Seyhan İlçesi Göç Haritası
Özet
Bu çalışmada, Adana ilinin merkez ilçesi konumunda olan Seyhan ilçesinin süreç içerisinde göç haritasının nasıl değiştiği ve bu değişime paralel olarak Seyhan ilçesinin 96 mahallesinde ikamet eden vatandaşların iç göçmen ve uluslararası göçmen karşılaştırmaları esas alınarak uyum ve kaynaşma süreçleri incelenmiş ve araştırılmıştır. Ayrıca Seyhan ilçesindeki mevcut göç durumunun ortaya konulabilmesi amacıyla uluslararası göç ile iç göçün temel etkenleri araştırılmış ve buna ilişkin gerçekleştirilen mülakatlarla veriler toplanarak analiz edilmiştir.
Çalışmanın temel hedefi, Seyhan ilçesinin göç haritasını ortaya çıkararak, Seyhan ilçesinde yaşayan vatandaşların göçün etkisi altında yaşam alanlarını nasıl şekillendirdiğini, kendilerini göçe zorlayan sebep ile Seyhan ilçesini tercih etme sebeplerini, sosyal ekonomik durumları ile göçün Seyhan ilçesi bünyesinde bulunan 96 mahallesinde kentleşme yapısının hangi dinamikler üzerinden şekillendiği konularının analiz edilmesidir.
Çalışmanın amaçları doğrultusunda, Seyhan ilçesinde bulunan mahalle muhtarları, kanaat önderleri, resmi kurum ile STK yöneticileri ve buradaki göçmen gruplar ile görüşmeler yapılmış, aynı zamanda TÜİK, Seyhan Kaymakamlığı ve Adana Valiliği İl Göç İdaresi Müdürlüğü gibi kurumlara ait verilerden faydalanılmıştır.
This study examines how the migration map of Seyhan, the central district of Adana province, has changed over time, and how the processes of integration and cohesion have evolved among residents of the district’s 96 neighborhoods, based on a comparison between internal migrants and international migrants.
In order to better understand the current migration dynamics in Seyhan, the primary factors behind both internal and international migration were investigated. Qualitative data were collected and analyzed through interviews conducted within the scope of the study.
The main objective of the research is to reveal the migration dynamics of Seyhan district, to explore how residents reshape their living spaces under the influence of migration, to understand the reasons behind both forced migration and the preference for settling in Seyhan, and to analyze how the socio-economic conditions of migrants influence urbanization patterns across the district's 96 neighborhoods.
To achieve these goals, interviews were conducted with neighborhood headmen, community leaders, representatives of official institutions and NGOs, as well as with migrant groups living in the district. Additionally, data from institutions such as TÜİK (Turkish Statistical Institute), the Seyhan District Governorate, and the Adana Provincial Directorate of Migration Management were utilized.
Referanslar
1927 Umumi Nüfus Tahriri, Ankara 1927.
6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanun’u
Akçadağ, E. (2012), Yasadışı Göç ve Türkiye. Bilge Adamlar Stratejik Araştırmalar Merkezi, Rapor No; 42, İstanbul: Bilgesam Yayınları.
Akgür, Z.G. (1997), Türkiye’de Kırsal Kesimden Kente Göç ve Bölgelerarası Dengesizlik (1970-1993), Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara.
Aliyev, S.M. (2001), “Kafkasya”, DİA-24, s.159, İstanbul.
Alphan, H., (2003), Land-use change and urbanization of Adana, Turkey. Land Degradatıon and Development, s.575-586.
Atayün, Y. (2002), Mülteciler Sorununa Sosyolojik Bir Yaklaşım, Van Örneği, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Arı, K. (2017), Türk Roman ve Öyküsünde “Mübadele”, Atatürk ve Türkiye Cumhuriyeti Tarihi Dergisi (1), s.5-28.
Akan, Y., ve Arslan, İ. (2008), Göç Ekonomisi, Türkiye Üzerine Bir Uygulama; Ekin Yayınları.
Açıkgöz, R., Yusufoğlu, Ö.Ş. (2012), “Türkiye’de Yoksulluk Olgusu ve Toplumsal Yansımaları”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1.Cilt, 1.Sayı, s.76-117.
Adana Büyükşehir Belediyesi Arşivi
Arık, B.T., On iki Asırlık Türk Yurdu Adana Fethinin Destanı, İstanbul 1943, s.5.
Aktan, S., 1967, Dünkü ve Bugünkü Adana.
UNHCR (2001), Dünya Mültecilerinin Durumu, İnsani Yardımın Elli Yılı (2000), Başkent Matbaası.
Benevolo, L. (1995). Avrupa tarihinde kentler, İstanbul, Afa Yayıncılık.
BİGD, Genel Nüfus Sayımı (20 İlkteşrin 1935), İstanbul 1937.
BİGD, 23 Ekim 1955 Genel Nüfus Sayımı, Ankara 1961.
BİGD, Seyhan Vilayeti 1935 Genel Nüfus Sayımı, İstanbul 1937, s.5.
Bayraktar, H., 2007.“Kırım ve Kafkasya’dan Adana Vilâyeti’ne Yapılan Göç ve İskânlar (1869-1907)”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, s.22.
BOA, DH.MKT, Başbakanlık Osmanlı Arşivi Dahiliye Nezareti Mektubî Kalemi.
BOA, Y.PRK.KOM, Başbakanlık Osmanlı Arşivi Yıldız Perakende Evrakı Komisyonu.
Behar, C. (1996), Osmanlı İmparatorluğu ve Türkiye’nin Nüfusu (1500-1927), Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü Yayınları.
Castles, S. ve Miller, M. J. (1998), The Age of Migration, Mcmillan, London.
Çelik, C. (2012), “Göç, Kentleşme ve Din”, Din Sosyolojisi, (Ed.N. Akyüz, İ. Çapcıoğlu), Ankara, Grafiker Yayınları, s.297-306.
Çağlar, A. (2011), Türkiye’de Sığınmacılar, Sorunlar, Beklentiler ve Sosyal Uyum, Ankara, Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
Çiçekli, B., 2013, Yabancılar ve Mülteciler Hukuku, Ankara, Seçkin Yayınevi.
Dahiliye Vekaleti, İdare Taksimatı, İstanbul 1933.
Darkot, B., “Adana”, İslam Ansiklopedisi, C.1, İstanbul 1965.
DİE. (2002), 2000 Genel Nüfus Sayımı: “Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri”-01Adana, Ankara, DİE Matbaası.
Duru, B. ve Alkan, A. (2002), 20. Yüzyıl Kenti, Ankara, İmge Kitapevi.
Doğan, İ. (2012), Sosyolojik Kavramlar ve Sorunlar, Ankara, Pagem.
Demirtaş, M. (2009), “Kırım Savaşı ve 93 Harbi Sürecinde Osmanlı Memleketine Gelen Göçmenlerin Sevk ve İskânları.” Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, s.215-238.
Develioğlu, F., (1996), Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lügat, Ankara, Aydın Yayınevi.
Erdoğan, T. (2017), Göç ve Göçmen Kavramlarının Analizi. (Ed. Alaattin Aköz ve Doğan Yörük) (s.13-28), Palet Yayınları.
Esen, A. ve Duman, M. (2016), Türkiye’de geçici koruma altındaki Suriyeliler; Tespitler ve öneriler, İstanbul, Aryan Basım Tanıtım ve Matbaa.
Erder, S., (2006), Refah Toplumunda Getto, İstanbul, Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Ener, K., (1939), “Adana Çiftçiliğinin 80 Yıllık Yakın Tarihi Üzerine Etütler”, Görüşler, s.17.
Ener, K., (1960), Tarih Boyunca Adana Ovasına (Çukurova’ya) Bir Bakış, s.13-15.
Ener, K., 1978, Adana Tarihine ve Tarımına Dair Araştırmalar, İstanbul, s.108.
Falco, C., Galeotti, M. and Olper, A. (2019), Climate change and migration: Is agriculture the main channel, Global Environmental Change, s.59.
Günay, E., D. Atılgan ve E. Serin (2017), “Dünya’da ve Türkiye’de Göç Yönetimi”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, (s.37-60).
Göney, S., 1976, Adana Ovaları (1), İstanbul.
Heywood, A. (2013), Küresel Siyaset. (Çev. Nasuh Uslu, Haluk Özdemir), Ankara, Adres Yayınları.
Kırımlı, H., “Kırım”, DİA (Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi) (25), Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, Ankara 2002, s.458.
Işık, Ş. (2005), “Türkiye’de Kentleşme Hareketleri ve Kentleşme Modelleri”, İzmir, Ege Coğrafya Dergisi, sayı,14, (s.57-71).
IOM (Uluslararası Göç Örgütü) (2009), Göç Terimleri Sözlüğü, Cenevre; IOM, (Yayın No:18).
Bozkurt, İ., Bozkurt, B. ve Hasgül, S., Salnâme-i Vilayet-i Adana-1287, (s.96).
İsbir, E.G. (1991), Şehirleşme ve Meseleleri., Ankara, Gazi Büro Yayınları, (2. Baskı)
İpek, N. (1994), Rumeli'den Anadolu'ya Türk Göçleri, 1877-1890, Ankara, Türk Tarih Kurumu.
İlbaşı, T. ve Çakır S. (Danışman), Antalya’da Gecekondu Ailelerinin Kentlileşme Süreci ve Sosyo-Ekonomik Yapıları (Ahatlı Mahallesi Örneği) SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü Bitirme Tezi, (s.76), Isparta, 2010.
İstanbul Üniversitesi Tarih Dergisi, (s.32), İstanbul 1979.
İçduygu, A. ve Sirkeci İ. (1999), “Cumhuriyet Dönemi Türkiye’sinde Göç Hareketleri”, 75 Yılda Köylerden Kentlere, Oya Baydar, İstanbul, Tarih Vakfı Yayınları.
İçduygu, A. (2008). Uluslararası göç ve Türkiye: 2000’li yıllar. İstanbul: TÜSİAD Yayınları.
Kara, H., “Çukurova’da Pamuk”, A.Ü.D.T.C.F. Coğrafya Araştırmaları Dergisi, (s.7) (1975).
Kıray, M.B. (2003), Kentleşme yazıları, İstanbul, Bağlam yayınları.
Karpat, K.H. Osmanlı Nüfusu (1830-1914), Demografik ve Sosyal Özellikler, (çev. Bahar Tırnakcı), Tarih Vakfı Yayınları, İstanbul, 2003.
Kurt, Y., Çukurova Tarihinin Kaynakları (1), “1525 Tarihli Adana Sancağı Mufassal Tahrîr Defteri”, Türk Tarih Kurumu Yayını, Ankara 2004.
Karpat, K.H., “Osmanlı Devleti’nde 19. Yüzyıldaki Nüfus Hareketleri”, Osmanlı Nüfusu (1830-1914) Demografik ve Sosyal Özellikleri, (çev. Bahar Tırnakcı), İstanbul 2003.
Keser, İ., (2006), “Kentsel Dinamikler ve Kamusal Alanın Farklılaşması, Adana Nusayrileri”, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Kanat, C., “Memlukler ve Çukurova”, “Efsaneden Tarihe Tarihten Bugüne Adana Köprü Başı,” (Haz. Erman Artun-M. Sabri Koz), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2000.
Kurt, Y., “Ramazanoğulları Beyliği”, Türkler, C.6, Ankara 2002, (s.821).
Kıray, M., “Sosyo-Ekonomik Hayatın Değişen Düzeni; Kendiliğinden Dört Köyün Monografik Karşılaştırması”, Değişen Toplum Yapısı (Toplu Eserleri 3), İstanbul 1998, (s.174).
Keser, İ., (2006), “Kentsel Dinamikler ve Kamusal Alanın Farklılaşması, Adana Nusayrileri”, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Karakuş, M., Aydın K., Baykam, Z., Ergün, H., Teymen B., Yılmaz, R. A. ,Yüzeroğlu H., (1999), “Sanayi”, Adana Güçbirliği Vakfı (komisyon) Adana Sosyo-Ekonomik Rapor içinde, Çukurova Üniversitesi.
Karabey, H. (1980), Kentsel olgu, (1) Baskı, Ankara, Kent Matbaası.
Keleş, R. (2013), Kentleşme politikası, (12) Baskı, Ankara, İmge Kitapevi.
Keleş, R., (1974), “Şehirleşmede Denge Sorunu”, İstanbul, Mimarlık Dergisi, sayı; 37, (s.87-114).
Keleş, R., (1996), Kentleşme Politikaları, Ankara, İmge Yayınevi.
Lee, E.S., (1966), A Theory of Migration Demography, 3 (1), (s.47-57).
MDP–Migration Data Portal (2020). International students, Key Trends. https://www.migrationdataportal.org/international-data?i=stud_in_&t=2021 (Erişim tarihi: 7.7.2024.)
Mutluer, M. (2003), Uluslararası Göçler ve Türkiye, İstanbul, Çantay.
Özmen, Ü., Kent Kent Türkiye, Adana, Pamukbank Yayını, Ankara 1968.
Özmen, Ö., “Adana’nın Tarihsel Yapı Dokusu, Kaleler, Kervansaraylar-Hanlar ve Camiler”, Efsaneden Tarihe Tarihten Bugüne Adana Köprü Başı, (Haz. Erman Artun-M. Sabri Koz), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2000.
Olcay, Z. (2012), “Mülteci-Göçmen Belirsizliğinde İklim Mültecileri”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı, 99, (s.230-240).
Özer, İ. (2004), Kentleşme ve kentlileşme ve kentsel değişme, Ankara, Ekin Kitapevi.
Öztekin, S., (2016), AB, ABD ve Türkiye’nin Göç ve Sosyal İçerme Politikalarının Analizi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
Özkalp, E., (1995), Sosyolojiye Giriş, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Petersen, W., (1958), “A General Typology of Migration”, Amerikan Sociological Review, Vol, 23, No. 3 (Jun.1958), (s.256-266).
Pirenne, H., (1994), Ortaçağ kentleri ve kökenleri ve ticaretin canlanması. 4. Baskı, Ankara, İletişim Yayınları. Bookchın, M. (1999). Kentsiz kentleşme. 1’inci baskı, İstanbul, Ayrıntı Yayınları.
Ravenstein, E. G. (1885). The Laws of Migration Journal of the Statistical Society of London, 48 (2), (s.167-235), Published By, Oxford University Press.
Sencer, Y., (1979), Türkiye’de Kentleşme, Ankara, Kültür Bakanlığı Yayınları.
Sümer, F., (1963), “Çukur-Ova Tarihine Dair Araştırmalar (Fetihten XV. Yüzyılın İkinci Yarısına Kadar)”, Tarih Araştırmaları Dergisi, (s.1).
Somuncu, M., (2005), Aladağlar, Yaylacılık ve Dağ Göçebeliği Konusunda Bir Araştırma, Ankara; Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
Sezal, İ., (1997), “Göçler ve şehirleşemeyen şehirler”, II. Ulusal Sosyoloji Kongresi Toplum ve Göç, Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü Yayınları.
Saydam, A., (1997), Kırım ve Kafkas Göçleri (1856-1876), Ankara, TTK.
Saydam, A., (1999), “Kırım ve Kafkasya’dan Yapılan Göçler ve Osmanlı İskân Siyaseti”, Osmanlı, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara, (s.667).
Sirkeci, İ. ve Yüceşahin, M.M., (2014), Türkiye’de Göç Çalışmaları, Göç Dergisi, (1), (s.1-10).
Seyhan Belediyesi, 2020-2024 Stratejik Plan, Adana. http://www.seyhan.bel.tr/2020-2024-stratejik-plan.pdf (Erişim tarihi: 30.11.2024).
Salname-i Vilayet-i Adana-1309, (s.1).
Şahin, Y., (2010), Kentleşme Politikası, Trabzon, Murathan Yayınevi.
Şeker, D. ve Uçan, G., (2016), Göç Sürecinde Kadın, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (14), (s.197-212).
Topçuoğlu A.R., (2015), Düzensiz Göç; Küreselleşmede Kısıtlanan İnsan Hareketliliği, Küreselleşme Çağında Göç, Kavramlar, Tartışmalar (s.501-518), (Der. S. Öner, N. Aslı Şirin Öner), İstanbul, İletişim Yayınları.
T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Başkanlığı. T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Başkanlığı: https://www.goc.gov.tr/multeci (Erişim tarihi: 10.01.2025).
Tümtaş, M.S. ve Çelikkaleli Ö., (2014), “Kente Göç Sosyal Dışlanmışlık ve Ergenlerdeki Psikolojik Belirtileri”, (Ed.) Keçeli, A. ve Çelikoğlu, Ş. Kent Çalışmaları I, Detay Yayıncılık, Ankara, (s.41-66).
Topçu S. ve Beşer A., “Göç ve Sağlık. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi”, 2006;10 (3) (s.37-40).
Türkiye İstatistik Kurumu, (2024), Nüfus İstatistikleri Portalı. https://www.tuik.gov.tr/ (Erişim tarihi:1.12.2024).
Türkiye İstatistik Kurumu. (2023). İç Göç İstatistikleri. https://www.tuik.gov.tr/ (Erişim tarihi: 1.12.2024).
Toros, T. Seyhan Cumhuriyetin 15 Yılı içinde, İstanbul 1938, (s.43-44).
Toksöz, M.ve Yalçın, E., “Modern Adana’nın Doğuşu ve Günümüzdeki İzleri”, Abdullah Kuran için Yazılar, (Haz. Çiğdem Kafescioğlu, Lucıenne Thys şenocak), İstanbul 1999.
Türk Ziraat Tarihine Bir Bakış, İstanbul 1938, (s.129).
Tekeli İ., (2010), Konut Sorununu Konut Sunum Biçimleriyle Düşünmek, İstanbul, Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
TUİK, Nüfus Sayımları, Adrese Dayalı Nüfus.
UNESCO - United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. (2018). Global education monitoring report 2019: migration, displacement and education: building bridges, not walls. https://en.unesco.org/gem-report/report/2019/migration (Erişim tarihi:7.07.2024).
Uzun, H., (2004), 1919-1950 Yılları Arasında Türkiye Yunanistan İlişkileri. Gazi üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (2), (s.35-50).
Üner, S., (1972), Nüfusbilim Sözlüğü, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
Ünal, A., (2000), “Adana'da Kizzuwatna Krallığı Taş Devrinden Hitit Devleti'nin Yıkılışına Kadar Adana ve Çukurova Tarihi”, Efsaneden Tarihe, Tarihten Bugüne Adana, Köprü Başı, (Eds, S. Koz-E. Artun), İstanbul, (s.43-69).
Yurt Ansiklopedisi, “Adana”, C.I, İstanbul 1981.
Yurt Ansiklopedisi (1981), Cilt 1, Anadolu Yayıncılık A.Ş., İstanbul.
Yurt Ansiklopedisi, “Adana”, (s.22).
Yılmaz, F., (2008), Avrupa'da Irkçılık ve Yabancı Düşmanlığı. Ankara, USAK Yayınları.
Yenigül, S.B., (2004), “Göçün Kent Mekânı Üzerine Etkileri”, Ankara: Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 18 (2), (s.273-288).
Yurt Ansiklopedisi (1981), Cilt 1, Anadolu Yayıncılık A.Ş. , İstanbul.
Yurt Ansiklopedisi, “Adana”, (s.121), Ankara 1994, (s.100).
Yurt Ansiklopedisi, “Adana” 1994, (s.20).
Adana Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Erişim adresi: https://adana.csb.gov.tr/ilimizi-taniyalim (Erişim tarihi: 05.01.2025).
Harita, Erişim adresi: https://www.harita.gen.tr/ (Erişim Tarihi: 23.05.2024)
Kent Mühendislik, Harita, İnşaat, Müşavirlik, Gayrimenkul ve Yatırım Danışmanlığı, Erişim adresi: https://www.kentmuhendislik.com/sehir-plani-nedir-nasil-planlanir/ (Erişim Tarihi: 09.08.2024).
Mynet haber sitesi, Erişim adresi: https://www.mynet.com/dijital-gocebe-nedir-nasil-olunur-dijital-gocebe-meslekleri-maaslari-vizesi-ve-sartlari- (Erişim Tarihi: 27.7.2024).
Nüfusuna com. sitesi, Erişim adresi: https://www.nufusune.com/49-adana-seyhan-pinar-mahallesi-nufusu#google_vignette (Erişim Tarihi: 26.7.2024)
Politikyol haber sitesi, Erişim adresi: https://www.politikyol.com/turkiyede-yabanci-ogrenci-sayisi-1-milyonu-gecti (Erişim Tarihi: 7.07.2024).
Türkiye İstatistik Kurumu, Erişim adresi: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Kent-Kir-Nufus-Istatistikleri-2022-49755c (Erişim Tarihi: 09.08.2024).
UNHCR, Erişim adresi: https://www.unhcr.org.tr. (Erişim Tarihi: 22.05.2024)
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
