Hizmet İçi Öğretmen Eğitimi ve Hizmet İçi Öğretmen Eğitiminde Başarı Gösteren Ülkelerde Eğitim Politikalarının Gelişimi
Özet
Günümüzde yaşanan hızlı teknolojik ve toplumsal değişikliklerin kontrollü ve doğru bir planda ilerlemesi ancak öğretmenler aracılığıyla yapılır. Öğretmenlerin bu değişime ayak uydurabilmeleri için meslek içinde kendilerini yetiştirmeleri için olanaklar sağlanır. Mesleki gelişimlerini sürdürebilmeleri için hizmet içi eğitimlere katılmaları büyük önem taşır (Arslan ve Şahin, 2013).
Hizmet içi eğitim, çalışır durumdaki bireylerin aktif çalışma sürecinde kendilerini geliştirebilmek için gerçekleştirdikleri eğitim faaliyetleridir. Hizmet içi eğitimler öğretmenlerin mesleki becerilerini geliştirmelerine, kendi alanlarında ortaya çıkan yenilikleri takip etmelerine, kendi pedagojik birikimlerine yenilerini eklemede, yeni öğrenci kuşaklarının sorunlarına kısa yoldan cevap bulabilmelerine bir çıkış yolu sağlar. Hizmet içi eğitimlere katılan bir öğretmen çağın gereklerini takip eder, buna uygun yöntem ve teknikleri günceller ve kendi kuşak öğrencileri ile iletişim kurma becerisini geliştirir. Modern eğitim yaklaşımları, öğrencilere sadece bilgi vermekle kalmayıp, aynı zamanda kritik düşünme, problem çözme, iş birliği ve iletişim gibi 21. Yüzyıl becerilerini kazandırmayı hedeflemektedir. Öğretmene sağlanacak donanım ve güncellemeler, eğitim alanında başarı göstermiş ülkelerin çalışmalarını incelemek ve kendi kültürümüze uygun biçimde uyarlamak ile daha fazla geliştirilebilir. Kitabımızın bu bölümünde hem hizmet içi eğitim uygulamalarının ülkemizdeki yeri ve ele alınış biçimine yer verilmekte hem de OECD ülkelerinin kullandığı hizmet içi eğitim modelleri irdelenmektedir.
Referanslar
Abazaoğlu, İ. (2014). Dünyada Öğretmen Yetiştirme Programları ve Öğretmenlere Yönelik Mesleki Gelişim Uygulamaları. Electronic Turkish Studies, 9(5).
Akar, E. M. ve Akar, Y. (2023). Öğretmenlerin Hizmet İçi Eğitim Tercihleri, 21. Yüzyılda Eğitim Ve Toplum, 12/34.
Arslan, E., Yalçınalp, S., ve Avcı, Ü. (2019). Kamuya Hizmet Veren Bir Kuruluşta Çalışanların Web Tabanlı Hizmet-İçi Eğitime ve E-Öğrenme Materyalinin Kullanışlılığa İlişkin Görüşleri. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(30), 301-319.
Barkatoolah, Amina B.S. (1990). Apprendre Par L'experience: Une Nouvelle Approche En Matiere De Formation Et De Perfectionnement Des Enseignants. Paris: Unesco,Unicef-Pam.
Birman, B. F., Desimone, L., Porter, A. C. ve Garet, M. S. (2000). Designing Professional Development That Works. Educational Leadership, 57(8), 28-33
Budak, Y. (1999). “Eğitimde Toplam Kalite Yönetimi ve Etkili Okulun Gerçekleşmesinde Öğretmenlere Yönelik Hizmet içi Eğitimin Önemi" Çağdaş Eğitim, 251, Ankara.
Budak, Y. ve Demirel, Ö. (2003). Öğretmenlerin Hizmet İçi Eğitim İhtiyacı, Kuram Ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, Gazi Üniversitesi, Mesleki Eğitim Fakültesi, 33, S. 62-81.
Çetin, O. (2019). Fen Bilimleri Öğretmenlerinin ve Yöneticilerin Hizmet İçi Eğitim Faaliyetlerinin Etkililiğine Yönelik Görüşleri . International Journal of Active Learning, 4(1), 1-20. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijal/is¬sue/49553/631566
Elçiçek, Z. ve Yaşar, M. (2022). Öğretmenlerin Mesleki Gelişimi Nasıl Olmalı: Uygulamalı Bir Model Geliştirme Çalışması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22 (4), 1684-1716.
Eisenschmidt, E. (2011). Teacher Education İn Estonia. European Dimensions Of Teacher Education–Similarities And Diωerences, 115
European Commission (Eurydice)(2021/2022a). Estonya Millî Eğitim Sistemi. Https://Eacea.Ec.Europa.Eu/National-Policies/Eurydice/Content/Estonia_En.
Ergin, İ., Akseki, B., ve Deniz, E. (2012). İlköğretim okullarında görev yapan sınıf öğretmenlerinin hizmet içi eğitim ihtiyaçları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 55-66.
European Commisson (Eurydice) (2021/2022b). İsveç Millî Eğitim Sistemi. Https:// Eacea.Ec.Europa.Eu/National-Policies/Eurydice/Content/Sweden_En
European Commission (Eurydice) (2021/2022c). Hollanda Millî Eğitim Sistemi. Https://Eacea.Ec.Europa.Eu/National-Policies/Eurydice/Content/Netherlands_En
Göçer, V., Özer, S. ve Ürünibrahimoğlu, M. (2020). Sınıf Öğretmenlerinin Suriyeli Mülteci Öğrencilere Yönelik Tu¬tumlarının Hizmet İçi Eğitim Bağlamında İncelenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 7 (14) , 24-41. DOI: 10.29129/İnujgse.765149
Fardig, G.E., R E . Norton & J.B. Hamilton (1977). Guide To Theımplementation Of Performance-Based TeacherEducation. Professional Teacher Education Modüle Series, Columbus: The Center For Vocational Education, The Ohio State University.
Gambhir, M., Broad, K., Evans, M. and Gaskell, J. (2008). Characterizing İnitial Teacher Education İn Canada: Themes And İssues. University Of Toronto, Ontario Institute For Studies İn Education.
Günel, M., ve Tanrıverdi, K. (2014). Dünya'da ve Türkiye'de hizmet içi eğitimler: Kurumsal ve akademik hafıza (kayıpları) mız. Eğitim ve Bilim, 39(175).
Harashina, S. (2004, April). Creating More Advanced Environmental Guidelines of the Japan International Cooperation Agency (JICA). In The 24th Annual Meeting of IAIA, Vancouber, Canada (pp. 24-30).
Institute for International Cooperation, Japan International Cooperation Agency. (IFIC/JICA). (2004). The history of Japan’s educatioanal development: what ımplications can be drawn for developing countries today. Institute for International Cooperation (IFIC) Japan International Cooperation Agency (JICA).
Kaya, M. (2020). MEB Öğretmen Yetiştirme Genel Müdürlüğü’nün Hizmet İçi Eğitim Faaliyetleri: Katılımcılar, Eğitim Durumları, Eğitim Konuları, Trakya Eğitim Dergisi, Cilt 10, S. 1, 183-193.
Konan, N., Bozanoğlu, B. ve Cetin, R. (2019). School Managers’ and Teachers’ Opinions on Supervision Policies of the Ministry of National Education. Journal of Qualitative Research in Education. 7. 1-26. 10.14689/issn.2148-2624.1.7c.4s.7m. OECD, 2019c
Korukluoğlu, P., ve Gürol, M. (2023). Estonya, İsveç, Hollanda, Kanada, Japonya Ve Türkiye’de Öğretmenlere Yönelik Hizmet İçi Mesleki Gelişim Uygulamalarının Karşılaştırılmalı İncelenmesi. Millî Eğitim, 52 (240), 2553-2586. DOI: 10.37669/Milliegitim.1182711.
Kulbak, H. (2019). Öğretmenlerin Mesleki Gelişime Yönelik Motivasyonları Ve Mesleki Gelişimleri Önünde Algıladıkları Engeller: Bir Karma Yöntem Araştırması [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Çanakkale On sekiz Mart Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Limon, İ. (2014). Yüz yüze ve uzaktan hizmet içi eğitim faaliyetlerine yönelik öğretmen algıları. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
Maden, S. ve Önal, A. (2021). Türkçe Öğretimine Yönelik Hizmet İçi Eğitim Faaliyetleri Üzerine Bir İnceleme (2001-2017 Arası). Milli Eğitim Dergisi, 50 (229), 295-318.
Milli Eğitim Bakanlığı, Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı. (2006). Milli Eğitim Bakanlığı hizmet içi eğitim faaliyetlerinin değerlendirilmesi. Araştırma raporu. Ankara.
Millî Eğitim Bakanlığı. (MEB). (2022a). Millî Eğitim Bakanlığı personeli hizmet içi eğitim yönetmeliği. Resmî Gazete Tarihi: 11.03.2022 Resmî Gazete Sayısı: 31775 https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=39417veMevzuatTur=7veMevzuatTertip=5
Millî Eğitim Bakanlığı [MEB] (2022b). 7354 Sayılı Öğretmenlik Meslek Kanunu. Resmî Gazete Tarihi: 14.02.2022 Resmî Gazete Say: Sayı: 31750.
Ministry of Education and Research. (MoER) (2019). Estonya eğitim stratejisi: 2035 hedefler ve ön analiz. https://www.hm.ee/en/activities/strategic-planning-2021-2035/education-strategy-2035-objectives-and-preliminary-analysis
National Education Agency. (NEA-Skolverket) (2022a). İsveç Ulusal Eğitim Ajansı Öğrenme Portalı.
Parmaksız, R. Ş. ve Kısakürek, M. A. (2013). Türkiye Ve Bazı AB Ülkelerinde Öğretmenlere Yönelik Hizmet içi Eğitim Programlarının Temel Öğeler Ve Kalite Kontrolü/Güvencesi Açısından Karşılaştırılması, Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 1 (1),112-129 .
PISA (2022). Stratégies et attitudes des élèves vis-à-vis des apprentissages : Des atouts pour la vie, s. 115-120.
OECD Ekonomik Görünüm, Cilt 2021 Sayı 1, OECD Yayıncılık, Paris, https://doi.org/10.1787/edfbca02-en
Öğretmen Bilişim Ağı. [ÖBA] (2022). Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Bilişim Ağı. https://www.oba.gov.tr/
ÖYGM(2019a). Hizmet içi Eğitim Enstitüleri.17.04.2019 Tarihinde http://oygm.meb.gov.tr/www /tanitim/icerik/633 adresinden Alınmıştır.
ÖYGM (2019b). Geliştirilen Ve Güncellenen Standart Kriterlere Uygun Olarak Hazırlanan Örnek Hizmet içi Eğitim Programları. 17.04.2019 Tarihinde http://oygm.meb.gov.tr/dosyalar/stprg/ adresinden alınmıştır.
ÖYGM (2022). Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Hizmet İçi Eğitim Faaliyetleri Kılavuzu, s.18-30.
Özkara, E. C., Konokman, G. Y., ve Yelken, T. Y. (2018). Eğitimde Teknoloji Kullanımı Hizmet içi Eğitimine Katılan Öğretmenlerin TPAB Özgüvenlerinin İncelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 371-412.
Özcan, Ş., ve Bakioğlu, A. (2010). Bir Meta Analitik Etki Analizi: Okul Yöneticilerinin hizmet içi Eğitim Almalarının Göreve Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(38), 201-212.
Öztürk, M., ve Sancak, S. (2007). Hizmet İçi Eğitim Uygulamalarının Çalışma Hayatına Etkileri. Journal Of Yaşar University, 2(7), 761-794.
Saiti, A., & Saitis, C. (2006). In‐service training for teachers who work in full‐day schools. Evidence from Greece. European Journal of Teacher Education, 29(4), 455-470.
Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen Yeterlilikleri Ve Mesleki Gelişim. Bilim Ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45.
Seferoğlu, S. S. (2009). Öğretmen Yetiştirme Alanındaki Uygulamalar Ve Gelişmeler: Öğretmen Yeterlikleri Ve Mesleki Gelişim Çalışmaları. S. Erkan (Ed.). Eğitim Bilimine Giriş, (VII. Bölüm, Ss. 249-274) İçinde. Kriter Yayıncılık.
Snoek, M. (2021). Educating Quality Teachers: How Teacher Quality İs Understood İn The Netherlands And İts İmplications For Teacher Education. European Journal Of Teacher Education, 44(3), 309-327. https://Doi.Org/10.1080/02619768.202 1.1931111
TALIS (2018). Des Enseıgnants Et Chefs D’établıssement En Formatıon À Vıe, S.131-164.
Taymaz, H. (1981). Hizmet içi Eğitim Kavramlar İlkeler Yöntemler (s. 4). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları No:94.
Taymaz, Haydar ve Digerleri (1997). Hizmetiçi Egitimde Koordinasyon Saglanmasi Toplantisi. Ankara: A.Ü. Egitim Bilimleri EnstitüsüUşun, 2006
Wermke, W. (2011). Continuing Professional Development İn Context: Teachers’ Continuing Professional Development Culture İn Germany And Sweden. Professional Development İn Education, 37(5), 665-683. Https://Doi.Org/10.1080/19415257. 2010.533573
Yılmaz, Z. N., Aydın Şengül, Ö. ve Bada, P. D. E. (2020). hizmet içi eğitimde sınıf yönetimi ve etkili öğretmen özellik¬lerine ilişkin öğretmen görüşleri. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (1) , 213-234 . DOI: 10.30561/ sinopusd.711438
