K12 Düzeyinde Karşılaştırmalı Fen Öğretim Programlarında Öğrenme Alanları ve Standartlar

Özet

Bu bölüm, küresel ölçekte fen eğitimi politikalarını karşılaştırmalı bir perspektifle ele alarak, ABD, Finlandiya, Singapur, Japonya ve Türkiye’nin K12 düzeyindeki fen öğretim programlarını incelemektedir. Öğrenme alanlarının yapısı, öğretim standartlarının çerçevesi ve pedagojik yaklaşımlar; bilimsel okuryazarlık, 21. yüzyıl becerileri ve STEM temelli eğitim uygulamaları bağlamında analiz edilmektedir. Bölümde, disiplinler arası öğrenme, dijital teknolojilerin entegrasyonu, çevresel farkındalık ve etik sorumluluk gibi temalar öne çıkmaktadır. Farklı ülkelerin fen eğitimi yaklaşımlarındaki benzerlikler ve özgün yönler, gelecekteki öğretim programlarına ışık tutacak şekilde değerlendirilmektedir. Bu kapsamda, fen eğitiminin sadece bilgi aktarımı değil; aynı zamanda toplumsal, çevresel ve bilimsel sorumluluk bilinci kazandırma işlevi de taşıdığı vurgulanmaktadır. Bölüm, eğitim politikacılarına, müfredat geliştiricilerine ve araştırmacılara yönelik yenilikçi bir çerçeve sunmaktadır.

Referanslar

Beers, S. Z. (2011). 21st Century Skills: Preparing students for THEIR future. Technology and Engineering Teacher, 70(1), 28-33.

Bybee, R. W. (2010). The teaching of science: 21st-century perspectives. NSTA Press.

Bybee, R. W. (2013). The case for STEM education: Challenges and opportunities. National Science Teachers Association.

Darling-Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice? European Journal of Teacher Education, 40(3), 291-309. https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1361847

Harlen, W. (2015). Working with big ideas of science education. Global Network of Science Academies (IAP) Science Education Programme.

Hattie, J. (2012). Visible learning for teachers: Maximizing impact on learning. Routledge.

Jenkins, E. W. (2013). Environmental education and science education: Rivalry or reconciliation? Studies in Science Education, 1(1), 11-26.

Ministry of Education, Singapore. (2013). Science syllabus lower secondary. Ministry of Education, Singapore.

Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı (İlköğretim ve Ortaöğretim). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

Murata, Y. (2014). Science education in Japan: Current trends and future directions. Japanese Ministry of Education, Culture, Sports, Science and Technology (MEXT).

National Research Council. (2012). A framework for K-12 science education: Practices, crosscutting concepts, and core ideas. The National Academies Press.

National Science Teachers Association. (2013). Next generation science standards: For states, by states. The National Academies Press.

OECD. (2015). Students, computers and learning: Making the connection. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264239555-en

Osborne, J., & Dillon, J. (2008). Science education in Europe: Critical reflections. Nuffield Foundation.

Sadler, T. D., & Zeidler, D. L. (2009). Scientific literacy, PISA, and socioscientific discourse: Assessment for progressive aims of science education. Journal of Research in Science Teaching, 46(8), 909-921.

UNESCO. (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.

Gelecek

11 Haziran 2025

Lisans

Lisans