Karşılaştırmalı Fen Öğretmen Eğitimi
Özet
Bu bölümde, PISA 2022 sonuçları doğrultusunda seçilen Endonezya, Japonya, Kosova, Singapur ve Türkiye’nin fen bilimleri öğretmeni yetiştirme sistemleri ele alınmıştır. Adayların seçim süreçlerinden başlayarak yetiştirme programlarının yapısı, uygulamalı eğitim, müfredat içerikleri, atama koşulları, hizmet içi eğitim gibi değişkenler incelenmiştir. Endonezya’da adaylar aşamalı bir seçim sürecinden geçirilmekte, pedagojik, akademik ve iletişim yeterlilikleri değerlendirilmektedir. Müfredatta teknoloji entegrasyonu, stajlar ve araştırma becerilerine önem verilmektedir. Atamada yerel yönetimlerin rolü güçlüdür. Japonya, disiplinli ve yapılandırılmış sisteme sahiptir. Adaylar lisans eğitiminin yanında, belirli öğretmenlik sertifikaları almalıdır. Uygulamalı eğitime önem verilmektedir. Kosova, öğretmen yetiştirme sistemi son yıllarda gelişmekte olup Bologna sürecine uyum sağlanmıştır.Geçmişte uygulamalı eğitime yeterince yer verilmemesi ve öğretmenliğin bir uzmanlık alanı olarak görülmemesi sistemi zayıflatmıştır. Singapur’da öğretmen eğitimi merkeziyetçidir. Kariyer gelişim yolları ve yapay zeka gibi çağdaş uygulamalar öne çıkmaktadır. Türkiye’de merkezi sınav sistemi üzerinden adaylar seçilmekte; süreçte pedagojik formasyon, alan bilgisi ve uygulamalı eğitim gibi bileşenlere yer verilmektedir. Atama süreci sınav sonuçlarına bağlıdır. Uygulamalı derslerin artırılması, 21.yy becerilerine daha fazla vurgu yapılması önerilmektedir. Karşılaştırma sonucunda, başarılı ülkelerde adaylarının sıkı bir seçim sürecinden geçirildiği, uygulamalı derslerle desteklendiği görülmüştür. Bölüm, farklı ülkelerin eğitim politikalarının analizine dayanarak, öğretmen eğitiminin kalitesini artırmaya yönelik çıkarımlar sunmakta ve Türkiye için yol gösterici olabileceğini ortaya koymaktadır.
Referanslar
Adıgüzel, A., & Yüksel, İ. (2012). Öğretmenlerin öğretim teknolojileri entegrasyon becerilerinin değerlendirilmesi: Yeni pedagojik yaklaşımlar için nitel bir gereksinim analizi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 6(1), 265–286.
Aksoy, E. (2013). A.B.D (New York), Finlandiya, Singapur ve Türkiye'de öğretmen eğitimindeki dönüşümler (2000–2010) [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi]. Ankara Üniversitesi Tez Merkezi.
Akyol, B., & Yeşilbaş-Özenç, Y. (2021). Singapur ile Türkiye’de okul yöneticisi ve öğretmen seçme ve yetiştirme sistemlerinin karşılaştırılması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi (TEBD), 19(2), 904–925. https://doi.org/10.37217/tebd.919484
Alkan, C., Kavcar, C., & Sever, S. (1998). Bilgi çağında eğitimde öğretmenlik mesleğinin yeniden yapılanması (Reconstruction of the profession of teaching in education in the age of informatics). In Bilgi Çağında Öğretmenlik Sempozyumu (pp. 9–17). Ankara.
Altun, M., & Akkaya, R. (2014). Matematik öğretmenlerinin PISA matematik soruları ve ülkemiz öğrencilerinin düşük başarı düzeyleri üzerine yorumları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(1), 19–34.
Bache, I., & Taylor, A. (2003). The politics of policy resistance: Reconstructing higher education in Kosovo. Journal of Public Policy, 23(3), 279–300. https://doi.org/10.1017/S0143814X03003105
Binici, H., Arı, N., & Kutlu, O. (2005). Japon eğitim sistemi ve eğitim reformu. Academia.edu. https://www.academia.edu/15442467/JAPON_EĞİTİM_SİSTEMİ_ve_EĞİTİM_REFORMU (Erişim tarihi: 26 Eylül 2024)
Borko, H. (2004). Professional development and teacher learning: Mapping the terrain. Educational Researcher, 33(8), 3–15. https://doi.org/10.3102/0013189X033008003
Demirel, Ö. (2000). Karşılaştırmalı eğitim. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Demirtaş, M. (2015). Türkiye’de öğretmen atama süreçleri ve KPSS’nin rolü. Eğitim ve Bilim Dergisi, 40(198), 123–140.
Dünya Bankası. (2010). Transforming Indonesia’s teaching force: From pre-service training to retirement: Producing and maintaining a high-quality, efficient, and motivated workforce (Vol. II, Report No. 53732-ID). World Bank Office Jakarta.
Erdoğan, E. (2000). Çağdaş eğitim sistemleri. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
Fadlia, F. F. (2017). Singapore’s school excellence model and Hong Kong’s school-based management. Seuneubok Lada, 4(1), 46–56. https://ejurnalunsam.id/index.php/jsnbl/article/view/1090
Halimi, D. (2005). Priştine Üniversitesi 1970–2005. Priştine Üniversitesi Dergisi.
İşleyen, O. (2019). Singapur’da öğretmen olmak. International Social Sciences Studies Journal, 5(30), 868–878.
Jenkins, A., & Scott, C. (2020). Comparative analysis of science teacher education programs. International Journal of Science Education, 42(5), 789–805. https://doi.org/10.1080/09500693.2020.1727799
Jurnal Pendidikan Sains Indonesia. (2021). Implementasi kurikulum berbasis kompetensi pada pendidikan guru ilmu pengetahuan alam. Jurnal Pendidikan Sains Indonesia, 10(1), 45–60.
Kadınşah, E., Seçkin, B., Coşkun, D., & Patır Coşkun, B. (2023). Examining of teaching education in teacher training processes of OECD countries. E-International Journal of Pedandragogy (e-IJPA), 3(1), 12–28. https://trdoi.org/10.27579808/e-ijpa.112
Kara, N., & Yılmaz, E. (2018). Fen bilimleri öğretmen adaylarının KPSS performansları ve akademik başarıları arasındaki ilişki. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 14(2), 89–105.
Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia. (2023). Panduan pendaftaran mahasiswa baru. https://www.kemdikbud.go.id/
Khairina, N., Yarrow, N., Cilliers, J., & Dini, I. (2023). Improving teachers and school leadership in Indonesia.
Marzano, R. J., Pickering, D. J., & Pollock, J. E. (2001). Classroom instruction that works: Research-based strategies for increasing student achievement. ASCD.
Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2010). PISA 2009 ulusal ön raporu. Ankara: MEB-EARGED.
Meriç, G. (2004). Fen bilgisi öğretmeni yetiştirme programlarının örnek ülkeler kapsamında değerlendirilmesi (Türkiye, Japonya, Amerika ve İngiltere örnekleri) [Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
Ministry of Education, Culture, Sports, Science and Technology – Japan (MEXT). (2013). Teacher training and certificate system. https://www.mext.go.jp/
Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2020). Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Stratejik Planı. https://oygm.meb.gov.tr/
Millî Eğitim Bakanlığı (MEB). (2024). Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü. https://oygm.meb.gov.tr/
Milliyet. (2015). Eğitim çıkmazı: Türk ve Japon eğitim sistemlerinin karşılaştırılması – 4. http://blog.milliyet.com.tr/egitim-cikmazi--turk-ve-japon-egitimsistemlerinin-karsilastirilmasi--4-/Blog/?BlogNo=357106
Ministry of Education, Science and Culture. (1994). Japanese government policies in education, science and culture: New directions in school education. Tokyo: Author.
Ministry of Education Singapore (MOE). (2024a). Postsecondary educational institutions (PSEI) overview. https://www.moe.gov.sg/post-secondary/overview (Erişim tarihi: 27 Eylül 2024)
Ministry of Education Singapore (MOE). (2024b). Nanyang Technological University (NTU) entrance requirements. https://www.moe.gov.sg/post-secondary/overview/autonomous-universities/ntu (Erişim tarihi: 27 Eylül 2024)
Ministry of Education Singapore (MOE). (2024c). Singapore curriculum philosophy. https://www.moe.gov.sg/education-in-sg/our-teachers/singapore-curriculum-philosophy (Erişim tarihi: 28 Eylül 2024)
NCEE (National Centre for Entrepreneurship in Education). (2024). Singapore: Teacher and principal quality. https://ncee.org/country/singapore/ (Erişim tarihi: 29 Eylül 2024)
NIE (National Institute of Education, Singapore). (2024). A teacher education model for the 21st century. http://www.nie.edu.sg/files/about%20nie/TE21%20online%20version.pdf (Erişim tarihi: 29 Eylül 2024)
OECD. (2023a). PISA 2022 sonuçları (Cilt I): Eğitimde öğrenme ve eşitliğin durumu. OECD Yayınları. https://doi.org/10.1787/53f23881-en
OECD. (2023b). PISA 2022 sonuçları (Cilt II): Kesinti sırasında ve kesintiden öğrenme. OECD Yayınları. https://doi.org/10.1787/a97db61c-en
OECD. (2019). Teaching and Learning International Survey (TALIS). https://www.oecd.org/education/talis/
Orakçı, Ş. (2015). Şangay, Hong Kong, Singapur, Japonya ve Güney Kore’nin öğretmen yetiştirme sistemlerinin incelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 3(2), 26–43.
Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM). (2024). Yükseköğretim Kurumları Sınavı (YKS) Kılavuzu. https://www.osym.gov.tr/
Önen, S., Atlı, H., Yüce, D., Bağıran, E., & Doğan, N. (2023). Japonya, Singapur ve Türkiye’nin öğretmen yetiştirme programları. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 9(66), 3149–3159. https://dx.doi.org/10.29228/JOSHAS.70704
Özerbaş, M. A., & Safi, B. N. (2022). TIMSS ve PISA’da başarılı olan ülkeler ve Türk öğretmen yetiştirme sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 1960–1992.
Pupovci, D. (2009). Building new realities for teacher training in Kosovo. In Opportunities after change: Education innovation and reform after conflict (pp. 175–186). International Institute for Educational Planning. http://unesdoc.unesco.org/images/0018/001838/183808e.pdf (Erişim tarihi: 25 Eylül 2024)
Saban, A. (2000). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları ve algıları. Eğitim ve Bilim, 25(115), 14–24.
Sağlam, M., & Kurum, D. (2005). Türkiye ve Avrupa Birliği ülkelerinde öğretmen eğitiminde yapısal düzenlemeler ve öğretmen adaylarının seçimi. Milli Eğitim Dergisi, (167).
Saqipi, B. (2008, Şubat 21–23). Teacher education in Kosovo – International influence in shaping it and obstacles in making it work in the local context. Paper presented at the TEPE 2nd Annual Conference, Teacher Education Europe: Mapping the Landscape and Looking to the Future, Faculty of Education, University of Ljubljana, Slovenia.
Sukardi, H. M. (2022). Metode penelitian pendidikan tindakan kelas: Implementasi dan pengembangannya. Bumi Aksara.
Sutrisno, A. (2022). Pengembangan kurikulum pendidikan guru di Indonesia. Yogyakarta: Pustaka Pendidikan.
Tan, C., Koh, K., & Choy, W. (2016). The education system in Singapore. In S. Juszczyk (Ed.), Asian education systems. Toruń: Adam Marszalek Publishing House.
Teach for Indonesia. (2023a). Program overview. https://www.teachforindonesia.org/ (Erişim tarihi: 2024)
Teach for Indonesia. (2023b). Program pelatihan guru ilmu pengetahuan alam. https://www.teachforindonesia.org/ (Erişim tarihi: 2024)
Teo, T. W., & Khoh, R. L. (Eds.). (2015). Teaching science in culturally relevant ways: Ideas from Singapore teachers. World Scientific.
TIMSS Encyclopedia. (2015). http://timssandpirls.bc.edu/timss2015/encyclopedia/countries/indonesia/ (Erişim tarihi: 23 Eylül 2024)
Uçar, R., & Uçar, İ. H. (2004). Japon eğitim sistemi üzerine bir inceleme: Çeşitli açılardan Türk eğitim sistemi ile karşılaştırma. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 1–18.
Universitas Indonesia. (2023). Persyaratan masuk fakultas pendidikan. https://www.ui.ac.id/ (Erişim tarihi: 2024)
Universitas Pendidikan Indonesia (UPI). (2023a). Mata kuliah program pendidikan guru mata pelajaran ilmu pengetahuan alam. https://www.upi.edu/ (Erişim tarihi: 2024)
Universitas Pendidikan Indonesia (UPI). (2023b). Persyaratan masuk fakultas pendidikan. https://www.upi.edu/ (Erişim tarihi: 2024)
Urak, C., & Şahin, M. (2023). Singapur eğitim sistemi ile Türk eğitim sisteminde öğretmenlik mesleğinin karşılaştırılması. Hakkari Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 33–45.
Wijaya, R., & Fitriani, N. (2021). Evaluasi program sertifikasi guru ilmu pengetahuan alam di Indonesia. Jurnal Pendidikan Indonesia, 14(2), 89–104.
Yıldırım, B. V., & Yıldırım, S. (2012). Kosova’da öğretmen yetiştirme politikası. e-Journal of New World Sciences Academy, 7(4), 1C0563.
Yıldırım, S. (2011). Kosova’da öğretmen yetiştirme politikası (1990–2010) ile Kosova’da ve Türkiye’de sınıf öğretmenliği öğretmenlik uygulamasının değerlendirilmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Balıkesir Üniversitesi.
Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2007). Eğitim fakültesi öğretmen yetiştirme lisans programları. YÖK Yayınları.
Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2018). Öğretmenlik lisans programları çerçeve öğretim programı.
Yükseköğretim Kurulu (YÖK). (2024). Yükseköğretim programları ve kontenjanları kılavuzu. https://www.yok.gov.tr (Erişim tarihi: 2024)
Zabeli, N. (2004). Priştine Üniversitesi Eğitim Fakültesi uygulama eğitimi elkitabı. Priştine: Priştine Üniversitesi Yayını.
Zengin, M., & Topsakal, C. (2008). Kosova eğitim sistemi ve Türkiye eğitim sistemi ile karşılaştırılması. Karadeniz Araştırmaları, 18, 107–126.
