Doğa ve Av Turizmi
Özet
Turizm; 20. yüzyıldan itibaren sosyal ve ekonomik alanda yaşanan gelişmelerle paralel olarak birçok ülkenin ekonomisinde oluşturabileceği etki potansiyeli nedeniyle ülke yöneticilerinin ve girişimcilerin dikkatini oldukça çekmiş durumdadır. İnsanoğlunun ihtiyaç ve beklentilerinde meydana gelen değişimlere bağlı olarak şekillenen turizm çevresel etmenlerden de çok hızlı etkilenmektedir. Ülkemizde 1980’li yıllarla beraber sözü edilmeye başlanılan ve artık 1990’lı yıllarda ise turizm ekonomisinde de giderek önem kazanan doğa turizmi, güneş-deniz-kum kelimeleri ile bütünleşen kitle turizminin bir alternatifi olarak ortaya çıkmıştır. Doğa yürüyüşleri, dağcılık, manzara keşifleri, rafting gibi birçok etkinlik doğa turizmi içerisinde yer almaktadır.
İnsanoğlu dünya üzerinde var olduğundan bugüne kadar avcılık; kullanılan araç gereçlere, iklimlere ve dünya üzerindeki yapıldığı yere göre değişkenlik gösterse de özü değişmemiştir. İnsanlığın ilk zamanlarında özellikle beslenme ve birazda giyinme maksadıyla yapılan avcılık zamanla spora dönüşmüştür. Sonrasında da bir araya gelerek keyifli zaman geçirme faaliyeti halini almıştır. Günümüze geldiğinde bu keyifli zaman geçirme olayı ekonomik bir boyut kazanarak avcı turistlerin tatmin duygularına hitap eden bir turizm türü olarak yerini almıştır.
Referanslar
Abdullah, A. B. (2021). Tourism caryying capacity assessment and the impacts of nature-based tourism on water quality and ecosystem, sherana valley as a case study, M. SC. Thesis, T.C. Van Yüzüncü Yıl University, Institute of Natural and Applied Sciences, Van.
Akesen. A. (1978). Türkiye’de ulusal parkların açık hava rekreasyonu yönünden nitelikleri ve sorunları, Uludağ Ulusal park örneği. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları.
Akgül, M. (2023). Şanlıurfa'da turizmin geliştirilmesi bakımından doğa turizmi potansiyelinin değerlendirilmesi. Yüksek lisans tezi, T.C. Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Sakarya.
Alkan, U. M. (2014). Antalya bölgesinde yaban hayatı açısından av turizmi üzerine incelemeler. Yüksek lisans tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Kahramanmaraş.
Ballantyne, R., Packer, J. & Sutherland, L. A. (2011). Visitors’ memories of wildlife tourism: Implications for the design of powerful interpretive experiences. Tourism Management, 32 (4), 770-779.
Balmford, A., Beresford, J., Green, J., Naidoo, R., Walpole, M. & Manica, A. (2009). A global perspective on trends in nature-based tourism. PLoS Biology, 7 (6), e1000144.
Batur, M. (2013). İzmir’in ekoturizm potansiyeli, TMMOB 2. İzmir Kent Sempozyumu, 28-30 Kasım 2013, Orman Mühendisleri Odası, İzmir. 597-621.
Ceballos-Lascuráin, H. (1996). Tourism, ecotourism and protected areas: The state of nature-based tourism around the world and guidelines for ıts development. Cambridge: IUCN Publications. 301. http://dx.doi.org/10.2305/iucn.ch.1996.7.en
Christ, C., Hillel, O., Matus, S. & Sweeting, J. (2003). Tourism and biodiversity-mapping tourism’s global footprint, conservation international: Washington. (available at http://www.unep.org/PDF/Tourism_and_biodiversity_report.pdf).
Clawson, M. & Crovwe, S. (1974). Parks and people, second world on national parks, Switzarland, 115-126.
Çağlı, M. (2019). Kırsal kalkınmaya dayalı doğa turizmi potansiyellerinin araştırılması: Van ili örneği, Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Çiçek, D. & Korkmaz, E. (2021). Doğa temelli turizme katılan bireylerin çevre yaklaşımlarının incelenmesi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5 (4), 2666- 2682.
Demir, T. (2022). Kırsal kalkınma bağlamında halfeti ilçesinin kırsal turizm potansiyelinin değerlendirilmesi, Yüksek lisans tezi. Harran Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Şanlıurfa.
Denman, R. (2001). Guidelines for community-based ecotourism development. World Wildlife Fund-US Publisher.
L’Academie International edu Tourisme (1953). Dictionnaire internationale du tourisme Monte Carlo.
Eralp, Z. (1983). Genel turizm. Ankara: Ankara Üniversitesi, Basın Yayın Yüksek Okulu.
Ergan, G. (2023). Arazi Kamp Teknikleri Dersi Kişisel Fotoğraf Arşivi.
Fennell, D. A. & Dowling, R. K. (Ed.). (2003). Ecotourism policy and planning. Cabi Publishing.
Higham, J. E. S. (Ed) 2007. Critical issues in Ecotourism: Understanding a complex tourism phenomenon. Oxford: Elsevier Butterworth-Heinemann.
Honey, M. (2008). Ecotourism: Who owns paradise? (2nd ed.). Washington, DC: Island Press.
IUCN, (2011). About IUCN. What is a protected area, http://www.iucn.org.
Kaymaz, Ç. K. (2022). İzmir’de doğa temelli turizm faaliyetlerine katılan yerli turistlerin motivasyonları ve turist profilleri üzerine bir inceleme. Coğrafya Dergisi, 45, 47-67.
Kibrit, U. (2019). Doğa temelli turizm faaliyetlerine katılan turistlerin motivasyonlarına yönelik bir araştırma: Kaz Dağları örneği. Yüksek lisans tezi. Batman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Batman.
KTB, (2023). Kültür ve Turizm Bakanlığı Resmî Web Sitesi, https://www.ktb.gov.tr/ (Son Erişim Tarihi: 30.05.2022).
Lauterbach, B. (2006): Alpentourismus im 19. jahrhundert als thema der Europäischen ethnologie, in: Bayerisches Jahrbuch für Volkskunde, 115–122.
Ludwig, K. & Has, M. l (1990). Der neue Tourismus: Rücksicht auf Land und Leute, Munich 1990 (Beck'scheReihe 408).
Miller, M. (2007). Understanding the impact of individual and organizational factors on ethical awareness and behaviour. Journal of Hospitality Tourism, 12 (1), 25-35.
Omieciuch, J. (2014). The ecotourism network between the bug and narewthe example of the regional ecotourism product in Poland. 9th International Conference: New Perspectives in Tourism and Hospitality.
Orams, M. B. (1995). Using interpretation to manage nature-based tourism. Journal of Sustainable Tourism, 4(2), 81-94.
Özer, O & Özcan, C. C. (2021). Av turizminin kırsal kalkınma açısından önemi, Uluslararası Turizmde Yükselen Eğilimler Kongresi (ICETT 2021), Konya
Powell, R. B. & Ham, S. H. (2008). Can ecotourism interpretation really lead to pro-conservation knowledge, attitudes and behaviour? Evidence from the Galapagos Islands. Journal of Sustainable Tourism, 16 (4), 467-489.
Prahl, H. W. & Albrecht S. (1979). Der Millionen-Urlaub: Von der Bildungsreise zur totalen Freizeit, Darmstadt.
Samojlik, T., Rotherham, I. D. & Jędrzejewska, B. (2013). The cultural landscape of royal hunting gardens from the fifteenth to the eighteenth century in Białowieża primeval forest. In: Rotherham, I. (eds) Cultural severance and the environment. environmental history, vol 2. Springer, Dordrecht. https://doi.org/10.1007/978-94-007-6159-9_13.
Stronza, A. & Durham, W. (2008). Ecotourism and conservation in the Americas. Cambridge, MA: CAB International.
Swarbrooke, J. & Horner, S. (2007). Consumer behaviour in tourism. Elsevier, ISBN 978- 0750667357, Oxford.
Şahbaz, R. P. & Altınay, M. (2015). Türkiye’deki millî parkların rekreasyon faaliyetleri açısından değerlendirilmesi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3 (3), 125-135.
T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, (2023). Erişim: 14.02.2024, https://www.tarimorman.gov.tr/Haber/5720/Korunan-Alanlarda-ZiyaretciRekoru#:~:text=2022%20y%C4%B1l%C4%B1nda%20en%20%C3%A7ok%20ziy aret,Sahil%20Milli%20Park%C4%B1%20takip%20etti.
TDK. (2023a). Turizm kavramı, Türk Dil Kurumu, https://www.sozluk.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 02.0.2022).
TDK. (2023b). Turist kavramı, Türk Dil Kurumu, https://www.sozluk.gov.tr/ (Son Erişim Tarihi: 02.02.2022).
TIES (The International Ecotourism Society). (2006). Fact sheet: Global ecotourism.
Turofed (2024). https://www.turofed.org.tr/panel/upload_system/pages_file/86de6b7faaf393debd50ea1c7685a0fd.pdf. Erişim tarihi: 15.10.2024.
Tursab. (2022). file:///C:/Users/LENOVO/Downloads/2022-yilsonu-degerlendirmesi.pdf. Erişim tarihi: 15.10.2024.
UNWTO. (2013). Understanding tourism basic grossary, https://www.e-unwto.org/doi/book/10.18111/9789284419876 Son Erişim Tarihi: 01.03.2023.
UNWTO. (2019a). Glossary of tourism terms. https://www.unwto.org/glossary-tourism-terms (Son Erişim Tarihi: 25.05.2023).
Türkiye Ormancılar Derneği. (2010). Orman ekosistemlerinde ekoturizm çalıştayı ve 10. yılında TODEG, Ankara.
Yale, P. (1995). The business of tour operations. Longman Group Ltd., ISBN 978- 0582277977, Malaysia.
Weaver, D. B. (1999). Magnitude of ecotourism in Costa Rica and Kenya. Annals of Tourism Research, 26(4), 792-816.
