Educational Multimedia, 3(3), 1–11.
Fer, S. (2020). Öğretim tasarımı (4. baskı). Anı Yayıncılık.
Gagne, R. M., Wager, W. W., Golas, K. C., ve Keller, J. M. (2005). Principles of instructional design (5. baskı). Thomson Wadsworth.
Goldman, S. R., ve Pellegrino, J. W. (2015). Research on learning and instruction: Implications for curriculum, instruction, and assessment. Policy Insights from the Behavioral and Brain Sciences, 2(1), 33–41. https://doi.org/10.1177/2372732215601866
Gordon, W. R., Taylor, R. T., ve Oliva, P. F. (2019). Developing the curriculum: Improved outcomes through systems (9. baskı). Pearson.
Harris, J., ve Hofer, M. (2009). Instructional planning activity types as vehicles for curriculum-based TPACK development. In C. D. Maddux (Ed.), Research highlights in technology and teacher education (ss. 99–108). Society for Information Technology in Teacher Education (SITE).
Keleş, E., Fi̇ş Erümi̇t, S., Özkale, A., ve Aksoy, N. (2016). Öğretim tasarımcıları için bir yol haritası: Öğretim tasarım modellerinin karşılaştırılması. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 49(1), 105–139.
Keller, J. M. (2010). Motivational design for learning and performance: The ARCS model approach. Springer.
Kirschner, P., ve van Merriënboer, J. J. G. (2008). Ten steps to complex learning: A new approach to instruction and instructional design. In T. L. Good (Ed.), 21st Century Education: A Reference Handbook (ss. 244-254). Sage.
Kıyak, Y. S., Budakoğlu, İ., ve Coşkun, Ö. (2020). Öğretim Tasarımı, modelleri ve program geliştirmeyle ilişkisi. Tıp Eğitimi Dünyası, 19(58), 5–23. https://doi.org/10.25282/ted.605740
Leutner, D. (2004). Instructional design principles for adaptivity in open learning environments. In N. M. Seel ve S. Dijkstra (Eds.), Curriculum, plans, and processes in instructional design (ss. 289–307). Lawrence Erlbaum Associates.
Merrill, M. D., ve ID2 Research Group. (1993). Instructional transaction theory: Knowledge relationships among processes, entities, and activities. Educational Technology, 33(4), 5–16.
Merrill, M. D., ve ID2 Research Group. (1998). ID ExpertTM: A second generation instructional development system. Instructional Science, 26, 243–262.
Molenda, M., Pershing, J. A., ve Reigeluth, C. M. (1996). Designing instructional systems. In R. Craig (Ed.), The ASTD Training and Development Handbook (4. baskı) (ss. 266-293). McGraw-Hill.
Morrison, G. R., Ross, S. M., Kalman, H. K., ve Kemp, J. E. (2017). Designing effective instruction (7. baskı.). Wiley.
Morrison, G. R., Ross, S. M., ve Kemp, J. E. (2001). Designing effective instruction. Wiley.
Obizoba, C. (2015). Instructional design models - Framework for innovative teaching and learning methodologies. International Journal of Higher Education Management, 2(1), 40–51.
Piskurich, G. M. (2000). Rapid instructional design: Learning ID fast and right. Jossy- Bass Pfeiffer.
Reigeluth, C. M. (1999). What is instructional design theory and how is it changing? In C. M. Reigeluth (Ed.), Instructional design theories and models: A new paradigm of instructional theory (ss. 5-29). Lawrence Erlbaum Associates.
Richey, R. C., Klein, J. D., ve Tracey, M. W. (2011). The instructional design knowledge base: Theory, research, and practice. Routledge.
Schott, F., ve Seel, N. M. (2012). Instructional design. In International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences: Second Edition (July, 196–200). https://doi.org/10.1016/B978-0-08-097086-8.92032-4
Seel, N. M., Lehmann, T., Blumschein, P., ve Podolskiy, O. A. (2017). Instructional design for learning: Theoretical perspectives. Sense Publishers.
Smith, P., ve Ragan, T. (1999). Instructional design. Merrill.
van Merriënboer, J. J. G., ve Kirschner, P. A. (2007). Ten steps to complex learning. Taylor & Francis.
Yakar, A. (2016). Geleceğin eğitimi üzerine program ve tasarım önerileri: “Yaşamsal eğitim programları” ve “yaşamsal öğretim tasarımları.” MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 1–15.
Referanslar
Brown, A. H., ve Green, T. D. (2016). The essentials of instructional design: Connecting fundamental principles with process and practice (3. baskı). Routledge.
Çakır, H., ve Karataş, S. (2012). Öğretim sistemleri geliştirilmesi sürecine bir bakış. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2(1), 19–35. http://dergipark.ulakbim.gov.tr/etku/article/view/5000055469
Dick, W., Carey, L., ve Carey, J. O. (2009). The systematic design of instruction (7. baskı). Pearson.
Elen, J., ve Clarebout, G. (2001). Instructional design, towards consolidation and validation. Interactive Educational Multimedia, 3(3), 1–11.
Fer, S. (2020). Öğretim tasarımı (4. baskı). Anı Yayıncılık.
Gagne, R. M., Wager, W. W., Golas, K. C., ve Keller, J. M. (2005). Principles of instructional design (5. baskı). Thomson Wadsworth.
Goldman, S. R., ve Pellegrino, J. W. (2015). Research on learning and instruction: Implications for curriculum, instruction, and assessment. Policy Insights from the Behavioral and Brain Sciences, 2(1), 33–41. https://doi.org/10.1177/2372732215601866
Gordon, W. R., Taylor, R. T., ve Oliva, P. F. (2019). Developing the curriculum: Improved outcomes through systems (9. baskı). Pearson.
Harris, J., ve Hofer, M. (2009). Instructional planning activity types as vehicles for curriculum-based TPACK development. In C. D. Maddux (Ed.), Research highlights in technology and teacher education (ss. 99–108). Society for Information Technology in Teacher Education (SITE).
Keleş, E., Fi̇ş Erümi̇t, S., Özkale, A., ve Aksoy, N. (2016). Öğretim tasarımcıları için bir yol haritası: Öğretim tasarım modellerinin karşılaştırılması. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 49(1), 105–139.
Keller, J. M. (2010). Motivational design for learning and performance: The ARCS model approach. Springer.
Kirschner, P., ve van Merriënboer, J. J. G. (2008). Ten steps to complex learning: A new approach to instruction and instructional design. In T. L. Good (Ed.), 21st Century Education: A Reference Handbook (ss. 244-254). Sage.
Kıyak, Y. S., Budakoğlu, İ., ve Coşkun, Ö. (2020). Öğretim Tasarımı, modelleri ve program geliştirmeyle ilişkisi. Tıp Eğitimi Dünyası, 19(58), 5–23. https://doi.org/10.25282/ted.605740
Leutner, D. (2004). Instructional design principles for adaptivity in open learning environments. In N. M. Seel ve S. Dijkstra (Eds.), Curriculum, plans, and processes in instructional design (ss. 289–307). Lawrence Erlbaum Associates.
Merrill, M. D., ve ID2 Research Group. (1993). Instructional transaction theory: Knowledge relationships among processes, entities, and activities. Educational Technology, 33(4), 5–16.
Merrill, M. D., ve ID2 Research Group. (1998). ID ExpertTM: A second generation instructional development system. Instructional Science, 26, 243–262.
Molenda, M., Pershing, J. A., ve Reigeluth, C. M. (1996). Designing instructional systems. In R. Craig (Ed.), The ASTD Training and Development Handbook (4. baskı) (ss. 266-293). McGraw-Hill.
Morrison, G. R., Ross, S. M., Kalman, H. K., ve Kemp, J. E. (2017). Designing effective instruction (7. baskı.). Wiley.
Morrison, G. R., Ross, S. M., ve Kemp, J. E. (2001). Designing effective instruction. Wiley.
Obizoba, C. (2015). Instructional design models - Framework for innovative teaching and learning methodologies. International Journal of Higher Education Management, 2(1), 40–51.
Piskurich, G. M. (2000). Rapid instructional design: Learning ID fast and right. Jossy- Bass Pfeiffer.
Reigeluth, C. M. (1999). What is instructional design theory and how is it changing? In C. M. Reigeluth (Ed.), Instructional design theories and models: A new paradigm of instructional theory (ss. 5-29). Lawrence Erlbaum Associates.
Richey, R. C., Klein, J. D., ve Tracey, M. W. (2011). The instructional design knowledge base: Theory, research, and practice. Routledge.
Schott, F., ve Seel, N. M. (2012). Instructional design. In International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences: Second Edition (July, 196–200). https://doi.org/10.1016/B978-0-08-097086-8.92032-4
Seel, N. M., Lehmann, T., Blumschein, P., ve Podolskiy, O. A. (2017). Instructional design for learning: Theoretical perspectives. Sense Publishers.
Smith, P., ve Ragan, T. (1999). Instructional design. Merrill.
van Merriënboer, J. J. G., ve Kirschner, P. A. (2007). Ten steps to complex learning. Taylor & Francis.
Yakar, A. (2016). Geleceğin eğitimi üzerine program ve tasarım önerileri: “Yaşamsal eğitim programları” ve “yaşamsal öğretim tasarımları.” MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 1–15.
