Carl Gustav Jung: Analitik Psikoloji
Özet
Jung, analitik psikolojiyi kuran bir psikiyatrist ve psikanalisttir. Yaklaşımında, bilinçdışı ve bilinçli benliğin bütünleştirilmesinin önemini vurgulamış ve kişisel gelişimin iç çatışmaların uzlaştırılma çabasından kaynaklandığını öne sürmüştür. Jung’un kişilik teorisinin temel kavramları; psişe, bilinç, ego, kişisel bilinçdışı, kolektif bilinçdışı, arketipler, persona, gölge, anima ve animustur. Jung kişiliğin yönlerini psişenin açık bölümü ve psişenin gizli bölümü olmak üzere iki ana başlık altında incelemiştir. Psişenin açık bölümü, persona, ego ve Jung’un sekiz tipolojisinden oluşur. Psişenin gizli bölümü ise kişisel bilinçdışı, kolektif bilinçdışı ve arketipleri içerir. Jung’un gelişim aşamaları; çocukluk dönemi, ergenlikten genç yetişkinliğe olan dönem ve orta yaş döneminden oluşmaktadır. Jung, insanın gelişiminin çocukluk yaşantılarından ve kolektif bilinçdışının içeriğinden etkilendiğini kabul etmekle birlikte bu gelişimde özgür iradenin payının da olduğunu düşünmektedir. Bilinçdışını bilinçle bütünleştirmede başarılı olmak, Jung’un bireyleşme olarak adlandırdığı yeni bir olumlu psikolojik sağlık düzeyine ulaşma konumunda olunması yani bireyselleşme yaşaması anlamına gelmektedir. Bireyselleşme, bütün insanlarda potansiyel olarak bulunan ego’nun, psişenin derinliklerinde var olan içsel öze ulaşma yolculuğu olan bir bütünleşme sürecidir.
Referanslar
Bahadır, A. (2007). Jung ve din. İz Yayıncılık.
Beebe, J. (2012). Psychological types in Freud and Jung. Jung Journal, 6(3), 58-71.
Boeree, C. G. (1997). Carl Jung 1875-1961. Personality Theories, 8(29), 05.
Briggs, K. C. (1976). Myers-Briggs type indicator. Consulting Psychologists Press.
Charet, F. X. (2000). Understanding Jung: Recent biographies and scholarship. Journal of Analytical Psychology, 45(2), 195-216.
Collins, M. (2008). Politics and the numinous: Evolution, spiritual emergency, and the re‐emergence of transpersonal consciousness. Psychotherapy and Politics International, 6(3), 198-211.
Corbett, L. (2002). The religious function of the psyche. Routledge.
Crapps, R. W. (1986). An introduction to psychology of religion. Mercer University Press.
Galipeau, S. (2013). The Red Book and Jung's typology. Psychological perspectives, 56(1), 34-49.
Geyer, P. (2014). Isabel Briggs Myers, Psychological type, and the spirit of CG Jung. In Embodying the Spirit of the Work of CG Jung Retreat/Conference (pp. 23-25).
Hatfield, F. (2019). Caught in the net of the divine: Archetypal roots of alcoholics anonymous in Euripides’s Bacchae. Jung Journal, 13(4), 53-71.
Hinton, L. (2008). Teachingorigins of depthpsychology: Overview and candidate-members’experience. Journal of Analytical Psychology, 53(1), 91-100.
James, R. K. ve Gilliland, B. E. (2003). Theories and strategies in counseling and psychotherapy. Allyn & Bacon.
Jung, C. G. (1953). Psychology and alchemy (Çev. R. F. C. Hull). Collected works of CG Jung, (Vol. 12). Princeton University Press.
Jung, C. G. (1968). Archetypes and the collective unconscious (Çev. R. F. C. Hull). Collected works of CG Jung, (Vol. 9). Princeton University Press.
Jung, C. G. (1972a). Psychological type (Çev. R. F. C. Hull). Collected works of CG Jung, (Vol. 8). Princeton University Press.
Jung, C. G. (1972b). Two essays in analytical psychology (Çev. R. F. C. Hull). Collected works of CG Jung, (Vol. 7). Princeton University Press.
Jung, C. G. ve Von Franz, M. L (1988). Man and his symbols. Dell. (Original work published 1964).
Jung, C. G. (1989). Memories, dreams, reflections (A. Jaffe, Ed.).Vintage Books Edition. (Original work published 1962).
Jung, C. G. (2014a). Analytical psychology. (R.B. Ewen, Ed. ). An Introduction to Theories of Personality (pp. 53-81). Psychology Press.
Jung, C. G. (2014b). Psikoterapi pratiği. (Çev. S. Turk). Kaknüs yayınları.
Jung, C. G. (2024). İnsan ruhuna yöneliş. (Çev. E. Büyükinal) Say yayınları. (Original work published 1962).
Karabulut, M. (2022). Freud ve Jung ışığında masal ve psikanaliz. Rumelide Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (26), 756-764.
Kavut, S. (2020). Carl Gustav Jung: kavramları, kuramları ve düşünce yapısı üzerine bir inceleme carl gustav Jung: A study on his concepts, theories and philosophy. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(2), 681-695.
Lines, D. (2006). Spirituality in counselling and psychotherapy. Sage Publication Ltd.
Mattoon, M. A. (2005). Jung and the human psyche: An understandable introduction. Taylor & Francis.
Nystul, M. S. (1993). The art andscience of counselingand psychotherapy. Macmillan.
Palmer, M. (2003). Freud and Jung on religion. Routledge.
Rădulescu, A. (2014). Archetypal feminine figures in fairy tales. A study in archetypal psychology. Journal of Research in Gender Studies, 4(2), 1082-1090.
Rensma, R. (2009). The Innateness of myth: A new interpretation of Joseph Campbell's reception of CG Jung. Continuum.
Schermer, V. L. (2013). The Social Unconscious in Persons, Groups, and Societies. International Journal of Group Psychotherapy, 63(4), 609-612.
Schultz, D. P., Schultz, S. E. ve Enos, M. (2009). Theories of personality.Cengega learning.
Smith, B. D. ve Vetter, H. J. (1991). Theories of personality . Prentice-Hall, Inc. Staude, J. R. (2005). Autobiography as a spiritual practice. Journal of gerontological social work, 45(3), 249-269.
Sorge, G. V. (2020). The construct of the ‘mana personality’in Jung’s works: A historic‐hermeneutic perspective. Part I. Journal of Analytical Psychology, 65(2), 366-388.
Nelson, J. M. (2009). Psychology, religion, and spirituality. Springer Science & Business Media.
Von Franz, M.-L. (1971). ‘The Iinferior function’, part 1 of lectures on Jung’s typology. Spring Publications.
Winborn, M. (2023). Jungian Psychoanalysis: A Contemporary Introduction. Taylor & Francis.
Winston, E. (1997). Carl Jung: A Biography. Basic Books.
