Türkiye’deki (Bekâr) Boşanmış Kadınlar Üzerine Sistematik Bir Çalışma
Özet
Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de boşanmış kadınlar üzerine yapılmış akademik çalışmaları sistematik derleme şeklinde ortaya koymaktır. 1990–2025 yılları arasında yayımlanmış 44 akademik yayın, nitel araştırma deseni çerçevesinde analiz edilmiştir. Araştırmada amaçlı örnekleme yöntemi benimsenmiş; yalnızca boşanmış kadınların yaşantılarına ilişkin bulgu ve çözümlemeler içeren, tam metnine erişilebilen çalışmalar değerlendirme kapsamına alınmıştır. Boşanmış kadınlarla ilgili herhangi bir veri sunmayan, yalnızca erkek ya da çocuk deneyimlerine odaklanan çalışmalar derleme dışı bırakılmıştır. Verilere Ulusal Tez Merkezi, TR Dizin ve YÖK Akademik veri tabanları aracılığıyla; “boşanmış kadın”, “tek ebeveyn”, “yalnız ebeveyn”, “bekâr kadın”, “dul kadın”, “eşinden ayrılmış kadın” ve “parçalanmış aile” gibi anahtar sözcükler kullanılarak ulaşılmıştır. Bulgular, boşanmış kadınların karşılaştığı güçlüklerin dört ana tema altında toplandığını göstermektedir: psikolojik sorunlar ve psikososyal destek ihtiyacı, toplumsal damgalanma ve ayrımcılık, ekonomik güçlükler ile hizmetlere erişim ve yalnız ebeveynlik. Sonuçlar, boşanma deneyimlerinin bireysel olduğu kadar sosyal, ekonomik ve yapısal dinamiklerle de şekillendiğine işaret etmektedir. İncelenen yayınlar, bu alandaki disiplinlerarası akademik ilgide son yıllarda dikkate değer bir artış olduğunu göstermektedir.
Referanslar
Acar, C. (2017). İstanbul'da alt sosyo-ekonomik statüye mensup boşanmış kadınların boşanma sonrası yaşadıkları sorunlar üzerine niteliksel bir araştırma (Yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi).
Afyonoğlu, M. F., Bayyar, A. B., Kesen, N. F., & Morgül, B. (2021). Tek ebeveyn kadınların sorunlarının sosyal hizmet perspektifinden değerlendirilmesi. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi.
Akgün, V., & Esen, E. (2024). Boşanmış kadınlarda psikolojik iyi oluş ile toplumsal cinsiyet algısı ve bilişsel esneklik arasındaki ilişkinin incelenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (4), 201–220.
Aktürk, K. (2023). Boşanmış kadınların karşılaştıkları güçlüklerin psikososyal bağlamda değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi).
Alanka, D. (2024). Nitel bir araştırma yöntemi olarak içerik analizi: Teorik bir çerçeve. Kronotop İletişim Dergisi, 1(1), 64–84.
Alkan, Y. (2021). Tek ebeveyn kadının yaşam doyumunun psikolojik iyi oluş düzeyine etkisi: Mersin örneği (Yüksek lisans tezi, Çağ Üniversitesi).
Alpaslan Talay, F. (2024). Yeni yoksulluk ve kadın yoksulluğu: Sosyal yardım alan tek ebeveyn kadınların deneyimleri (Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi).
Altan, N. B. (2023). Women's empowerment in the context of family composition: An analysis of the status of single mothers in Turkey (Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi).
Arıkan, Ç. (1990). Alt sosyo-ekonomik düzeydeki boşanmış kadınların psiko-sosyal sorunları (Doktora tezi, Ankara Üniversitesi).
Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma: Desen, örnekleme ve veri toplama teknikleri. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(1), 351–374.
Baş, A. (2025). Boşanmış kadınların mekânla kurdukları ilişkinin güvenlik algısı üzerinden incelenmesi (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi).
Baykara Acar, Y. (2007). Boşanmış kadınların yaşam öyküleri ve yoksullukla baş etme biçimleri. Kriz Dergisi.
Bayraktar, N. (2010). Boşanmış kadınların çevrelerinin kendilerine bakış açısını algılama şekilleri (Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi).
Bil, N. (2025). Boşanmış kadınlara yönelik sosyal destek uygulamaları: Siirt örneği (Yüksek lisans tezi, Yalova Üniversitesi).
Bingöl, Ü. (2022). Yalnız annelerin yoksullukla mücadele stratejileri: Diyarbakır örneği (Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi).
Birol, E. (2017). Karaman ilinde yaşayan boşanmış kadınların karar verme düzeylerinin incelenmesi. Turkish Journal of Educational Studies.
Can, B., & Aksu, F. (2016). Boşanmış kadınların yaşam deneyimlerinin sosyolojik analizi. Sosyoloji Dergisi, 36(1), 95–110.
Canbulat, N. (2017). Boşanmış kadınlarla yürütülen duygu odaklı grupla psikolojik danışmanın etkililiğinin incelenmesi (Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi).
Çınar, M. (2023). Sistematik derleme çalışmalarında yöntemsel yaklaşımlar. Akademik Araştırmalar Dergisi, 45(2), 112–125.
Elmas, H., & Adak, Y. (2023). Türkiye’de boşanmış bireylerin sosyo-psikolojik durumu üzerine bir değerlendirme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(1), 77–91.
Eroğlu, R. (2018). Boşanmış kadınların kent deneyimi: Aksaray ili örneği (Yüksek lisans tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi).
Erol, E. (2024). İlköğretimde çocuğu olan boşanmış kadınların boşanma deneyimleri ve baş etme becerilerinin belirlenmesine yönelik nitel bir araştırma (Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi).
Ersoy, A. F., & Gülbüz, M. E. (2020). Düşük sosyo-ekonomik düzeye sahip boşanmış kadınlarda psikolojik dayanıklılık. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi. http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.46783
Eşkınat, R. (2013). Türkiye'de kadına yönelik ekonomik şiddet (Boşanmış kadınlara yönelik araştırma). Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.
Gözüm, P. (2024). Türkiye'de kadın istihdamı: Sorunlar ve fırsatlar. Bitlis Eren Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 109–125.
Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1994). Competing paradigms in qualitative research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of qualitative research (pp. 105–117). Sage.
Günay, H. (2023). Boşanmış kadınlara yönelik toplumun bakış açısı üzerine nitel bir araştırma: Trabzon il örneği (Yüksek lisans tezi, Bursa Teknik Üniversitesi).
Karşu Cesur, D., Göker, D., & Gelberi, C. B. (2024). Türkiye'deki iletişim araştırmalarına güncel bir bakış: Bir bibliyometrik inceleme ve içerik analizi. Akademik İncelemeler Dergisi, 19(1), 23–45. https://doi.org/10.17550/akademikincelemeler.1321544
Kaya, A. Z. (2024). Türk sinemasında feminist perspektife bir örnek: Bana Karanlığını Anlat film analizi. Pamukkale Üniversitesi İletişim Bilimleri Dergisi, 3(1), 39–56.
Kaya, S. (2023). Tek ebeveyn olarak yaşayan kadınların bakım yüklerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi).
Kayahan, S. (2024). Kadınların tek ebeveynlik ve yoksulluk deneyimleri: Samsun ili Atakum ilçesi örneği (Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi).
Kınacıgil, G. (2020). Ataerkillik ve toplumsal baskı: Gaziantep'te dul kadın olmak (Yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi).
Kiye, S. (2022). Boşanmaya uyum programının tek ebeveynli ailelerin boşanmaya uyumu ve aile yaşam doyumlarına etkisi (Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi).
Klenke, K. (2016). Qualitative research in the study of leadership. Emerald Group Publishing.
Koç, B. (2021). Boşanmış kadınların psikolojik dayanıklılığının mizaç ve karakter özellikleriyle ilişkisi (Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi).
Korkmaz, H., & Toker, İ. (2021). Boşanmış kadınların nikâha bakış açısına dair sosyolojik bir araştırma: Almanya–Mainz örneği. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi.
Köseoğlu, A., & Çolak, Y. (2025). Toplumsal bir ötekileştirme durumu olarak boşanmış kadının televizyon dizilerinde temsili: “Ömer” dizisi. Akdeniz İletişim.
Lordoğlu, D. C. (2016). İstanbul'da bekar kadın olarak yaşamak: Kentin güvensiz halleri (Yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi).
Lordoğlu, D. C. (2021). İstanbul’da bekar kadın olmak: Kentin güvensiz halleri. Ayrıntı Yayınları.
Melike Ceylan, M., & Kışlak, Ş. (2024). Şiddet gören kadınlarda travma sonrası büyüme ve şiddetin boşanma sonrası büyümeye yansıması: Sistematik inceleme. International Journal of Human Sciences, 12(1). https://dx.doi.org/10.14687/ijhs.v12i1.3015
Özar, Ş., & Yakut Çakar, B. (2015). Aile, devlet ve piyasa kıskacında boşanmış kadınlar. Feminist Yaklaşımlar.
Özgün, M., & Koşar, D. (2024). Türkiye’deki demokratik vatandaşlık konulu araştırmaların incelenmesi: Bir betimsel içerik analizi çalışması. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(2), 90–109. https://doi.org/10.51725/etad.1519474
Parıllıoğlu, E., Simon, R. W., & Stimson, P. M. (1996). Gendered transitions: The implications of divorce for women in Turkey. International Journal of Sociology of the Family, 26(2), 213–229.
Sargın, H. (2020). Boşanmanın hukuki ve toplumsal boyutları. Aile ve Toplum, 21(3), 345–359.
Soygan, H., & Gedik, E. (2019). Kocasız yaşam: Yozgat’ta boşanmış kadınların deneyimleri. Turkish Studies. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.37043
Soylu, Y. (2016). Boşanmış kadınlarda psikolojik sağlamlığı açıklamaya yönelik bir model geliştirme. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi.
TDK. (2025). Boşanma [Tanım]. Güncel Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr
Tekgöz Obuz, A. (2020). Medyadaki kadına yönelik şiddet ve cinayet haberlerinin boşanmış kadınlar açısından değerlendirilmesi: Nitel bir araştırma. Turkish Studies – Economics, Finance, Politics. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.40141
Tekin, N. İ. (2017). Boşanmış kadınların yaşam doyumlarının yordayıcısı olarak psikolojik sağlamlık (Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi).
Toprak Usta, Z. (2022). Tek ebeveyn annelerde sosyal destek algısı ve psikolojik iyi oluşun incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Çağ Üniversitesi).
Toker, İ., & Korkmaz, H. (2021). Boşanmış kadınların nikâha bakış açısına dair sosyolojik bir araştırma: Almanya–Mainz örneği. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi.
Tor, H. (1993). Boşanma ve boşanmış kadınların psiko-sosyal ekonomik durumları üzerine bir araştırma. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi.
Uğur, S. (2014). Boşanma sonrası kadınların karşılaştığı psikososyal sorunlar. Kadın Araştırmaları Dergisi, 12(1), 65–80.
Ulusoy, M. D., Özcan, N., & Baran, A. (2005). Parçalanmış aile ve gençlerde sapmış davranışlar: Lise son sınıf gençliği. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi.
Usta, Z. T. (2022). Tek ebeveynli annelerde sosyal destek algısı ve psikolojik iyi oluşun incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Çağ Üniversitesi).
Uygar, E. (2024). Boşanmış kadın ve erkek bireylerin boşanma sonrası yaşadıkları güçlüklerin toplumsal cinsiyet bağlamında karşılaştırılması: Karaman ili örneği (Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi).
Yağar, F., & Dökme, S. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri: Kuramsal bir inceleme. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 9(2), 220–236.
Yorulmaz, H. (2020). Türkiye'de boşanmış kadınlara yönelik algının sosyal medyada yeniden üretimi (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi).
Yüksel, B. A. (2007). Boşanmış kadınların yaşam öyküleri ve yoksullukla baş etme biçimleri. Kriz Dergisi.
Referanslar
Acar, C. (2017). İstanbul'da alt sosyo-ekonomik statüye mensup boşanmış kadınların boşanma sonrası yaşadıkları sorunlar üzerine niteliksel bir araştırma (Yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi).
Afyonoğlu, M. F., Bayyar, A. B., Kesen, N. F., & Morgül, B. (2021). Tek ebeveyn kadınların sorunlarının sosyal hizmet perspektifinden değerlendirilmesi. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi.
Akgün, V., & Esen, E. (2024). Boşanmış kadınlarda psikolojik iyi oluş ile toplumsal cinsiyet algısı ve bilişsel esneklik arasındaki ilişkinin incelenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (4), 201–220.
Aktürk, K. (2023). Boşanmış kadınların karşılaştıkları güçlüklerin psikososyal bağlamda değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi).
Alanka, D. (2024). Nitel bir araştırma yöntemi olarak içerik analizi: Teorik bir çerçeve. Kronotop İletişim Dergisi, 1(1), 64–84.
Alkan, Y. (2021). Tek ebeveyn kadının yaşam doyumunun psikolojik iyi oluş düzeyine etkisi: Mersin örneği (Yüksek lisans tezi, Çağ Üniversitesi).
Alpaslan Talay, F. (2024). Yeni yoksulluk ve kadın yoksulluğu: Sosyal yardım alan tek ebeveyn kadınların deneyimleri (Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi).
Altan, N. B. (2023). Women's empowerment in the context of family composition: An analysis of the status of single mothers in Turkey (Yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi).
Arıkan, Ç. (1990). Alt sosyo-ekonomik düzeydeki boşanmış kadınların psiko-sosyal sorunları (Doktora tezi, Ankara Üniversitesi).
Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma: Desen, örnekleme ve veri toplama teknikleri. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(1), 351–374.
Baş, A. (2025). Boşanmış kadınların mekânla kurdukları ilişkinin güvenlik algısı üzerinden incelenmesi (Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi).
Baykara Acar, Y. (2007). Boşanmış kadınların yaşam öyküleri ve yoksullukla baş etme biçimleri. Kriz Dergisi.
Bayraktar, N. (2010). Boşanmış kadınların çevrelerinin kendilerine bakış açısını algılama şekilleri (Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi).
Bil, N. (2025). Boşanmış kadınlara yönelik sosyal destek uygulamaları: Siirt örneği (Yüksek lisans tezi, Yalova Üniversitesi).
Bingöl, Ü. (2022). Yalnız annelerin yoksullukla mücadele stratejileri: Diyarbakır örneği (Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi).
Birol, E. (2017). Karaman ilinde yaşayan boşanmış kadınların karar verme düzeylerinin incelenmesi. Turkish Journal of Educational Studies.
Can, B., & Aksu, F. (2016). Boşanmış kadınların yaşam deneyimlerinin sosyolojik analizi. Sosyoloji Dergisi, 36(1), 95–110.
Canbulat, N. (2017). Boşanmış kadınlarla yürütülen duygu odaklı grupla psikolojik danışmanın etkililiğinin incelenmesi (Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi).
Çınar, M. (2023). Sistematik derleme çalışmalarında yöntemsel yaklaşımlar. Akademik Araştırmalar Dergisi, 45(2), 112–125.
Elmas, H., & Adak, Y. (2023). Türkiye’de boşanmış bireylerin sosyo-psikolojik durumu üzerine bir değerlendirme. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(1), 77–91.
Eroğlu, R. (2018). Boşanmış kadınların kent deneyimi: Aksaray ili örneği (Yüksek lisans tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi).
Erol, E. (2024). İlköğretimde çocuğu olan boşanmış kadınların boşanma deneyimleri ve baş etme becerilerinin belirlenmesine yönelik nitel bir araştırma (Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi).
Ersoy, A. F., & Gülbüz, M. E. (2020). Düşük sosyo-ekonomik düzeye sahip boşanmış kadınlarda psikolojik dayanıklılık. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi. http://dx.doi.org/10.29228/ASOS.46783
Eşkınat, R. (2013). Türkiye'de kadına yönelik ekonomik şiddet (Boşanmış kadınlara yönelik araştırma). Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.
Gözüm, P. (2024). Türkiye'de kadın istihdamı: Sorunlar ve fırsatlar. Bitlis Eren Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 109–125.
Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1994). Competing paradigms in qualitative research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of qualitative research (pp. 105–117). Sage.
Günay, H. (2023). Boşanmış kadınlara yönelik toplumun bakış açısı üzerine nitel bir araştırma: Trabzon il örneği (Yüksek lisans tezi, Bursa Teknik Üniversitesi).
Karşu Cesur, D., Göker, D., & Gelberi, C. B. (2024). Türkiye'deki iletişim araştırmalarına güncel bir bakış: Bir bibliyometrik inceleme ve içerik analizi. Akademik İncelemeler Dergisi, 19(1), 23–45. https://doi.org/10.17550/akademikincelemeler.1321544
Kaya, A. Z. (2024). Türk sinemasında feminist perspektife bir örnek: Bana Karanlığını Anlat film analizi. Pamukkale Üniversitesi İletişim Bilimleri Dergisi, 3(1), 39–56.
Kaya, S. (2023). Tek ebeveyn olarak yaşayan kadınların bakım yüklerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Üsküdar Üniversitesi).
Kayahan, S. (2024). Kadınların tek ebeveynlik ve yoksulluk deneyimleri: Samsun ili Atakum ilçesi örneği (Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi).
Kınacıgil, G. (2020). Ataerkillik ve toplumsal baskı: Gaziantep'te dul kadın olmak (Yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi).
Kiye, S. (2022). Boşanmaya uyum programının tek ebeveynli ailelerin boşanmaya uyumu ve aile yaşam doyumlarına etkisi (Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi).
Klenke, K. (2016). Qualitative research in the study of leadership. Emerald Group Publishing.
Koç, B. (2021). Boşanmış kadınların psikolojik dayanıklılığının mizaç ve karakter özellikleriyle ilişkisi (Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi).
Korkmaz, H., & Toker, İ. (2021). Boşanmış kadınların nikâha bakış açısına dair sosyolojik bir araştırma: Almanya–Mainz örneği. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi.
Köseoğlu, A., & Çolak, Y. (2025). Toplumsal bir ötekileştirme durumu olarak boşanmış kadının televizyon dizilerinde temsili: “Ömer” dizisi. Akdeniz İletişim.
Lordoğlu, D. C. (2016). İstanbul'da bekar kadın olarak yaşamak: Kentin güvensiz halleri (Yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi).
Lordoğlu, D. C. (2021). İstanbul’da bekar kadın olmak: Kentin güvensiz halleri. Ayrıntı Yayınları.
Melike Ceylan, M., & Kışlak, Ş. (2024). Şiddet gören kadınlarda travma sonrası büyüme ve şiddetin boşanma sonrası büyümeye yansıması: Sistematik inceleme. International Journal of Human Sciences, 12(1). https://dx.doi.org/10.14687/ijhs.v12i1.3015
Özar, Ş., & Yakut Çakar, B. (2015). Aile, devlet ve piyasa kıskacında boşanmış kadınlar. Feminist Yaklaşımlar.
Özgün, M., & Koşar, D. (2024). Türkiye’deki demokratik vatandaşlık konulu araştırmaların incelenmesi: Bir betimsel içerik analizi çalışması. Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(2), 90–109. https://doi.org/10.51725/etad.1519474
Parıllıoğlu, E., Simon, R. W., & Stimson, P. M. (1996). Gendered transitions: The implications of divorce for women in Turkey. International Journal of Sociology of the Family, 26(2), 213–229.
Sargın, H. (2020). Boşanmanın hukuki ve toplumsal boyutları. Aile ve Toplum, 21(3), 345–359.
Soygan, H., & Gedik, E. (2019). Kocasız yaşam: Yozgat’ta boşanmış kadınların deneyimleri. Turkish Studies. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.37043
Soylu, Y. (2016). Boşanmış kadınlarda psikolojik sağlamlığı açıklamaya yönelik bir model geliştirme. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi.
TDK. (2025). Boşanma [Tanım]. Güncel Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr
Tekgöz Obuz, A. (2020). Medyadaki kadına yönelik şiddet ve cinayet haberlerinin boşanmış kadınlar açısından değerlendirilmesi: Nitel bir araştırma. Turkish Studies – Economics, Finance, Politics. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.40141
Tekin, N. İ. (2017). Boşanmış kadınların yaşam doyumlarının yordayıcısı olarak psikolojik sağlamlık (Yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi).
Toprak Usta, Z. (2022). Tek ebeveyn annelerde sosyal destek algısı ve psikolojik iyi oluşun incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Çağ Üniversitesi).
Toker, İ., & Korkmaz, H. (2021). Boşanmış kadınların nikâha bakış açısına dair sosyolojik bir araştırma: Almanya–Mainz örneği. İslami İlimler Araştırmaları Dergisi.
Tor, H. (1993). Boşanma ve boşanmış kadınların psiko-sosyal ekonomik durumları üzerine bir araştırma. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi.
Uğur, S. (2014). Boşanma sonrası kadınların karşılaştığı psikososyal sorunlar. Kadın Araştırmaları Dergisi, 12(1), 65–80.
Ulusoy, M. D., Özcan, N., & Baran, A. (2005). Parçalanmış aile ve gençlerde sapmış davranışlar: Lise son sınıf gençliği. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi.
Usta, Z. T. (2022). Tek ebeveynli annelerde sosyal destek algısı ve psikolojik iyi oluşun incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Çağ Üniversitesi).
Uygar, E. (2024). Boşanmış kadın ve erkek bireylerin boşanma sonrası yaşadıkları güçlüklerin toplumsal cinsiyet bağlamında karşılaştırılması: Karaman ili örneği (Yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi).
Yağar, F., & Dökme, S. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri: Kuramsal bir inceleme. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 9(2), 220–236.
Yorulmaz, H. (2020). Türkiye'de boşanmış kadınlara yönelik algının sosyal medyada yeniden üretimi (Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi).
Yüksel, B. A. (2007). Boşanmış kadınların yaşam öyküleri ve yoksullukla baş etme biçimleri. Kriz Dergisi.
