Sınama Durumları
Özet
Program önemli bileşenlerinden biri de sınama durumlarıdır. Eğitim öğretim faaliyetlerini yönlendiren programın bu ögesi olarak sınama durumları dönüt işlevini yerine getirir. Dönüt mekanizması olmayan sistemlerin kontrolü olmadığından uzun süre bu haliyle varlığını sürdürmesi mümkün değildir. Sınama durumları ölçme ve değerlendirme ile ilgili faaliyetleri kapsar. Öğrencinin belirlenen hedeflere ne düzeyde ulaştığına ilişkin öğretmene, okul yöneticilerine, öğrencinin kendisine ve ailesine dönüt sağlar. Bu sayede öğretmen yaptığı öğretimin etkililiği hakkında bilgi sahibi olur. Ayrıca öğrenci yeteneklerini ve gelişimini gözlemler. Öğrenciler kendi öğrenmeleri ve gelişimlerini görür. Okul yönetimi, kendi okulundaki eğitimle ilgili kararlar konusunda bilgi elde eder. Bu lokal düzeydeki işlevlerin yanı sıra ulusal düzeyde de politika yapıcılara ve program geliştirme uzmanlarına önemli katkılar sunar. Sınama durumları düzenlenirken program hedef ve içerik ögesi ölçüttür. Program hedeflerine göre ölçme ve değerlendirme etkinlilerinin kapsamı, yaklaşımı, türü ve niteliği belirlenir. Bu nedenle hedefler ve içeriğe dayalı olarak yürütülmeyen ölçme ve değerlendirme faaliyetlerinden yeterli düzeyde fayda elde edilmesi mümkün olmayacağı gibi hatalı kararlar verilmesine de neden olacağı unutulmamalıdır.
One of the important components of the curriculum is the testing situations. As this element of the curriculum that directs the education and training activities, testing situations fulfill the feedback function. It is not possible for systems without a feedback mechanism to survive for a long time, as they have no control. Testing situations include activities related to measurement and evaluation. It provide feedback to the teacher, school administrators, student himself and his family on how well the student has achieved the set goals. In this way, the teacher has information about the effectiveness of his/her teaching. They also observes the student's abilities and development. Students see their own learning and development. The school administration obtains information about the decisions regarding education in his own school. In addition to these functions at the local level, they also provide important contributions to policy makers and curriculum developers at the national level about education and curriculum. Objectives and content are the criteria for organizing testing situations. The scope, approach, type and quality of measurement and evaluation activities are determined according to the objectives. Therefore, it should not be forgotten that measurement and evaluation activities that are not carried out based on the objectives and content will not only not provide sufficient benefit, but will also lead to incorrect decisions.
Referanslar
Anderson, L. W., Krathwohl, D. R., Airasian, P. W. Cruikshank, K. A., Mayer, R. E. Pintrich, P. R. Raths, J. ve Wittrock, M. C. (2001). A taxonomy for learning teaching and assessing - A revision of Bloom`s taxonomy of educational objectives. New York: Pearson Education.
Black, P., Harrison, C., Lee, C., Marshall, B., ve Wiliam, D. (2003). Assessment for learning - Putting it into practice. New York: Open University Press.
Bloom, B. S., Hastings, J. T., ve Madaus, . F. (1971). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. United Kingdom: McGraw-Hill.
Burul, C., ve Tezci, E. (2022). Öğretmenlerin öğretim programına bağlılıklarını belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 51(235), 2417-2446.
Demirel, Ö. (2012). Eğitimde Program Değerlendirme - Kuramdan Uygulamaya- 19. Baskı. Ankara: Pegem Akademi.
Dilekli, Y., Tezci, E., ve Yünkül, E. (2024). Changing Paradigms and Perspectives in Curriculum. Ed: Yünkül, E ve Güneş, A. M. In Transforming school systems through assessment, technology, and non-traditional learning methods (pp. 1-24). IGI Global.
Gordon, W. R., Taylor, R. T., ve Oliva, P. F. (2018). Developing the Curricululm (Improved Outcomes Through Systems) - Improved Outcomes Through Systems Approaches- Ninth Edition. New York: Pearson.
Hall, C., ve Johnson, A. (1994). Module A5: Planning a Test or Examination. B. Imrie, & C. Hall içinde, Assessment of Student Performance. New Zealand: University Teaching Development Centre, Victoria University of Wellington.
Huitt, W. (2011). Bloom et al.'s taxonomy of the cognitive domain. Educational Psychology Interactive. 12 1, 2024 tarihinde http://www.edpsycinteractive.org/topics/cognition/bloom.html adresinden alındı.
Huizinga, T., Nieveen, N. ve Handelzalts, A. (2019). Implementation activities in design teams: Opportunities to demonstrate and acquire design expertise. Pieters, J., Voogt, J ve Roblin, N. P. (ed.) In Collaborative curriculum design for sustainable ınnovation and teacher learning (ss. 175-190). Springer.
Klenowski, V. (2013). Sustaining teacher professionalism in the context of standards referenced assessment reform. Ed: Luke, A., Woods, A. ve Weir, K. içinde Curriculum syllabus design and equity, (88-102). NY: Routledge.
McMillan, J. H. (2007). Formative Classroom Assessment: Theory into Practice. New York: Teachers College Press.
Mehmeti, F. (2017). Kosova altınsı sınıf Teknoloji dersi öğretim programının değerlendirmesi - Doktora Tezi. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Miller, M. D., Linn, R. L., ve Norman, E. (2009). Measurement and assessment in readling - Tenth Edition. Australia: Pearson Education Ltd. .
Murchan, D., Shiel, G., ve Vula, E. (2012). Basic Education Program - Vlerësimi Formativ. Prishtinë: USAID .
Popham, W. J., ve Husek, T. R. (1969). Implications of criterion-referenced measurement. Journal of Educational Measurement, 6(1), 1-9. doi:https://doi.org/10.1111/j.1745-3984.1969.tb00654.x
Print, M. (2020). Curriculum develepment and design. Routledge.
Scarino, A. (2005). Going beyond criteria for judging performance. Barbel: Journal of the Australian Federation of Modern Language Teachers’ Association, 39(3), 8-17.
Pellegrino, J. W. (2004). Complex learning environments: connecting learning theory, ınstructional design, and technology. Ed: Seel, N. M. Dijkstra, S. In Curriculum, plans, and processes in instructıonal design: International perspectives (ss. 25-48). NJ: Lawrence Erlbaumi
Simpson, E. (1972). The classification of educational objectives in the psychomotor domain: The psychomotor domain. Vol. 3. Washington DC: Gryphon House.
Talla, M. (2012). Curriculum development: Perspectives, principles and issues. Pearson Education India.
Tekin, H. (1993). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.
Tezci, E. (2016). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Detay Yayıncılık, Ankara.
Tezci, E., ve Dikici, A. (2006). The Effects of digital portfolio assessment process on students' writing and drawing performances. Turkish Online Journal of Educational Technology (TOJET), 5(2), Article 7.
Tezci, E. ve Demirli, C. (2004). Bir performans değerlendirme modeli: bireysel gelişim dosyası. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6–9 Temmuz 2004 İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Malatya
Waugh, C. K., ve Gronlund, N. E. (2013). Assessment of student achievement . New York : Pearson.
Referanslar
Anderson, L. W., Krathwohl, D. R., Airasian, P. W. Cruikshank, K. A., Mayer, R. E. Pintrich, P. R. Raths, J. ve Wittrock, M. C. (2001). A taxonomy for learning teaching and assessing - A revision of Bloom`s taxonomy of educational objectives. New York: Pearson Education.
Black, P., Harrison, C., Lee, C., Marshall, B., ve Wiliam, D. (2003). Assessment for learning - Putting it into practice. New York: Open University Press.
Bloom, B. S., Hastings, J. T., ve Madaus, . F. (1971). Handbook on formative and summative evaluation of student learning. United Kingdom: McGraw-Hill.
Burul, C., ve Tezci, E. (2022). Öğretmenlerin öğretim programına bağlılıklarını belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 51(235), 2417-2446.
Demirel, Ö. (2012). Eğitimde Program Değerlendirme - Kuramdan Uygulamaya- 19. Baskı. Ankara: Pegem Akademi.
Dilekli, Y., Tezci, E., ve Yünkül, E. (2024). Changing Paradigms and Perspectives in Curriculum. Ed: Yünkül, E ve Güneş, A. M. In Transforming school systems through assessment, technology, and non-traditional learning methods (pp. 1-24). IGI Global.
Gordon, W. R., Taylor, R. T., ve Oliva, P. F. (2018). Developing the Curricululm (Improved Outcomes Through Systems) - Improved Outcomes Through Systems Approaches- Ninth Edition. New York: Pearson.
Hall, C., ve Johnson, A. (1994). Module A5: Planning a Test or Examination. B. Imrie, & C. Hall içinde, Assessment of Student Performance. New Zealand: University Teaching Development Centre, Victoria University of Wellington.
Huitt, W. (2011). Bloom et al.'s taxonomy of the cognitive domain. Educational Psychology Interactive. 12 1, 2024 tarihinde http://www.edpsycinteractive.org/topics/cognition/bloom.html adresinden alındı.
Huizinga, T., Nieveen, N. ve Handelzalts, A. (2019). Implementation activities in design teams: Opportunities to demonstrate and acquire design expertise. Pieters, J., Voogt, J ve Roblin, N. P. (ed.) In Collaborative curriculum design for sustainable ınnovation and teacher learning (ss. 175-190). Springer.
Klenowski, V. (2013). Sustaining teacher professionalism in the context of standards referenced assessment reform. Ed: Luke, A., Woods, A. ve Weir, K. içinde Curriculum syllabus design and equity, (88-102). NY: Routledge.
McMillan, J. H. (2007). Formative Classroom Assessment: Theory into Practice. New York: Teachers College Press.
Mehmeti, F. (2017). Kosova altınsı sınıf Teknoloji dersi öğretim programının değerlendirmesi - Doktora Tezi. Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Miller, M. D., Linn, R. L., ve Norman, E. (2009). Measurement and assessment in readling - Tenth Edition. Australia: Pearson Education Ltd. .
Murchan, D., Shiel, G., ve Vula, E. (2012). Basic Education Program - Vlerësimi Formativ. Prishtinë: USAID .
Popham, W. J., ve Husek, T. R. (1969). Implications of criterion-referenced measurement. Journal of Educational Measurement, 6(1), 1-9. doi:https://doi.org/10.1111/j.1745-3984.1969.tb00654.x
Print, M. (2020). Curriculum develepment and design. Routledge.
Scarino, A. (2005). Going beyond criteria for judging performance. Barbel: Journal of the Australian Federation of Modern Language Teachers’ Association, 39(3), 8-17.
Pellegrino, J. W. (2004). Complex learning environments: connecting learning theory, ınstructional design, and technology. Ed: Seel, N. M. Dijkstra, S. In Curriculum, plans, and processes in instructıonal design: International perspectives (ss. 25-48). NJ: Lawrence Erlbaumi
Simpson, E. (1972). The classification of educational objectives in the psychomotor domain: The psychomotor domain. Vol. 3. Washington DC: Gryphon House.
Talla, M. (2012). Curriculum development: Perspectives, principles and issues. Pearson Education India.
Tekin, H. (1993). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.
Tezci, E. (2016). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Detay Yayıncılık, Ankara.
Tezci, E., ve Dikici, A. (2006). The Effects of digital portfolio assessment process on students' writing and drawing performances. Turkish Online Journal of Educational Technology (TOJET), 5(2), Article 7.
Tezci, E. ve Demirli, C. (2004). Bir performans değerlendirme modeli: bireysel gelişim dosyası. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6–9 Temmuz 2004 İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Malatya
Waugh, C. K., ve Gronlund, N. E. (2013). Assessment of student achievement . New York : Pearson.
