Gastronomide İş Sağlığı ve Güvenliği
Özet
Referanslar
Adsoy, C. (2020). İş Sağlığı ve Güvenliğinde Çalışanların Yükümlülükleri ve Hakları. 43-56.
Akarsu, H. & Güzel, M. (2018). ÇASGEM, Mutfak Bulaşıkhane ve Restoranlarda İş Sağlığı ve Güvenliği, Ankara: ÇASGEM Yayınları.
Akkurt, İ. (2007). Mesleki Solunum Hastalıkları (1. Baskı), Ankara: Türk Tabipler Birliği Yayınları.
Alamgir, H., Swinkels, H., Yu, S. & Yassi, A., (2007). Occupational injury among cooks and food service workers in the healthcare sector. Am J Ind Med; 50(7): 528-535.
Alper, Y. (2003), Türkiye’de Sosyal Güvenlik ve Sosyal Sigortalar, 4. Baskı, Ekin Kitabevi, Bursa.
Ankara Üniversitesi. (2017). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Acil Durum ve Tahliye Planı.
Asanka, W.A. & Ranasinghe, M. (2016) Study on The Impact of Accıdents on Constructıon Projects, Proceedings of the 6th InternationalConference on Structural Engineering and Construction Management, Kandy, Sri Lanka.
Avcı Ünal, A. (2024). Yiyecek- İçecek İşletmelerinde İş Sağlığı ve Güvenliğinin İşgören Sadakatine Etkisinde Hizmet Kalitesinin Aracılık Rolü. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
Bakanlar Kurulu. (2012). İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu.
Balıkçı, G. (2022). 6331 Sayılı Kanun’a Göre İşveren Vekilinin Yükümlülükleri ve Sorumluluğu. 46-51.
Baradan, S. (2006). “Türkiye İnşaat Sektöründe iş Güvenliğinin Yeri ve Gelişmiş Ülkelerle Kıyaslanması,” Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Fen ve Mühendislik Dergisi,8(1).
Baybora, D. (2019). İş Sağlığı ve Güvenliği, Eskişehir: Eskişehir Anadolu Üniversitesi WebOfset Tesisleri, 2012.
Bulut, F. G. (2019). Türkiye’de İş Kazası ve Meslek Hastalıklarının Önlenmesi Konusunda İşverenin Yükümlülükleri. 74-85.
Camkurt, M. C. (2013). Çalışanların Kişisel Özelliklerinin İş Kazalarının Meydana Gelmesi Üzerindeki Etkisi, TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi 24 (6). 1-2.
Caniklioğlu, N., (2006). “Türk Sosyal Güvenlik Sisteminde Reform!,” Çalışma ve Toplum Dergisi, 2006/1, Sayı 8.
Çalışkan, S. (2023). Chef&B Kimdir? Gastronomide Yeni Trend Yiyecek İçecek ve Mutfak Koordinatörlüğü. Turizm Akademik Dergisi, 10(2), 197-211.
Çalışkan, S., Kale, G., Özdemir, S., Şit, Y. T., & Çelik, Y. (2023). Gastronomi Turizmi. MEB. Ankara. ISBN 978-975-11-7141-2.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi. (2013). Konaklama ve Yeme İçme İşyerlerinde Sağlık ve Güvenlik. Erişim Tarihi: 19.01.2023. https://www.csgb.gov.tr/Media/vdlnkjuj/konaklama-ve-yeme-i%C3%A7me-i%C5%9Fyerlerinde-sa%C4%9Fl%C4%B1k-ve-guevenlik.pdf
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2013). Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik.
ÇSGB (2013). Kimyasal Maddelerle Çalışmalarda Sağlık ve Güvenlik Önlemleri Hakkında Yönetmelik. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/08/20130812-1.html
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2012c). İş Sağlığı ve Güvenliği Risk Değerlendirmesi Yönetmeliği.
ÇSGB (1993)., İşçi Sağlığı Ve İş Güvenliği İle İlgili Genel Bilgiler, Ankara: İş Sağlığı Daire Bakanlığı, Yayın No: 1993/30, s.16.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (2012b). İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği.
Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı (2022). Meslek Hastalıkları ve iş ile ilgili Tanı Rehberi, https://www.csgb.gov.tr/medias/4597/rehber20.pd 193. (Erişim Tarihi: 4.12.2024)
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2012’a). İSGB ve OSGB’lerde Bulunacak Asgari Malzeme Listesi.
Çelikçapa, S. (2019). İş sağlığı ve güvenliği tekstili sektöründe riski değerlendirmesi. Ekin Basım Yayınları, Bursa.
Çetin, S. A. ve Şahin, B. (2017). Gıda Güvenliğinde Risk Faktörleri ve Hijyenin Önemi'. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(2), ss. 310-321.
Dinçer, Ö. (2016). Restaurant Sektöründe Yaşanan İş Kazalarını Önlemede İş Sağlığı Ve Güvenliğinin Önemi ve Risk Analizlerinin Yapılması (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
Dinçer, Ö., & Utlu, Z. (2017). Restoran Sektöründe Yaşanan İş Kazalarını Önlemede İş Sağlığı ve Güvenliğinin Önemi. Aydın Gastronomy, 1(2), 41-50.
Dizdar, E., (2006). İş Güvenliği, ABP Yayınevi ve Matbaacılık, Trabzon.
Doğan, F. (2023). Hizmet Sektöründe, Mutfak Çalışanları Üzerinde Mobbing İle İş Kazaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (Doktora Tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
Ekmekçi, Ö. (2006). “İş Güvenliği Uzmanı Bulundurma Yükümüne İlişkin Yönetmeliğin Kısmen İptali ve Ortaya Çıkan Hukuki Durum”, MESS -Mercek Dergisi, Sayı: 41.
Eraslan, F. (2018). İş Sağlığı ve Güvenliği Hukukunda Risk Değerlendirmesi Yapma Yükümlülüğü.https://www.ilo.org/ankara/conventions-ratifiedbyturkey/WCMS_377308/lang--tr/
Erdem, Y. (2004). Sosyal İnsan, Sosyal Etkileşim, Grup Yaşamı, Kültür ve Toplum Açısından İş Sağlığı ve Güvenliği, İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi, Sayı:17
Erkmen, O. (2010). Gıda Kaynaklı Tehlikeler ve Güvenli Gıda Üretimi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, Cilt:53, ss.220-235
Erşen, M. (2015) 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu Çerçevesinde Mutfak/Lokanta/İçecek Hizmetleri Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi, İstanbul.
Girgin, G.K. (2008). HACCP Sisteminin Otel İşletmeleri Açısından Değerlendirilmesi: 5 Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
Güler, M. (2011). “İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitiminin İş Kazalarının Önlenmesine Etkisi: İETT Örneği”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
Güler, G. (2016). İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun Hüküm ve Sonuçları. 69-85.
Güler, Ü. A. & Can, Ö. P. (2017). Kimyasal Kontaminantların Çevre Sağlığı ve Gıda Güvenliği Üzerine Etkileri. Dergipark, Cilt:2 Sayı:1 ss.170-195.
Gülerman, A. (2003). “İşyeri Güvenliği ve İş Güvenliğinde Öncelik Tartışması”, Kamu–İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Prof. Dr. Kamil Turan’a Armağan, 7 (2), ss. 1-3.
Gültaç, A. S. (2024). Hizmet Sektörü Çalışanlarında Güvenlik İklimi Algısının İş Sağlığı Ve Güvenliği Uygulamalarına Etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Avrasya Üniversitesi, İstanbul.
Güner, R. (2015). 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu Kapsamında İdari yaptırımlar.
Güney, A. (2009). Türkiye’de İş Kazalarının Nedenleri ve Önlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Güzel, A., Okur, A. R. & Caniklioğlu . (2008), Soysal Güvenlik Hukuku, Beta Yayınları, 4. 11 Bası, İstanbul.
Heinrich H.W. (1930), Industrial Accidents and Safety, Monthly Labour Review (U.S. Department of Labour), Washington. 31(5), 72-87.
Hudson, S. (2025). Hospitality Management: International Introduction. Taylor & Francis.
İş Kolu Tespit Kararı (2006). 16.06.2006 tarih ve 26200 sayılı Resmi Gazete, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/06/20060616-10.html
Juntarawijit C, & Juntarawijit Y. (2017). Cooking smoke and respiratory symptoms of restaurant workers in Thailand. BMC Pulm Med. 17;17(1):41. doi: 10.1186/s12890-017-0385-7.
Kanat, Ş. & Utlu, Z. (2015). Gıda ürünleri ima latı sektöründen iş sağlığı güvenliği ve risk analizi. Gıda Mühendisliği Dergisi, 41:24-34
Karaçelik Şemşek, M. (2024). İşyerlerinin İş Sağlığı Ve Güvenliği Yasal Mevzuat Eksikliklerinin Hızlı Ve Kolay Tespit Edilebilmesine Yönelik Bir Uygulama Çalışması. (Yüksek Lisans Tezi. Kocaeli Sağlık ve Teknoloji Üniversitesi, Kocaeli.
Kaya, S. Y. & İlhan, S. (2018). Toplu yemek (hazır yemek) sektöründe yaşanan problemler ve çözüm önerileri. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(1), 553-581.
Kayhan, N. (2012). “Çocuk işçiliği, IPEC Deneyimi Işığında Sanayide Çalışan Çocukların Sorunları”, Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 4(1), ss. 187-200.
Kimyasal Maddelerle Çalışmalarda Sağlık ve Güvenlik Önlemleri Hakkında Yönetmelik (2013). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=18709&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
Kırn, A. (2004). Nature, Society, Ecological Awareness. University of Ljubljana, Faculty of Humanities, Ljubljana.
Küçükaslan, N., (2011). Yiyecek İçecek İşletmelerinde Mutfak Hizmetleri Yönetimi. Temel Mutfak Planlaması. Alfa Aktüel. Bursa.
Kunca, F. (2023). İş Sağlığı ve Güvenliği Hukukunda İşveren Vekilinin Sorumluluğu.
Mahmutoğlu, T. (2000). HACCP El Kitabının Hazırlanması ve Sertifikalandırılması, Dünya Gıda Dergisi Sayı:200001.
MEB, (2020). İş pedagojisi Kursu Usta Öğreticilik Eğitim Materyali, MEB Yayınları, Ankara.
Motarjemi, Y. & Mortimore, S. (2005). Industry's Need and Expectations to Meet Food Safety, 5th International Meeting. Noordwijk Food Safety and HACCP Forum. Food Control, pp.69.
Ocakcı, C. (2023). İş Sağlığı ve Güvenliği Yükümlülüklerine Aykırılık Nedeniyle İşverenin Hukuki Sorumluluğu. 27-32.
Olcay, Z. F. (2019). Mutfakta iş sağlığı ve güvenliği. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(53), 21-34.
Orhan, S. (2024). Türkiye’de iş sağlığı ve güvenliği mevzuatının oluşumunda ılo ve ab normlarının etkisi. International Journal of Disciplines in Economics & Administrative Sciences Studies, 4(7), 87-98.
Seratlı, G. B. (2003), İş Kazasından Doğan Destekten Yoksun Kalma Tazminatı, Yetkin Yayınları, Ankara.
Sezgin, A. C. & Özkaya, F. D. (2014). Toplu beslenme sistemlerine genel bir bakış. Akademik Gıda, 12(1), 124-128.
Sosyal Güvenlik Kurumu (2025). Sosyal Güvenlik Kurumu yıllığı hastalık istatistikleri 2023 Erişim Tarihi: 19.01.2025 https://www.sgk.gov.tr/Download/DownloadFile?f=145c9e77-c96e-4837-a51b-a8d7178f79d4.zip&d=b449b3c3-1c9f-4c33-bc21-d317d29e97a4
Sökmen, A. (2020). Yiyecek içecek hizmetleri yönetimi ve işletmeciliği. Detay Yayıncılık. Ankara. ISBN 9789758969227.
Şahin, M. ve Çoğun, H. Y. (2001). Güvenli Gıda Tüketimi. Ankara: ÖDTÜ Yayınevi.
Şakar, M. (2004), Sosyal Sigortalar Uygulaması, Der Yayınları, 7. Baskı, İstanbul.
Şamiloğlu, E. (2008). Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda İş Kazası ve Meslek Hastalıkları Sigortası. (Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi.
Şimşek, F. (2019). Gıda Sektöründe Çalışanların İş Kazalarına Bakış Açıları. (Yüksek Lisans Tezi). Üsküdar Üniversitesi.
Şiviloğlu, N. G. (2022). İş Sağlığı ve Güvenliğinin Sağlanmasında İşverenin Yönetim ve Organizasyon Sorumluluğu.
Topoyan, M. (2003). Gıda Sektöründe Kritik Kontrol Noktaları ve Tehlike Analizleri (HACCP) VE ISO 9001:2000 Kalite Yönetim Sistemi İlişkisinin İncelenmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
Tuncay, A. C., & Ekmekçi, Ö. (2008). Sosyal Güvenlik Hukuku'nun Esasları. Legal Yayıncılık.
Tunçomağ, K. (1992), Sosyal Güvenlik Kavramı ve Sosyal Sigortalar, Beta Yayınları, 5.baskı, İstanbul.
TMMOB, (2014). Makine Mühendisleri Odası, İş Sağlığı ve İş Güvenliği Odası Raporu, Yayını No: MMO/617, Ankara.
Trstenjak, A. (1984). Ecological Psychology. Ljubljana: ČGP.
Yüncü, H. R. (2020). Gastronominin temelleri. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 4102. E-ISBN 978-975-06-3966-1.
Zengin, T. (2015). Ulusal / Uluslararası Mevzuat ve Belgelerde İş Sağlığı ve Güvenliği, Türk HARB-İş Sendikası, Kalkan Matbaacılık, Ankara.
Referanslar
Adsoy, C. (2020). İş Sağlığı ve Güvenliğinde Çalışanların Yükümlülükleri ve Hakları. 43-56.
Akarsu, H. & Güzel, M. (2018). ÇASGEM, Mutfak Bulaşıkhane ve Restoranlarda İş Sağlığı ve Güvenliği, Ankara: ÇASGEM Yayınları.
Akkurt, İ. (2007). Mesleki Solunum Hastalıkları (1. Baskı), Ankara: Türk Tabipler Birliği Yayınları.
Alamgir, H., Swinkels, H., Yu, S. & Yassi, A., (2007). Occupational injury among cooks and food service workers in the healthcare sector. Am J Ind Med; 50(7): 528-535.
Alper, Y. (2003), Türkiye’de Sosyal Güvenlik ve Sosyal Sigortalar, 4. Baskı, Ekin Kitabevi, Bursa.
Ankara Üniversitesi. (2017). Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Acil Durum ve Tahliye Planı.
Asanka, W.A. & Ranasinghe, M. (2016) Study on The Impact of Accıdents on Constructıon Projects, Proceedings of the 6th InternationalConference on Structural Engineering and Construction Management, Kandy, Sri Lanka.
Avcı Ünal, A. (2024). Yiyecek- İçecek İşletmelerinde İş Sağlığı ve Güvenliğinin İşgören Sadakatine Etkisinde Hizmet Kalitesinin Aracılık Rolü. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
Bakanlar Kurulu. (2012). İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu.
Balıkçı, G. (2022). 6331 Sayılı Kanun’a Göre İşveren Vekilinin Yükümlülükleri ve Sorumluluğu. 46-51.
Baradan, S. (2006). “Türkiye İnşaat Sektöründe iş Güvenliğinin Yeri ve Gelişmiş Ülkelerle Kıyaslanması,” Dokuz Eylül Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Fen ve Mühendislik Dergisi,8(1).
Baybora, D. (2019). İş Sağlığı ve Güvenliği, Eskişehir: Eskişehir Anadolu Üniversitesi WebOfset Tesisleri, 2012.
Bulut, F. G. (2019). Türkiye’de İş Kazası ve Meslek Hastalıklarının Önlenmesi Konusunda İşverenin Yükümlülükleri. 74-85.
Camkurt, M. C. (2013). Çalışanların Kişisel Özelliklerinin İş Kazalarının Meydana Gelmesi Üzerindeki Etkisi, TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi 24 (6). 1-2.
Caniklioğlu, N., (2006). “Türk Sosyal Güvenlik Sisteminde Reform!,” Çalışma ve Toplum Dergisi, 2006/1, Sayı 8.
Çalışkan, S. (2023). Chef&B Kimdir? Gastronomide Yeni Trend Yiyecek İçecek ve Mutfak Koordinatörlüğü. Turizm Akademik Dergisi, 10(2), 197-211.
Çalışkan, S., Kale, G., Özdemir, S., Şit, Y. T., & Çelik, Y. (2023). Gastronomi Turizmi. MEB. Ankara. ISBN 978-975-11-7141-2.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi. (2013). Konaklama ve Yeme İçme İşyerlerinde Sağlık ve Güvenlik. Erişim Tarihi: 19.01.2023. https://www.csgb.gov.tr/Media/vdlnkjuj/konaklama-ve-yeme-i%C3%A7me-i%C5%9Fyerlerinde-sa%C4%9Fl%C4%B1k-ve-guevenlik.pdf
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2013). Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik.
ÇSGB (2013). Kimyasal Maddelerle Çalışmalarda Sağlık ve Güvenlik Önlemleri Hakkında Yönetmelik. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/08/20130812-1.html
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2012c). İş Sağlığı ve Güvenliği Risk Değerlendirmesi Yönetmeliği.
ÇSGB (1993)., İşçi Sağlığı Ve İş Güvenliği İle İlgili Genel Bilgiler, Ankara: İş Sağlığı Daire Bakanlığı, Yayın No: 1993/30, s.16.
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (2012b). İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği.
Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı (2022). Meslek Hastalıkları ve iş ile ilgili Tanı Rehberi, https://www.csgb.gov.tr/medias/4597/rehber20.pd 193. (Erişim Tarihi: 4.12.2024)
Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2012’a). İSGB ve OSGB’lerde Bulunacak Asgari Malzeme Listesi.
Çelikçapa, S. (2019). İş sağlığı ve güvenliği tekstili sektöründe riski değerlendirmesi. Ekin Basım Yayınları, Bursa.
Çetin, S. A. ve Şahin, B. (2017). Gıda Güvenliğinde Risk Faktörleri ve Hijyenin Önemi'. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(2), ss. 310-321.
Dinçer, Ö. (2016). Restaurant Sektöründe Yaşanan İş Kazalarını Önlemede İş Sağlığı Ve Güvenliğinin Önemi ve Risk Analizlerinin Yapılması (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
Dinçer, Ö., & Utlu, Z. (2017). Restoran Sektöründe Yaşanan İş Kazalarını Önlemede İş Sağlığı ve Güvenliğinin Önemi. Aydın Gastronomy, 1(2), 41-50.
Dizdar, E., (2006). İş Güvenliği, ABP Yayınevi ve Matbaacılık, Trabzon.
Doğan, F. (2023). Hizmet Sektöründe, Mutfak Çalışanları Üzerinde Mobbing İle İş Kazaları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. (Doktora Tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi, İstanbul.
Ekmekçi, Ö. (2006). “İş Güvenliği Uzmanı Bulundurma Yükümüne İlişkin Yönetmeliğin Kısmen İptali ve Ortaya Çıkan Hukuki Durum”, MESS -Mercek Dergisi, Sayı: 41.
Eraslan, F. (2018). İş Sağlığı ve Güvenliği Hukukunda Risk Değerlendirmesi Yapma Yükümlülüğü.https://www.ilo.org/ankara/conventions-ratifiedbyturkey/WCMS_377308/lang--tr/
Erdem, Y. (2004). Sosyal İnsan, Sosyal Etkileşim, Grup Yaşamı, Kültür ve Toplum Açısından İş Sağlığı ve Güvenliği, İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi, Sayı:17
Erkmen, O. (2010). Gıda Kaynaklı Tehlikeler ve Güvenli Gıda Üretimi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, Cilt:53, ss.220-235
Erşen, M. (2015) 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu Çerçevesinde Mutfak/Lokanta/İçecek Hizmetleri Araştırma, Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi, İstanbul.
Girgin, G.K. (2008). HACCP Sisteminin Otel İşletmeleri Açısından Değerlendirilmesi: 5 Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
Güler, M. (2011). “İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitiminin İş Kazalarının Önlenmesine Etkisi: İETT Örneği”, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
Güler, G. (2016). İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun Hüküm ve Sonuçları. 69-85.
Güler, Ü. A. & Can, Ö. P. (2017). Kimyasal Kontaminantların Çevre Sağlığı ve Gıda Güvenliği Üzerine Etkileri. Dergipark, Cilt:2 Sayı:1 ss.170-195.
Gülerman, A. (2003). “İşyeri Güvenliği ve İş Güvenliğinde Öncelik Tartışması”, Kamu–İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Prof. Dr. Kamil Turan’a Armağan, 7 (2), ss. 1-3.
Gültaç, A. S. (2024). Hizmet Sektörü Çalışanlarında Güvenlik İklimi Algısının İş Sağlığı Ve Güvenliği Uygulamalarına Etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Avrasya Üniversitesi, İstanbul.
Güner, R. (2015). 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu Kapsamında İdari yaptırımlar.
Güney, A. (2009). Türkiye’de İş Kazalarının Nedenleri ve Önlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Güzel, A., Okur, A. R. & Caniklioğlu . (2008), Soysal Güvenlik Hukuku, Beta Yayınları, 4. 11 Bası, İstanbul.
Heinrich H.W. (1930), Industrial Accidents and Safety, Monthly Labour Review (U.S. Department of Labour), Washington. 31(5), 72-87.
Hudson, S. (2025). Hospitality Management: International Introduction. Taylor & Francis.
İş Kolu Tespit Kararı (2006). 16.06.2006 tarih ve 26200 sayılı Resmi Gazete, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/06/20060616-10.html
Juntarawijit C, & Juntarawijit Y. (2017). Cooking smoke and respiratory symptoms of restaurant workers in Thailand. BMC Pulm Med. 17;17(1):41. doi: 10.1186/s12890-017-0385-7.
Kanat, Ş. & Utlu, Z. (2015). Gıda ürünleri ima latı sektöründen iş sağlığı güvenliği ve risk analizi. Gıda Mühendisliği Dergisi, 41:24-34
Karaçelik Şemşek, M. (2024). İşyerlerinin İş Sağlığı Ve Güvenliği Yasal Mevzuat Eksikliklerinin Hızlı Ve Kolay Tespit Edilebilmesine Yönelik Bir Uygulama Çalışması. (Yüksek Lisans Tezi. Kocaeli Sağlık ve Teknoloji Üniversitesi, Kocaeli.
Kaya, S. Y. & İlhan, S. (2018). Toplu yemek (hazır yemek) sektöründe yaşanan problemler ve çözüm önerileri. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(1), 553-581.
Kayhan, N. (2012). “Çocuk işçiliği, IPEC Deneyimi Işığında Sanayide Çalışan Çocukların Sorunları”, Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 4(1), ss. 187-200.
Kimyasal Maddelerle Çalışmalarda Sağlık ve Güvenlik Önlemleri Hakkında Yönetmelik (2013). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=18709&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
Kırn, A. (2004). Nature, Society, Ecological Awareness. University of Ljubljana, Faculty of Humanities, Ljubljana.
Küçükaslan, N., (2011). Yiyecek İçecek İşletmelerinde Mutfak Hizmetleri Yönetimi. Temel Mutfak Planlaması. Alfa Aktüel. Bursa.
Kunca, F. (2023). İş Sağlığı ve Güvenliği Hukukunda İşveren Vekilinin Sorumluluğu.
Mahmutoğlu, T. (2000). HACCP El Kitabının Hazırlanması ve Sertifikalandırılması, Dünya Gıda Dergisi Sayı:200001.
MEB, (2020). İş pedagojisi Kursu Usta Öğreticilik Eğitim Materyali, MEB Yayınları, Ankara.
Motarjemi, Y. & Mortimore, S. (2005). Industry's Need and Expectations to Meet Food Safety, 5th International Meeting. Noordwijk Food Safety and HACCP Forum. Food Control, pp.69.
Ocakcı, C. (2023). İş Sağlığı ve Güvenliği Yükümlülüklerine Aykırılık Nedeniyle İşverenin Hukuki Sorumluluğu. 27-32.
Olcay, Z. F. (2019). Mutfakta iş sağlığı ve güvenliği. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(53), 21-34.
Orhan, S. (2024). Türkiye’de iş sağlığı ve güvenliği mevzuatının oluşumunda ılo ve ab normlarının etkisi. International Journal of Disciplines in Economics & Administrative Sciences Studies, 4(7), 87-98.
Seratlı, G. B. (2003), İş Kazasından Doğan Destekten Yoksun Kalma Tazminatı, Yetkin Yayınları, Ankara.
Sezgin, A. C. & Özkaya, F. D. (2014). Toplu beslenme sistemlerine genel bir bakış. Akademik Gıda, 12(1), 124-128.
Sosyal Güvenlik Kurumu (2025). Sosyal Güvenlik Kurumu yıllığı hastalık istatistikleri 2023 Erişim Tarihi: 19.01.2025 https://www.sgk.gov.tr/Download/DownloadFile?f=145c9e77-c96e-4837-a51b-a8d7178f79d4.zip&d=b449b3c3-1c9f-4c33-bc21-d317d29e97a4
Sökmen, A. (2020). Yiyecek içecek hizmetleri yönetimi ve işletmeciliği. Detay Yayıncılık. Ankara. ISBN 9789758969227.
Şahin, M. ve Çoğun, H. Y. (2001). Güvenli Gıda Tüketimi. Ankara: ÖDTÜ Yayınevi.
Şakar, M. (2004), Sosyal Sigortalar Uygulaması, Der Yayınları, 7. Baskı, İstanbul.
Şamiloğlu, E. (2008). Türk Sosyal Güvenlik Hukukunda İş Kazası ve Meslek Hastalıkları Sigortası. (Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi.
Şimşek, F. (2019). Gıda Sektöründe Çalışanların İş Kazalarına Bakış Açıları. (Yüksek Lisans Tezi). Üsküdar Üniversitesi.
Şiviloğlu, N. G. (2022). İş Sağlığı ve Güvenliğinin Sağlanmasında İşverenin Yönetim ve Organizasyon Sorumluluğu.
Topoyan, M. (2003). Gıda Sektöründe Kritik Kontrol Noktaları ve Tehlike Analizleri (HACCP) VE ISO 9001:2000 Kalite Yönetim Sistemi İlişkisinin İncelenmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
Tuncay, A. C., & Ekmekçi, Ö. (2008). Sosyal Güvenlik Hukuku'nun Esasları. Legal Yayıncılık.
Tunçomağ, K. (1992), Sosyal Güvenlik Kavramı ve Sosyal Sigortalar, Beta Yayınları, 5.baskı, İstanbul.
TMMOB, (2014). Makine Mühendisleri Odası, İş Sağlığı ve İş Güvenliği Odası Raporu, Yayını No: MMO/617, Ankara.
Trstenjak, A. (1984). Ecological Psychology. Ljubljana: ČGP.
Yüncü, H. R. (2020). Gastronominin temelleri. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 4102. E-ISBN 978-975-06-3966-1.
Zengin, T. (2015). Ulusal / Uluslararası Mevzuat ve Belgelerde İş Sağlığı ve Güvenliği, Türk HARB-İş Sendikası, Kalkan Matbaacılık, Ankara.
