Program Geliştirmede Model Sorunu
Özet
Program geliştirme alanında modeller, program geliştirme sürecini sistematize eden ve böylece programın etkili ve verimli bir şekilde nasıl geliştirilebileceğine dair program geliştirmecilere takip edebilecekleri bir yordam sunan varsayımlar, ilkeler ve kurallar bütünü olarak tanımlanabilir. Program geliştirme işinin sistemli bir yol veya yöntem aracılığıyla yürütülmesi karmaşıklığı, dağınıklığı ve gelişigüzelliği engelleyerek verimliliği arttırır. Alanyazında var olan program geliştirme modellerine yönelik teknik-bilimsel ve teknik bilimsel olmayan, süreç ve ürün, doğrusal ve döngüsel gibi sınıflamalar yapılmış, ayrıca da akademik modeller, davranışsal modeller, doğal modeller, rasyonel-objektif modeller, hümanistik modeller ve dinamik etkileşimli modeller gibi kavramlaştırmalar da işe koşulmuştur. Program geliştirmecilerin bu modellerden program geliştirme alanyazınında etki oluşturmuş olanlarına hakim olmaları önemlidir. Bu bölümde alanyazındaki etki ve yaygınlıkları dikkate alınarak Tyler, Taba, Tyler-Taba, Saylor-Alexander-Lewis, Wiggins ve McTighe, Wheeler, Skilbeck, Oliva, Tanner ve Tanner, Wulf ve Schave, Miller ve Seller, Kerr, Hunkins ve son olarak da Millî Eğitim Bakanlığı (MEB) modelleri incelenmiştir.
Models can be defined as a set of assumptions, principles and rules that systematize the curriculum development process and thus provide a procedure for curriculum developers to follow on how to develop curriculum effectively and efficiently. They increase efficiency while also preventing complexity, disorganization and randomness by developing curricula in a systematic way. The curriculum literature is abundant with development models that were classified as technical-scientific and non-technical-scientific, process and product, linear and cyclical. Additionally, such conceptualizations as academic models, behavioral models, natural models, rational-objective models, humanistic models, and dynamic interactive models were also employed to classify models in the literature. It can be helpful to curriculum developers to be familiar with these models that have had an impact on the curriculum development literature. By taking into account their influence and prevalence in the literature, Tyler, Taba, Tyler-Taba, Saylor-Alexander-Lewis, Wiggins and McTighe, Wheeler, Skilbeck, Oliva, Tanner and Tanner, Wulf and Schave, Miller and Seller, Kerr, Hunkins and finally the Ministry of National Education (MoNE) models were examined in this chapter.
Referanslar
Adirika, B. N., ve Okolie, V. C. (2017). Examining models of curriculum development and processes: Implications for African educational heritage and review. Social Science and Humanities Journal (SSHJ), 1(6), 325-342. https://sshjournal.com/index.php/sshj/article/view/44
Akbaş, O. (2023). Eğitim programını geriye doğru tasarlamak: Anlamaya dayalı ve öğrenme çıktısı odaklı tasarım. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(3), 1931- 1962.
Batdı, V. (2021). Eğitimde program geliştirme modelleri. E. Yeşilyurt (Ed.), Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme içinde (ss. 291-322). Vizetek Yayıncılık.
Bhuttah, T. M., Xiaoduan, C., Ullah, H., & Javed, S. (2019). Analysis of curriculum development stages from the perspective of Tyler, Taba and Wheeler. European Journal of Social Sciences, 58(1), 14-22.
Borysenko, I., Baliasnikova, T., & Ihnatovych, T. (2018). Modeling as method of educational reality abstraction. Studies in Comparative Education, 1, 5-11.
Cinoğlu, M. (2020). Program geliştirme modelleri. B. Oral ve T. Yazar (Eds.), Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme içinde (ss. 205-239). (2. Baskı). Pegem Akademi.
Daga, A. T. (2020). Primary school curriculum development orientation in the perspective of Miller and Seller model of curriculum. Primary: Jurnal Pendidikan Guru Sekolah Dasar, 9(5), 645-662. http://dx.doi.org/10.33578/jpfkip.v9i5.7987
Demirel, Ö. (2011). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. (15. baskı). Pegem Akademi.
Erişen, Y. (1998). Program geliştirme modelleri üzerine bir inceleme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 13(13), 79-97.
Genç, E. (2023). Program geliştirme modelleri. M. Güven ve S. Aslan (Eds.), Cumhuriyetin 100. Yılına armağan: Çağdaş gelişmeler ışığında eğitimde program geliştirme ve değerlendirme içinde (ss. 113-139). Pegem Akademi.
Gökalp, M. (2020). Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme. Nobel Yayıncılık.
Gözütok, F. D. (2003). Türkiye’de program geliştirme çalışmaları. Milli Eğitim Dergisi, 160(1), 90-102.
Hunkins, F. P. (1985). A systematic model for curriculum Development. NASSP Bulletin, 69(481), 23–27. doi:10.1177/019263658506948104
İşeri, A. (2014). Türkiye’de uygulanan program geliştirme modellerinin çatışmacı kuram açısından ideoloji üretim sorunu. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(1), 153-184.
Jugessur, Y. S. M. F. (2023). Kerr’s model of curriculum design and curriculum development in education. International Journal of Humanities and Social Science Invention, 12(4), 105-107, doi: 10.35629/7722-1204105107
Maviş Sevim, Ö. (2023). Program geliştirme modelleri. F. Dursun ve M. F. Alkan (Eds.), Eğitim programlarının ABC’si içinde (ss. 177-194). Vizetek Yayıncılık.
Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2004). Tebliğler dergisi, 67(2563).
Oliva, P. F. ve Gordon, W. R. (2018). Program geliştirme. (Çev. Ed. K. Gündoğdu). Pegem Akademi.
Ornstein, A. C. ve Hunkins, F. P. (2018). Curriculum: Foundations, principles and issues. (7th edition). Pearson.
Öztürk, A. (2023). Eğitim programı tasarım yaklaşımları ve program geliştirme modelleri. H. Ünsal (Ed.), Eğitimde program geliştirme içinde (ss. 105-140). Pegem Akademi.
Pinet, R. (2006). The contestation of citizenship education at three stages of the LINC 4 & 5 curriculum guidelines: production, reception, and implementation. TESL Canada Journal/Revue TESL du Canada, 24(1), 1-20.
Rodwell, G. (1978). Skilbeck’s model of school-based curriculum development and the Tasmanian primary education system. (Unpublished doctoral dissertation), Tasmanian College of Advanced Education, Tasmania, Australia.
Selvi, K., Uysal, D., Polat, M., Sönmez, T., Köse, C., & Yetim, N. (2016). SUPSKY curriculum design model. International Journal of Curriculum and Instructional Studies (IJOCIS), 6(12), 33-56.
Tanner, D., ve Tanner, L. N. (1980). Curriculum development: Theory into practice. Macmillan.
Tyler, R. W. (2021). Eğitim programlarının ve öğretimin temel ilkeleri. (2. Baskı). (Çev. M. Emir Rüzgar ve Berna Aslan). Pegem Akademi. (Yapıtın orijinali 1949 yılında yayımlandı).
Wiggins, G., ve McTighe, J. (2005). Understanding by design. (Expanded 2nd ed.). Association for Supervision and Curriculum Development.
Referanslar
Adirika, B. N., ve Okolie, V. C. (2017). Examining models of curriculum development and processes: Implications for African educational heritage and review. Social Science and Humanities Journal (SSHJ), 1(6), 325-342. https://sshjournal.com/index.php/sshj/article/view/44
Akbaş, O. (2023). Eğitim programını geriye doğru tasarlamak: Anlamaya dayalı ve öğrenme çıktısı odaklı tasarım. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(3), 1931- 1962.
Batdı, V. (2021). Eğitimde program geliştirme modelleri. E. Yeşilyurt (Ed.), Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme içinde (ss. 291-322). Vizetek Yayıncılık.
Bhuttah, T. M., Xiaoduan, C., Ullah, H., & Javed, S. (2019). Analysis of curriculum development stages from the perspective of Tyler, Taba and Wheeler. European Journal of Social Sciences, 58(1), 14-22.
Borysenko, I., Baliasnikova, T., & Ihnatovych, T. (2018). Modeling as method of educational reality abstraction. Studies in Comparative Education, 1, 5-11.
Cinoğlu, M. (2020). Program geliştirme modelleri. B. Oral ve T. Yazar (Eds.), Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme içinde (ss. 205-239). (2. Baskı). Pegem Akademi.
Daga, A. T. (2020). Primary school curriculum development orientation in the perspective of Miller and Seller model of curriculum. Primary: Jurnal Pendidikan Guru Sekolah Dasar, 9(5), 645-662. http://dx.doi.org/10.33578/jpfkip.v9i5.7987
Demirel, Ö. (2011). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. (15. baskı). Pegem Akademi.
Erişen, Y. (1998). Program geliştirme modelleri üzerine bir inceleme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 13(13), 79-97.
Genç, E. (2023). Program geliştirme modelleri. M. Güven ve S. Aslan (Eds.), Cumhuriyetin 100. Yılına armağan: Çağdaş gelişmeler ışığında eğitimde program geliştirme ve değerlendirme içinde (ss. 113-139). Pegem Akademi.
Gökalp, M. (2020). Eğitimde program geliştirme ve değerlendirme. Nobel Yayıncılık.
Gözütok, F. D. (2003). Türkiye’de program geliştirme çalışmaları. Milli Eğitim Dergisi, 160(1), 90-102.
Hunkins, F. P. (1985). A systematic model for curriculum Development. NASSP Bulletin, 69(481), 23–27. doi:10.1177/019263658506948104
İşeri, A. (2014). Türkiye’de uygulanan program geliştirme modellerinin çatışmacı kuram açısından ideoloji üretim sorunu. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(1), 153-184.
Jugessur, Y. S. M. F. (2023). Kerr’s model of curriculum design and curriculum development in education. International Journal of Humanities and Social Science Invention, 12(4), 105-107, doi: 10.35629/7722-1204105107
Maviş Sevim, Ö. (2023). Program geliştirme modelleri. F. Dursun ve M. F. Alkan (Eds.), Eğitim programlarının ABC’si içinde (ss. 177-194). Vizetek Yayıncılık.
Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2004). Tebliğler dergisi, 67(2563).
Oliva, P. F. ve Gordon, W. R. (2018). Program geliştirme. (Çev. Ed. K. Gündoğdu). Pegem Akademi.
Ornstein, A. C. ve Hunkins, F. P. (2018). Curriculum: Foundations, principles and issues. (7th edition). Pearson.
Öztürk, A. (2023). Eğitim programı tasarım yaklaşımları ve program geliştirme modelleri. H. Ünsal (Ed.), Eğitimde program geliştirme içinde (ss. 105-140). Pegem Akademi.
Pinet, R. (2006). The contestation of citizenship education at three stages of the LINC 4 & 5 curriculum guidelines: production, reception, and implementation. TESL Canada Journal/Revue TESL du Canada, 24(1), 1-20.
Rodwell, G. (1978). Skilbeck’s model of school-based curriculum development and the Tasmanian primary education system. (Unpublished doctoral dissertation), Tasmanian College of Advanced Education, Tasmania, Australia.
Selvi, K., Uysal, D., Polat, M., Sönmez, T., Köse, C., & Yetim, N. (2016). SUPSKY curriculum design model. International Journal of Curriculum and Instructional Studies (IJOCIS), 6(12), 33-56.
Tanner, D., ve Tanner, L. N. (1980). Curriculum development: Theory into practice. Macmillan.
Tyler, R. W. (2021). Eğitim programlarının ve öğretimin temel ilkeleri. (2. Baskı). (Çev. M. Emir Rüzgar ve Berna Aslan). Pegem Akademi. (Yapıtın orijinali 1949 yılında yayımlandı).
Wiggins, G., ve McTighe, J. (2005). Understanding by design. (Expanded 2nd ed.). Association for Supervision and Curriculum Development.
