Ege Bölgesinde Yaz Mevsiminde (2024 Yılı) Yanan Alanların Gee (Google Earth Engine) ve CBS Kullanılarak Belirlenmesi ve Yanan Alanların Hesaplanması
Özet
Referanslar
Alcaras, E., Costantino, D., Guastaferro, F., Parente, C. & Pepe, M. (2022). Normalized Burn Ratio Plus (NBR+): A New Index for Sentinel-2 Imagery. Remote Sensing, 14 (7), 1727.
Arınç, K. (2011). Doğal, İktisadî, Sosyal ve Siyasal Yönleriyle Türkiye’nin Kıyı Bölgeleri. B.A.M, Coğrafya Araştırmaları Serisi No: 102, Erzurum.
Avcı, M. & Korkmaz, M. (2021). Türkiye’de orman yangını sorunu: Güncel bazı konular üzerine değerlendirmeler. Türkiye Ormancılık Dergisi, 22(3), 229-240.
Aydın, O. & Çiçek, İ. (2013). Ege Bölgesi’nde Yağışın Mekânsal Dağılımı. Coğrafi Bilimler Dergisi, 11(2), 101-120.
Baş, R. (1965). Türkiye’de Orman Yangınları Problemi ve Bazı Klimatik Faktörlerin Yangınlara Etkileri Üzerine Araştırmalar. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 15(2), 97-138.
Baş, R. (1977). Türkiye’de Orman Yangınları Nedenleri, Zararları ve Yangınlara Karşı Alınacak Önlemler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 27(2), 52-73.
Bekereci A., Küçük Ö. & Çamalan G. (2010). Türkiye’yi Etkileyen Hava Kütlelerinin Orman Yangınlarındaki Fön Etkisi. Uluslararası Katılımlı I. Meteoroloji Sempozyumu, Ankara, ss. 83-95.
Camcı, A., Gürgen, O. & Kaya, G. (2023). Uzaktan Algılama ve Cbs Kullanılarak Erzurum Şehrinde Yeşil Alan Yeterliliğinin Belirlenmesi. S. Birinci, Ç. K. Kaymaz & Y. Kızılkan (Ed.), Cumhuriyetin 100. Yılına Armağan Coğrafya ve İnsan (s. 619 – 645). İstanbul: Kriter Yayınevi
Cömert, R., Küçük Matçı, D. & Avdan, U. (2019). Object Based Burned Area Mappıng with Random Forest Algorithm. International Journal of Engineering And Geosciences (IJEG). 4(2), 78-87.
Darkot, B. & Tuncel, M. (1995) Ege Bölgesi Coğrafyası. İst. Üniv. Yay. No: 2365, Coğr. Enst. Yay. No:99, İstanbul.
Dilekci, S., Marangoz, A. M. & Atesoglu, A. (2021). Zonguldak ve Ereğli Orman İşletme Müdürlükleri Orman Yangını Risk Alanlarının Belirlenmesi. Geomatik, 6(1), 44-53.
Doğanay, H. & Doğanay S. (2004). Türkiye’de Orman Yangınları ve Alınması Gereken Önlemler. Doğu Coğrafya Dergisi, 9(11), 31-48.
Doğanay, H., (2011). Türkiye Ekonomik Coğrafyası. Pegem Akademi, Ankara.
Duran, C. (2014). Mersin İlindeki Orman Yangınlarının Başlangıç Noktalarına Göre Mekânsal Analizi (2001-2013). Ormancılık Araştırma Dergisi, 1(1A), 38-49.
Erinç, S. & Öngör, S. (1979). Türkiye Coğrafyası, Milli Eğitim Basımevi, İstanbul.
Erten, E., Kurgun V. & Musaoğlu, N. (2005). Uzaktan Algılama ve Coğrafi Bilgi Sistemleri Kullanarak Orman Yangını Bilgi Sisteminin Kurulması. TMMOB Harita ve Kadastro Mühendisleri Odası 10. Türkiye Harita Bilimsel ve Teknik Kurultayı, 28 Mart- 1 Nisan 2005, Ankara.
Filipponi, F. (2018). BAIS2: Burned Area Index for Sentinel-2. Proceedings, 2(7), 364
Gorelick, N., Hancher, M. Dixon, Ilyushchenko, S., Thau D. & Moore R. (2017). Google Earth Engine: Planetary-Scale Geospatial Analysis for Everyone. Remote Sensing of Enviroment, 202, 18-27.
Hernandez, C., Drobinski, P. & Turquety S. (2015). How Much Does Weather Control Fire Size and İntensity in the Mediterranean Region?. Annales Geophysicae, 33(7), 931-939.
Karabulut, M., Karakoç, A., Gürbüz, M. & Kızılelma, Y. (2013). Coğrafi Bilgi Sistemleri Kullanarak Başkonuş Dağında (Kahramanmaraş) Orman Yangını Risk Alanlarının Belirlenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(24), 171-179.
Kasaplıgil, B. (1952). Türkiye’de Akdeniz İklim Tipinin Hakim Olduğu Bölgelerde Orman Vegetasyonu. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 2(2), 47-66.
Key, C.H. & Benson, N.C. 2006. Landscape assessment: remote sensing of severity, the normalized burn ratio and ground measure of severity, the composite burn index. In Book FIREMON: Fire effects monitoring and inventory system Ogden, Utah: USDA Forest Service, Rocky Mountain Res. Station
Küçük, Ö. & Bilgili, E. (2006). Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) Yardımıyla Yangın Davranışının Uygulamaya Aktarılması: Kastamonu Örneği. Kastamonu Orman Fakültesi Dergisi, 6(2), 262-273
Küçükosmanoğlu, A. (1987). Türkiye Ormanlarında Çıkan Yangınların Sınıflandırılması ile Büyük Yangınların Çıkma ve Gelişme Nedenleri. Orman Genel Müdürlüğü Yayınları No: 29, Ankara.
Küçükosmanoğlu, A. (1994). İstatistiklerle Türkiye’de Orman Yangınları. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 37(3), 16-20.
Özey, R. (2011). Afetler Coğrafyası. Aktif Yayınevi. İstanbul
Öztürk, M., Gücel, S., Küçük, M. & Sakcalı, S. (2010). Forest Diversity, Climate Change and Forest Fires in the Mediterranean Region of Turkey. Journal of Environmental Biology, 31, 1-9.
Sabuncu, A. & Özener, H. (2019). Uzaktan Algılama Teknikleri ile Yanmış Alanların Tespiti: İzmir Seferihisar Orman Yangını Örneği. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 5(2), 317-326.
Saylan, İ. & Çömert, R. (2019). Sentinel-2A Ürünlerinin Yanmış Orman Alanlarının Haritalanmasındaki Başarının Araştırılması. Türkiye Uzaktan Algılama Dergisi, 1(1), 8-15.
Singh, A., P. (2024). Forest Fıre Causes, Impacts and Management: A Comprehensıve Revıew. Futuristic Trends in Agriculture Engineering & Food Sciences. In (Volume 3, Book 8,IIP Series, pp. 5-20). e-ISBN: 978-93-5747-585-3.
Sütgibi, S. (2014). İzmir ve Manisa’da Meydana Gelen Büyük Orman Yangınlarının Değerlendirilmesi. Ege Coğrafya Dergisi, 22 (1), 45-55.
Şahin, C. & Sipahioğlu, Ş. (2009). Doğal Afetler ve Türkiye, Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Ankara.
Tucker, C., J. (1979). Red and Photographic Infrared Linear Combinations forMonitoring Vegetation. Remote Sensing of Environment, 8, 127-150.
Türkeş, M. ve Altan, G. (2011). Çanakkale Yöresi’nde Gözlenen Kurak ve Nemli Koşulların İklim Değişimleri Açısından Çözümlenmesi. İçinde: X. Ekoloji ve Çevre Kongresi Bildiri Özetleri Kitabı, 04-07 Ekim 2011, Çanakkale
Türkeş, M., & Altan, G. (2012). Çanakkale’nin 2008 Yılı Büyük Orman Yangınlarının Meteorolojik ve Hidroklimatolojik Analizi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 10(2), 195-218.
Yavuz, M. & Sağlam B. (2011). Uzaktan Algılama ve Coğrafi Bilgi Sistemlerinin Orman Yangınlarında Kullanılması. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu, 26-28 Ekim 2011, Kahramanmaraş, 235-242.
