Yabancılara Türkçe Öğretiminde Edebi Metinlerin Kullanımı

Akarsu, B. (1993). Wilhelm Von Humbolt’da dil-kültür bağlantısı. İstanbul: Remzi Kitabevi.

Aksan, D. (2015). Her yönüyle dil ana çizgileriyle dil bilim. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Bölükbaş, F. ve Keskin, F. (2010). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde metinlerin kültür aktarımındaki işlevi. Turkish Studies, 5(4), 221-235.

Çepni, S. (2021). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş, 5. Baskı. Bursa: Ekinyayınevi.

Demircan, Ö. (2013). Yabancı dil öğretim yöntemleri. İstanbul: Der Yayınları.

Dilidüzgün, Ş. (1995). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yazınsal metinler. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Eker Ö. G. (2011). Kültürel aktarımda iletişim yöntemi olarak halk edebiyatı ürünleri. (Türk Halk Edebiyatı El Kitabı içinde). Ankara: Grafiker Yayınları.

Fink, C. ve Mairitsch, B. (2003). Cultural awareness. In Hanak, M & Newby, H. D. (Eds) Second language acquisition: The interface between theory and Practise, 48-69).

Güvedik, T. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde dil-kültür ilişkisi bağlamında yazınsal metinlerin temel söz varlığı açısından incelenmesi. (Yüksek lisans tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı.

Kaplan, M. (2009). Kültür ve dil. İstanbul: Dergâh Yayınları.

Kılınç, A.ve Şahin, A. (Ed.) (2012). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi (YDTÖ). Ankara: Pegem Akademi.

Leather, S. (2001). Training across cultures: content, process and dialogue. ELT Journal, 55(3), 228-237).

Odacı, S. (2018). Toplumsal ve bireysel bilincin ortak referans çerçevesi olarak edebî metinlerin yabancılara Türkçe öğretimindeki yeri. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(4), 1187-1197.

Yurtseven Üze, F. (2010). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yazınsal metinlerin yeri ve önemi. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.