İnsan Kaynakları Yönetiminde Yapay Zekanın Eğitim Fonksiyonuna Etkileri
Özet
Bu çalışmanın amacı, yapay zekânın insan kaynakları yönetimi fonksiyonlarından biri olan eğitim süreci üzerindeki etkilerini incelemektir. Yapay zekâ destekli sistemler, çalışanların eğitim ihtiyaçlarını belirleyerek özelleştirilmiş eğitim programları sunmakta ve bu süreçleri otomatikleştirerek eğitim yönetimini daha verimli hale getirmektedir. Ayrıca, örgütlerin küresel varlıklarını sürdürebilmesi ve organizasyon içindeki aksaklıkların ya da eksikliklerin giderilmesi konusundaki etkileri literatür çerçevesinde ele alınmaktadır. Bu çalışmada, yapay zekânın eğitim süreçlerini dönüştürerek çalışanların beceri ve bilgi gelişimini kişiselleştirdiğini, verimliliği artırdığını ve maliyetleri azalttığını vurgulamaktadır. Bunun yanı sıra, yapay zekâ teknolojilerinin organizasyonlara verimlilik, motivasyon ve aidiyet duygusu açısından önemli faydalar sağladığı belirtilmektedir. Bireysel eğitim süreçlerinde de önemli değişikliklere yol açan yapay zekâ, insan kaynakları yönetiminde eğitim fonksiyonlarını daha stratejik ve dinamik hale getirerek organizasyonların eğitim süreçlerini daha etkili bir şekilde yönetmelerine olanak tanımaktadır. Yapay zekâ, insan kaynakları yönetiminde eğitim fonksiyonuna katkılarının yanı sıra, işe alım, performans yönetimi, çalışan memnuniyeti ve iş gücü planlaması gibi kritik alanlarda da önemli iyileştirmeler sağlayarak, İK departmanlarına daha stratejik, veri odaklı ve verimli bir yaklaşım sunabilir. Bu alanlarda yapılan çalışmalar, yapay zekanın insan kaynakları süreçlerine olan etkilerini daha derinlemesine incelemeyi mümkün kılacaktır.
The purpose of this study is to examine the effects of artificial intelligence on the training process, which is one of the human resources management functions. Artificial intelligence-supported systems provide customized training programs by determining the training needs of employees and make training management more efficient by automating these processes. In addition, the effects of organizations on maintaining their global presence and eliminating disruptions or deficiencies within the organization are discussed within the framework of literature. This study emphasizes that artificial intelligence transforms training processes, personalizes the development of employees' skills and knowledge, increases efficiency and reduces costs. In addition, it is stated that artificial intelligence technologies provide significant benefits to organizations in terms of efficiency, motivation and sense of belonging. Artificial intelligence, which has also led to significant changes in individual training processes, makes training functions in human resources management more strategic and dynamic, allowing organizations to manage their training processes more effectively. In addition to its contributions to the training function in human resources management, artificial intelligence can also provide HR departments with a more strategic, data-driven, and efficient approach by providing significant improvements in critical areas such as recruitment, performance management, employee satisfaction, and workforce planning. Studies in these areas will make it possible to examine the effects of artificial intelligence on human resources processes in more depth.
Referanslar
Akdemi̇r, B. (2017). İnsan kaynakları yönetiminde güncel yaklaşımlar. Beta Basım.
Akdemi̇r, B. (2017). Stratejik insan kaynakları yönetimi. Beta Basım.
Arastaman, G. (2013). Eğitim yönetimi. Nobel Yayınları.
Armağan, N., Efe, R., Güzel, S., & Uluışık, M. (2024). The use and development of artificial
intelligence in education. Eurasian Academy of Sciences Eurasian Education & Literature Journal, 59–70.
Arslan, K. (2017). Eğitimde yapay zekâ ve uygulamaları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 71–88.
Beydoğan, H. Ö., Sarıtaş, M., Ocak, G., Yeşil, R., Şanal, M., Çakır, M. A., Keskinkılıç, G. A., Çıkılı, Y., Ünüvar, P., & Keskinkılıç, K. (2010). Eğitim bilimine giriş. Pegem Akademi.
Cibaroğlu, M. O., & Yalçınkaya, B. (2019). Belge ve arşiv yönetimi süreçlerinde büyük veri analitiği ve yapay zekâ uygulamaları. Bilgi Yönetimi Dergisi, 2(1), 44–58. https://doi.org/10.33721/by.570634
Coşkun, F., & Gülleroğlu, H. D. (2021). Yapay zekânın tarih içindeki gelişimi ve eğitimde kullanılması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 54(3), 947–966. https://doi.org/10.30964/auebfd.916220
Çelik, N. (2009). İnsan kaynakları yönetiminde eğitim fonksiyonunun yeri̇ ve önemi̇: Teori̇ ve Konya’da bankalarda bir uygulama örneği̇ [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi̇.
Dargut Güler, T. (2024). Yapay zekâ (AI) tabanlı uzaktan eğitimde etkileşim tasarımı: Öğrenci başarısını artırmak için yeni yaklaşımlar. Kuantum Teknolojileri ve Enformatik Araştırmaları, 2(2), 51–60. https://doi.org/10.70447/ktve.2464
Doğan, A. (2011). Elektronik insan kaynakları yönetimi ve fonksiyonları. İnternet Uygulamaları ve Yönetimi Dergisi, 2(2), 51-80.
Erdoğan, G. (2021). Yapay zekâ ve hukukuna genel bir bakış. Adalet Dergisi̇, (66), 117-192.
Gür, Y. E., Ayden, C., & Yücel, A. (2019). Yapay zekâ alanındaki gelişmelerin insan kaynakları yönetimine etkisi. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3(2), 137–158.
Güzey, C., Çakır, O., Athar, M. H., Yurdaöz, E., & Saad, S. (2023). Eğitimde yapay zekâ konusunda yapılmış çalışmaların içerik analizi. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 5(1), 67–78. https://doi.org/10.53694/bited.1060730
İ̇şler, B. & Kılıç, M. Y. (2021). Eğitimde yapay zekâ kullanımı ve gelişimi̇. Yeni̇ Medya Elektronik Dergi̇, 1-11.
Kantar, H. (2010). İşletmede motivasyon. Kum Saati̇ Yayınları.
Karakurt, B. (2003). Sınıf yönetiminde üstün zekâ ve yetenekli öğrencilere yönelik öğretmen tutumu.
Kayabaş, İ̇. (2010). Yapay zekâ sohbet ajanlarının uzaktan eğitimde öğrenci̇ destek sistemi̇ olarak kullanılabilirliği̇ [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Eskişehir Anadolu Üniversitesi̇ Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Keçecioğlu, T., & Kurtuluş, E. (2014). İnsan kaynaklarında yarı iletken madde: Yetkinlikler ve yönetimi. Nobel Akademik Yayıncılık.
Kuzulu, E. (Ed.). (2020). İKY 4.0 insan kaynakları yönetimine modern bir bakış. Nobel Yayıncılık.
Melchor, P. J. M., Lomibao, L. S., & Parcutilo, J. O. (2023). Exploring the potential of AI integration in mathematics education for Generation Alpha—Approaches, challenges, and readiness of Philippine tertiary classrooms: A literature review. Journal of Innovations in Teaching and Learning, 3(1), 39–44. https://doi.org/10.12691/jitl-3-1-8Özer, M. A. (Ed.). (2022). İnsan kaynakları yönetiminde yeni yönelimler. Gazi Kitabevi.
Öztürk, K., & Şahin, M. E. (2018). Yapay sinir ağları ve yapay zekâ’ya genel bir bakış. Takvim-i Vekayi, 6, 25–36. http://www.sloi.org/sloi-name-of-this-article
Pekmez, S., Coşkun Çoban, T., Kılıç, M., & Duman, Y. M. (2024). Eğitimde yapay zekâ teknolojilerinin kullanımına yönelik öğretmen görüşleri. Ulusal Eğitim Dergisi, 4(2), 601–619.
Sezgi̇n, O. (2019). Eğitim kavram ve kuram. Kalem Vakfı Yayınları.
Tos, O. (2024). İletişim ve Halkla İlişkiler Perspektifinde Yapay Zeka Uygulamalı Kurumsal Reklamın Göstergebilimsel Analizi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 48, 796-830.
Türk Dil Kurumu. (n.d.). Türkçe sözlük. https://sozluk.gov.tr/
Türkoğlu, M. (2019). İnsan kaynakları yönetiminde etik dışı davranışlar ve etik ikilemler üzerine bir araştırma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi̇.
Uğurlu, H. Ü. A., & Doğan, A. (2023). İnsan kaynakları yönetiminde dijital dönüşüm ve dijitalleşen işe alım işlevi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(45), 1-16.
Yönden, H. (2024). Sağlık hizmetlerinde yapay zekâ. Akademisyen Kitabevi.
Yücel, G., & Adıloğlu, B. (2019). Dijitalleşme, yapay zekâ ve muhasebe beklentiler. Muhasebe ve Finans Tarihi Araştırmaları Dergisi, 47–60.
Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M., & Gouverneur, F. (2019). Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education – Where are the educators? International Journal of Educational Technology in Higher Education, 16(1), 39. https://doi.org/10.1186/s41239-019-0171-0
Referanslar
Akdemi̇r, B. (2017). İnsan kaynakları yönetiminde güncel yaklaşımlar. Beta Basım.
Akdemi̇r, B. (2017). Stratejik insan kaynakları yönetimi. Beta Basım.
Arastaman, G. (2013). Eğitim yönetimi. Nobel Yayınları.
Armağan, N., Efe, R., Güzel, S., & Uluışık, M. (2024). The use and development of artificial
intelligence in education. Eurasian Academy of Sciences Eurasian Education & Literature Journal, 59–70.
Arslan, K. (2017). Eğitimde yapay zekâ ve uygulamaları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 71–88.
Beydoğan, H. Ö., Sarıtaş, M., Ocak, G., Yeşil, R., Şanal, M., Çakır, M. A., Keskinkılıç, G. A., Çıkılı, Y., Ünüvar, P., & Keskinkılıç, K. (2010). Eğitim bilimine giriş. Pegem Akademi.
Cibaroğlu, M. O., & Yalçınkaya, B. (2019). Belge ve arşiv yönetimi süreçlerinde büyük veri analitiği ve yapay zekâ uygulamaları. Bilgi Yönetimi Dergisi, 2(1), 44–58. https://doi.org/10.33721/by.570634
Coşkun, F., & Gülleroğlu, H. D. (2021). Yapay zekânın tarih içindeki gelişimi ve eğitimde kullanılması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 54(3), 947–966. https://doi.org/10.30964/auebfd.916220
Çelik, N. (2009). İnsan kaynakları yönetiminde eğitim fonksiyonunun yeri̇ ve önemi̇: Teori̇ ve Konya’da bankalarda bir uygulama örneği̇ [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi̇.
Dargut Güler, T. (2024). Yapay zekâ (AI) tabanlı uzaktan eğitimde etkileşim tasarımı: Öğrenci başarısını artırmak için yeni yaklaşımlar. Kuantum Teknolojileri ve Enformatik Araştırmaları, 2(2), 51–60. https://doi.org/10.70447/ktve.2464
Doğan, A. (2011). Elektronik insan kaynakları yönetimi ve fonksiyonları. İnternet Uygulamaları ve Yönetimi Dergisi, 2(2), 51-80.
Erdoğan, G. (2021). Yapay zekâ ve hukukuna genel bir bakış. Adalet Dergisi̇, (66), 117-192.
Gür, Y. E., Ayden, C., & Yücel, A. (2019). Yapay zekâ alanındaki gelişmelerin insan kaynakları yönetimine etkisi. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 3(2), 137–158.
Güzey, C., Çakır, O., Athar, M. H., Yurdaöz, E., & Saad, S. (2023). Eğitimde yapay zekâ konusunda yapılmış çalışmaların içerik analizi. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 5(1), 67–78. https://doi.org/10.53694/bited.1060730
İ̇şler, B. & Kılıç, M. Y. (2021). Eğitimde yapay zekâ kullanımı ve gelişimi̇. Yeni̇ Medya Elektronik Dergi̇, 1-11.
Kantar, H. (2010). İşletmede motivasyon. Kum Saati̇ Yayınları.
Karakurt, B. (2003). Sınıf yönetiminde üstün zekâ ve yetenekli öğrencilere yönelik öğretmen tutumu.
Kayabaş, İ̇. (2010). Yapay zekâ sohbet ajanlarının uzaktan eğitimde öğrenci̇ destek sistemi̇ olarak kullanılabilirliği̇ [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Eskişehir Anadolu Üniversitesi̇ Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Keçecioğlu, T., & Kurtuluş, E. (2014). İnsan kaynaklarında yarı iletken madde: Yetkinlikler ve yönetimi. Nobel Akademik Yayıncılık.
Kuzulu, E. (Ed.). (2020). İKY 4.0 insan kaynakları yönetimine modern bir bakış. Nobel Yayıncılık.
Melchor, P. J. M., Lomibao, L. S., & Parcutilo, J. O. (2023). Exploring the potential of AI integration in mathematics education for Generation Alpha—Approaches, challenges, and readiness of Philippine tertiary classrooms: A literature review. Journal of Innovations in Teaching and Learning, 3(1), 39–44. https://doi.org/10.12691/jitl-3-1-8Özer, M. A. (Ed.). (2022). İnsan kaynakları yönetiminde yeni yönelimler. Gazi Kitabevi.
Öztürk, K., & Şahin, M. E. (2018). Yapay sinir ağları ve yapay zekâ’ya genel bir bakış. Takvim-i Vekayi, 6, 25–36. http://www.sloi.org/sloi-name-of-this-article
Pekmez, S., Coşkun Çoban, T., Kılıç, M., & Duman, Y. M. (2024). Eğitimde yapay zekâ teknolojilerinin kullanımına yönelik öğretmen görüşleri. Ulusal Eğitim Dergisi, 4(2), 601–619.
Sezgi̇n, O. (2019). Eğitim kavram ve kuram. Kalem Vakfı Yayınları.
Tos, O. (2024). İletişim ve Halkla İlişkiler Perspektifinde Yapay Zeka Uygulamalı Kurumsal Reklamın Göstergebilimsel Analizi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 48, 796-830.
Türk Dil Kurumu. (n.d.). Türkçe sözlük. https://sozluk.gov.tr/
Türkoğlu, M. (2019). İnsan kaynakları yönetiminde etik dışı davranışlar ve etik ikilemler üzerine bir araştırma [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi̇.
Uğurlu, H. Ü. A., & Doğan, A. (2023). İnsan kaynakları yönetiminde dijital dönüşüm ve dijitalleşen işe alım işlevi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(45), 1-16.
Yönden, H. (2024). Sağlık hizmetlerinde yapay zekâ. Akademisyen Kitabevi.
Yücel, G., & Adıloğlu, B. (2019). Dijitalleşme, yapay zekâ ve muhasebe beklentiler. Muhasebe ve Finans Tarihi Araştırmaları Dergisi, 47–60.
Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M., & Gouverneur, F. (2019). Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education – Where are the educators? International Journal of Educational Technology in Higher Education, 16(1), 39. https://doi.org/10.1186/s41239-019-0171-0
