Organize Suçlar
Özet
Referanslar
Europol, (2025). AB. ciddi ve organize suç tehdit değerlendirmesi. Erişim Adresi: https://www.europol.europa.eu/cms/sites/default/files/documents/EU-SOCTA-2025.pdf, Erişim Tarihi: 18.03.2025.
Aşık, M. (2000). Organize suç ve Ankara Emniyet Müdürlüğü Organize suçlar Şube Müdürlüğü. Polis Dergisi. 6.sayı.
Bal, İ. (2005). Türkiye’de organize suçlar ve terörizmin (seyri) üzerine; ideolojik, sosyal ve ekonomik bir değerlendirme, Erişim Adresi: http://www.turkishweekly.net/ turkce/makale.php?id=23, Erişim Tarihi: 21.07.2014.
Bal, İ. Özcan, M. (2003). Türkiye’de organize suçlarla mücadelede yöntem arayışları, Geleri, A. Çevik, H.H.(Ed.), Organize suçlarla mücadele ve polis. Ankara: Seçkin Yayınları.
Beşe, E. (2001). Organize suçların kriminolojik temelleri, Polis Bilimler Dergisi, 3(1-2), 23-38.
Cengiz, M. (2005). Türkiye’de mafya tipi organize suçlar. Ankara: KOM Yayınları.
Cengiz, M. (2014). Küreselleşmenin karanlık noktası: organize suçlar. Ankara: Adalet Yayınevi.
Cressey, Donald R. (1969). Theft of the nation: The structure and operations of organized crime in America, Harper & Row.
Demir, O. Ömer. (2023). Organize suçlar. Kriminoloji. M.Alper Sözer-E.Balcıoğlu (Ed.), Kriminoloji (s.233-246) içinde. Ankara: Nobel.
Ersoy, Ö. (2006). Sosyolojik açıdan organize suçu anlamaya yönelik çabalar, Avrasya Dosyası, 2(3).
Euronews, (2024). Son dakika haberleri. Erişim Adresi: https://www.euronews.com.tr, Erişim Tarihi: 03.06.2024,
Fırat, M. (2015). Değişim sürecinde Türkiye’de organize suçluluk üzerine sosyolojik bir araştırma, İnsan ve Toplumbilimleri Araştırma Dergisi, 4(4).946-964.
Finckenauer, J. O. (2005). Problems of definition: what is organized crime? Trends in Organized Crime, 8(3), 63-83.
Geleri. A. Beşe, E. (2010). Türkiye’de organize suç örgütlerinde güven unsurunun yeri. S.Özeren-M.Alper Sözer-O. Ömer Demir (Ed.), Yerelden küresele sınır aşan suçlar (57-74) içinde. Polis Akademisi Yayınları.
Gökpınar, M. (2005). Sosyal ve kriminal boyutuyla organize suç, TBB Dergisi, 60, 214-234.
Hürriyet, (2024). Son dakika haberleri. Erişim Adresi: https://www.hurriyet.com.tr, Erişim Tarihi: 03.06.2024
İçli, T. Günşen. (2004). Kriminoloji. Ankara: Martı.
James O. Finckenauer. (2005). Problems of Defination: What is organized crime?, Trends in Organized Crime, 8(3), s.81
Kızılçelik, S. Erjem, Y. (1996). Açıklamalı Sosyoloji Sözlüğü, İzmir: Saray Yayınevi
Kleemans, E. R. (2014). Theoretical perspectives on organized crime. L. Paoli (ed.). Oxford Handbook on Organized Crime. Oxford University Press.
Özerkmen, N. Kahya,Y. (2008). Organize suç örgütlerinin oluşumunda hemşehrilik ilişkilerinin rolü, Polis Bilimleri Dergisi, 10(4), 15-42.
Ritzer, G. (2021). Sosyoloji. Çev.: Taylan Banguoğlu, İstanbul: Ayrıntı.
Secopedia, (2025). Temel kavramlar: Organize suçlar. Erişim Adresi: https://www.secopedia.org/kavramlar/temel-kavramlar/organize-suclar/, Erişim Tarihi: 27.04.2025
Southwell, D. (2009). Organize suç tarihi, Çev.: Beril Köseoğlu, İstanbul: Kırmızı Kedi
Şenol, D. (2007). Türkiye’de suçlar ve halkın teveccühü, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi. 1(1), 208-223.
Tewksbury, R. (2014). Organized Crime Theories. İçinde J. M. Miller (Ed.), The Encyclopedia of Theoretical Criminology, 1-4, Chichester, UK: John Wiley & Sons, Ltd.
Ünal, M. Ersoy, Ö. (2014). Organize suçlarla mücadele stratejileri, Harmancı, F. M; Gözübenli, M. ve Zengin, C. (Ed.), Güvenlik Sektöründe Temel Stratejiler içinde (141-156). Ankara: Nobel Yayınevi.
Ünlü, U. (2019). Kara para aklamada yeni yöntemler ve kara paranın ekonomi üzerindeki etkileri, Sayıştay Dergisi, 113, 155-179.
Varese, F. (2001). The Russian Mafia, Oxford University Press.
Yavuz, M. Fatih. (2001). Organize suç olgularının irdelenmesi Antalya ve civarı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. T.C. İ.Ü. Adli Tıp Enstitüsü Sosyal Bilimler Anabilim Dalı.
Yıldız, F. (2020). Rasyonel Seçim Teorisi ile Organize Suçları Anlamak, Akademik Hassasiyetler, 7(14), 147-171.
Referanslar
Europol, (2025). AB. ciddi ve organize suç tehdit değerlendirmesi. Erişim Adresi: https://www.europol.europa.eu/cms/sites/default/files/documents/EU-SOCTA-2025.pdf, Erişim Tarihi: 18.03.2025.
Aşık, M. (2000). Organize suç ve Ankara Emniyet Müdürlüğü Organize suçlar Şube Müdürlüğü. Polis Dergisi. 6.sayı.
Bal, İ. (2005). Türkiye’de organize suçlar ve terörizmin (seyri) üzerine; ideolojik, sosyal ve ekonomik bir değerlendirme, Erişim Adresi: http://www.turkishweekly.net/ turkce/makale.php?id=23, Erişim Tarihi: 21.07.2014.
Bal, İ. Özcan, M. (2003). Türkiye’de organize suçlarla mücadelede yöntem arayışları, Geleri, A. Çevik, H.H.(Ed.), Organize suçlarla mücadele ve polis. Ankara: Seçkin Yayınları.
Beşe, E. (2001). Organize suçların kriminolojik temelleri, Polis Bilimler Dergisi, 3(1-2), 23-38.
Cengiz, M. (2005). Türkiye’de mafya tipi organize suçlar. Ankara: KOM Yayınları.
Cengiz, M. (2014). Küreselleşmenin karanlık noktası: organize suçlar. Ankara: Adalet Yayınevi.
Cressey, Donald R. (1969). Theft of the nation: The structure and operations of organized crime in America, Harper & Row.
Demir, O. Ömer. (2023). Organize suçlar. Kriminoloji. M.Alper Sözer-E.Balcıoğlu (Ed.), Kriminoloji (s.233-246) içinde. Ankara: Nobel.
Ersoy, Ö. (2006). Sosyolojik açıdan organize suçu anlamaya yönelik çabalar, Avrasya Dosyası, 2(3).
Euronews, (2024). Son dakika haberleri. Erişim Adresi: https://www.euronews.com.tr, Erişim Tarihi: 03.06.2024,
Fırat, M. (2015). Değişim sürecinde Türkiye’de organize suçluluk üzerine sosyolojik bir araştırma, İnsan ve Toplumbilimleri Araştırma Dergisi, 4(4).946-964.
Finckenauer, J. O. (2005). Problems of definition: what is organized crime? Trends in Organized Crime, 8(3), 63-83.
Geleri. A. Beşe, E. (2010). Türkiye’de organize suç örgütlerinde güven unsurunun yeri. S.Özeren-M.Alper Sözer-O. Ömer Demir (Ed.), Yerelden küresele sınır aşan suçlar (57-74) içinde. Polis Akademisi Yayınları.
Gökpınar, M. (2005). Sosyal ve kriminal boyutuyla organize suç, TBB Dergisi, 60, 214-234.
Hürriyet, (2024). Son dakika haberleri. Erişim Adresi: https://www.hurriyet.com.tr, Erişim Tarihi: 03.06.2024
İçli, T. Günşen. (2004). Kriminoloji. Ankara: Martı.
James O. Finckenauer. (2005). Problems of Defination: What is organized crime?, Trends in Organized Crime, 8(3), s.81
Kızılçelik, S. Erjem, Y. (1996). Açıklamalı Sosyoloji Sözlüğü, İzmir: Saray Yayınevi
Kleemans, E. R. (2014). Theoretical perspectives on organized crime. L. Paoli (ed.). Oxford Handbook on Organized Crime. Oxford University Press.
Özerkmen, N. Kahya,Y. (2008). Organize suç örgütlerinin oluşumunda hemşehrilik ilişkilerinin rolü, Polis Bilimleri Dergisi, 10(4), 15-42.
Ritzer, G. (2021). Sosyoloji. Çev.: Taylan Banguoğlu, İstanbul: Ayrıntı.
Secopedia, (2025). Temel kavramlar: Organize suçlar. Erişim Adresi: https://www.secopedia.org/kavramlar/temel-kavramlar/organize-suclar/, Erişim Tarihi: 27.04.2025
Southwell, D. (2009). Organize suç tarihi, Çev.: Beril Köseoğlu, İstanbul: Kırmızı Kedi
Şenol, D. (2007). Türkiye’de suçlar ve halkın teveccühü, Sosyoloji Araştırmaları Dergisi. 1(1), 208-223.
Tewksbury, R. (2014). Organized Crime Theories. İçinde J. M. Miller (Ed.), The Encyclopedia of Theoretical Criminology, 1-4, Chichester, UK: John Wiley & Sons, Ltd.
Ünal, M. Ersoy, Ö. (2014). Organize suçlarla mücadele stratejileri, Harmancı, F. M; Gözübenli, M. ve Zengin, C. (Ed.), Güvenlik Sektöründe Temel Stratejiler içinde (141-156). Ankara: Nobel Yayınevi.
Ünlü, U. (2019). Kara para aklamada yeni yöntemler ve kara paranın ekonomi üzerindeki etkileri, Sayıştay Dergisi, 113, 155-179.
Varese, F. (2001). The Russian Mafia, Oxford University Press.
Yavuz, M. Fatih. (2001). Organize suç olgularının irdelenmesi Antalya ve civarı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. T.C. İ.Ü. Adli Tıp Enstitüsü Sosyal Bilimler Anabilim Dalı.
Yıldız, F. (2020). Rasyonel Seçim Teorisi ile Organize Suçları Anlamak, Akademik Hassasiyetler, 7(14), 147-171.
