Sistemik Mikozlar
Özet
Sistemik mikozlar, insan vücudunda birden fazla organı etkileyebilen ciddi mantar enfeksiyonlarıdır. Bu hastalıklar genellikle toprak, bitki örtüsü ve organik materyallerde bulunan mantar sporlarının solunması yoluyla bulaşır ve dünya genelinde özellikle belirli coğrafi bölgelerde endemik olarak görülür. Sağlıklı bireylerde genellikle asemptomatik seyretse de büyük miktarda mantar sporuna maruz kalındığında veya bağışıklık sistemi baskılandığında enfeksiyon gelişebilir. Sistemik mikozların en yaygın türleri arasında Histoplazmoz, Blastomikoz, Koksidioidomikoz ve Parakoksidioidomikoz bulunur. Bu enfeksiyonlar akciğerlerde başlayıp kan dolaşımı aracılığıyla diğer organlara yayılabilir ve tedavi edilmediğinde hayatı tehdit eden durumlara yol açabilir.
Bu mantar enfeksiyonlarının çoğu başlangıçta solunum yoluyla alınan sporların akciğerlerde enfeksiyona yol açmasıyla ortaya çıkar. Enfeksiyonlar genellikle hafif seyredebilir veya asemptomatik olabilir; ancak, bağışıklığı baskılanmış bireylerde enfeksiyonlar daha şiddetli seyredebilir ve yaygın komplikasyonlar gelişebilir. Tedavi sürecinde, antifungal ilaçlar esas rolü oynar. Ancak bu enfeksiyonların teşhisi zor olabileceği için erken tanı ve tedavisi kritik öneme sahiptir.
Referanslar
Murray PR, Rosenthal KS, Pfaller MA. Systemic mycoses caused by dimorphic fungi. In: Murray PR, Rosenthal KS, Pfaller MA, editors. Medical Microbiology. 2020: 632-648.e1.
Deepe GS Jr. Histoplasma capsulatum (Histoplasmosis). In: Bennett JE, Dolin R, Blaser MJ, editors. Mandell, Douglas, and Bennett’s Principles and Practice of Infectious Diseases. Philadelphia: Elsevier; 2020: p. 3162-3171.
Linder KA, Kauffman CA. Histoplasmosis: Epidemiology, diagnosis, and clinical manifestations. Curr Fungal Infect Rep. 2019;13:120-128.
Dao A, Kim HY, Halliday CL, Oladele R, et al. Histoplasmosis: A systematic review to inform the World Health Organization of a fungal priority pathogens list. Med Mycol. 2024;62
Thompson GR III, Gómez BL. Histoplasma, Blastomyces, Coccidioides, and other dimorphic fungi causing systemic mycoses. In: Jorgensen JH, Pfaller MA, Carroll KC, Funke G, Landry ML, Richter SS, et al., editors. Manual of Clinical Microbiology. Washington, DC: ASM Press; 2015. p. 2109-2119.
Galgiani JN. Coccidioidomycosis (Coccidioides Species). In: Bennett JE, Dolin R, Blaser MJ, editors. Mandell, Douglas, and Bennett’s Principles and Practice of Infectious Diseases. Philadelphia: Elsevier; 2020. p. 3190-3200.
Sil A, Andrianopoulos A. Thermally dimorphic human fungal pathogens—polyphyletic pathogens with a convergent pathogenicity trait. Cold Spring Harb Perspect Med. 2015;5
Schneider D. Coccidioidomycosis Update and review. Curr Emerg Hosp Med Rep. 2023;11:169–77.
Crum NF. Coccidioidomycosis: A contemporary review. Infect Dis Ther. 2022;11:713-742.
Linder KA, Kauffman CA, Miceli MH. Blastomycosis: A review of mycological and clinical aspects. J Fungi (Basel). 2023:14;9(1):117.
Saccente M, Woods GL. Clinical and laboratory update on Blastomycosis. Clin Microbiol Rev. 2010;23:367-81
Benedict K, Roy M, Chiller T, Davis JP. Epidemiologic and ecologic features of Blastomycosis: a review. Curr Fungal Infect Rep. 2012;6:327–35.
Pullen MF, Alpern JD, Bahr NC. Blastomycosis—some progress but still much to learn. J Fungi. 2022;8(8):824.
Teixeira MM, Cattana ME, Matute DR, et al. Genomic diversity of the human pathogen Paracoccidioides across the South American continent. Fungal Genet Biol. 2020;140:103395.
Hahn RC, Hagen F, Mendes RP, et al. Paracoccidioidomycosis: current status and future trends. Clin Microbiol Rev. 2022;35(4)
Peçanha PM, Peçanha-Pietrobom PM, Grão-Velloso TR, et al. Paracoccidioidomycosis: what we know and what ıs new in epidemiology, diagnosis, and treatment. J Fungi (Basel). 2022;8(10):1098.
